Το παρεμπόριο στη Ρόδο παραμένει στο «απυρόβλητο»

Για μία ακόμη φορά οι το­πι­κές αρχές και οι αρ­μό­διοι φο­ρείς μοιά­ζουν ανί­σχυ­ροι να αντι­με­τω­πί­ζουν το πρό­βλη­μα του πα­ρε­μπο­ρί­ου το οποίο πλέον έχει προ­σλά­βει δια­στά­σεις μά­στι­γας. Η Με­σαιω­νι­κή Πόλη έχει κα­τα­κλυ­στεί από πλα­νό­διους οι οποί­οι πω­λούν ανε­νό­χλη­τοι τα εμπο­ρεύ­μα­τά τους προ­κα­λώ­ντας την αγα­νά­κτη­ση των εμπό­ρων οι οποί­οι μι­λούν για αθέ­μι­το αντα­γω­νι­σμό με την ανοχή των αρχών!

Όπως ανα­φέ­ρουν οι έμπο­ροι και οι κα­τα­στη­μα­τάρ­χες, είναι προ­κλη­τι­κό σε πε­ρί­ο­δο κρί­σης, όπου όλες οι νό­μι­μες επι­χει­ρή­σεις κα­λού­νται να αντε­πε­ξέλ­θουν σε δυ­σβά­στα­κτες υπο­χρε­ώ­σεις, να μένει στο «απυ­ρό­βλη­το» το πα­ρε­μό­ριο. Αν μη τι άλλο, δεν κάνει κα­θό­λου καλό στην ει­κό­να της Ρόδου αυτή η κα­τά­στα­ση.

Οι πα­ρά­νο­μοι μι­κρο­πω­λη­τές έχουν τα πόστα τους σε πο­λυ­σύ­χνα­στα ση­μεία στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη δί­νο­ντας την αί­σθη­ση του «γιου­σου­ρούμ» στο μνη­μείο. Και δεν πε­ριο­ρί­ζο­νται μόνο στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη οι πα­ρά­νο­μοι μι­κρο­πω­λη­τές, αλλά έχουν επε­κτα­θεί σε όλο το Μα­ντρά­κι και σε άλλες του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές.

Σύμ­φω­να με τον πρό­ε­δρο των κα­τα­στη­μα­ταρ­χών της Με­σαιω­νι­κής Πόλης, κ. Τάσο Με­λε­τί­ου, παρά τους αυ­ξη­μέ­νους ελέγ­χους και τις συλ­λή­ψεις, φέτος το φαι­νό­με­νο του πα­ρε­μπο­ρί­ου έχει προ­σλά­βει με­γά­λες δια­στά­σεις. Το νο­μι­κό πλαί­σιο ευ­νο­εί τη συ­γκε­κρι­μέ­νη πα­ρα­βα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά, αφού το πα­ρε­μπό­ριο απο­τε­λεί πλημ­μέ­λη­μα και οι συλ­λη­φθέ­ντες επι­στρέ­φουν πάντα στον τόπο του «εγκλή­μα­τος».

«Υπάρ­χει έντο­νο πρό­βλη­μα. Οφεί­λου­με βέ­βαια να πα­ρα­δε­χθού­με ότι φαί­νε­ται να έχουν αυ­ξη­θεί οι έλεγ­χοι και οι συλ­λή­ψεις. Αυτό όμως που με­τρά­ει είναι το απο­τέ­λε­σμα. Οι πα­ρα­βά­τες διώ­κο­νται για πλημ­μέ­λη­μα, αφή­νο­νται ελεύ­θε­ροι και συ­νε­χί­ζουν πάλι τα ίδια. Όσο δεν γί­νε­ται πιο αυ­στη­ρό το νο­μο­θε­τι­κό-διω­κτι­κό πλαί­σιο, πολύ δύ­σκο­λα θα αντι­με­τω­πι­στεί το πρό­βλη­μα απο­τε­λε­σμα­τι­κά. Είναι ένας φαύ­λος κύ­κλος. Οι δρά­στες συλ­λαμ­βά­νο­νται, αφή­νο­νται ελεύ­θε­ροι και επι­στρέ­φουν ξανά στα πόστα τους. Αν όλοι αυτοί οι σε­ση­μα­σμέ­νοι διώ­κο­νταν σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος, σε πε­ρί­πτω­ση που άλ­λα­ζε δη­λα­δή η νο­μο­θε­σία, τότε πι­στεύω ότι μπο­ρού­σα­με να πε­ρι­μέ­νου­με την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρη αντι­με­τώ­πι­ση του φαι­νο­μέ­νου. Άλλες πό­λεις, όπως η Αθήνα, βρί­σκο­νται στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση», δή­λω­σε ο κ. Με­λε­τί­ου. Και δεν είναι μόνο το πα­ρε­μπό­ριο που προ­κα­λεί πο­νο­κέ­φα­λο στους εμπό­ρους και δη­μιουρ­γεί κακές εντυ­πώ­σεις στους επι­σκέ­πτες του νη­σιού. Είναι και η επαι­τεία. Στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη, στο Μα­ντρά­κι και αλλού, μικρά παι­διά με ακορ­ντε­όν, γυ­ναί­κες με «ημι­λι­πό­θυ­μα» παι­διά στην αγκα­λιά, αγάλ­μα­τα-μίμοι στέ­κο­νται ατε­λεί­ω­τες ώρες κάτω από τον ήλιο ζη­τώ­ντας ελε­η­μο­σύ­νη από τους πε­ρα­στι­κούς. Σύμ­φω­να με την Αστυ­νο­μία, τα παι­διά συλ­λαμ­βά­νο­νται, οδη­γού­νται στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα και αφή­νο­νται ελεύ­θε­ρα αφού δεν εμ­φα­νί­ζο­νται οι γο­νείς και οι κη­δε­μό­νες τους για να τα πα­ρα­λά­βουν.

Πάντα τη θε­ρι­νή πε­ρί­ο­δο, το φαι­νό­με­νο της επαι­τεί­ας βρί­σκε­ται σε έξαρ­ση στη Ρόδο.