Ψήφισμα του Περιφερειακού Συμβουλίου για το μείζον θέμα με τους δασικούς χάρτες

Καθα­ρο­γρά­φηκε χθες και θα απο­στα­λεί αρμο­δίως για τα περαι­τέρω η απόφαση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου για τον συντο­νι­σμό των δράσεων με τους ΟΤΑ για την προ­στα­σία των ιδιω­τι­κών περιου­σιών από τον κίνδυνο κατάρ­τι­σης των δασικών χαρτών, με ένταξη σε αυτούς και αγρο­τι­κών ή χορ­το­λι­βα­δι­κών εκτά­σεων.

Το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο, απο­φά­σισε, σύμφωνα με το δια­τα­κτικό της από­φα­σης τα εξής:

«-Την συμ­με­τοχή της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου με τρία μέλη, ένα πολι­τικό πρόσωπο, έναν μηχα­νικό και έναν νομικό σε επι­τροπή του ΥΠΕΝ που επε­ξερ­γά­ζε­ται ρυθ­μί­σεις της δασικής νομο­θε­σίας για την περαι­τέρω βελ­τί­ωσή της αλλά και για την υπο­στή­ριξη των δικαιω­μά­των των πολιτών στα νησιά.

-Την έκδοση του κάτωθι κοινού ψηφί­σμα­τος:

Μετά το διάλογο που διε­ξή­χθη, τις απόψεις των φορέων που ακού­στη­καν και με αίσθημα ευθύνης απέ­να­ντι στους νησιώ­τες πολίτες του Ν. Αιγαίου και στο μέλλον των παιδιών τους απο­φα­σί­στη­καν ομο­φώ­νως τα παρα­κάτω :

Α) Το Νότιο Αιγαίο, με όλους τους θεσμι­κούς εκπρο­σώ­πους του της Αυτο­διοί­κη­σης πρώτου και δεύ­τε­ρου βαθμού, των επι­στη­μο­νι­κών φορέων, των κοι­νω­νι­κών εταίρων στέ­κε­ται κάθετα αντί­θετο στην εφαρ­μογή του Π A 32/2016, που θα οδη­γή­σει στην απώλεια ιδιο­κτη­σιών των κατοί­κων των νησιών μας.

Β) Εμπο­δί­ζε­ται με το ως άνω Π.Δ η ποιο­τική ανα­βάθ­μιση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος των νησιών, η οποία και υπήρξε ο στυ­λό­βά­της των νησιω­τι­κών περιο­χών, ο οποίος και επι­βρά­δυνε τις τάσεις εγκα­τά­λει­ψής τους αλλά και στήριξε συνο­λικά την εθνική οικο­νο­μία δια­χρο­νικά και ιδιαί­τερα στα χρόνια της κρίσης.

Γ) Η εφαρ­μογή του ΠΔ 32/2016 ως έχει, θα οδη­γή­σει σε απώλεια ανα­πτυ­ξια­κής προ­ο­πτι­κής στα νησιά και θα δυσχε­ρά­νει την επι­βί­ωση του αγρο­τι­κού τομέα σε αυτά, η οποία είναι ανα­γκαία για τη συμπλή­ρωση της του­ρι­στι­κής τους ανά­πτυ­ξης και από την οποία οι κάτοι­κοι των νησιών μας περι­μέ­νουν να δοθεί μια νέα ττνοή στον τόπο τους.

Δ) Η προ­ά­σπιση των άρθρων 17 &18 του Συντάγ­μα­τος καθί­στα­ται ανα­γκαία, όπως πρέπει να είναι και η πρό­βλεψη για τις ιδιο­κτη­σίες των νησιών, καθότι η γεω­μορ­φο­λο­γική τους ταυ­τό­τητα απαιτεί την ιδιαί­τερη μετα­χεί­ριση τους.

Ε) Η Τοπική Αυτο­διοί­κηση και οι κάτοι­κοι των νησιών είναι αυτοί που προ­α­σπί­ζο­νται σε μόνιμη βάση την ποιό­τητα και τη βιω­σι­μό­τητα του περι­βάλ­λο­ντος τους, κάτι το οποίο είναι εμφανές και παν­θο­μο­λο­γού­μενο από τα εκα­τομ­μύ­ρια των επι­σκε­πτών, οι οποίοι εκθειά­ζουν πρω­τί­στως την αρμο­νι­κό­τητα των οικι­σμών και των αγρο­κτη­μά­των του Αιγαίου με το φυσικό περι­βάλ­λον. Πολλές φορές αυτό γίνεται σε αντί­θεση με γρα­φειο­κρα­τικά μορ­φώ­ματα της κεντρι­κής εξου­σίας, τα οποία στην πράξη οδηγούν σε εγκα­τά­λειψη και παρα­μόρ­φωση το νησιω­τικό περι­βάλ­λον τους, τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες του οποίου αγνοούν.

