Το άγνωστο «Survivor» που γυρίστηκε στην Αλιμιά

Αντι­μέ­τω­ποι με την πείνα, παρέα με κοπάδια δελ­φι­νιών, ανάμεσα στα χαλά­σματα του ιτα­λι­κού ναυ­τι­κού, συμ­με­τέ­χο­ντας σε σκληρές δοκι­μα­σίες, μία από τις οποίες ήθελε να κατα­να­λώ­σουν και μια κατσα­ρόλα… πατσά με ολό­κληρα αρνίσια κεφα­λά­κια, βρέ­θη­καν 20 νέοι, ηλικίας μέχρι 25 χρόνων από πέντε χώρες της Ευρώπης.

Τον περα­σμένο Οκτώ­βριο και πριν ακόμη επι­λε­γούν οι ακτές της Πούντα Κάνα, στον εξωτικό Αγιο Δομί­νικο, για το ελλη­νικό Survivor, στην εσχατιά του Αιγαίου, στο ακα­τοί­κητο νησάκι Αλιμιά, μεταξύ Ρόδου και Χάλκης, γυρί­στηκε ένα βελγικό Survivor και 20 παίκτες έζησαν σαν ερη­μί­τες σε δύο παρα­λίες, στις οποίες δεν είχε μείνει άνθρω­πος τα τελευ­ταία 75 χρόνια.

Το παι­χνίδι επι­βί­ω­σης είχε αρκετές δια­φο­ρές με το «Survivor», ωστόσο και σε αυτό οι παίκτες κλή­θη­καν να συμ­βιώ­σουν με άγνωστα άτομα, να διεκ­δι­κή­σουν έπαθλα και ατομική ασυλία και να φτάσουν μέχρι τον μεγάλο τελικό. Ηταν τόσο μεγάλη η επι­τυ­χία του παι­χνι­διού που προ­βλή­θηκε δια­δι­κτυακά και έκανε πάταγο σε Βέλγιο και Ολλαν­δία, ώστε οι παρα­γω­γοί ανα­κοί­νω­σαν πριν από λίγες μέρες ότι επι­στρέ­φουν στην Αλιμιά τον Οκτώ­βριο και μάλιστα θα κάνουν δύο κύκλους παι­χνι­διών με 20 παίκτες κάθε φορά.

«Ουρά» για μια αίτηση

Ηδη ξεκί­νη­σαν οι αιτή­σεις συμ­με­το­χής μέσω του εξει­δι­κευ­μέ­νου του­ρι­στι­κού πρα­κτο­ρείου Beyond Borders με έδρα το Βέλγιο και η αντα­πό­κριση είναι τερά­στια, καθώς έχουν υπο­βλη­θεί χιλιά­δες βιο­γρα­φικά.

Μέχρι τον περα­σμένο Οκτώ­βριο κανείς στην Ευρώπη και ελά­χι­στοι στην Ελλάδα γνώ­ρι­ζαν την Αλιμιά, το μεγα­λύ­τερο από τα μικρό­τερα ακα­τοί­κητα νησιά στη θαλάσ­σια περιοχή της Χάλκης. Τα βρε­τα­νικά μέσα ενη­μέ­ρω­σης έκαναν αναφορά σε αυτήν το καλο­καίρι του 2014 όταν ο πρί­γκι­πας Κάρολος και η σύζυγός του, Δού­κισσα της Κορ­νουά­λης, Καμίλα, έκαναν ολι­γο­ή­με­ρες δια­κο­πές στο νησί, στο κότερο ενός φίλου τους.

Οταν ο επι­κε­φα­λής της βελ­γι­κής ομάδας παρα­γω­γής, Γιόρις Μέερ­μανς, έφτασε στην Αλιμιά, πριν από περίπου έναν χρόνο, μαγεύ­τηκε από το φυσικό περι­βάλ­λον και βρήκε εκεί το ιδανικό μέρος για τη διαμονή των παικτών. Το παι­χνίδι ονο­μά­στηκε «The Island», καθώς αφενός δεν είχε τα δικαιώ­ματα του «Survivor», αφε­τέ­ρου είχε δια­φο­ρές με το αυθε­ντικό παι­χνίδι. Οι 20 παίκτες ήταν από την Αυστρία, τη Γερ­μα­νία, την Αγγλία, το Βέλγιο και την Ολλαν­δία. Χωρί­στη­καν σε δύο ομάδες των 10 ατόμων και μοι­ρά­στη­καν στις παρα­λίες του Αγίου Γεωρ­γίου και του Εμπο­ρειού. Δεν ήταν «Διά­ση­μοι» και «Μαχητές», αλλά «Ομάδα 1» και «Ομάδα 2». Είχαν τις κόντρες τους, δεν έκρυβαν τις αντι­πά­θειές τους και στα αγω­νί­σματα τα έδιναν όλα για να κερ­δί­σουν και να πάρουν φαγητό. Δεν υπήρχαν απο­χω­ρή­σεις, απλώς κάθε παίκτης, ανάλογα με την απόδοσή του, κέρδιζε πόντους.

