Κραυγές αγωνίας των ψαράδων για τις τουρκικές προκλήσεις

Την έντο­νη ανη­συ­χία του για τις συ­νε­χείς τουρ­κι­κές προ­κλή­σεις στα νησιά μας, εξέ­φρα­σε με δη­λώ­σεις του στην «δη­μο­κρα­τι­κή» ο κ. Θο­δω­ρής Τσι­μπί­δης -Διευ­θυ­ντής, Ιν­στι­τού­του Θα­λάσ­σιας Προ­στα­σί­ας «Αρ­χι­πέ­λα­γος».

Όπως ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: «Τις τε­λευ­ταί­ες δύο εβδο­μά­δες οι τουρ­κι­κές μη­χα­νό­τρα­τες μπαί­νουν στα χω­ρι­κά μας ύδατα, αλιεύ­ουν ανε­νό­χλη­τοι και κα­τα­στρέ­φουν κυ­ριο­λε­κτι­κά την πε­ριο­χή. Το Ιν­στι­τού­το ‘Αρ­χι­πέ­λα­γος’ κάνει μία με­γά­λη προ­σπά­θεια τα τε­λευ­ταία χρό­νια για την επί­λυ­ση αυτού του προ­βλή­μα­τος που εξε­λίσ­σε­ται στις ελ­λη­νι­κές θά­λασ­σες με τε­ρά­στιο κό­στος στα αλιευ­τι­κά απο­θέ­μα­τα και κα­τα­στρο­φή των θα­λάσ­σιων οι­κο­συ­στη­μά­των. Τα προ­κλη­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά είναι πλέον σε κα­θη­με­ρι­νή βάση. Τουρ­κι­κές μη­χα­νό­τρα­τες εντο­πί­ζο­νται να ψα­ρεύ­ουν στα ελ­λη­νι­κά νερά, όχι απλώς πα­ρα­βιά­ζο­ντας την οριο­γραμ­μή, αλλά βαθιά μέσα στο Αι­γαίο, προ­σεγ­γί­ζο­ντας ακόμα 100 μέτρα από τα ελ­λη­νι­κά νησιά. Αυτές οι πα­ρα­βιά­σεις γί­νο­νται, όχι μόνο κατά τη διάρ­κεια της νύ­χτας αλλά ακόμα και καθ’ όλη τη διάρ­κεια της ημέ­ρας, κοντά σε του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές, όπως κα­τα­γρά­φη­καν τις πε­ρα­σμέ­νες ημέ­ρες από το ερευ­νη­τι­κό σκά­φος του Ιν­στι­τού­του Θα­λάσ­σιας Προ­στα­σί­ας Αρ­χι­πέ­λα­γος, ανά­με­σα στην Πάτμο και τους Αρ­κιούς!

Πε­ρισ­σό­τε­ρο προ­κλη­τι­κή από τη στάση των με­γά­λων τουρ­κι­κών αλιευ­τι­κών, θε­ω­ρού­με την αδια­φο­ρία και ανε­πάρ­κεια των ελ­λη­νι­κών αρχών, δε­δο­μέ­νου ότι παρ’ όλες τις επα­νει­λειμ­μέ­νες κα­ταγ­γε­λί­ες που λαμ­βά­νουν κα­θη­με­ρι­νά από πο­λί­τες, αλιείς, του­ρι­στι­κά σκάφη και από το Ιν­στι­τού­το Αρ­χι­πέ­λα­γος, επί μία εβδο­μά­δα δεν είναι σε θέση να απω­θή­σουν τα τουρ­κι­κά αλιευ­τι­κά από τα ελ­λη­νι­κά χω­ρι­κά ύδατα».

Αξιο­ση­μεί­ω­τα είναι όμως και τα πο­λυά­ριθ­μα πε­ρι­στα­τι­κά όπου Έλ­λη­νες ψα­ρά­δες κα­ταγ­γέλ­λουν στις λι­με­νι­κές αρχές την πα­ρά­νο­μη δρα­στη­ριό­τη­τα των τουρ­κι­κών αλιευ­τι­κών, αλλά τε­λι­κά κα­τα­λή­γουν να είναι οι ίδιοι υπό­λο­γοι και στό­χος ελέγ­χων, αντί να αξιο­ποιού­νται οι πλη­ρο­φο­ρί­ες που προ­σφέ­ρουν για την αντι­με­τώ­πι­ση αυτών των πα­ρα­βιά­σε­ων από τα τουρ­κι­κά σκάφη.

