Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στα Σφαγεία με τους μετανάστες

Συμπλη­ρώ­θη­καν χθες, 16 Αυγού­στου, ακριβώς δύο χρόνια από τη λει­τουρ­γία της άτυπης δομής φιλο­ξε­νίας μετα­να­στών στα παλιά σφαγεία της Ρόδου. Σε αυτό το διά­στημα πέρασαν από τα παλιά σφαγεία περισ­σό­τε­ροι από 14.000 μετα­νά­στες, ενώ οι Ροδίτες αθόρυβα στη­ρί­ζουν τη δομή, απο­δει­κνύ­ο­ντας την ανθρω­πιά τους.

Πλέον όμως αυτή η πρό­χειρη δομή, το άτυπο hot spot επί της ουσίας, το οποίο φιλο­ξε­νεί σταθερά έως και 100 άτομα, βρί­σκε­ται σε κρίσιμη φάση. Οι πολίτες έχουν πλέον κου­ρα­στεί να την ενι­σχύ­ουν διαρκώς, με απο­τέ­λε­σμα η τρο­φο­δο­σία και ο επι­σι­τι­σμός να γίνο­νται πλέον μετά κόπων και βασάνων…

Αυτή τη στιγμή βρί­σκουν στέγη στα παλιά σφαγεία συνο­λικά 91 άτομα (Αφγανοί, Αιγύ­πτιοι, Αλγε­ρι­νοί, Μαρο­κι­νοί, Παλαι­στί­νιοι, Κούρδοι από το Ιράκ, Σύριοι κλπ), εκ των οποίων 39 παιδιά. Ο αριθμός τους αυξο­μειώ­νε­ται διαρκώς, καθώς οι ροές παρά­τυ­πων μετα­να­στών στα νησιά της περιο­χής μας παρου­σιά­ζουν σταθερή πορεία κατά τους θερι­νούς μήνες. Τις τελευ­ταίες ημέρες έφθασαν στο Καστε­λό­ριζο 25 μετα­νά­στες, άλλοι 120 απο­βι­βά­στη­καν στην Κάρπαθο, 45 στο Φαλη­ράκι και άλλοι 40 περίπου στην Κερ­μα­στή. Οι περισ­σό­τε­ροι απο­στέλ­λο­νται απευ­θείας στο hot spot της Κω, κάποιοι όμως «ξεμέ­νουν» στη Ρόδο με απο­τέ­λε­σμα τα παλιά σφαγεία να μην αδειά­ζουν ποτέ. Υπάρ­χουν άτομα που παρα­μέ­νουν στο συγκε­κρι­μένο χώρο για πολύ μεγάλο χρονικό διά­στημα.

Η οικο­νο­μική κρίση και η παρα­τε­τα­μένη διάρ­κεια του προ­βλή­μα­τος έχουν κάμψει προ­φα­νώς τις αντοχές των συμπο­λι­τών μας οι οποίοι στις αρχές έτειναν χείρα βοη­θείας, προ­σφέ­ρο­ντας απλό­χερα πέρα από τρόφιμα, ό,τι άλλο ήταν απα­ραί­τητο για τη λει­τουρ­γία της δομής. Ο κ. Ντίνος Μαντι­κός, που είναι επι­κε­φα­λής της ομάδας συμπο­λι­τών μας η οποία στη­ρί­ζει εθε­λο­ντικά και αφι­λο­κερ­δώς όλες τις προ­σπά­θειες για την φιλο­ξε­νία των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών στο νησί της Ρόδου δηλώνει στη «δημο­κρα­τική»:

«Με μεγάλη δυσκο­λία συγκε­ντρώ­νουμε σήμερα τα τρόφιμα που απαι­τού­νται για τη σίτιση των ατόμων που δια­μέ­νουν στα παλιά σφαγεία. Αυτή την περίοδο έχουμε 91 άτομα και όπως αντι­λαμ­βά­νε­στε οι ανάγκες είναι αυξη­μέ­νες. Υπάρ­χουν βέβαια ακόμη αρκετά μεγάλες προ­σφο­ρές από επι­χει­ρη­μα­τίες της Ρόδου, με ή χωρίς τη μεσο­λά­βηση του δήμου, όμως εδώ και καιρό αντι­με­τω­πί­ζουμε δυσκο­λίες στην εξα­σφά­λιση των απαι­τού­με­νων ποσο­τή­των τρο­φί­μων. Σήμερα δεν έχουμε τις προ­σφο­ρές που δεχό­μα­σταν πριν. Θυμάμαι ότι ήταν τόσα πολλά τα τρόφιμα που μας έστελ­ναν που με τη σειρά μας τα στέλ­ναμε στην Πρόνοια. Περίπου 750 τόνους τρο­φί­μων έχουμε δώσει στην Πρόνοια από τις προ­σφο­ρές που μας έστελ­ναν. Σήμερα ζητούμε ελε­η­μο­σύνη και δυσκο­λευό­μα­στε πολύ να συγκε­ντρώ­σουμε τις απαι­τού­με­νες ποσό­τη­τες τρο­φί­μων για τη σίτιση των ατόμων που φιλο­ξε­νού­νται στα παλιά σφαγεία».