Οι 8 παίκτες με τη μεγα­λύ­τερη απόδοση έφτασαν μέχρι τον τελικό διεκ­δι­κώ­ντας το πιο πρω­τό­τυπο έπαθλο που δόθηκε ποτέ σε παι­χνίδι τύπου «Survivor»: οι συμ­με­τέ­χο­ντες πλή­ρω­σαν περίπου 2.000€ για τα εισι­τή­ριά τους, τη διαμονή τους και κάποια ατομικά έξοδα. Ο νικητής πήρε πίσω τα χρήματα αυτά συν ένα μπόνους 500€. Οσο για τις δοκι­μα­σίες, οι περισ­σό­τε­ρες ήταν μέσα στη θάλασσα. Υπήρχαν αγω­νί­σματα δεξιό­τη­τας, ταχύ­τη­τας, αυτο­συ­γκέ­ντρω­σης. Οι παίκτες τα πήγαν καλά, ωστόσο δεν μπο­ρού­σαν να κατα­πο­λε­μή­σουν την πείνα τους. Τις δύο πρώτες μέρες έκαναν σήματα στα καΐκια των ψαράδων και ζητού­σαν τρόφιμα, την τρίτη μέρα πολλά σκάφη μαζεύ­τη­καν στις δύο ακτές για να δουν τις παρέες των νεαρών που πεινούν και τότε παρε­νέβη η παρα­γωγή και παρα­κά­λεσε μέσω των αλιευ­τι­κών συλ­λό­γων να μην προ­σεγ­γί­ζουν στην Αλιμιά όσο καιρό διαρκεί το παι­χνίδι.

Η «τρελή σούπα»

Εκείνο πάντως που προ­κά­λεσε… σοκ στους παίκτες ήταν η δοκι­μα­σία του πατσά. Δύο μεγάλες κατσα­ρό­λες με πατσά και ολό­κληρα τα αρνίσια κεφα­λά­κια στή­θη­καν μπροστά στις ομάδες και οι παίκτες έπρεπε να φάνε όσο περισ­σό­τερο μπο­ρού­σαν. Κάποιοι που ήταν vegeterian, μήτε που το δοκί­μα­σαν, κάποιοι μόλις είδαν τα αρνίσια κεφάλια έστρε­ψαν το κεφάλι, κάποιοι πιο τολ­μη­ροί πήραν μεγάλες κου­τα­λιές, αλλά στη μυρωδιά του σκόρδου και στην αίσθηση του μπού­κο­βου, εγκα­τέ­λει­ψαν την προ­σπά­θεια. Οι κατσα­ρό­λες άδεια­σαν, αλλά ακόμη και αυτοί που πήραν τους πολλούς πόντους, υπο­σχέ­θη­καν να μη δοκι­μά­σουν ποτέ ξανά αυτήν την «τρελή σούπα». «Ο πολύς κόσμος δεν γνω­ρί­ζει την Αλιμιά. Μόνο κάποιοι πλού­σιοι που έρχο­νται με τα κότερά τους, του­ρί­στες που κάνουν ημε­ρή­σιες εκδρο­μές και περί­ερ­γοι που την ερω­τεύ­ο­νται ξαφνικά, μιλούν για το νησί αυτό. Ενας Βέλγος μού ζήτησε να του παρα­χω­ρήσω ένα μεγάλο κομμάτι του νησιού για να μείνει εκεί, ένας ιτα­λι­κός επεν­δυ­τι­κός όμιλος μάς έδινε 70 εκατ. ευρώ για να φτιάξει έναν πρότυπο του­ρι­στικό οικισμό και γενικά κατά καιρούς έρχο­νται διά­φο­ρες προ­τά­σεις. Τους εξηγώ ότι το νησί δεν είναι δικό μου και ότι είναι ενταγ­μένο στο ευρω­παϊκό δίκτυο προ­στα­τευό­με­νων περιο­χών ”Natura 2000” ως Ζώνη Ειδικής Προ­στα­σίας», λέει στο «Εθνος της Κυρια­κής» ο δήμαρ­χος της Χάλκης, Μιχάλης Πατρός, που βοήθησε ωστόσο πάρα πολύ τη βελγική παρα­γωγή και συμ­με­τείχε ως? κριτής και στο αγώ­νι­σμα του πατσά. Η απόφαση να παρα­χω­ρή­σει και μάλιστα δωρεάν στον βελγικό του­ρι­στικό οργα­νι­σμό την Αλιμιά για δέκα μέρες, όσο κρά­τη­σαν τα γυρί­σματα, ήταν σε συνεν­νό­ηση με την περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου.

