EUMED 9: Η διακήρυξη της Αθήνας για την κλιματική αλλαγή και το περιβάλλον στη Μεσόγειο

Την κοινή πεποί­θησή τους πως η επεί­γουσα και φιλό­δοξη παγκό­σμια δράση – σε εθνικό, περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδα, και με τη συμ­με­τοχή όλων των ενδια­φε­ρο­μέ­νων μερών, ιδίως της κοι­νω­νίας των πολιτών και του ιδιω­τι­κού τομέα – είναι πλέον, περισ­σό­τερο από ποτέ, ανα­γκαία για την αντι­με­τώ­πιση της κλι­μα­κού­με­νης κλι­μα­τι­κής και περι­βαλ­λο­ντι­κής κρίσης και για τη δημιουρ­γία ενός ασφα­λούς ευη­με­ρού­ντος, δίκαιου και βιώ­σι­μου μέλ­λο­ντος, υπο­γραμ­μί­ζουν οι χώρες του νότου της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης Γαλλία, Ελλάδα, Ισπανία Ιταλία, Κροατία, Κύπρος, Μάλτα, Πορ­το­γα­λία και Σλο­βε­νία, στο πλαίσιο των εργα­σιών της EUMED 9 στην Αθήνα.

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η δια­κή­ρυξη της Αθήνας για την κλι­μα­τική αλλαγή και το περι­βάλ­λον στη Μεσό­γειο:

8η Σύνοδος Κορυφής των Χωρών του Νότου της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης

Αθήνα, 17.9.2021

Δια­κή­ρυξη της Αθήνας για την κλι­μα­τική αλλαγή και το περι­βάλ­λον στη Μεσό­γειο

Οι Χώρες του Νότου της ΕΕ Γαλλία, Ελλάδα, Ισπανία Ιταλία, Κροατία, Κύπρος, Μάλτα, Πορ­το­γα­λία και Σλο­βε­νία, που συνήλ­θαν την 17η Σεπτεμ­βρίου 2021  στην Αθήνα, σε επίπεδο Αρχηγών Κρατών και Κυβερ­νή­σεων, με τη συμ­με­τοχή της Προ­έ­δρου της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, υπο­γραμ­μί­ζουν την κοινή και ισχυρή πεποί­θησή τους πως η επεί­γουσα και φιλό­δοξη παγκό­σμια δράση – σε εθνικό, περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδα, και με τη συμ­με­τοχή όλων των ενδια­φε­ρο­μέ­νων μερών, ιδίως της κοι­νω­νίας των πολιτών και του ιδιω­τι­κού τομέα – είναι πλέον, περισ­σό­τερο από ποτέ, ανα­γκαία για την αντι­με­τώ­πιση της κλι­μα­κού­με­νης κλι­μα­τι­κής και περι­βαλ­λο­ντι­κής κρίσης και για τη δημιουρ­γία ενός ασφα­λούς ευη­με­ρού­ντος, δίκαιου και βιώ­σι­μου μέλ­λο­ντος για τις κοι­νω­νίες μας κατά τον 21ο  αιώνα, επί τη βάσει των προ­τύ­πων κυκλι­κής οικο­νο­μίας.

Οι Χώρες του Νότου της ΕΕ:

Κλι­μα­τική αλλαγή

– Επα­να­λαμ­βά­νουν τη σταθερή δέσμευσή τους στην εφαρ­μογή της Συμ­φω­νίας των Παρι­σίων και στον στόχο του περιο­ρι­σμού αύξησης της παγκό­σμιας θερ­μο­κρα­σίας κατά 1,5°C σε σχέση με τα προ­βιο­μη­χα­νικά επίπεδα, καθώς και τη δέσμευσή τους στην επί­τευξη κλι­μα­τι­κής ουδε­τε­ρό­τη­τας μέχρι το 2050, σύμφωνα με το Ευρω­παϊκό δίκαιο για το κλίμα και τον στόχο της ΕΕ για μείωση των καθαρών εκπο­μπών αερίων του θερ­μο­κη­πίου κατά του­λά­χι­στον 55% έως το 2030, από τα επίπεδα του 1990.

– Λαμ­βά­νουν υπόψιν με προ­βλη­μα­τι­σμό την έκθεση της Δια­κυ­βερ­νη­τι­κής Ομάδας των Ηνω­μέ­νων Εθνών για την Κλι­μα­τική Αλλαγή, που δημο­σιεύ­θηκε την 9η Αυγού­στου 2021, η οποία υπο­γραμ­μί­ζει πως η άμεση και ενι­σχυ­μένη δράση για ανά­σχεση της κλι­μα­τι­κής αλλαγής και τον περιο­ρι­σμό της αύξησης της παγκό­σμιας θερ­μο­κρα­σίας κατά 1,5°C σε σχέση με τα προ­βιο­μη­χα­νικά επίπεδα είναι απα­ραί­τητη.

