Δικάζεται σε δεύτερο βαθμό για τη ληστεία στην ΑΤΕ-Ρόδου

Σε δεύ­τε­ρο βαθμό θα εξε­τα­στεί, ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, η υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο για λη­στεία στο κε­ντρι­κό κα­τά­στη­μα Ρόδου της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας, στην πλα­τεία Χα­ρί­του, την 16η Αυ­γού­στου 2010, τον Θ. Δ. του Β., 32 ετών, κά­τοι­κο Εξαρ­χεί­ων Ατ­τι­κής, που είχε κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή φυ­λά­κι­σης 6 ετών και 12 μηνών, με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα.

Το δι­κα­στή­ριο είχε ανα­γνω­ρί­σει στον κα­τη­γο­ρού­με­νο το ελα­φρυ­ντι­κό της ει­λι­κρι­νούς με­τα­μέ­λειας, ενώ είχε κρί­νει αθώο τον συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νό του Σ. Π. του Γ., 27 ετών, κα­θό­σον προ­έ­κυ­ψε ότι δεν είχε καμία σχέση με τη λη­στεία. Ο 32χρο­νος προ­σκλή­θη­κε στο νησί από τον 27χρονο Ρο­δί­τη φίλο του (είχαν γνω­ρι­στεί σε μια συ­ναυ­λία Jazz στον Λυ­κα­βη­τό) και εκεί­νος δέ­χτη­κε να έλθει στο νησί.

Την 14η Αυ­γού­στου έφτα­σε στη Ρόδο με πλοίο, φέρ­νο­ντας μαζί του μια μο­το­συ­κλέ­τα και τον πα­ρέ­λα­βε από το λι­μά­νι ο Ρο­δί­της, ο οποί­ος και τον με­τέ­φε­ρε σε ξε­νο­δο­χείο, όπου και μί­σθω­σε δω­μά­τιο. Το ίδιο βράδυ συν­δια­σκέ­δα­σαν και κοι­μή­θη­καν στο σπίτι του Ρο­δί­τη στην Ια­λυ­σό. Ο 32χρο­νος είχε απο­φα­σί­σει να δια­πρά­ξει λη­στεία στο νησι,́ λόγω οι­κο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τώ­πι­ζε από δά­νεια, τα οποία είχε συ­νά­ψει για να πλη­ρώ­σει και τις δα­πά­νες νο­ση­λεί­ας του πα­τέ­ρα του και έφερε μαζί του ένα πι­στό­λι, το οποίο είχε αγο­ρά­σει στην Ομό­νοια.

Την 15η Αυ­γού­στου συν­δια­σκέ­δα­σε με τον Ρο­δί­τη και φί­λους του, ενώ είχε απο­φα­σί­σει ήδη να «χτυ­πή­σει» το κα­τά­στη­μα της ΑΤΕ, δίπλα στο «Grand Hotel», όπου διέ­με­νε. Το επό­με­νο πρωί και ενώ είχε αφή­σει τον φίλο του σε πα­ρα­λία της Ια­λυ­σού για να κο­λυ­μπή­σει, ο ίδιος με­τέ­βη στην τρά­πε­ζα, μπήκε μέσα ακά­λυ­πτος, κρα­τώ­ντας το πι­στό­λι και ένα σακ βουα­γιάζ και αφαί­ρε­σε από τα δύο τα­μεία 57.220 ευρώ. Ο δρά­στης, που όπως κα­τέ­θε­σαν 4 υπάλ­λη­λοι, δεν είχε πα­ρα­τε­τα­μέ­νο το όπλο, απο­μα­κρύν­θη­κε από την τρά­πε­ζα με τα πόδια, 40 μέτρα πα­ρα­κά­τω ανέ­βη­κε στη μο­το­συ­κλέ­τα και μπήκε στο «Grand Hotel».

