Το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν εγκρίνει την μισθοδοσία των επαναπροσληφθέντων συμβασιούχων της ΔΕΥΑ Ιαλυσού!

Εντο­νη ανη­συ­χία και προ­βλη­μα­τι­σμός επι­κρα­τεί στις τά­ξεις της ΔΕΥΑ Ρόδου από πλη­ρο­φο­ρί­ες, που θέ­λουν το 7ο Τμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, να έχει κρί­νει αρ­νη­τι­κά επί του ερω­τή­μα­τος, που του απηύ­θυ­νε ο ανα­πλη­ρω­τής Επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου στη Ρόδο, σχε­τι­κά με τη νο­μι­μό­τη­τα του πρώ­του εντάλ­μα­τος πλη­ρω­μής 67 υπαλ­λή­λων της πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού κι ακόμη 5 από τον Αρ­χάγ­γε­λο!

Οι συ­γκε­κρι­μέ­νοι συμ­βα­σιού­χοι, θύ­μα­τα μιας πρω­το­φα­νούς πο­λι­τι­κής απά­της, επα­να­προ­σε­λή­φθη­σαν με επί­κλη­ση δια­τά­ξε­ως, που συ­μπε­ριε­λή­φθη στο νο­μο­σχέ­διο «σκού­πα» του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών.

Η πλη­ρω­μή τους μέχρι να κα­θα­ρο­γρα­φεί η από­φα­ση του 7ου Τμή­μα­τος και να θε­ω­ρη­θεί είχε ανα­στα­λεί και ανα­γκά­στη­καν να εκ­δώ­σουν εις βάρος της επι­χεί­ρη­σης δια­τα­γές πλη­ρω­μής.

Εκτο­τε ανέ­με­ναν την από­φα­ση, μέχρι που ενη­με­ρώ­θη­καν προ­φο­ρι­κά πως το πε­ριε­χό­με­νο της δεν τους δι­καιώ­νει. Υφί­στα­ται, όπως ανα­φέ­ρουν, μόνο ένα «πα­ρά­θυ­ρο» για δύο ερ­γα­ζο­μέ­νους, που η ερ­γα­σια­κή τους σχέση με την επι­χεί­ρη­ση δεν έχει κρι­θεί τε­λε­σι­δί­κως. Το 7ο Τμήμα φέ­ρε­ται να έχει απο­φαν­θεί ότι δεν είναι δυ­να­τή η θε­ώ­ρη­ση του εντάλ­μα­τος πλη­ρω­μής της μι­σθο­δο­σί­ας τους αλλά το­νί­ζει συ­νά­μα ότι στις πε­ρι­πτώ­σεις που τε­λε­σι­δί­κως κρι­θεί ότι υπάλ­λη­λοι ερ­γά­ζο­ντο στην επι­χεί­ρη­ση με σχέση ερ­γα­σί­ας αο­ρί­στου χρό­νου, κα­λύ­πτο­ντας πά­γιες και διαρ­κείς ανά­γκες, τότε η μι­σθο­δο­σία τους θα πρέ­πει να κα­τα­βλη­θεί.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή» στο άρθρο 13 του κατά τ’ άλλα «φω­το­γρα­φι­κού» νόμου για τους υπαλ­λή­λους της πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού, Ν.4483/2017 (ΦΕΚ 107/31-7-2017 τ.Α) ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Το σύ­νο­λο του προ­σω­πι­κού που υπη­ρε­τού­σε με σχέ­σεις ερ­γα­σί­ας αο­ρί­στου χρό­νου σε επι­χει­ρή­σεις του ν. 1069/ 1980 (Α΄ 191) και δεν κα­τα­τά­χθη­κε σε θέ­σεις ερ­γα­σί­ας αο­ρί­στου χρό­νου δυ­νά­μει των δια­τά­ξε­ων του άρ­θρου 109 του ν. 3852/2010 (Α΄ 87), εφό­σον κατά την ημε­ρο­μη­νία συγ­χώ­νευ­σης είχε ενερ­γή σχέση ερ­γα­σί­ας στις συγ­χω­νευ­θεί­σες επι­χει­ρή­σεις, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της απορ­ρο­φώ­σας, κα­τα­τάσ­σε­ται, ύστε­ρα από αί­τη­σή του, σε θέ­σεις αο­ρί­στου χρό­νου με από­φα­ση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της επι­χεί­ρη­σης και από την ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής της αί­τη­σης, η οποία πρέ­πει να υπο­βλη­θεί εντός δύο (2) μηνών από τη δη­μο­σί­ευ­ση του πα­ρό­ντος. Οι δια­τά­ξεις του άρ­θρου 64 του ν. 3801/2009 (Α΄ 163) εφαρ­μό­ζο­νται κατ’ ανα­λο­γία και στους ερ­γα­ζο­μέ­νους αυ­τούς».

Από την δια­τύ­πω­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νου άρ­θρου του νο­μο­σχε­δί­ου κα­θί­στα­ται σαφές ότι αφορά σε υπαλ­λή­λους «αο­ρί­στου χρό­νου».

Οι υπάλ­λη­λοι της ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού έχουν κρι­θεί όμως τε­λε­σι­δί­κως από διοι­κη­τι­κά και πο­λι­τι­κά δι­κα­στή­ρια ότι κακώς είχαν χα­ρα­κτη­ρι­στεί αο­ρί­στου χρό­νου.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να μέχρι στιγ­μής τόσο τα Πο­λι­τι­κά όσο και τα Διοι­κη­τι­κά Δι­κα­στή­ρια έχουν κρί­νει ότι κακώς είχαν θε­ω­ρη­θεί οι συ­γκε­κρι­μέ­νοι συμ­βα­σιού­χοι ως αο­ρί­στου χρό­νου.

Κρί­θη­κε ό,τι η πρό­σλη­ψη των υπαλ­λή­λων αυτών, καθώς και η με­τα­τρο­πή των συμ­βά­σε­ων τους σε αο­ρί­στου χρό­νου, έγινε κατά πα­ρά­βα­ση των δια­τά­ξε­ων του άρ­θρου 103 του Συ­ντάγ­μα­τος και των άρ­θρων 14,18 και 21 του νόμου 2190/1994, γιατί πα­ρα­κάμ­φθη­κε το ΑΣΕΠ, ανε­ξαρ­τή­τως της ρύθ­μι­σης του Ορ­γα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας, η οποία δεν βρί­σκει έρει­σμα στην οδη­γία 99/70/ΕΚ.

Θυ­μί­ζου­με εξάλ­λου ότι την 20η Οκτω­βρί­ου 2017 η ΔΕΥΑ Ρόδου προ­χώ­ρη­σε στην κα­τά­τα­ξη των υπαλ­λή­λων σε ορ­γα­νι­κές θέ­σεις αφού προη­γή­θη­κε την 16η Οκτω­βρί­ου 2017 από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου που έκανε δε­κτές τις αι­τή­σεις επα­να­πρό­σλη­ψης τους δυ­νά­μει του άρ­θρου 13 του Ν. 4483/2017 (Φ.Ε.Κ. 107/31-07-2017).