Οι τουρ­κι­κές μη­χα­νό­τρα­τες πα­ρα­μέ­νουν επί μέρες στα ελ­λη­νι­κά νερά και επι­στρέ­φουν στην Τουρ­κία μόνο για να εκ­φορ­τώ­σουν την ψαριά τους.

Όλα αυτά συμ­βαί­νουν σε μία εποχή όπου τα αντί­στοι­χα ελ­λη­νι­κά αλιευ­τι­κά απα­γο­ρεύ­ε­ται να ψα­ρεύ­ουν, ενώ οι Έλ­λη­νες πα­ρά­κτιοι αλιείς της πε­ριο­χής, με δυ­σκο­λία επι­βιώ­νουν ψα­ρεύ­ο­ντας τα ήδη υπε­ρα­λιευ­μέ­να ιχθυα­πο­θέ­μα­τα.

«Σε όλες τις προ­σεγ­γί­σεις προς τις πα­ρά­νο­μες μη­χα­νό­τρα­τες από το ερευ­νη­τι­κό σκά­φος του Ιν­στι­τού­του Αρ­χι­πέ­λα­γος δε­χό­μα­στε απει­λές και προ­σβλη­τι­κές χει­ρο­νο­μί­ες, αλλά και την αί­σθη­ση ότι χρόνο με το χρόνο επε­κτεί­νε­ται το ‘κε­κτη­μέ­νο τους δι­καί­ω­μα’ να ψα­ρεύ­ουν στα ελ­λη­νι­κά νερά. Με τον τρόπο αυτό δη­μιουρ­γού­νται επι­κίν­δυ­να προη­γού­με­να που μας προ­βλη­μα­τί­ζουν ιδιαί­τε­ρα, καθώς εάν οι κρα­τι­κές αρχές δεν είναι σε θέση να αντι­με­τω­πί­σουν τέ­τοια προ­κλη­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά κατά τους θε­ρι­νούς μήνες, τι πρέ­πει να πε­ρι­μέ­νου­με όταν θα επι­κρα­τούν οι δύ­σκο­λες και­ρι­κές συν­θή­κες του χει­μώ­να, σε ένα Αι­γαίο που εγκα­τα­λεί­πε­ται, μόλις ανα­χω­ρή­σουν οι τε­λευ­ταί­οι επι­σκέ­πτες. Για την επί­λυ­ση αυτού του προ­βλή­μα­τος, πρέ­πει να λη­φθούν οι κα­τάλ­λη­λες απο­φά­σεις σε κε­ντρι­κό επί­πε­δο, για το ποια είναι η εθνι­κή μας πο­λι­τι­κή σε αυτό το ση­μα­ντι­κό χρό­νιο πρό­βλη­μα, το οποίο δεν αφορά ένα με­μω­νο­μέ­νο πε­ρι­στα­τι­κό στην πε­ριο­χή της Πά­τμου, αλλά πα­ρα­τη­ρεί­ται τα­κτι­κά σε όλη την ανα­το­λι­κή ακτο­γραμ­μή του Αι­γαί­ου. Δε­δο­μέ­νου ότι δεν πρό­κει­ται για πτή­σεις πάνω από τον εθνι­κό ενα­έ­ριο χώρο, αλλά για μία ξε­κά­θα­ρη κλοπή των φυ­σι­κών μας πόρων και κα­τα­στρο­φή των αλιευ­τι­κών μας πε­δί­ων, η ανοχή αυτής της κα­τά­στα­σης πι­θα­νώς να έχει και άλλες προ­ε­κτά­σεις» όπως ανέ­φε­ρε, εκ­φρά­ζο­ντας την έντο­νη ανη­συ­χία και των ψα­ρά­δων αλλά και των κα­τοί­κων των νη­σιών που γνω­ρί­ζουν το πρό­βλη­μα εδώ και χρό­νια, αλλά τον τε­λευ­ταίο καιρό πήρε με­γά­λες δια­στά­σεις.

Να ση­μειω­θεί ότι και χτες, ση­μειώ­θη­καν επει­σό­δια σε Φαρ­μα­κο­νή­σι και Αγα­θο­νή­σι.