–  Υπεν­θυ­μί­ζουν τη Δήλωση του Γενικού Γραμ­μα­τέα των ΗΕ της 9ης Αυγού­στου 2021 ανα­φο­ρικά με τον επι­κεί­μενο κίνδυνο ο πλα­νή­της να φτάσει τους 1,5 βαθμούς στο εγγύς μέλλον. Ο μόνος τρόπος για να απο­φευ­χθεί η υπέρ­βαση αυτού του ορίου είναι να εντεί­νουμε επει­γό­ντως τις προ­σπά­θειές μας και να ακο­λου­θή­σουμε ένα πιο φιλό­δοξο δρόμο, αντα­πο­κρι­νό­με­νοι ενεργά στην έκκλησή του να περιο­ρι­σθεί η άνοδος της θερ­μο­κρα­σίας κατά 1,5 βαθμούς Κελσίου.

– Εκφρά­ζουν την εκτί­μησή τους για το έργο της Ιτα­λι­κής Προ­ε­δρίας της G20 ως προς την ενί­σχυση της συνα­φούς παγκό­σμιας φιλο­δο­ξίας και χαι­ρε­τί­ζουν τα απο­τε­λέ­σματα της Υπουρ­γι­κής Συνόδου για το Κλίμα και για την Ενέρ­γεια στη Νάπολη.

– Ανα­γνω­ρί­ζουν πως η Μεσό­γειος είναι εξόχως ευάλωτη στις επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, καθώς είναι επιρ­ρε­πής σε ακραία καιρικά φαι­νό­μενα, και ήδη βιώνει εκτε­νέ­στερα, συχνό­τερα και εντο­νό­τερα κύματα καύσωνα, ξηρα­σίες, έντονες βρο­χο­πτώ­σεις, πλημ­μύ­ρες και δασικές πυρ­κα­γιές. Ως απο­τέ­λε­σμα, η περιοχή υφί­στα­ται τώρα πρω­το­φανή οικο­λο­γική ζημιά και οι δυνα­τό­τη­τες από­κρι­σης φθάνουν στα όριά τους.

– Υπο­γραμ­μί­ζουν πως η ευπά­θεια αυτή πρό­κει­ται να αυξηθεί λόγω των επι­τα­χυ­νό­με­νων επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής στην περιοχή, με αρνη­τι­κές οικο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις και απώ­λειες, τόσο επί του παρό­ντος όσο και στο μέλλον. Συναφώς, οι επι­πτώ­σεις αυτές και η κλι­μα­τική συνοχή πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την ανά­πτυξη και την υλο­ποί­ηση των πολι­τι­κών της ΕΕ για το κλίμα και την ενέρ­γεια, και να αντι­με­τω­πι­σθούν και να ανα­γνω­ρι­σθούν κατάλ­ληλα ώστε να δια­σφα­λι­σθεί πως οι χώρες μας δεν βρί­σκο­νται σε μειο­νε­κτική θέση, στο πλαίσιο ενός μετα­βαλ­λό­με­νου κλί­μα­τος.

– Ανα­γνω­ρί­ζουν την ανάγκη για απο­φα­σι­στι­κές πολι­τι­κές προ­σαρ­μο­γής και ανθε­κτι­κό­τη­τας, σύμφωνα με τη νέα Στρα­τη­γική της ΕΕ για την Προ­σαρ­μογή στην Κλι­μα­τική Αλλαγή και για μέτρα πρό­λη­ψης σε όλους τους τομείς που ανα­μέ­νε­ται να επη­ρε­α­σθούν σημα­ντικά από την κλι­μα­τική αλλαγή στην περιοχή της Μεσο­γείου – συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του περι­βαλ­λο­ντι­κού  και του  κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κού τομέα –, με δια­το­με­ακό τρόπο,  δεδο­μέ­νου  ότι  οι επι­πτώ­σεις της  κλι­μα­τι­κής  αλλαγής  δημιουρ­γούν σοβα­ρούς κιν­δύ­νους για το περι­βάλ­λον, την κοι­νω­νία  και την οικο­νο­μία.

– Συμ­φω­νούν να εντα­τι­κο­ποι­ή­σουν την πολυ­μερή συνερ­γα­σία μέσω της ανταλ­λα­γής εμπει­ριών και βέλ­τι­στων πρα­κτι­κών ως προς τον σχε­δια­σμό και την υλο­ποί­ηση των ανα­γκαίων πολι­τι­κών προ­σαρ­μο­γής και των μέτρων πρό­λη­ψης για την ελα­χι­στο­ποί­ηση των κιν­δύ­νων σε εθνικό, περι­φε­ρειακό και τοπικό επίπεδο, με την εμπλοκή όλων των ενδια­φε­ρό­με­νων μερών, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των κύριων δημό­σιων αρχών, της κοι­νω­νίας των πολιτών και των επι­χει­ρή­σεων.

