Στο δεύτερο βαθμό η υπόθεση της πλαστής ιπποδύναμης επιβατηγού πλοίου

Ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των δεύ­τε­ρου βαθ­μού οδη­γεί­ται, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η υπό­θε­ση της πα­ρα­ποί­η­σης των τε­χνι­κών χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών επι­βα­τη­γού πλοί­ου, με την οποία φέ­ρε­ται να επι­χει­ρή­θη­κε η εξα­σφά­λι­ση κρα­τι­κής επι­δό­τη­σης και άλλων ωφε­λη­μά­των μέσω ψευ­δούς δή­λω­σης της ιπ­πο­δύ­να­μης των μη­χα­νών. Η δίκη έχει προσ­διο­ρι­στεί για τις 28 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 και ανα­μέ­νε­ται να επα­νε­ξε­τά­σει σε δεύ­τε­ρο βαθμό τα όσα κρί­θη­καν από το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο, το οποίο τον Μάιο του 2025 είχε κα­τα­δι­κά­σει τους δύο βα­σι­κούς κα­τη­γο­ρού­με­νους και είχε παύ­σει τη δίωξη για τους υπό­λοι­πους τέσ­σε­ρις λόγω πα­ρα­γρα­φής.

Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου είχε κρί­νει τον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο, ιδιο­κτή­τη του πλοί­ου, ένοχο για από­πει­ρα απά­της και πλα­στο­γρα­φία, ανα­γνω­ρί­ζο­ντάς του ελα­φρυ­ντι­κές πε­ρι­στά­σεις. Του επι­βλή­θη­κε ποινή φυ­λά­κι­σης 5 ετών, ενώ η ανα­γνώ­ρι­ση των ελα­φρυ­ντι­κών οδή­γη­σε στη με­τα­τρο­πή της αρ­χι­κής ποι­νής κά­θειρ­ξης σε ποινή φυ­λά­κι­σης. Το δι­κα­στή­ριο είχε εκτι­μή­σει ότι ο συ­γκε­κρι­μέ­νος κα­τη­γο­ρού­με­νος ενήρ­γη­σε με δόλο και με σκοπό την επί­τευ­ξη αθέ­μι­του οι­κο­νο­μι­κού οφέ­λους, συ­νε­κτι­μώ­ντας τη χρο­νι­κή διάρ­κεια της απά­της, το ύψος της ζη­μί­ας και τις με­θο­δεύ­σεις που φέ­ρε­ται να χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για την πα­ρα­πλά­νη­ση των αρχών.

Ο τέ­ταρ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος, επι­θε­ω­ρη­τής νηο­γνώ­μο­να που είχε υπο­γρά­ψει κρί­σι­μη γνω­μά­τευ­ση, κα­τα­δι­κά­στη­κε σε φυ­λά­κι­ση 4 ετών με τριε­τή ανα­στο­λή. Για τον ίδιο, το δι­κα­στή­ριο είχε δε­χθεί ότι δεν προ­έ­κυ­ψαν απο­δεί­ξεις άμε­σου οφέ­λους, έκρι­νε ωστό­σο ότι η ψευ­δής βε­βαί­ω­ση που υπέ­γρα­ψε είχε κα­θο­ρι­στι­κή ση­μα­σία για την εξέ­λι­ξη της υπό­θε­σης.

Για τους υπό­λοι­πους τέσ­σε­ρις κα­τη­γο­ρού­με­νους, με­τα­ξύ των οποί­ων επι­θε­ω­ρη­τές του αρ­μό­διου υπουρ­γεί­ου, τε­χνι­κοί και στε­λέ­χη που εμπλέ­κο­νταν στην έκ­δο­ση ή την απο­δο­χή των επί­μα­χων εγ­γρά­φων, η ποι­νι­κή δίωξη έπαυ­σε λόγω πα­ρα­γρα­φής. Οι πρά­ξεις τους αξιο­λο­γή­θη­καν ως πλημ­με­λή­μα­τα, καθώς το οι­κο­νο­μι­κό όφε­λος που τους απο­δό­θη­κε υπο­λει­πό­ταν των 120.000 ευρώ, ορίου που με βάση τη νε­ό­τε­ρη ποι­νι­κή με­τα­χεί­ρι­ση των οι­κο­νο­μι­κών αδι­κη­μά­των κα­θο­ρί­ζει τον χα­ρα­κτή­ρα της πρά­ξης και, κατ’ επέ­κτα­ση, τον χρόνο πα­ρα­γρα­φής.