Ο κ. Μαντι­κός επι­ση­μαί­νει ότι πρέπει να βρεθεί μία πιο ολο­κλη­ρω­μένη λύση για τη φιλο­ξε­νία των μετα­να­στών και προ­σφύ­γων στη Ρόδο, αφού καλώς ή κακώς υπάρχει ανάγκη για τη λει­τουρ­γία μίας τέτοιας δομής, ανα­φέ­ρο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά:

«Ξεκι­νή­σαμε στις 16 Αυγού­στου 2015 με 50 άτομα. Ο αριθμός των μετα­να­στών που βρί­σκουν στέγη στα παλιά σφαγεία αυξο­μειώ­νε­ται διαρκώς. Αυτή τη στιγμή έχουμε 91 άτομα, ήτοι 8 οικο­γέ­νειες και κάποιους μεμο­νω­μέ­νους. Η κατά­σταση δεν μπορεί να συνε­χι­σθεί όμως ως έχει. Ο χώρος των παλιών σφα­γείων δεν πληροί βασικές συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, παρά τις μεγάλες προ­σπά­θειες που κατα­βάλ­λο­νται. Όλοι το γνω­ρί­ζουμε αυτό. Εάν συνε­χί­σουν να παρα­μέ­νουν εκεί και το χειμώνα, θα πρέπει και πάλι να τοπο­θε­τή­σουμε νάιλον στα παρά­θυρα και στις πόρτες για να προ­στα­τεύ­ο­νται οι άνθρω­ποι αυτοί από το κρύο. Αυτά που τοπο­θε­τή­σαμε πέρυσι έχουν φθαρεί και δεν ξέρουμε που θα βρούμε και­νού­ρια. Επίσης υπάρ­χουν 39 παιδιά, κάποια από τα οποία πιθα­νό­τατα να χρεια­στεί να πάνε σχολείο, οπότε θα είναι ανα­γκαίο να εμβο­λια­στούν. Πέρυσι με την βοήθεια της διευ­θύ­ντριας της παι­δια­τρι­κής κλι­νι­κής του Νοσο­κο­μείου κας Ντίνας Μαχαι­ρίδη τα παιδιά εμβο­λιά­στη­καν. Δεν ξέρω αν κατα­φέ­ρουμε φέτος να κάνομε τους εμβο­λια­σμούς. Σε κάθε περί­πτωση, είχα επι­ση­μά­νει στις αρμό­διες αρχές ότι είναι απο­λύ­τως ανα­γκαίο να βρεθεί ένας νέος χώρος για τη φιλο­ξε­νία των μετα­να­στών. Είχα προ­τεί­νει δε τους χώρους στο φυτώριο της Περι­φέ­ρειας που άφησε το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου, οι οποίοι θα μπο­ρού­σαν να είναι κατάλ­λη­λοι για το σκοπό αυτό.

Θα πρέπει να παρθούν κάποιες απο­φά­σεις. Καλώς ή κακώς υπάρχει η ανάγκη μίας δομής φιλο­ξε­νίας μετα­να­στών στη Ρόδο. Ας την ονο­μά­σουν αυτή τη δομή όπως θέλουν, ας την απο­κα­λέ­σουν spot ή πρό­χειρο κατά­λυμα φιλο­ξε­νίας. Στην ουσία για ένα άτυπο hot spot πρό­κει­ται… Ως συνήθως όμως παί­ζουμε με τις λέξεις και χάνουμε την ουσία. Το πρό­βλημα είναι υπαρκτό και απαιτεί ουσια­στι­κές λύσεις. Δεν μπορεί να λει­τουρ­γεί αυτός ο χώρος φιλο­ξε­νίας πάντα σε εθε­λο­ντική βάση. Αυτά τα δύο χρόνια κάνουμε υπε­ράν­θρω­πες προ­σπά­θειες για την άψογη λει­τουρ­γία του και ευχα­ρι­στούμε όλη τη ροδιακή κοι­νω­νία που μας συμπα­ρα­στέ­κε­ται. Πολλές ευχα­ρι­στίες θέλουμε να εκφρά­σουμε τόσο στους για­τρούς του νοσο­κο­μείου, στην Ύπατη Αρμο­στεία του ΟΗΕ, στους επι­χει­ρη­μα­τίες και στους μεμο­νω­μέ­νους εθε­λο­ντές. Χωρίς αυτούς δεν θα είχαμε κατα­φέ­ρει τίποτε. Κατα­φέ­ραμε να δια­χει­ρι­στούμε το πρό­βλημα χωρίς να γίνει ευρέως αντι­λη­πτό ότι υπάρχει μία τέτοια δομή στη Ρόδο. Δεν ξέρω όμως για πόσο μπο­ρούμε να συνε­χί­σουμε κάτω από αυτές τις συν­θή­κες».