– Υπο­γραμ­μί­ζουν την ανάγκη να εμπλα­κούν σε ενεργό διάλογο και να προ­ω­θή­σουν κοινές πρω­το­βου­λίες και απα­ντή­σεις με όλα τα μεσο­γειακά κράτη, υιο­θε­τώ­ντας μια περι­φε­ρειακή προ­σέγ­γιση για την κλι­μα­τική κρίση, σε ευθυ­γράμ­μιση με τη δράση της ΕΕ.

– Δεσμεύ­ο­νται στην τήρηση των στόχων της Ευρω­παϊ­κής Πρά­σι­νης Συμ­φω­νίας και την προ­ώ­θηση συναφών νομο­θε­τι­κών προ­σαρ­μο­γών, ως μέρος της δέσμης «Fit for 55».

– Επι­ση­μαί­νουν την ανάγκη να εξε­τα­σθούν οι ακό­λου­θες αρχές καθ’ όλη τη διάρ­κεια των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων της εν λόγω δέσμης μέτρων:  δια­σφά­λιση απε­ξάρ­τη­σης από τον άνθρακα, κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και τεχνο­λο­γική ουδε­τε­ρό­τητα, στήριξη της και­νο­το­μίας και των βιο­μη­χα­νι­κών μετα­βά­σεων, λαμ­βά­νο­ντας υπόψιν τις μέχρι στιγμής προ­σπά­θειες.

– Υπο­στη­ρί­ζουν την αρχή ενός Μηχα­νι­σμού Συνο­ρια­κής Προ­σαρ­μο­γής Άνθρακα, ο οποίος χρη­σι­μεύει ως κλι­μα­τικό μέτρο που μετριά­ζει απο­τε­λε­σμα­τικά τους κιν­δύ­νους διαρ­ροής άνθρακα, ενώ παράλ­ληλα συμ­μορ­φώ­νε­ται πλήρως με τους κανόνες του ΠΟΕ.

– Δεσμεύ­ο­νται να εργα­σθούν προς την κατεύ­θυνση προ­στα­σίας της πολι­τι­στι­κής και φυσικής κλη­ρο­νο­μιάς της Μεσο­γείου, η οποία απει­λεί­ται από τις επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, ανα­λαμ­βά­νο­ντας ενεργό δράση και στη­ρί­ζο­ντας την πρω­το­βου­λία «Αντι­με­τώ­πιση των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής στην πολι­τι­στική και φυσική κλη­ρο­νο­μιά» που ξεκί­νησε η Ελλάδα στη Σύνοδο Κορυφής για τη Δράση για το Κλίμα του 2019 και η οποία ανα­γνω­ρί­σθηκε από τον Γενικό Γραμ­μα­τέα των ΗΕ, και στην οποία συμ­με­τέ­χουν πλήρως η UNESCO, η WMO και η UNFCCC. Στο πλαίσιο αυτό, συμ­φω­νούν να συμ­με­τά­σχουν σε ένα πιλο­τικό σχέδιο για την προ­στα­σία της πολι­τι­στι­κής και φυσικής κλη­ρο­νο­μιάς, το οποίο βρί­σκε­ται υπό επε­ξερ­γα­σία.

– Επι­ση­μαί­νουν την ανάγκη να προβούν στις ανα­γκαίες δράσεις για την άμεση και ταχεία ευθυ­γράμ­μιση των δημό­σιων και ιδιω­τι­κών επεν­δυ­τι­κών ροών με την πολι­τική χαμηλών εκπο­μπών ρύπων θερ­μο­κη­πίου και κλι­μα­τι­κής ανθε­κτι­κό­τη­τας, προ­κει­μέ­νου να επι­τα­χύ­νουν την ανά­πτυξη φιλικών προς στο περι­βάλ­λον υπο­δο­μών με χαμηλό απο­τύ­πωμα άνθρακα.

– Ανα­γνω­ρί­ζουν την ανάγκη για μελ­λο­ντι­κές συντο­νι­σμέ­νες δράσεις για την αντι­με­τώ­πιση των αδυ­να­μιών που οφεί­λο­νται στην περιο­ρι­σμένη συν­δε­σι­μό­τητα μεταξύ της Μεσο­γείου και της ηπει­ρω­τι­κής Ευρώπης.

– Συμ­φω­νούν να συνερ­γα­σθούν στενά για να οικο­δο­μή­σουν συνέρ­γειες για την προ­ώ­θηση της ανα­γκαίας μετά­βα­σης από τα ορυκτά καύσιμα στις ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας και τις τεχνο­λο­γίες με χαμηλό απο­τύ­πωμα άνθρακα, μέσω ουσια­στι­κής συμ­με­το­χής του κοινού στον σχε­δια­σμό και την ανά­πτυξή τους με τη μέγιστη προσοχή στα φυσικά οικο­συ­στή­ματα.

