Στη λεωφόρο προς την κλιματική κόλαση

Καται­γι­στικά ρεκόρ ζέστης και πυρ­κα­γιές, ενώ ακο­λού­θη­σαν πλημ­μύ­ρες και τυφώνες που στοί­χι­σαν εκα­τομ­μύ­ρια ζωές, χάθηκαν σοδιές και ταλαι­πω­ρή­θηκε περαι­τέρω η ήδη ταλαι­πω­ρη­μένη (από την παν­δη­μία) αλυσίδα εφο­δια­σμού. Όλα αυτά συμ­βαί­νουν στο +1.1 βαθμών Κελσίου από ότι ήταν στα τέλη του 19ου αιώνα -πριν τις εκπο­μπές διο­ξει­δίου του άνθρακα και άλλες παγι­δεύ­σεις αερίων θερ­μό­τη­τας στον αέρα. Σε λίγο θα περά­σουμε από το όριο των 1,5C και αν δεν ληφθούν πολύ πιο ριζικά μέτρα, οδεύ­ουμε προς θέρ­μανση μεταξύ 2C και 3C. Οι επι­στή­μο­νες λένε στους πολι­τι­κούς πως θα ήταν χρήσιμο να μη ζήσει ο πλα­νή­της σε καθε­στώς +2 βαθμών Κελσίου πάνω από τα προ­βιο­μη­χα­νικά επίπεδα. Ο γενικός γραμ­μα­τέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκου­τέ­ρες, πάντως, δεν τρέφει αυτα­πά­τες. Η υποδοχή του στους συνέ­δρους της Αιγύ­πτου δεν θα μπο­ρούσε παρά να γίνει σε δρα­μα­τι­κούς τόνους, όπως επι­τάσ­σουν το αξίωμά του και οι πλη­ρο­φο­ρίες που δια­θέ­τει απ’ όλα τα μέρη του κόσμου. «Βρι­σκό­μα­στε στη λεωφόρο προς την κλι­μα­τική κόλαση», τους είπε μία φορά ακόμη, πριν τους παρα­κα­λέ­σει: «Ή θα συνερ­γα­στούμε ή θα χαθούμε».