Αίτημα αντικατάστασης της προσωρινής του κράτησης 83χρονου κατηγορούμενου για κακοποίηση της ανήλικης εγγονής του

• Οι δικη­γό­ροι κ.κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Πολυ­ξένη Χατζη­γιάννη θα θέσουν ενώπιον του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου το αίτημα για ηπιό­τερα μέτρα, επι­κα­λού­με­νοι ολο­κλή­ρωση της ανά­κρι­σης, απουσία κιν­δύ­νων φυγής και υπο­τρο­πής και σοβα­ρούς λόγους υγείας

Σε νέο στάδιο εισέρ­χε­ται η πολύ­κροτη δικο­γρα­φία που αφορά ημεδαπό κατη­γο­ρού­μενο ηλικίας 83 ετών, ο οποίος έχει ήδη παρα­πεμ­φθεί σε δίκη ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Περι­φέ­ρειας του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου για σεξουα­λική κακο­ποί­ηση της 8χρονης εγγονής του, στη Ρόδο και στη Χάλκη από τον Μάιο του 2020 έως τον Σεπτέμ­βριο του 2021.

Παράλ­ληλα με την παρα­πο­μπή, το αρμόδιο δικα­στικό συμ­βού­λιο έχει κρίνει ανα­γκαία τη δια­τή­ρηση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, με ορί­ζο­ντα διάρ­κειας έως τις 6 Απρι­λίου 2026, ώστε να δια­σφα­λι­στεί η εμφά­νιση του κατη­γο­ρου­μέ­νου στο δικα­στή­ριο και να απο­τρα­πεί το ενδε­χό­μενο τέλεσης νέων ομοει­δών πράξεων.

Στο πλαίσιο αυτό, η υπε­ρά­σπιση επα­νέρ­χε­ται με αίτημα αντι­κα­τά­στα­σης της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης με περιο­ρι­στι­κούς όρους, επι­χει­ρώ­ντας να ανα­δεί­ξει ότι, μετά την ολο­κλή­ρωση της κύριας ανά­κρι­σης, τα δεδο­μένα που δικαιο­λο­γούν το πιο αυστηρό δικο­νο­μικό μέτρο έχουν μετα­βλη­θεί.

Το αίτημα υπο­βάλ­λε­ται και υπο­στη­ρί­ζε­ται από τους δικη­γό­ρους κ.κ. Στέλιο Αλε­ξαν­δρή και Πολυ­ξένη Χατζη­γιάννη, οι οποίοι χει­ρί­ζο­νται την υπόθεση για λογα­ρια­σμό του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Η υπε­ρά­σπιση ζητά την αντι­κα­τά­σταση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης με ηπιό­τερα μέτρα, περι­γρά­φο­ντας ως ενδει­κτι­κούς όρους την απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα, την υπο­χρέ­ωση τακτι­κής εμφά­νι­σης σε αστυ­νο­μική αρχή και την επιβολή χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης, εφόσον κριθεί ανα­γκαία.

Στον πυρήνα του αιτή­μα­τος βρί­σκε­ται η θέση ότι η ανά­κριση έχει ολο­κλη­ρω­θεί πλήρως και, κατά την υπε­ρά­σπιση, δεν υφί­στα­ται πλέον πρα­κτι­κός κίν­δυ­νος επη­ρε­α­σμού μαρ­τύ­ρων ή αλλοί­ω­σης απο­δει­κτι­κών στοι­χείων, στοι­χείο που συχνά αξιο­λο­γεί­ται ως κρίσιμο σε πρώιμα στάδια της δια­δι­κα­σίας. Παράλ­ληλα, προ­βάλ­λε­ται ότι τυχόν συνέ­χιση της κρά­τη­σης οφείλει να θεμε­λιώ­νε­ται πλέον απο­κλει­στικά σε εξα­το­μι­κευ­μένα δεδο­μένα κιν­δύ­νου φυγής ή κιν­δύ­νου τέλεσης νέων πράξεων, τα οποία η υπε­ρά­σπιση υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν προ­κύ­πτουν.

Η παρα­πο­μπή στο ακρο­α­τή­ριο

Με το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα, ο ημε­δα­πός 83χρονος οδη­γεί­ται σε δίκη για κατη­γο­ρίες που περι­λαμ­βά­νουν βιασμό κατ’ εξα­κο­λού­θηση, κατά­χρηση ανη­λί­κου που δεν συμπλή­ρωσε τα 12 έτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση και γενε­τή­σια πράξη μεταξύ συγ­γε­νών από ανιόντα κατ’ εξα­κο­λού­θηση. Η υπόθεση ανα­δύ­θηκε το φθι­νό­πωρο του 2021, όταν η ανήλικη παρα­πο­νέ­θηκε για ενο­χλή­σεις στα γεν­νη­τικά όργανα. Στη συνέ­χεια κατα­γρά­φη­καν ευρή­ματα ερε­θι­σμού και πόνος, ενώ οι ειδικές συνε­ντεύ­ξεις προσ­διό­ρι­σαν περι­στα­τικά που τοπο­θε­τή­θη­καν χρονικά στο καλο­καίρι του 2020 και εκ νέου στο καλο­καίρι του 2021.