– Συμ­φω­νούν να δια­δρα­μα­τί­σουν ενεργό ρόλο στην επι­κοι­νω­νιακή ανά­δειξη σε παγκό­σμιο επίπεδο των ιδιαί­τε­ρων κλι­μα­τι­κών ευαι­σθη­σιών της περιο­χής της Μεσο­γείου, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας τη σημασία της σχέσης Ωκεανού-Κλίματος και την ανάγκη για κλι­μα­τική δράση.

– Συμ­φω­νούν να προ­ω­θή­σουν λύσεις για την προ­σαρ­μογή στην κλι­μα­τική αλλαγή που θα βασί­ζο­νται στη ίδια τη λει­τουρ­γία της φύσης και να δια­σφα­λί­σουν την επαρκή προ­στα­σία ιδίως των οικο­συ­στη­μά­των που είναι κρίσιμα για την πρόληψη κατα­στρο­φών, όπως οι παρά­κτιες ζώνες, οι λεκάνες απορ­ροής υδάτων, οι υγρό­το­ποι, τα δάση και οι αστικές περιο­χές.

– Ανα­γνω­ρί­ζουν τον θεμε­λιώδη ρόλο του ωκεανού για τη δια­τή­ρηση της ζωής στη Γη και των σημα­ντι­κών πιέσεων που υφί­στα­ται, μεταξύ άλλων, λόγω της κλι­μα­τι­κής αλλαγής. Συμ­φω­νούν στην ανάγκη να ενι­σχύ­σουν τις δράσεις για τη δια­φύ­λαξη και προ­στα­σία του ωκεανού και δεσμεύ­ο­νται να προ­στα­τεύ­σουν του­λά­χι­στον το 30% του παγκό­σμιου ωκεανού έως το 2030, καθώς και να ενι­σχύ­σουν τη, φιλική προς τους ωκε­α­νούς, προ­σαρ­μογή.

– Ανα­γνω­ρί­ζουν τις επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής  με τη μείωση της απορ­ροής και της ανα­νέ­ω­σης των υδρο­φό­ρων ορι­ζό­ντων, οι οποίες, σε συν­δυα­σμό με την υψη­λό­τερη ζήτηση, ανα­μέ­νε­ται να οδη­γή­σουν σε αυξη­μένη λει­ψυ­δρία, ιδίως στις νότιες και ανα­το­λι­κές περιο­χές που ήδη δια­θέ­τουν περιο­ρι­σμένα κοι­τά­σματα νερού, με έναν αυξα­νό­μενο αριθμό πλη­θυ­σμού να απει­λεί­ται με έλλειψη ύδατος.

– Ενόψει της COP26 της UNFCCC, υπο­γραμ­μί­ζουν την ανάγκη όλα τα μέρη να υιο­θε­τή­σουν περισ­σό­τερο φιλό­δο­ξους στόχους, με ένα συνε­κτικό και ισορ­ρο­πη­μένο τρόπο, και να δεσμευ­θούν για την υλο­ποί­ησή τους, και θα εργα­σθούν εντός της ΕΕ αλλά και με τρίτους εταί­ρους, με στόχο να επι­τευ­χθεί το πιο φιλό­δοξο απο­τέ­λε­σμα στην COP26, σύμφωνα με τη δέσμη «Fit for 55» της ΕΕ.

– Τονί­ζουν, για ακόμη μια φορά, πως η κλι­μα­τική κρίση είναι μια παγκό­σμια απειλή που απαιτεί συντο­νι­σμένη παγκό­σμια δράση, και ως εκ τούτου, απευ­θύ­νουν έκκληση προς όλες τις χώρες να δράσουν συλ­λο­γικά και χωρίς περαι­τέρω καθυ­στέ­ρηση, όπως δήλωσε ο Γενικός Γραμ­μα­τέας των ΗΕ την 9η Αυγού­στου.

– Συναφώς, καλούν όλους τους διε­θνείς εταί­ρους, ιδίως τις χώρες της G20, να κυρώ­σουν τη Συμ­φω­νία των Παρι­σίων και να αυξή­σουν το επίπεδο φιλο­δο­ξίας τους, με την ανα­κοί­νωση φιλό­δο­ξων εθνικών προ­γραμ­μά­των προ­σαρ­μο­γής (NDCs).

– Ανα­γνω­ρί­ζουν τη δέσμευσή μας για την ταχεία ανά­πτυξη τεχνο­λο­γιών και πολι­τι­κών που επι­τα­χύ­νουν έτι περαι­τέρω την απο­μά­κρυνση από ένα αμείωτο δυνα­μικό άνθρακα.