Δια­πί­στω­σε ότι έγινε αντι­λη­πτός από δύο υπαλ­λή­λους και βγήκε από άλλη πόρτα του ξε­νο­δο­χεί­ου, μί­σθω­σε ταξί, με­τέ­βη στην οικία του 27χρο­νου Ρο­δί­τη, άνοι­ξε την πόρτα με κλει­δί που ο φίλος του έκρυ­βε σε ένα κα­λο­ρι­φέρ και άφησε τα κλο­πι­μαία και το όπλο σε μια σα­κού­λα στη ντου­λά­πα του υπνο­δω­μα­τί­ου του. Επέ­στρε­ψε στο ξε­νο­δο­χείο και λίγη ώρα αρ­γό­τε­ρα συ­νε­λή­φθη. Ο Ρο­δί­της, μη γνω­ρί­ζο­ντας τι είχε συμ­βεί στο με­τα­ξύ, είχε κα­νο­νί­σει με δύο φί­λους του τη νυ­χτε­ρι­νή του έξοδο. Ο ένας εξ αυτών με­τέ­βη το βράδυ στην οικία του για να τον πα­ρα­λά­βει. Εκεί τον βρήκε να κρα­τά­ει μια σα­κού­λα και να ψά­χνει μέρος να την κρύ­ψει. Ήταν ανή­συ­χος, όπως κα­τέ­θε­σε στο δι­κα­στή­ριο, για να εξη­γή­σει αρ­γό­τε­ρα ο ίδιος, απο­λο­γού­με­νος, ότι όταν πήγε στο δω­μά­τιό του για να ντυ­θεί βρήκε την σα­κού­λα με τα λεφτά και το όπλο στη ντου­λά­πα του, «σά­στι­σε» γιατί δεν ήξερε αν ανήκε σε ένα από τα 6 μέλη της οι­κο­γέ­νειάς του ή σε κά­ποιον άλλο και τότε απο­φά­σι­σε να την κρύ­ψει σε άλλο ση­μείο του σπι­τιού.

Με το που βγήκε από το σπίτι με τον φίλο του ακι­νη­το­ποι­ή­θη­κε όμως από αστυ­νο­μι­κούς, που στο με­τα­ξύ είχαν ήδη συλ­λά­βει τον 32χρονο και προ­σή­χθη. Θυ­μί­ζου­με ότι ενώ­πιον του Ανα­κρι­τή οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι απο­λο­γού­με­νοι αρ­νή­θη­καν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τις εις βάρος τους κα­τη­γο­ρί­ες, ισχυ­ρι­ζό­με­νοι συ­νο­πτι­κά ο μεν πρώ­τος ότι δεν διέ­πρα­ξε ο ίδιος τη λη­στεία, όπως του απο­δί­δε­ται στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, αλλά ότι είχε δα­νεί­σει τη μο­το­συ­κλέ­τα του σε τρίτο πρό­σω­πο, μη κα­το­νο­μα­ζό­με­νο.

Ο 27χρο­νος Ρο­δί­της από την άλλη αφού επι­βε­βαί­ω­σε ότι είχε φι­λι­κή σχέση με τον πρώτο και συ­να­να­στρο­φές, ισχυ­ρί­στη­κε ότι την επί­μα­χη ημέρα και ώρα βρι­σκό­ταν στην οικία του και ότι δεν εγνώ­ρι­ζε πώς και ποιός έβαλε τα κλο­πι­μαία, τα ρούχα αλλά και το όπλο σε τσά­ντα στη βε­ρά­ντα της πα­τρι­κής του οι­κί­ας.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να είναι μέλος ορ­γά­νω­σης του αντιε­ξου­σια­στι­κού χώρου. Μετά την πρω­τό­δι­κη κα­τα­δί­κη του είχε δη­μο­σιευ­θεί στο δί­κτυο “Συ­νέ­λευ­ση Αλ­λη­λεγ­γύ­ης στους φυ­λα­κι­σμέ­νους και διω­κό­με­νους αγω­νι­στές”, άρθρο στο οποίο ανα­φέ­ρο­ντο με­τα­ξύ άλλων και τα εξής:

«Ο σύ­ντρο­φος στην σύ­ντο­μη απο­λο­γία του ζή­τη­σε συγ­γνώ­μη από τους υπαλ­λή­λους της τρά­πε­ζας για την όποια ανα­στά­τω­ση προ­κλή­θη­κε και επι­κα­λέ­στη­κε σο­βα­ρούς οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους για την πραγ­μά­τω­ση της λη­στεί­ας.