Στη δικο­γρα­φία περι­λαμ­βά­νο­νται, ιατρι­κές και ψυχο­λο­γι­κές αξιο­λο­γή­σεις, με δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις ως προς την ερμη­νεία των ευρη­μά­των. Από τη μία πλευρά, κατα­γρά­φο­νται συμπε­ρι­φο­ρές και γνώσεις που χαρα­κτη­ρί­στη­καν δυσα­νά­λο­γες της ηλικίας, στοι­χείο που σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις συσχε­τί­ζο­νται με έκθεση σε σεξουα­λι­κο­ποι­η­μένα ερε­θί­σματα. Από την άλλη, επι­ση­μάν­θη­καν περιο­ρι­σμοί εγκυ­ρό­τη­τας, ανάγκη πολ­λα­πλών συνε­δριών και προσοχή στη χρονική ακρι­βο­λο­γία, ειδικά όταν συνυ­πάρ­χουν υπερ­κι­νη­τι­κό­τητα και δυσκο­λίες λόγου, παρά­γο­ντες που, κατά τους ειδι­κούς, απαι­τούν συνο­λική συνε­κτί­μηση.

Επι­πλέον, έχουν ανα­φερ­θεί δύο αντίρ­ρο­πες μαρ­τυ­ρι­κές κατα­θέ­σεις που, σε επίπεδο δημό­σιας συζή­τη­σης, απο­κτούν ιδιαί­τερη βαρύ­τητα: μία από ημεδαπή θεία ηλικίας 50 ετών, η οποία φέρεται να παρε­νέβη σωμα­τικά με σκοπό να δια­πι­στώ­σει δια­κο­ρευ­τική βλάβη, και μία από ομογενή ηλικίας 52 ετών, κάτοικο ΗΠΑ, η οποία κατέ­θεσε ότι υπήρξε θύμα του ίδιου άνδρα σε πολύ παλαιό­τερο χρόνο. Η υπε­ρά­σπιση αξιο­ποιεί την πρώτη μαρ­τυ­ρία ως εναλ­λα­κτική αιτία ορι­σμέ­νων ευρη­μά­των, ενώ η δεύτερη, ακόμη και αν δεν συνο­δεύ­ε­ται από πλήρη δικα­νική επα­λή­θευση στο παρόν στάδιο, ανα­φέ­ρε­ται ότι βαραί­νει στην απο­τί­μηση του προφίλ του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Η ένορκη βεβαί­ωση της κόρης και η ανα­τροπή της αρχικής εικόνας

Ιδιαί­τερη μνεία γίνεται σε ένορκη βεβαί­ωση που φέρεται να κατα­τέ­θηκε στις 15 Οκτω­βρίου 2025 από την ημεδαπή κόρη του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ηλικίας 37 ετών. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η μάρ­τυ­ρας ανα­κά­λεσε αρχικές ανα­φο­ρές, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τα γεγο­νότα παρερ­μη­νεύ­θη­καν και ότι υπήρξε εκβια­σμός από τρίτο πρόσωπο που μεθό­δευσε την υπόθεση.

Στην ίδια κατεύ­θυνση, φέρεται να περι­γρά­φε­ται ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν έμενε ποτέ μόνος με τα παιδιά, ενώ προ­βάλ­λε­ται και η εικόνα καθη­με­ρι­νό­τη­τας όπου ο 83χρονος φρό­ντιζε διαρκώς τη σύζυγό του, η οποία πάσχει από άνοια, στοι­χείο που, κατά τη μάρτυρα, περιό­ριζε τις δυνα­τό­τη­τες να δημιουρ­γη­θούν συν­θή­κες τέλεσης των πράξεων που απο­δί­δο­νται. Παράλ­ληλα, ανα­φέ­ρε­ται ισχυ­ρι­σμός ότι τρίτο πρόσωπο, χωρίς ιατρική ιδιό­τητα, εξέτασε το παιδί, φωτο­γρά­φισε τα γεν­νη­τικά του όργανα και ισχυ­ρί­στηκε ότι έλαβε επι­βε­βαί­ωση από αστυ­νο­μικό, ενώ στη συνέ­χεια φέρεται να ανα­γνω­ρί­στηκε από την ίδια την εν λόγω γυναίκα στις αρχές ότι στόχευε σε οικο­νο­μικό εκβια­σμό εις βάρος του 83χρονου.