– Καλούν όλες τις χώρες να συμ­με­τά­σχουν στην COP26 της UNFCCC σε επίπεδο Αρχηγών Κρατών και Κυβερ­νή­σεων και να δεσμευ­θούν για τον στόχο κλι­μα­τι­κής ουδε­τε­ρό­τη­τας έως το 2050.

Βιο­ποι­κι­λό­τητα

– Ανα­γνω­ρί­ζουν ότι το μονα­δικό κέντρο για τη θαλάσ­σια βιο­ποι­κι­λό­τητα και τον ενδη­μι­σμό της περιο­χής της Μεσο­γείου απει­λεί­ται από την απώλεια και από την υπο­βάθ­μιση των βιο­τό­πων, η οποία επι­δει­νώ­νε­ται περαι­τέρω από τις επι­πτώ­σεις της κλι­μα­τι­κής αλλαγής.

– Τονί­ζουν την ανάγκη ανά­λη­ψης επεί­γου­σας δράσης για την αντι­με­τώ­πιση των μακρο­πρό­θε­σμων επι­πτώ­σεων στη βιο­ποι­κι­λό­τητα και στα οικο­συ­στή­ματα της περιο­χής και, ως εκ τούτου, την ανάγκη για τον απα­ραί­τητο μετα­σχη­μα­τι­σμό με στόχο την ανά­καμψη της βιο­ποι­κι­λό­τη­τας έως το 2030, σύμφωνα με τη Στρα­τη­γική της ΕΕ για τη Βιο­ποι­κι­λό­τητα για το 2030.

– Δεσμεύ­ο­νται να ανα­λά­βουν δράση για τη διεύ­ρυνση και για την καλύ­τερη δια­χεί­ριση του δικτύου προ­στα­τευό­με­νων περιο­χών της ΕΕ, συμ­βάλ­λο­ντας στην επί­τευξη του στόχου της προ­στα­σίας του 30% της ξηράς και της θάλασ­σας της ΕΕ έως το 2030, το ένα τρίτο εκ των οποίων υπό αυστηρή προ­στα­σία, μέσω συλ­λο­γι­κής δράσης από όλες τις χώρες που συμ­με­τέ­χουν σε αυτήν την κοινή προ­σπά­θεια, λαμ­βά­νο­ντας υπόψιν τις εθνικές περι­στά­σεις.

– Θεωρούν την ενσω­μά­τωση της διά­στα­σης της βιο­ποι­κι­λό­τη­τας σε όλες τις τομε­α­κές πολι­τι­κές ως απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για μια πράσινη και βιώσιμη ανά­καμψη από την παν­δη­μία COVID-19.

– Δεσμεύ­ο­νται να ηγηθούν με το παρά­δειγμα τους στην αντι­με­τώ­πιση της παγκό­σμιας κρίσης βιο­ποι­κι­λό­τη­τας και, ενόψει της CBD COP-15, να εργα­σθούν προς την κατεύ­θυνση της κατάρ­τι­σης ενός φιλό­δο­ξου Παγκό­σμιου Πλαι­σίου για τη Βιο­ποι­κι­λό­τητα μετά το 2020.

– Συμ­φω­νούν να συνερ­γα­σθούν για την ανά­πτυξη ισχυρών και απο­τε­λε­σμα­τι­κών μηχα­νι­σμών εφαρ­μο­γής και εναρ­μο­νι­σμέ­νων πλαι­σίων παρα­κο­λού­θη­σης, υπο­βο­λής εκθέ­σεων και αξιο­λό­γη­σης για τη βιο­ποι­κι­λό­τητα.

– Ανα­γνω­ρί­ζουν τη σημασία των απο­τε­λε­σμά­των της Διά­σκε­ψης της Διε­θνούς Ένωσης Προ­στα­σίας της Φύσης (IUCN) που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στη Μασ­σα­λία τον Σεπτέμ­βριο 2021, όπου ανα­γνω­ρί­ζε­ται πως οι κατα­στά­σεις έκτα­κτης ανάγκης για το κλίμα και για τη βιο­ποι­κι­λό­τητα δεν είναι δια­κρι­τές, αλλά δύο πτυχές της ίδιας κρίσης, που απαι­τούν αμοι­βαία εντα­τι­κο­ποί­ηση των δράσεων και έχουν ως στόχο να ανα­δεί­ξουν την προ­στα­σία της φύσης ως κορυ­φαία παγκό­σμια προ­τε­ραιό­τητα και να θέσουν τα θεμέλια για μια παγκό­σμια στρα­τη­γική για τη βιο­ποι­κι­λό­τητα,  που είναι επι­τα­κτικά ανα­γκαία για την υγιή λει­τουρ­γία των οικο­συ­στη­μά­των και για την ανθρω­πό­τητα.