Ο ει­σαγ­γε­λέ­ας ζή­τη­σε την πλήρη ενοχή του χωρίς ανα­γνώ­ρι­ση των ελα­φρυ­ντι­κών που είχε ζη­τή­σει η υπε­ρά­σπι­ση, κρα­τώ­ντας αφε­νός επι­θε­τι­κή στάση απέ­να­ντί του και ανα­φε­ρό­με­νος περί ενός τέ­λειου και ορ­γα­νω­μέ­νου σχε­δί­ου.

Μετά από διά­λειμ­μα της έδρας, ανα­κοι­νώ­θη­κε η από­φα­ση η οποία ήταν για συ­νο­λι­κή ποινή 6 ετών με ανα­σταλ­τι­κό κι εφέ­σι­μο χα­ρα­κτή­ρα, δε­χό­με­νη τα ελα­φρυ­ντι­κά.

Η από­φα­ση αυτή έχει ως απο­τέ­λε­σμα ο σύ­ντο­φος να είναι σε με­ρι­κές μέρες και πάλι κοντά μας, καθώς απο­μέ­νουν τυ­πι­κές δια­δι­κα­σί­ες για την απο­φυ­λά­κι­σή του από τις φυ­λα­κές Αλι­καρ­νασ­σού.

Στην δίκη υπήρ­χε πα­ρου­σία συ­ντρό­φων/-ισσων από την Αθήνα και τη Ρόδο, οι οποί­οι στο τέλος είχαν την ευ­και­ρία να απο­λαύ­σουν τα στρα­βω­μέ­να μού­τρα ασφα­λι­τών και λοι­πών μπά­τσων στο άκου­σμα της ποι­νής.

Ελ­πί­ζου­με σύ­ντο­μα κι άλλοι σύ­ντρο­φοι και συ­ντρό­φισ­σες να βρε­θούν έξω από τα κά­τερ­γα της δη­μο­κρα­τί­ας».

Ο ίδιος είχε δη­μο­σιεύ­σει εξάλ­λου από τις φυ­λα­κές Αλι­καρ­νασ­σού, όπου εκρα­τεί­το, στο δί­κτυο του “Τα­μεί­ου αλ­λη­λεγ­γύ­ης φυ­λα­κι­σμέ­νων και διω­κό­με­νων αγω­νι­στών” επι­στο­λή δια­μαρ­τυ­ρί­ας για τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης του στις φυ­λα­κές.

Κλεί­νο­ντας το γράμ­μα του χαι­ρέ­τι­σε… «όλους εκεί­νους που ορθά σκε­πτό­με­νοι, στη­ρί­ζουν πέρα από πο­λι­τι­κές ή προ­σω­πι­κές δια­φω­νί­ες, όλους τους πο­λι­τι­κούς κρα­τού­με­νους κι αγω­νι­στές. Είναι επι­τα­κτι­κή η ανά­γκη κα­τα­νό­η­σης, ότι αυτές οι μι­κρό­τη­τες δεν χω­ρούν, όταν έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με τέ­τοιες κα­τα­στά­σεις».

Τέλος, δή­λω­σε απε­ρί­φρα­στα πως ο αγώ­νας του θα συ­νε­χι­στεί και… «μέσα από τα κο­λα­στή­ρια της δη­μο­κρα­τί­ας αδιά­κο­πα, αδιάλ­λα­κτα κι αμε­τά­κλη­τα, όπως ακρι­βώς συ­νέ­βαι­νε όταν βρι­σκό­μουν εκτός των τει­χών του εγκλει­σμού».