Στο δεύτερο βαθμό η υπόθεση της πλαστής ιπποδύναμης επιβατηγού πλοίου

Ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων δεύτερου βαθμού οδηγείται, σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η υπόθεση της παραποίησης των τεχνικών χαρακτηριστικών επιβατηγού πλοίου, με την οποία φέρεται να επιχειρήθηκε η εξασφάλιση κρατικής επιδότησης και άλλων ωφελημάτων μέσω ψευδούς δήλωσης της ιπποδύναμης των μηχανών. Η δίκη έχει προσδιοριστεί για τις 28 Σεπτεμβρίου 2026 και αναμένεται να επανεξετάσει σε δεύτερο βαθμό τα όσα κρίθηκαν από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο τον Μάιο του 2025 είχε καταδικάσει τους δύο βασικούς κατηγορούμενους και είχε παύσει τη δίωξη για τους υπόλοιπους τέσσερις λόγω παραγραφής.
Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Δωδεκανήσου είχε κρίνει τον πρώτο κατηγορούμενο, ιδιοκτήτη του πλοίου, ένοχο για απόπειρα απάτης και πλαστογραφία, αναγνωρίζοντάς του ελαφρυντικές περιστάσεις. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών, ενώ η αναγνώριση των ελαφρυντικών οδήγησε στη μετατροπή της αρχικής ποινής κάθειρξης σε ποινή φυλάκισης. Το δικαστήριο είχε εκτιμήσει ότι ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος ενήργησε με δόλο και με σκοπό την επίτευξη αθέμιτου οικονομικού οφέλους, συνεκτιμώντας τη χρονική διάρκεια της απάτης, το ύψος της ζημίας και τις μεθοδεύσεις που φέρεται να χρησιμοποιήθηκαν για την παραπλάνηση των αρχών.
Ο τέταρτος κατηγορούμενος, επιθεωρητής νηογνώμονα που είχε υπογράψει κρίσιμη γνωμάτευση, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 4 ετών με τριετή αναστολή. Για τον ίδιο, το δικαστήριο είχε δεχθεί ότι δεν προέκυψαν αποδείξεις άμεσου οφέλους, έκρινε ωστόσο ότι η ψευδής βεβαίωση που υπέγραψε είχε καθοριστική σημασία για την εξέλιξη της υπόθεσης.
Για τους υπόλοιπους τέσσερις κατηγορούμενους, μεταξύ των οποίων επιθεωρητές του αρμόδιου υπουργείου, τεχνικοί και στελέχη που εμπλέκονταν στην έκδοση ή την αποδοχή των επίμαχων εγγράφων, η ποινική δίωξη έπαυσε λόγω παραγραφής. Οι πράξεις τους αξιολογήθηκαν ως πλημμελήματα, καθώς το οικονομικό όφελος που τους αποδόθηκε υπολειπόταν των 120.000 ευρώ, ορίου που με βάση τη νεότερη ποινική μεταχείριση των οικονομικών αδικημάτων καθορίζει τον χαρακτήρα της πράξης και, κατ’ επέκταση, τον χρόνο παραγραφής.
Η νέα δίκη θα επανεξετάσει το σύνολο του αποδεικτικού υλικού, με έμφαση στα σημεία που αποτέλεσαν τον πυρήνα της πρωτόδικης κρίσης. Κεντρικό ζήτημα παραμένει η διαφορά ανάμεσα στη δηλωθείσα και την πραγματική ισχύ των μηχανών του πλοίου. Το σκάφος είχε δηλωθεί με μηχανές ισχύος 204 KW, δηλαδή περίπου 275 ίππων, ανά μηχανή, ενώ κατά την κατηγορία η πραγματική ισχύς ξεπερνούσε τα 670 KW, δηλαδή περισσότερους από 900 ίππους, για καθεμία από αυτές.
Ιδιαίτερο βάρος αναμένεται να έχει και στον δεύτερο βαθμό η κατάθεση τεχνικού, ο οποίος στην πρώτη δίκη παραδέχθηκε ότι είχε εκδώσει δύο τιμολόγια για τις μηχανές, ένα με την ορθή ιπποδύναμη, το οποίο στη συνέχεια αποσύρθηκε και αντικαταστάθηκε από πλαστό, με σκοπό, όπως ανέφερε, τη μείωση των υποχρεώσεων του πλοιοκτήτη απέναντι στις αρχές και τους ασφαλιστικούς φορείς. Από την πλευρά τους, ορισμένοι από τους κατηγορούμενους είχαν υποστηρίξει ότι δεν ήταν σε θέση να διαπιστώσουν τη διαφορά στην ιπποδύναμη χωρίς ειδικό εξοπλισμό, ισχυρισμός που αναμένεται να επανέλθει ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου.
Η υπόθεση ήρθε στο φως το 2020, έπειτα από ελέγχους των λιμενικών αρχών. Σύμφωνα με την κατηγορία, η δήλωση χαμηλότερης ιπποδύναμης επέτρεψε στο πλοίο να συμμετάσχει σε διαγωνισμό του αρμόδιου υπουργείου για επιδοτούμενα δρομολόγια, να ενταχθεί σε ευνοϊκότερο καθεστώς στελέχωσης πληρώματος και να αποφύγει την πρόσληψη μηχανικών. Το πλοίο φέρεται να έλαβε κρατική επιδότηση ύψους 180.000 ευρώ για την εκτέλεση επιδοτούμενης γραμμής, ενώ από τη μη πρόσληψη μηχανικών εκτιμάται ότι εξοικονομήθηκαν παρανόμως 125.000 ευρώ σε μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές. Η συνολική ζημία του Δημοσίου υπολογίστηκε σε περισσότερα από 305.000 ευρώ.
Στο εδώλιο είχαν οδηγηθεί συνολικά 6 άτομα. Πέρα από τον ιδιοκτήτη του πλοίου, ο οποίος φέρεται να συντόνισε την απόκρυψη της πραγματικής ιπποδύναμης, κατηγορούμενοι ήταν ο μηχανικός που φέρεται να πούλησε τις μηχανές με έγγραφα που ανέφεραν μικρότερη ισχύ, επιθεωρητές του υπουργείου που είχαν εγκρίνει τις αρχικές επιθεωρήσεις, υπάλληλος νηογνώμονα που υπέγραψε σειρά βεβαιώσεων και δύο ακόμη τεχνικοί και στελέχη που φέρονται να συμμετείχαν στην έκδοση ή την αποδοχή των παραποιημένων εγγράφων.