Για την υπε­ρά­σπιση, η ένορκη βεβαί­ωση απο­τε­λεί νεότερο στοι­χείο που οφείλει να συνε­κτι­μη­θεί τόσο στην αξιο­λό­γηση της βασι­μό­τη­τας των ενδεί­ξεων, όσο και στη διαρκή στάθ­μιση της ανα­γκαιό­τη­τας της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, ιδίως όταν η δια­δι­κα­σία έχει μετα­κι­νη­θεί από τη φάση της συλ­λο­γής απο­δεί­ξεων προς τη φάση της δημό­σιας εκδί­κα­σης. Η υπε­ρά­σπιση δίνει έμφαση στην αρχή ότι η προ­σω­ρινή κράτηση απο­τε­λεί το έσχατο μέτρο και ότι, όταν οι σκοποί της δια­δι­κα­σίας μπορούν να δια­σφα­λι­στούν με ηπιό­τε­ρους όρους, πρέπει να προ­κρί­νε­ται η λιγό­τερο επαχθής επιλογή. Σε αυτή τη λογική, προ­βάλ­λε­ται πως, μετά την ολο­κλή­ρωση της ανά­κρι­σης, οι περιο­ρι­στι­κοί όροι επαρ­κούν για να δια­σφα­λι­στεί η παρου­σία του κατη­γο­ρου­μέ­νου και να απο­κλει­στεί πρα­κτικά το ενδε­χό­μενο ανε­πι­θύ­μη­των ενερ­γειών.

Η υπε­ρά­σπιση συνδέει το αίτημα και με την πραγ­μα­τική δυνα­τό­τητα εφαρ­μο­γής των όρων, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος έχει μόνιμη διαμονή, περιο­ρι­σμέ­νες μετα­κι­νή­σεις λόγω ηλικίας και προ­βλη­μά­των υγείας, καθώς και ισχυ­ρούς οικο­γε­νεια­κούς δεσμούς. Στο ίδιο κείμενο ανα­δει­κνύ­ο­νται ως προ­τει­νό­μενα μέτρα η απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα, η υπο­χρέ­ωση τακτι­κής εμφά­νι­σης σε αστυ­νο­μική αρχή και η χρη­μα­τική εγγύηση.

Η υγεία του 83χρονου και οι ανθρω­πι­στι­κοί ισχυ­ρι­σμοί

Κεντρικό σκέλος της επι­χει­ρη­μα­το­λο­γίας αφορά στην κατά­σταση υγείας του 83χρονου. Περι­γρά­φο­νται σοβαρά προ­βλή­ματα, όπως καρ­κί­νος του προ­στάτη, καρ­διο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις με κολπική αρρυθ­μία ή μαρ­μα­ρυγή και σακ­χα­ρώ­δης δια­βή­της. Παράλ­ληλα προ­βάλ­λε­ται ότι οι συν­θή­κες εγκλει­σμού επι­δει­νώ­νουν την ευπά­θεια, με την υπε­ρά­σπιση να υπο­στη­ρί­ζει ότι η συνέ­χιση της κρά­τη­σης μπορεί να δημιουρ­γεί πραγ­μα­τικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης της υγείας του κατη­γο­ρου­μέ­νου πριν από την εκδί­καση της υπό­θε­σης.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσ­σε­ται και ο ισχυ­ρι­σμός για την οικο­γε­νειακή κατά­σταση, καθώς ανα­φέ­ρε­ται ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος είναι ο βασικός φρο­ντι­στής της συζύγου του, η οποία πάσχει από άνοια, με την κράτηση να παρου­σιά­ζε­ται ως παρά­γο­ντας που αφήνει χωρίς επαρκή φρο­ντίδα ένα εξαρ­τώ­μενο πρόσωπο. Η υπε­ρά­σπιση επι­χει­ρεί να μετα­τρέ­ψει αυτό το στοι­χείο σε πρό­σθετη παρά­με­τρο ανα­λο­γι­κό­τη­τας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η αντι­κα­τά­σταση της κρά­τη­σης με περιο­ρι­στι­κούς όρους θα μπο­ρούσε να ισορ­ρο­πή­σει τις ανάγκες της δικαιο­σύ­νης με τις πρα­κτι­κές και ανθρω­πι­στι­κές συνέ­πειες.

Η κύρια δίκη έχει οριστεί να διε­ξα­χθεί τον Οκτώ­βριο 2026, στοι­χείο που η υπε­ρά­σπιση αξιο­ποιεί για να υπο­στη­ρί­ξει ότι μια παρα­τε­τα­μένη παρα­μονή σε καθε­στώς προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, μέχρι την εκδί­καση, δημιουρ­γεί πρό­σθετο βάρος για την υγεία του κατη­γο­ρου­μέ­νου και εντεί­νει τη συζή­τηση περί ανα­λο­γι­κό­τη­τας.