Η νέα δίκη θα επα­νε­ξε­τά­σει το σύ­νο­λο του απο­δει­κτι­κού υλι­κού, με έμ­φα­ση στα ση­μεία που απο­τέ­λε­σαν τον πυ­ρή­να της πρω­τό­δι­κης κρί­σης. Κε­ντρι­κό ζή­τη­μα πα­ρα­μέ­νει η δια­φο­ρά ανά­με­σα στη δη­λω­θεί­σα και την πραγ­μα­τι­κή ισχύ των μη­χα­νών του πλοί­ου. Το σκά­φος είχε δη­λω­θεί με μη­χα­νές ισχύ­ος 204 KW, δη­λα­δή πε­ρί­που 275 ίππων, ανά μη­χα­νή, ενώ κατά την κα­τη­γο­ρία η πραγ­μα­τι­κή ισχύς ξε­περ­νού­σε τα 670 KW, δη­λα­δή πε­ρισ­σό­τε­ρους από 900 ίπ­πους, για κα­θε­μία από αυτές.

Ιδιαί­τε­ρο βάρος ανα­μέ­νε­ται να έχει και στον δεύ­τε­ρο βαθμό η κα­τά­θε­ση τε­χνι­κού, ο οποί­ος στην πρώτη δίκη πα­ρα­δέ­χθη­κε ότι είχε εκ­δώ­σει δύο τι­μο­λό­για για τις μη­χα­νές, ένα με την ορθή ιπ­πο­δύ­να­μη, το οποίο στη συ­νέ­χεια απο­σύρ­θη­κε και αντι­κα­τα­στά­θη­κε από πλα­στό, με σκοπό, όπως ανέ­φε­ρε, τη μεί­ω­ση των υπο­χρε­ώ­σε­ων του πλοιο­κτή­τη απέ­να­ντι στις αρχές και τους ασφα­λι­στι­κούς φο­ρείς. Από την πλευ­ρά τους, ορι­σμέ­νοι από τους κα­τη­γο­ρού­με­νους είχαν υπο­στη­ρί­ξει ότι δεν ήταν σε θέση να δια­πι­στώ­σουν τη δια­φο­ρά στην ιπ­πο­δύ­να­μη χωρίς ει­δι­κό εξο­πλι­σμό, ισχυ­ρι­σμός που ανα­μέ­νε­ται να επα­νέλ­θει ενώ­πιον του δευ­τε­ρο­βάθ­μιου δι­κα­στη­ρί­ου.

Η υπό­θε­ση ήρθε στο φως το 2020, έπει­τα από ελέγ­χους των λι­με­νι­κών αρχών. Σύμ­φω­να με την κα­τη­γο­ρία, η δή­λω­ση χα­μη­λό­τε­ρης ιπ­πο­δύ­να­μης επέ­τρε­ψε στο πλοίο να συμ­με­τά­σχει σε δια­γω­νι­σμό του αρ­μό­διου υπουρ­γεί­ου για επι­δο­τού­με­να δρο­μο­λό­για, να εντα­χθεί σε ευ­νοϊ­κό­τε­ρο κα­θε­στώς στε­λέ­χω­σης πλη­ρώ­μα­τος και να απο­φύ­γει την πρό­σλη­ψη μη­χα­νι­κών. Το πλοίο φέ­ρε­ται να έλαβε κρα­τι­κή επι­δό­τη­ση ύψους 180.000 ευρώ για την εκτέ­λε­ση επι­δο­τού­με­νης γραμ­μής, ενώ από τη μη πρό­σλη­ψη μη­χα­νι­κών εκτι­μά­ται ότι εξοι­κο­νο­μή­θη­καν πα­ρα­νό­μως 125.000 ευρώ σε μι­σθούς και ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές. Η συ­νο­λι­κή ζημία του Δη­μο­σί­ου υπο­λο­γί­στη­κε σε πε­ρισ­σό­τε­ρα από 305.000 ευρώ.

Στο εδώ­λιο είχαν οδη­γη­θεί συ­νο­λι­κά 6 άτομα. Πέρα από τον ιδιο­κτή­τη του πλοί­ου, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να συ­ντό­νι­σε την από­κρυ­ψη της πραγ­μα­τι­κής ιπ­πο­δύ­να­μης, κα­τη­γο­ρού­με­νοι ήταν ο μη­χα­νι­κός που φέ­ρε­ται να πού­λη­σε τις μη­χα­νές με έγ­γρα­φα που ανέ­φε­ραν μι­κρό­τε­ρη ισχύ, επι­θε­ω­ρη­τές του υπουρ­γεί­ου που είχαν εγκρί­νει τις αρ­χι­κές επι­θε­ω­ρή­σεις, υπάλ­λη­λος νηο­γνώ­μο­να που υπέ­γρα­ψε σειρά βε­βαιώ­σε­ων και δύο ακόμη τε­χνι­κοί και στε­λέ­χη που φέ­ρο­νται να συμ­με­τεί­χαν στην έκ­δο­ση ή την απο­δο­χή των πα­ρα­ποι­η­μέ­νων εγ­γρά­φων.