Απερρίφθη αγωγή κατά της ΔΕΗ και της ΔΕΔΔΗΕ από εταιρεία που καταγγέλθηκε για ρευματοκλοπή

Με την υπ’αριθμ. 4/2021 απόφαση του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου απερ­ρί­φθη αγωγή που άσκησε ανώνυμη εται­ρεία της Ρόδου κατά της ΔΕΗ και της ΔΕΔΔΗΕ και με την οποία ζητούσε να ανα­γνω­ρι­στεί πως δεν οφείλει το ποσό των 45.614,94 ευρώ που της κατα­λο­γί­στηκε για φερό­μενη ρευ­μα­το­κλοπή και να της επι­δι­κα­στεί απο­ζη­μί­ωση 50.000 ευρώ λόγω ηθικής βλάβης.

Στον πρώτο βαθμό η αγωγή είχε απορ­ρι­φθεί ως μη νόμιμη και κατά της από­φα­σης άσκησε έφεση η ενά­γουσα ανώνυμη εται­ρεία.

Σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της ενά­γου­σας, αυτή είχε συνάψει με την πρώτη ενα­γό­μενη σύμβαση προ­μή­θειας ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας αλλά λόγω οικο­νο­μι­κής αδυ­να­μίας κατέστη υπε­ρή­μερη οφει­λέ­της ως προς τους ληξι­πρό­θε­σμους λογα­ρια­σμούς με απο­τέ­λε­σμα η ΔΕΗ να δια­κό­ψει την ηλε­κτρο­δό­τηση στην επι­χεί­ρηση το έτος 2010. Επι­πλέον η δεύτερη ενα­γό­μενη μετά από έλεγχο που πραγ­μα­το­ποί­ησε στο μετρητή της παροχής φέρεται να δια­πί­στωσε αυθαί­ρετη παρέμ­βαση την οποία της γνω­στο­ποί­ησε εγγρά­φως η πρώτη ενα­γό­μενη και η οποία ανερ­χό­ταν σε 45.614,94 ευρώ μη κατα­γε­γραμ­μέ­νης κατα­να­λω­θεί­σας ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας. Αυτή την οφειλή η ενά­γουσα την αμφι­σβή­τησε και για αυτό το λόγο άσκησε την αγωγή.

Σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της ΔΕΗ και της ΔΕΔΔΗΕ τον Μάιο του 2009 αρμόδιο συνερ­γείο της δεύ­τε­ρης κατόπιν εντολής της πρώτης προέβη σε αποκοπή της ηλε­κτρο­δό­τη­σης της ενά­γου­σας λόγω οφειλής από κατα­νά­λωση ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος με αφαί­ρεση ασφα­λειών. Έκτοτε εκδό­θη­καν από τη ΔΕΗ 8 εντολές επα­νε­λέγ­χου της παροχής αυτής διότι η ενά­γουσα επα­να­συ­νέ­δεε παρά­νομα την ηλε­κτρο­δό­τηση της παροχής της χωρίς να εξο­φλή­σει ή να ρυθ­μί­σει την οφειλή της. Αυτές οι παρά­νο­μες επα­να­συν­δέ­σεις, που διήρ­κε­σαν αρκετά χρόνια, μετά τις απο­κο­πές της ηλε­κτρο­δό­τη­σης λόγω οφειλών είχαν σαν απο­τέ­λε­σμα τη ζημία του παρόχου ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας καθώς και τη ζημία της ΔΕΔΔΗΕ λόγω μη κατα­βο­λής των ανα­λο­γού­ντων χρε­ώ­σεων χρήσης δικτύου, η δε ρευ­μα­το­κλοπή ανήλθε σε 45.614,94 ευρώ.

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι η ενά­γουσα είναι υπαίτια της κλοπής ρεύ­μα­τος , αφού έδινε κάθε φορά την εντολή σε πρόσωπο που γνώριζε να επα­να­συν­δέ­σει αυθαί­ρετα την παροχή που είχε δια­κο­πεί από το αρμόδιο συνερ­γείο των ενα­γο­μέ­νων. Επι­πλέον το οφει­λό­μενο ποσό προ­έ­κυψε ανα­λυ­τικά από τους πίνακες των ενα­γο­μέ­νων και η ενά­γουσα ουδέ­ποτε αμφι­σβή­τησε τον επίδικο λογα­ρια­σμό ούτε έκανε λόγο περί λαν­θα­σμέ­νης χρέωσης ή αορι­στίας του.

Για τους λόγους αυτούς κατέ­ληξε το Δικα­στή­ριο πως η ενά­γουσα κατα­νά­λωσε μη κατα­με­τρη­θείσα ηλε­κτρική ενέρ­γεια ποσού 45.614,94 ευρώ απορ­ρί­πτο­ντας έτσι το ανα­γνω­ρι­στικό της αίτημα περί μη οφειλής του επί­μα­χου ποσού και την αγωγή εν γένει ως νόμω αβάσιμη.

Την ενά­γουσα εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Χρι­στο­δού­λου και τη ΔΕΗ και ΔΕΔΔΗΕ οι δικη­γό­ροι κκ. Γιώργος Μαυ­ρο­μά­της και Κατε­ρίνα Κυπριώτη.