Ερχεται παγκόσμια «επιδημία» σεισμών;

Οι επι­στή­μο­νες εκτι­μούν ότι, παρά τη σύμ­πτω­ση της εκ­δή­λω­σης – με δια­φο­ρά λίγων ωρών το Σάβ­βα­το- δύο πολύ ισχυ­ρών σει­σμών σε δύο απο­μα­κρυ­σμέ­νες με­τα­ξύ τους χώρες, στην Ια­πω­νία και στον Ιση­με­ρι­νό, δεν έχου­με να κά­νου­με με κά­ποια πα­γκό­σμια «επι­δη­μία» σει­σμών, ούτε το γε­γο­νός αυτό προ­οιω­νί­ζε­ται κάτι ακόμη πιο δυ­σοί­ω­νο για το μέλ­λον.

Ανά­με­σα στις δύο χώρες που επλή­γη­σαν από τους ισχυ­ρούς σει­σμούς (7 βαθ­μών στην Ια­πω­νία και 7,8 στον Ιση­με­ρι­νό λίγο μετά) με­σο­λα­βεί ο βό­ρειος Ει­ρη­νι­κός Ωκε­α­νός. Η από­στα­ση, πε­ρί­που 14.700 χι­λιό­με­τρα, είναι υπερ­βο­λι­κά με­γά­λη για να συ­σχε­τι­σθούν με οποιο­δή­πο­τε τρόπο τα δύο γε­γο­νό­τα, σύμ­φω­να με αμε­ρι­κα­νούς επι­στή­μο­νες, όπως ανα­φέ­ρουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρ­κης».

Οι με­γά­λοι σει­σμοί μπο­ρούν να «πυ­ρο­δο­τή­σουν» άλ­λους σει­σμούς, αλλά μόνο στην ίδια πε­ριο­χή, κατά μήκος του ίδιου ρήγ­μα­τος ή σε κά­ποιο κο­ντι­νό. Από την άλλη, οι σει­σμοί στην Ια­πω­νία και στον Ιση­με­ρι­νό φαί­νε­ται ότι έχουν δια­φο­ρε­τι­κή γε­νε­σιουρ­γό αιτία.

Στην πε­ρί­πτω­ση του Ιση­με­ρι­νού ο σει­σμός συ­νέ­βη επει­δή η βα­ρύ­τε­ρη τε­κτο­νι­κή πλάκα στον βυθό του Ει­ρη­νι­κού βυ­θί­ζε­ται αργά κάτω από την ελα­φρύ­τε­ρη τε­κτο­νι­κή πλάκα της Νό­τιας Αμε­ρι­κής με ρυθμό πε­ρί­που πέντε εκα­το­στών ετη­σί­ως. Στο σύ­νο­ρο συ­νά­ντη­σης των δύο πλα­κών συσ­σω­ρεύ­ε­ται έντα­ση, η οποία κατά και­ρούς εκτο­νώ­νε­ται μέσω της σει­σμι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Αντί­θε­τα, ο σει­σμός στο νησί Κιού­σου στη νο­τιο­δυ­τι­κή Ια­πω­νία, σύμ­φω­να με την Αμε­ρι­κα­νι­κή Γε­ω­λο­γι­κή Υπη­ρε­σία, συ­νέ­βη σε πολύ μι­κρό­τε­ρο βάθος σε κά­ποιο ρήγμα ορι­ζό­ντιας με­τα­τό­πι­σης πάνω στην με­γά­λη ευ­ρα­σια­τι­κή πλάκα και όχι σε κά­ποια ζώνη κα­τα­βύ­θι­σης, όπως στον Ιση­με­ρι­νό.

Αξιο­ση­μεί­ω­τα… στα­θε­ροί οι σει­σμοί

Οι Αμε­ρι­κα­νοί γε­ω­ο­λό­γοι, που πα­ρα­κο­λου­θούν τους σει­σμούς σε όλη τη Γη, κα­θη­συ­χά­ζουν ότι ο μέσος αριθ­μός όλων των σει­σμών διε­θνώς κάθε χρόνο εμ­φα­νί­ζει αξιο­ση­μεί­ω­τη στα­θε­ρό­τη­τα και δεν έχει αυ­ξη­τι­κή τάση. Όσον αφορά ει­δι­κό­τε­ρα τους ισχυ­ρούς σει­σμούς 7 έως 7,9 βαθ­μών, έχουν πράγ­μα­τι υπάρ­ξει με­ρι­κά έτη με πάνω από 20 σει­σμούς και άλλα με λι­γό­τε­ρους από δέκα, όμως ο δια­χρο­νι­κός ετή­σιος μέσος όρος πα­ρα­μέ­νει γύρω στους 15.

Αυτό, κατά τους επι­στή­μο­νες, ση­μαί­νει ότι κατά μέσο όρο συμ­βαί­νει του­λά­χι­στον ένας ισχυ­ρός σει­σμός το μήνα κάπου στον πλα­νή­τη και ότι, από σύμ­πτω­ση, μπο­ρούν να συμ­βούν ακόμη και δύο με­γά­λοι σει­σμοί μέσα στην ίδια μέρα. Μπο­ρεί, όμως, επί­σης να πε­ρά­σει ένας ολό­κλη­ρος μήνας ή και πε­ρισ­σό­τε­ρο χρο­νι­κό διά­στη­μα χωρίς να συμ­βεί που­θε­νά στον κόσμο ένας σει­σμός άνω των επτά βαθ­μών, όπως συ­νέ­βη με­τα­ξύ 27 Ιου­λί­ου και 16 Σε­πτεμ­βρί­ου 2015.

Από την άλλη, δη­μιουρ­γεί­ται η πα­ρα­πλα­νη­τι­κή εντύ­πω­ση ότι αυ­ξά­νο­νται οι ισχυ­ροί σει­σμοί, επει­δή στα­δια­κά βελ­τιώ­νο­νται τα όρ­γα­να κα­τα­γρα­φής τους, επει­δή ολο­έ­να πε­ρισ­σό­τε­ρα μέρη της Γης κα­τοι­κού­νται από αν­θρώ­πους και επει­δή ολο­έ­να συ­χνό­τε­ρα τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης προ­βάλ­λουν τους σει­σμούς. Αν ένας ισχυ­ρός σει­σμός είχε συμ­βεί στη μέση του ωκε­α­νού χωρίς κα­θό­λου θύ­μα­τα, είναι αμ­φί­βο­λο αν θα το είχε προ­σέ­ξει κα­νείς.

ΕΘΝΟΣ