Δάση

-Αναγνωρίζουν τις δυσμε­νείς μακρο­πρό­θε­σμες επι­πτώ­σεις των δασικών πυρ­κα­γιών στη βιο­ποι­κι­λό­τητα και στα οικο­συ­στή­ματα της περιο­χής της Μεσο­γείου, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο τα είδη, μετα­βάλ­λουν τα υδρο­λο­γικά και γεω­μορ­φο­λο­γικά χαρα­κτη­ρι­στικά των λεκανών απορ­ροής και αυξά­νουν την υπο­βάθ­μιση ποιό­τη­τας των εδαφών, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της έντονης διά­βρω­σης.

– Συμ­φω­νούν πως η δασική δια­χεί­ριση θα πρέπει να βασί­ζε­ται στη δια­φο­ρο­ποί­ηση των ειδών και των τόπων προ­έ­λευ­σής τους, με προ­σαρ­μογή στις μελ­λο­ντι­κές κλι­μα­τι­κές συν­θή­κες και στη δια­φο­ρο­ποί­ηση των δασικών και στα­τι­κών δομών.

– Υπεν­θυ­μί­ζουν τη σημασία υπα­γω­γής των πρω­το­γε­νών και των υπε­ραιω­νό­βιων δασών υπό καθε­στώς αυστη­ρής προ­στα­σίας.

– Ανα­γνω­ρί­ζουν την όλη σημασία και τον σημα­ντικό ρόλο των οικο­συ­στη­μι­κών υπη­ρε­σιών και των πρά­σι­νων υπο­δο­μών και τον κομβικό ρόλο των δασών στη δια­χεί­ριση των υδάτων και του κύκλου ζωής του άνθρακα και τον μετρια­σμό των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής.

– Τονί­ζουν την ανάγκη περαι­τέρω προ­ώ­θη­σης της βιώ­σι­μης δια­χεί­ρι­σης των δασών, ενδυ­να­μώ­νο­ντας τον πολυ­λει­τουρ­γικό ρόλο των δασικών οικο­συ­στη­μά­των και δια­σφα­λί­ζο­ντας την προ­στα­σία και απο­κα­τά­στασή τους με τη δημιουρ­γία απο­τε­λε­σμα­τι­κών μηχα­νι­σμών για τον σκοπό αυτό. Επι­πλέον, τονί­ζουν την ανάγκη εφαρ­μο­γής κατάλ­λη­λων έργων ανα­δά­σω­σης και, εν προ­κει­μένω, δεσμεύ­ο­νται να ανα­λά­βουν δράσεις για την αύξηση της ποσό­τη­τας, της ποιό­τη­τας και της ανθε­κτι­κό­τη­τας των δασών, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της δέσμευ­σης να συμ­βά­λουν στη φύτευση του­λά­χι­στον 3 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων επι­πλέον δέντρων στην ΕΕ έως το 2030, με πλήρη σεβασμό στις αρχές της οικο­λο­γίας.

– Συμ­φω­νούν ότι απαι­τού­νται επεί­γου­σες, συντο­νι­σμέ­νες, ολο­κλη­ρω­μέ­νες και συνε­κτι­κές πολι­τι­κές απο­κρί­σεις, με στόχο την προ­σαρ­μογή των δασών στην κλι­μα­τική αλλαγή.

– Ανα­γνω­ρί­ζουν, συναφώς, πως η Ανα­νε­ω­μένη Στρα­τη­γική της ΕΕ για τα Δάση, η οποία υιο­θε­τή­θηκε από την Επι­τροπή τον Ιούλιο 2021, μπορεί να υπο­στη­ρί­ξει περι­φε­ρεια­κές και εθνικές δράσεις.

– Δεσμεύ­ο­νται να επεν­δύ­σουν τους απα­ραί­τη­τους πόρους, να αξιο­ποι­ή­σουν τις καλύ­τε­ρες δια­θέ­σι­μες επι­στη­μο­νι­κές μεθό­δους και τεχνι­κές και να κινη­το­ποι­ή­σουν τις κοι­νω­νίες προ­κει­μέ­νου να σχε­διά­σουν τον καθα­ρι­σμό των δασών, να δημιουρ­γή­σουν αντι­πυ­ρι­κές ζώνες και να ανα­πτύ­ξουν όλα τα απο­τε­λε­σμα­τικά εθνικά και τοπικά μέτρα πρό­λη­ψης δασικών πυρ­κα­γιών, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας εργα­λεία πλη­ρο­φο­ρι­κής και ψηφια­κής οικο­νο­μίας.

– Συμ­φω­νούν να εκκι­νή­σουν την εκπό­νηση σχεδίων, σε επίπεδο κοι­νό­τη­τας, και να εφαρ­μό­σουν αρχές δια­χεί­ρι­σης κιν­δύ­νου, επί τη βάσει επι­στη­μο­νι­κής γνώσης ανα­φο­ρικά με τα οικο­συ­στή­ματα, με στόχο την απο­τροπή κιν­δύ­νων από κλι­μα­τι­κές απειλές, την ανταλ­λαγή εμπει­ριών και τη συνερ­γα­σία σε μέτρα μείωσης κιν­δύ­νου.