Γλέντι σε ταβέρνα

Την τελευ­ταία μέρα, μετά τον τελικό, έγινε ένα μεγάλο γλέντι, στην ταβέρνα «Κάνια» στην ομώνυμη παραλία της Χάλκης. Η ιδιο­κτή­τριά της, Γαρυ­φαλ­λιά Πατρού, ακόμη θυμάται την… πείνα που είχαν οι νεαροί παίκτες.

«Δεν προ­λα­βαί­ναμε να σερ­βί­ρουμε. Οταν ήρθαν ήταν πει­να­σμένα τόσο πολύ τα παιδιά που έπεσαν με τα μούτρα στο ψωμί και στις σαλάτες. Μετά χαλά­ρω­σαν, χόρεψαν με την ψυχή τους και μετά τα μεσά­νυ­χτα, παρά το κρύο, βού­τη­ξαν στη θάλασσα», λέει η κ. Πατρού στο «Εθνος της Κυρια­κής». Ο δήμαρ­χος Χάλκης τούς έδωσε από μία σακούλα με ανα­μνη­στικά και τους κάλεσε να επι­σκε­φτούν ξανά το νησί.

‘ΑΚΡΙΒΗ’ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Τα γυρί­σματα για τον νέο κύκλο του παι­χνι­διού Η πρώτη περί­ο­δος με 20 παίκτες έχει οριστεί για τις 19 με 29 Οκτω­βρίου και η δεύτερη θα γίνει μέσα στον Νοέμ­βριο. Η συμ­με­τοχή κοστί­ζει περίπου 2.000€ και πρέπει να δοθούν τα πρώτα 700€ για να κλει­στούν τα αερο­πο­ρικά εισι­τή­ρια. Τα υπό­λοιπα χρήματα θα κατα­βλη­θούν μέχρι την 1η Ιουλίου και φυσικά ο νικητής θα πάρει πίσω όσα έχει δώσει και άλλα 500€.

ΛΙΓΑ ΑΙΓΟΠΡΟΒΑΤΑ ΟΙ «ΜΟΝΙΜΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ»

Το άγονο νησί των… σκα­φά­των

Η Αλιμιά βρί­σκε­ται στα βορειο­α­να­το­λικά της Χάλκης, είναι ορεινό νησί με λίγες εύφορες πλαγιές γύρω από τον λόφο του κάστρου. Οι οικι­σμός στον Αγιο Γεώργιο εγκα­τα­λεί­φθηκε μετά τον

Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο και σήμερα στο νησί «περι­φέ­ρο­νται» μόνο λίγα αιγο­πρό­βατα. Το καλο­καίρι προ­σεγ­γί­ζουν του­ρι­στικά σκάφη στις ακτές του, αλλά το εσω­τε­ρικό του, άγριο και απρό­σιτο, παρα­μέ­νει ανε­ξε­ρεύ­νητο.

Ευρή­ματα

Η αρχαιο­λό­γος Καλ­λιόπη Μπαϊ­ράμη από την Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου έκανε πριν από μερικά χρόνια αυτοψία στην Αλιμιά και δια­πί­στωσε ότι η κατοί­κηση ανά­γε­ται στα νεο­λι­θικά χρόνια, καθώς οι έρευνα απο­κά­λυψε νεο­λι­θικό αψιδωτό κτίριο στη νότια πλαγιά του λόφου του κάστρου. Τα λαξευ­μένα στον βράχο νεώρια ανά­γο­νται στους ελλη­νι­στι­κούς χρόνους, όπως και το οχυρό στον λόφο του κάστρου. Στα μεσαιω­νικά χρόνια το νησί ονο­μα­ζό­ταν και Limonia (Λει­μώ­νια), ενώ μαζί με τη Χάλκη κατα­λή­φθηκε από τους Ιωαν­νί­τες Ιππότες το 1309. Η κατοί­κηση συνε­χί­στηκε την περίοδο της οθω­μα­νι­κής κυριαρ­χίας και στη συνέ­χεια το νησί πέρασε στην κυριαρ­χία των Ιταλών, οι οποίοι χρη­σι­μο­ποί­η­σαν τον όρμο του Αγίου Γεωρ­γίου ως ναύ­σταθμο κατά τον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο.

ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ-ΕΘΝΟΣ