Γ. Παπανδρέου: Ευκαιρία συνύπαρξης η Συμφωνία των Πρεσπών

«Να μετα­τρέ­ψουμε τη νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα σε ευκαι­ρία συνύ­παρ­ξης, ανά­πτυ­ξης, στα­θε­ρό­τη­τας και να περι­θω­ριο­ποι­ή­σουμε ό,τι ενδέ­χε­ται να έχει παρα­μεί­νει από τις ακραίες εθνι­κι­στι­κές και αλυ­τρω­τι­κές τάσεις», τόνισε ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός και πρό­ε­δρος της Σοσια­λι­στι­κής Διε­θνούς Γιώργος Παπαν­δρέου, μιλώ­ντας για την περι­φε­ρειακή συνερ­γα­σία μετά την επι­κύ­ρωση της Συμ­φω­νίας των Πρεσπών, στο Περι­φε­ρειακό Συνέ­δριο 2019.

Ο κ. Παπαν­δρέου τόνισε ότι «με κάθε σεβασμό για όλους όσοι εξέ­φρα­σαν αντιρ­ρή­σεις, καθώς η συμ­φω­νία έχει επι­κυ­ρω­θεί και από τις δύο πλευρές, θα πρέπει να κοι­τά­ξουμε μπροστά». «Ένα βασικό εμπόδιο για την περι­φε­ρειακή συνερ­γα­σία είναι οι ενα­πό­μει­να­σες δια­μά­χες. Και σ’ αυτό το κεφά­λαιο, γίναμε μάρ­τυ­ρες μίας σημα­ντι­κής εξέ­λι­ξης. Αυτή που αφορά τη διαμάχη μεταξύ της Ελλάδας και της χώρας που μέχρι πρό­τι­νος λεγόταν πρώην Γιου­γκο­σλα­βική Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας και τώρα λέγεται Βόρεια Μακε­δο­νία» είπε ο κ. Παπαν­δρέου και συνέ­χισε : «Αυτή η εξέλιξη πυρο­δό­τησε έντονες συζη­τή­σεις και πόλωσε την κοινή γνώμη και στις δύο χώρες. ‘Αγγιξε παλιές πληγές και δυστυ­χώς τόσο οι υπο­στη­ρι­κτές όσο και οι πολέ­μιοι (της συμ­φω­νίας) δεν μπό­ρε­σαν να αντι­στα­θούν στον πει­ρα­σμό της πολι­τι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης. Αλλά, σήμερα, με κάθε σεβασμό για όλους όσοι εξέ­φρα­σαν αντιρ­ρή­σεις, καθώς η συμ­φω­νία έχει επι­κυ­ρω­θεί και από τις δύο πλευρές, θα πρέπει να κοι­τά­ξουμε μπροστά. Πρέπει να εργα­στούμε σκληρά για να μετα­τρέ­ψουμε αυτή τη νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα σε μια ευκαι­ρία ειρη­νι­κής συνύ­παρ­ξης, ανά­πτυ­ξης, στα­θε­ρό­τη­τας και να περι­θω­ριο­ποι­ή­σουμε ό,τι ενδέ­χε­ται να έχει παρα­μεί­νει από τις ακραίες εθνι­κι­στι­κές και αλυ­τρω­τι­κές τάσεις». Ο κ. Παπαν­δρέου πρό­σθεσε ότι «αυτό δεν είναι σημα­ντικό μόνο για τις δύο γει­το­νι­κές χώρες, αλλά για το σύνολο της περιο­χής».

Υπο­γράμ­μισε, επίσης, την ανάγκη να επεν­δύ­σουμε στη δια­συν­δε­σι­μό­τητα των ανθρώ­πων. «Σε μια περιοχή που υπο­φέ­ρει από τόσες δια­μά­χες και εντά­σεις, η βελ­τί­ωση των οικο­νο­μι­κών δεικτών δεν είναι επαρκής προ­κει­μέ­νου να φέρει τη συνοχή και τη στα­θε­ρό­τητα. Η οικο­δό­μηση μιας νέας γενιάς ηγετών που θα κατα­πο­λε­μή­σει μάστι­γες της εποχής μας, όπως είναι η δια­φθορά και οι πελα­τεια­κές σχέσεις είναι πολύ σημα­ντική», τόνισε ο κ. Παπαν­δρέου.

«Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι τα Βαλ­κά­νια σήμερα δεν υπο­φέ­ρουν μόνον από τα απο­μει­νά­ρια του παρελ­θό­ντος, αλλά επίσης από νέες προ­κλή­σεις όπως το προ­σφυ­γικό, η άνοδος του λαϊ­κι­σμού και του εθνι­κι­σμού, οι ανι­σό­τη­τες» υπο­γράμ­μισε ο κ. Παπαν­δρέου και πρό­σθεσε, ότι αυτά τα προ­βλή­ματα δεν αφορούν μόνον την περιοχή μας, αλλά η περιοχή μας έχει πιο αδύ­να­μους θεσμούς και μεγα­λύ­τερη δυσπι­στία απέ­να­ντι στη δια­κυ­βέρ­νηση.

O πρώην πρω­θυ­πουρ­γός και πρό­ε­δρος της Σοσια­λι­στι­κής Διε­θνούς έθεσε την ανάγκη «οικο­δό­μη­σης εμπι­στο­σύ­νης» στη βάση των κοινών επι­διώ­ξεων. «Η εμπι­στο­σύνη είναι προ­ϋ­πό­θεση για τον διάλογο, την επι­κοι­νω­νία, τη δια­πραγ­μά­τευση, τη δια­χεί­ριση κρίσεων, τη συνερ­γα­σία», είπε ο κ. Παπαν­δρέου. Επι­σή­μανε, ότι πολλές από τις παγκό­σμιες προ­κλή­σεις, όπως η κλι­μα­τική αλλαγή, η μετα­κί­νηση πλη­θυ­σμών, οι τεχνο­λο­γι­κές προ­κλή­σεις, η οικο­νο­μική αστά­θεια δεν γνω­ρί­ζουν σύνορα και ο μόνος τρόπος για την αντι­με­τώ­πισή τους είναι η συνερ­γα­σία σε παγκό­σμιο, ευρω­παϊκό και περι­φε­ρειακό επίπεδο.

«Καμιά χώρα δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­σει αυτές τις προ­κλή­σεις μόνη», σημεί­ωσε ο κ Παπαν­δρέου και συνέ­χισε : «Με το να κλεί­νουμε πόρτες, να βάζουμε το κεφάλι μας στην άμμο, να χτί­ζουμε τείχη μεταξύ μας, πραγ­μα­τικά ή φαντα­στικά, θα οδη­γή­σει σε σενάρια χωρίς νικητές (lose-lose)», υπο­γράμ­μισε ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός.

«Πρέπει να μετα­σχη­μα­τί­σουμε το περι­φε­ρειακό όραμα για τα επόμενα είκοσι χρόνια σε ένα πρό­γραμμα που να ανήκει σε όλη την περιοχή, αλλά επίσης στους ανθρώ­πους και τους πολίτες» είπε ο κ. Παπαν­δρέου και πρό­σθεσε : «Και σ’ έναν τέτοιο στόχο μπορεί να βοη­θή­σει σημα­ντικά η συνερ­γα­σία μεταξύ των πόλεων, μέσω της εκπαί­δευ­σης και του πολι­τι­σμού».