Πέταξε στην αιωνιότητα ο θρύλος του σινεμά Αλέν Ντελόν

Ένα ιερό τέρας του γαλ­λι­κού, αλλά και του παγκό­σμιου κινη­μα­το­γρά­φου, ένας ενστι­κτώ­δης ηθο­ποιός με φλογερή ομορφιά, αλλά και δηλω­μέ­νος αντι­δρα­στι­κός με υπερ­τρο­φικό “εγώ”, ο Αλέν Ντελόν έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών.

“Ο Αλέν Φαμπιάν, η Ανούσκα, ο Αντονί, καθώς και ο (σκύλος του) Λούμπο, με απέ­ρα­ντη θλίψη ανα­κοι­νώ­νουν πως έφυγε ο πατέρας τους. Έσβησε ειρη­νικά στο σπίτι του στο Ντουσί, έχοντας γύρω του τα τρία παιδιά του και τους δικούς του”, ανα­κοι­νώ­νουν με μια φωνή τα παιδιά του, γυρί­ζο­ντας την πλάτη σε μήνες ενδο­οι­κο­γε­νεια­κών καβγά­δων μέσω των μέσων ενη­μέ­ρω­σης και της δικαιο­σύ­νης για την τύχη του σταρ, που ήταν εξα­σθε­νη­μέ­νος από την ασθέ­νεια.

“Ο ηθο­ποιός του ‘Γυμνοί στον ήλιο’, της ‘Πισίνας’ και του ‘Δολο­φό­νου με το αγγε­λικό πρόσωπο’ απε­βί­ωσε γύρω στις 03:00”, διευ­κρί­νισε στο Γαλλικό Πρα­κτο­ρείο ο γιός του, ο Αντονί.

Ο ηθο­ποιός, με σπάνιες εμφα­νί­σεις στον κινη­μα­το­γράφο μετά το τέλος των χρόνων του ’90, είχε επι­στρέ­ψει στα πρω­το­σέ­λιδα το καλο­καίρι του 2023, όταν τα τρία παιδιά του είχαν προ­σφύ­γει στη δικαιο­σύνη ενα­ντίον της γυναί­κας που τον φρό­ντιζε και η οποία εμφα­νι­ζό­ταν μερικές φορές ως σύντρο­φός του, κατη­γο­ρώ­ντας την ότι εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται την αδυ­να­μία του. Ακο­λού­θησε μια μάχη μεταξύ τους σχετικά με την υγεία του ηθο­ποιού, που είχε εξα­σθε­νή­σει το 2019 έπειτα από ένα εγκε­φα­λικό.

Μερικές ημέρες νωρί­τερα, το Μάιο 2019, είχε επι­στρέ­ψει στο κόκκινο χαλί των Καννών για να του απο­νε­μη­θεί ένας τιμη­τι­κός Χρυσός Φοί­νι­κας. “Είναι κατά κάποιο τρόπο μια μετα­θα­νά­τια τιμή, που μου γίνεται στη διάρ­κεια της ζωής μου”, είχε δηλώσει ο ηθο­ποιός.

Θα φύγω, αλλά δεν θα φύγω πριν σας ευχα­ρι­στήσω”, είχε προ­σθέ­σει ο Αλέν Ντελόν, ο οποίος έζησε τα τελευ­ταία χρόνια του στην ιδιο­κτη­σία του στο Ντουσί (Λουαρέ), που περι­τρι­γυ­ρί­ζε­ται από ψηλούς τοίχους και στην οποία είχε πει από παλιά πως θέλει να ταφεί, όχι μακριά από τα σκυλιά του.

“Ο Αλέν βρί­σκε­ται σε μια βαθιά, επι­λεγ­μένη μοναξιά, σε έναν άλλο κόσμο, στο παρελ­θόν μαζί με πλά­σματα που αγάπησε πολύ (…) Η δυστυ­χία του ήταν πάντα παρούσα”, έλεγε στο Γαλλικό Πρα­κτο­ρείο το 2015, πριν από τα 80α γενέ­θλια του σταρ, η πρώην σύντρο­φός του Μιρέιγ Νταρκ.

“Ο καλύ­τε­ρος και ο χει­ρό­τε­ρος, ταυ­τό­χρονα απρό­σι­τος και τόσο προ­σι­τός, ψυχρός και καυτός”, συνό­ψιζε η Μπριζίτ Μπαρντό για τα 80 χρόνια του ηθο­ποιού.

Ο Ντελόν, ένας ιδιο­φυής ενστι­κτώ­δης ηθο­ποιός, απείχε πολύ από τους εγκε­φα­λι­κούς ηθο­ποιούς. Περη­φα­νευό­ταν πως δεν δούλεψε ποτέ την τεχνική του και βασι­ζό­ταν στο χάρισμά του, ένα μονα­δικό μείγμα φλο­γε­ρής ομορ­φιάς και από­το­μης ψυχρό­τη­τας.

“Δεν είναι καν σέξι”

“Δεν είναι ένας φυσιο­λο­γι­κός ηθο­ποιός, ο Αλέν Ντελόν. Είναι ένα αντι­κεί­μενο του πόθου. Δεν είναι καν σέξι, ούτε αρρε­νω­πός, ούτε θηλυκός: είναι μια δια­βο­λική ομορφιά”, υπο­γράμ­μιζε ο ηθο­ποιός Βενσάν Λεντόν στο ντο­κι­μα­ντέρ “Revolvers” το 2012.

“Εγώ μπορώ να κοιτάζω φωτο­γρα­φίες του Αλέν Ντελόν για ώρες”, είχε προ­σθέ­σει. “Είναι ό,τι πιο ωραίο για να βλέπεις στον κόσμο, ο Αλέν Ντελόν. Όλα είναι τέλεια. Είναι πιο ωραίο να τον κοι­τά­ζεις απ’ ό,τι μια ωραία γυναίκα”.

Το υλικό αυτό ήταν χρυσάφι για τους σκη­νο­θέ­τες και αριθμός ταινιών του είναι μνημεία της Εβδόμης Τέχνης. Μεταξύ αυτών οι ταινίες “Γυμνοί στον ήλιο” του Ρενέ Κλεμάν (1960), που του έδωσε διεθνή αίγλη, “Ο Ρόκο και τα αδέλφια του” (1960) και “Ο Γατό­παρ­δος” (1963 του Ιταλού Λουκίνο Βισκό­ντι ή “Η πισίνα” του Ζακ Ντερέ (1969).

Πηγή: .thetoc.gr