Τριτοκοσμικό

Ενώ οι Πανελ­λα­δι­κές και προ­α­γω­γι­κές εξε­τά­σεις συνε­χί­ζο­νται εν μέσω καύσωνα, το υπουρ­γείο Παι­δείας δίνει οδηγίες για «κλι­μα­τι­ζό­με­νες αίθου­σες», όταν σε πολλά σχολεία δεν υπάρ­χουν καν… ανε­μι­στή­ρες,  τι να λέμε τώρα. Μια περι­ή­γηση στις ειδή­σεις και στα ρεπορ­τάζ των ημερών για το θέμα, σε φέρνει μπροστά σε σου­ρε­α­λι­στι­κές εικόνες. Γονείς που κου­βα­λάνε ανε­μι­στή­ρες σε σχολεία, μετά από έκκληση των διευ­θύν­σεων. Γίνεται δουλειά μόνο με ανε­μι­στή­ρες και ανοιχτά παρά­θυρα; Γίνεται, αλλά θα πρέπει να συμ­φω­νή­σουμε ότι πρό­κει­ται για τρι­το­κο­σμι­κές κατα­στά­σεις, στις οποίες κανείς δεν θα ήθελε να εκθέσει το παιδί του. Εν έτει 2024, και με δεδο­μένη την κλι­μα­τική κρίση που όλοι πλέον κατα­λα­βαί­νουμε τι σημαί­νει, τα ελλη­νικά σχολεία πάσχουν (εκτός των πολλών άλλων) και από έλλειψη επαρ­κούς κλι­μα­τι­σμού, ένα βασικό αγαθό που πρέπει να δώσουμε στα παιδιά μας. Οχι εμείς, η πολι­τεία. Οχι αύριο, χθες. Αλλά, μαντέψτε τι θα γίνει ΚΑΙ του χρόνου.