– Ενθαρ­ρύ­νουν την ανταλ­λαγή τεχνο­γνω­σίας και εμπει­ριών για την ανά­καμψη και απο­κα­τά­σταση των οικο­συ­στη­μά­των των υπο­βαθ­μι­σμέ­νων περιο­χών, εντός και εκτός προ­στα­τευό­με­νων περιο­χών, και την ανάληψη πρω­το­βου­λιών που συμ­βάλ­λουν στη συν­δε­σι­μό­τητα των οικο­συ­στη­μά­των.

– Στη­ρί­ζουν τον στρα­τη­γικό ρόλο των δασών και του δασικού τομέα στην εξεύ­ρεση λύσεων για την αύξηση βιώ­σι­μης χρήσης προ­ϊ­ό­ντων ξυλείας, προς αντι­κα­τά­σταση άλλων υλικών, που προ­κα­λούν έντονες εκπο­μπές αερίων.

– Συμ­φω­νούν να προ­ω­θή­σουν λύσεις για την προ­σαρ­μογή και τον μετρια­σμό των επι­πτώ­σεων της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, οι οποίες θα είναι συμ­βα­τές με το φυσικό περι­βάλ­λον, και να δια­σφα­λί­σουν τα οφέλη από τη βιο­ποι­κι­λό­τητα, καθώς και επαρκή προ­στα­σία, ιδίως των οικο­συ­στη­μά­των που είναι κρίσιμα για την πρόληψη φυσικών κατα­στρο­φών, όπως οι παρά­κτιες ζώνες, οι λεκάνες απορ­ροής, οι υγρό­το­ποι και τα δάση.

– Πέρα από τα Μεσο­γειακά δάση, τονί­ζουν την ανάγκη να αντι­με­τω­πί­σουν την εισα­γό­μενη απο­ψί­λωση των δασών και την παγκό­σμια υπο­βάθ­μιση των δασών, μέσω μιας νέας νομο­θε­τι­κής πρω­το­βου­λίας σε επίπεδο ΕΕ.

Θαλάσ­σιο περι­βάλ­λον / Γαλάζια οικο­νο­μία

– Ανα­γνω­ρί­ζουν το ρόλο μιας βιώ­σι­μης Γαλά­ζιας Οικο­νο­μίας για την επί­τευξη των στόχων της Ευρω­παϊ­κής Πρά­σι­νης Συμ­φω­νίας στη Μεσό­γειο, μεταξύ άλλων, μέσω επεν­δύ­σεων σε και­νο­τό­μες πρά­σι­νες τεχνο­λο­γίες και μέσω περαι­τέρω προ­ώ­θη­σης των αρχών της κυκλι­κής οικο­νο­μίας.

– Συμ­φω­νούν να προ­ω­θή­σουν τα πρότυπα της γαλά­ζιας οικο­νο­μίας της ΕΕ με σκοπό να κατα­στούν κυκλικά και να μειωθεί το περι­βαλ­λο­ντικό, κλι­μα­τικό και ενερ­γειακό απο­τύ­πωμα όλων των συναφών υπε­ρά­κτιων και χερ­σαίων/παρά­κτιων δρα­στη­ριο­τή­των με ιδιαί­τερη προσοχή στη μείωση της ρύπαν­σης από πλα­στικά.

– Υπο­γραμ­μί­ζουν την ανάγκη να προ­ω­θή­σουν ένα ισχυρό πλαίσιο πολι­τι­κής της ΕΕ για την υπο­στή­ριξη ανά­πτυ­ξης της γαλά­ζιας οικο­νο­μίας και μια περισ­σό­τερο ενο­ποι­η­μένη θαλάσ­σια πολι­τική.

– Υπο­γραμ­μί­ζουν ότι θεμε­λιώ­δες συστα­τικό μιας βιώ­σι­μης Γαλά­ζιας Οικο­νο­μίας είναι ο Θαλάσ­σιος Χωρο­τα­ξι­κός Σχε­δια­σμός, ως σημα­ντικό πολι­τικό και νομικό μέσο για τη συνε­κτική δια­χεί­ριση του θαλάσ­σιου χώρου, διευ­κο­λύ­νο­ντας συνέρ­γειες των οικο­νο­μι­κών τομέων της γαλά­ζιας οικο­νο­μίας, δια­σφα­λί­ζο­ντας παράλ­ληλα την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και τη βιώσιμη χρήση των θαλάσ­σιων πόρων.