Οι ανα­γκαίες νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις που απαι­τού­νται είναι οι εξής:

Να συμπε­ρι­λη­φθούν στις εξαι­ρέ­σεις του εδαφίου β’ της παρ α’ του άρθρου 62 του Ν.998/1979 οι Περι­φε­ρεια­κές Ενό­τη­τες Δωδε­κα­νή­σου και Κυκλά­δων, καθώς επίσης να καταρ­γη­θεί κάθε διάταξη που καθιστά μη αυτο­δί­καιη την εφαρ­μογή της παρα­πάνω διά­τα­ξης.

Να καταρ­γη­θεί ή ανα­μορ­φω­θεί η διάταξη της παρ.1 του άρθρου 5 του Π.A 32/2016 ως κινού­μενη, εκτός νομο­θε­τι­κής εξου­σιο­δό­τη­σης, ώστε να εναρ­μο­νι­στεί με την προη­γού­μενη διάταξη του άρθρου 3 του Ν.998/1979. Μέχρι την ολο­κλή­ρωση της Νομο­θε­τι­κής Δια­δι­κα­σίας να ανα­κλη­θεί το με αριθμ.27639/2018 έγγραφο του Συντο­νι­στή Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου.

Να απο­σα­φη­νι­στεί νομο­θε­τικά, με τρο­πο­λο­γία του άρθρου 155 παρ 4 του Ν4389/16 και με ανά­κληση της ΥΑ 14957/4835/4-10-2016 Υπ. Περιβ., ότι η επι­γε­νό­μενη διάσωση αφορά μόνο εκκρε­μείς υπο­θέ­σεις και όχι κυρω­μέ­νους δασι­κούς χάρτες ή τελε­σί­δι­κες πράξεις χαρα­κτη­ρι­σμού.

Να τακτο­ποι­η­θεί το μαζικό φαι­νό­μενο των ιδιο­κτη­σιών μικτής μορφής που προ­έ­κυψε από τους δασι­κούς χάρτες, οι οποίες δεν δύναται να μετα­βι­βα­στούν.

Σύμφωνα με τα ανα­φε­ρό­μενα παρα­πάνω (1) να απο­σα­φη­νι­στεί ότι στις περιο­χές των εξαι­ρέ­σεων από το τεκ­μή­ριο κυριό­τη­τας του Δημο­σίου στα δάση και τις δασικές εκτά­σεις του δεύ­τε­ρου εδαφίου του άρθρου 62 του Ν.998/1979 η μετα­γραφή ή κατα­χώ­ρηση συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κών πράξεων με αντι­κεί­μενο ακίνητα που έχουν εν όλω ή εν μέρει τον χαρα­κτήρα έκτασης των παρα­γρά­φων 5α) ή 5β) του άρθρου 3 του παρα­πάνω νόμου στα οικεία βιβλία μετα­γρα­φών του αρμο­δίου Υπο­θη­κο­φυ­λα­κείου ή στα οικεία φύλλα του αρμο­δίου γρα­φείου Κτη­μα­το­γρά­φη­σης ή Κτη­μα­το­λο­γι­κού γρα­φείου δεν κωλύ­ε­ται ακόμα και αν προ­σκο­μί­ζε­ται διοι­κη­τική πράζη ή τελε­σί­δική δικα­στική απόφαση με την οποία ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι το ακίνητο ή τμήμα του με τον παρα­πάνω χαρα­κτήρα ανήκει σε ιδιώτη και όχι στο δημόσιο.

Ομοίως και στις περιο­χές που δεν διεκ­δι­κούμε με το παρόν τη μη εφαρ­μογή του τεκ­μη­ρίου κυριό­τη­τας του Δημο­σίου, να αρθεί το κώλυμα που δεν επι­τρέ­πει την μετα­γραφή των πράξεων ή συμ­βο­λαίων μετα­βί­βα­σης της κυριό­τη­τας, εφόσον υπάρχει τεκ­μή­ριο κυριό­τη­τας από τη θεμε­λιώδη εγγραφή στα κτη­μα­τικά βιβλία».