Μία οικουμενική ιστορία για την κλιματική αλλαγή, την αγάπη και την ελπίδα

Η ‘Ελενα Αρτζα­νί­δου μιλά στη «δ» για τη “Φλο στον δρόμο”

Η γνωστή συγ­γρα­φέας Ελενα Αρτζα­νί­δου που εδώ και χρόνια δια­τη­ρεί στενούς δεσμούς με τη Ρόδο, μιλά στη “δ” για το νέο της βιβλίο “Η Φλο στον δρόμο”, ένα έργο που αν και αρχικά απευ­θύ­νε­ται σε παιδιά, επι­κοι­νω­νεί βαθιά μηνύ­ματα και στους ενή­λι­κες. Το βιβλίο κυκλο­φό­ρησε το 2023 και απο­τε­λεί, όπως η ίδια δηλώνει, κατά κάποιο τρόπο τη συνέ­χεια του προη­γού­με­νου έργου της με τίτλο “Θα έδινα τα πάντα”.

Η έμπνευση για τη Φλο ήρθε ξαφνικά. «Το όνομα της ηρωίδας, που επα­να­λαμ­βα­νό­ταν συνεχώς στο μυαλό μου – ίσως από το ελλη­νικό “Φλώρα” ή το αγγλικό “flow”, ήταν το πρώτο έναυσμα», εξηγεί η συγ­γρα­φέας. Στο «Θα έδινα τα πάντα», η Ε. Αρτζα­νί­δου εστιά­ζει σε αξίες ζωής όπως η αγάπη, η φιλία, η παιδεία, το φαγητό. Ωστόσο η Φλο, είναι πιο συγκε­κρι­μένη, καθώς μας οδηγεί σε μια ιστορία που αφορά στις συνέ­πειες ανθρώ­πι­νων επι­λο­γών.

Η ιστορία ξεκινά όταν μια ξαφνική βροχή και η πλημ­μύρα ενός ποταμού ανα­γκά­ζουν τη Φλο και τη μητέρα της να εγκα­τα­λεί­ψουν την οργα­νω­μένη πόλη τους. Όπως σημειώ­νει η συγ­γρα­φέας, το υπερ­χει­λι­σμένο ποτάμι είναι κάτι περισ­σό­τερο από ένα φυσικό φαι­νό­μενο. Είναι ένας συμ­βο­λι­σμός για κάθε κρίση που μπορεί να ξερι­ζώ­σει τον άνθρωπο από τον τόπο του, όπως ένας πόλεμος, μια φυσική κατα­στροφή, ή η κλι­μα­τική αλλαγή.

«Η Φλο είναι ένας οικου­με­νι­κός χαρα­κτή­ρας», διευ­κρι­νί­ζει η κυρία Αρτζα­νί­δου. Παρότι η ιστορία δεν έχει ελλη­νική ταυ­τό­τητα, τα μηνύ­ματά της απευ­θύ­νο­νται σε κάθε ανα­γνώ­στη.

Η 7χρονη Φλο ανα­γκά­ζε­ται να αφήσει πίσω της την κανο­νι­κό­τητα. Μαζί της παίρνει κάτι πολύ­τιμο, το κατοι­κί­διό της (σύμβολο αγάπης και συντρο­φι­κό­τη­τας), αλλά και ένα έντομο (σύμβολο της συνέ­χειας της ζωής). «Χωρίς το έντομο, δεν υπάρχει ζωή», σχο­λιά­ζει η συγ­γρα­φέας, προ­σθέ­το­ντας πως τέτοιες λεπτο­μέ­ρειες ανα­δει­κνύ­ουν την ανάγκη να σεβα­στούμε το περι­βάλ­λον.

Η ηρωίδα είναι δυνα­μική, αισιό­δοξη και βλέπει μπροστά, κάτι που, σύμφωνα με τη συγ­γρα­φέα, χαρα­κτη­ρί­ζει τα νέα παιδιά. «Αλίμονο αν τα παιδιά δεν είναι αισιό­δοξα», σημειώ­νει η Έλενα Αρτζα­νί­δου.

Το βιβλίο προ­σεγ­γί­ζει το θέμα της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, που η συγ­γρα­φέας θεωρεί τη μεγα­λύ­τερη απειλή για την ανθρω­πό­τητα, όχι μόνο από την άποψη της φυσικής κατα­στρο­φής, αλλά και της κοι­νω­νι­κής και οικο­νο­μι­κής απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης.

Μέσα από τη Φλο, το βιβλίο ανα­δει­κνύει τη σημασία της συνερ­γα­σίας και της ενό­τη­τας για την αντι­με­τώ­πιση δύσκο­λων κατα­στά­σεων. «Όταν πηγαί­νεις ενω­μέ­νος, βρί­σκεις διέξοδο. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι εφικτό», τονίζει η συγ­γρα­φέας.

Το έργο, παρότι ανήκει στην παιδική λογο­τε­χνία, δεν περιο­ρί­ζε­ται στο παιδικό κοινό. «Η παιδική λογο­τε­χνία κοιτάει κατά­ματα το παιδί αλλά συνο­μι­λεί ταυ­τό­χρονα και με τον ενήλικα», εξηγεί η κυρία Αρτζα­νί­δου, σημειώ­νο­ντας ότι η Φλο εύστοχα προ­σεγ­γί­ζει οικου­με­νικά ζητή­ματα που αφορούν όλους.

Η συγ­γρα­φέας απο­κα­λύ­πτει πως ήδη εργά­ζε­ται πάνω στο επόμενο βιβλίο της, που απο­τε­λεί μια πιο σύνθετη και παγκό­σμια εξέλιξη της ιστο­ρίας της Φλο.

Αυτό το νέο έργο, που ανα­μέ­νε­ται να κυκλο­φο­ρή­σει το 2025 από τις εκδό­σεις Ψυχο­γιός, θα εξε­ρευ­νή­σει ακόμη βαθύ­τερα θέματα που επη­ρε­ά­ζουν την ανθρω­πό­τητα.

Η Έλενα Αρτζα­νί­δου κατα­λή­γει με έναν προ­βλη­μα­τι­σμό: «Ως άνθρω­ποι, έχουμε χάσει την αυθε­ντική μας σχέση με τη φύση και τον εαυτό μας. Η Φλο μου έμαθε να σκέ­φτο­μαι αλλιώς, να ανα­θε­ωρώ. Ίσως έτσι να βρούμε το δρόμο μας, πριν να είναι αργά».