– Ανα­γνω­ρί­ζουν την προ­στι­θέ­μενη αξία και τη συμπλη­ρω­μα­τι­κό­τητα με τα υφι­στά­μενα θεσμικά πλαίσια για την προ­στα­σία και τη βιώσιμη ανά­πτυξη της Μεσο­γείου, της Πρω­το­βου­λίας «Μεσό­γειος μια υπο­δειγ­μα­τική θάλασσα μέχρι το 2030» και του συνα­φούς Σχεδίου Δράσης, με φιλό­δο­ξες προ­βλε­πό­με­νες θεμα­τι­κές.

– Καλούν όλες τις χώρες να συμ­με­τά­σχουν ενεργά, στο υψη­λό­τερο δυνατό επίπεδο, στη 2η Διά­σκεψη των ΗΕ για τους Ωκε­α­νούς, που θα διε­ξα­χθεί στη Λισα­βόνα το 2022 (27 Ιουνίου – 1η Ιουλίου), προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­σθεί η ενί­σχυση της πολι­τι­κής δέσμευ­σης και έμπρα­κτης δράσης, σε παγκό­σμιο επίπεδο, για την επί­τευξη του SDG 14.

– Υπο­στη­ρί­ζουν σθεναρά τον χαρα­κτη­ρι­σμό της Μεσο­γείου ως Περιο­χής Ελέγχου Εκπο­μπών Θείου (SECA), από την 1η Μαρτίου 2024.

Πολι­τική Προ­στα­σία, πρόληψη και ετοι­μό­τητα

-Αναγνωρίζουν πως ο Μηχα­νι­σμός Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας της ΕΕ παρέχει πλαίσιο συνερ­γα­σίας και αρωγής σε περι­πτώ­σεις έκτα­κτης ανάγκης μεγάλης κλί­μα­κας, οι οποίες υπερ­βαί­νουν τις δυνα­τό­τη­τες των πλητ­τό­με­νων κρατών-μελών, και τονί­ζουν τη σημασία δια­σφά­λι­σης και περαι­τέρω στή­ρι­ξης του Μηχα­νι­σμού με θεσμικά, οικο­νο­μικά και επι­χει­ρη­σιακά μέσα.

– Ζητούν την πλήρη εφαρ­μογή του Μηχα­νι­σμού Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας ΕΕ και την ουσια­στική ενί­σχυση του μέσων της RescEU στη Μεσό­γειο, λαμ­βά­νο­ντας επίσης υπόψιν τις υφι­στά­με­νες ικα­νό­τη­τες και υπο­δο­μές των κρατών-μελών, με στόχο τη δημιουρ­γία μιας Ευρω­παϊ­κής εφε­δρι­κής δύναμης. Ζητούν την επι­τά­χυνση ανά­πτυ­ξης ενός στόλου πυρο­σβε­στι­κών ή άλλων

Αερο­πλά­νων και ελι­κο­πτέ­ρων και ενί­σχυση των ικα­νο­τή­των αερο­δια­κο­μι­δής (MEDEVAC), με σκοπό την προ­στα­σία των Ευρω­παίων πολιτών και του φυσικού περι­βάλ­λο­ντος από όλο και πιο σοβαρές και σύν­θε­τες κατα­στρο­φές, όπως πυρ­καϊές, πλημ­μύ­ρες, σει­σμούς, επι­δη­μίες, καθώς και επεν­δύ­σεις στον τομέα ανά­πτυ­ξης δυνα­το­τή­των για την πρόληψη και αντι­με­τώ­πιση κατα­στρο­φών.

– Τονί­ζουν τον επεί­γο­ντα χαρα­κτήρα ενί­σχυ­σης και εμβά­θυν­σης της συνερ­γα­σίας μεταξύ των Μεσο­γεια­κών εταίρων, δεδο­μέ­νου ότι οι προ­κλή­σεις που σχε­τί­ζο­νται με φυσικές κατα­στρο­φές έχουν κοινό προφίλ, είναι συχνά δια­συ­νο­ρια­κές και απαι­τούν πρω­το­βου­λίες για ανταλ­λαγή ειδικών, εξα­γω­γής διδαγ­μά­των, βέλ­τι­στων πρα­κτι­κών, μέσων και εμπει­ρο­γνω­μο­σύ­νης.

– Υπό το φως των ανωτέρω, σεβό­με­νοι υφι­στά­με­νες περι­φε­ρεια­κές συμ­φω­νίες, συμ­φω­νούμε να επε­κτεί­νουμε περαι­τέρω τις εργα­σίες της ομάδας των Χωρών του Νότου της ΕΕ, διορ­γα­νώ­νο­ντας τομε­α­κές συνα­ντή­σεις, σε όλα τα επίπεδα, όπως αρμόζει, σε ένα ευέ­λι­κτο και ανε­πί­σημο πλαίσιο, με στόχο τη διευ­κό­λυνση του απο­τε­λε­σμα­τι­κού συντο­νι­σμού και των ανταλ­λα­γών μεταξύ των εννέα Εταίρων.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