Μ. Χατζηιωάννου: «Κομμάτι της καρδιάς μου ο Μαραθώνιος Ρόδου»

Κάθε εβδο­μά­δα ένας από τους δρο­μείς του Μα­ρα­θω­νί­ου Ρόδου θα βρί­σκε­ται στο εξώ­φυλ­λο της σε­λί­δας της διορ­γά­νω­σης, με την δική του ιστο­ρία και τις εντυ­πώ­σεις του από τον αγώνα που πήρε μέρος. Σειρά είχε ο Μι­χά­λης Χα­τζη­ιω­άν­νου από τη Σύμη, ο οποί­ος νί­κη­σε τον φε­τι­νό αγώνα του Μα­ρα­θω­νί­ου της πόλης μας. Ανα­λυ­τι­κά τα όσα είπε:

«Tο 2013 έτρε­ξα τον πρώτο μου μα­ρα­θώ­νιο στην Αθήνα! Όταν άκου­σα πως θα διορ­γα­νω­θεί την επό­με­νη χρό­νια μα­ρα­θώ­νιος στη Ρόδο, χά­ρη­κα παρά πολύ και ανυ­πο­μο­νού­σα για τον αγώνα! Ένας τραυ­μα­τι­σμός όμως δεν με άφησε να τρέξω το 2014… Τον Απρί­λιο του 2015 αν και συ­νέ­χι­ζα να έχω ενο­χλή­σεις στα γό­να­τα, απο­φά­σι­σα να μην τον χάσω. Έτρε­ξα τε­λεί­ως απρο­πό­νη­τος, αλλά απο­φα­σι­σμέ­νος να τερ­μα­τί­σω, με δια­λυ­μέ­να γό­να­τα!

Η δια­δρο­μή εκεί­νη τη χρο­νιά, από το Μαν­δρι­κό στο Μα­ντρά­κι, ήταν εύ­κο­λη. Κα­τά­φε­ρα να τερ­μα­τί­σω αλλά όχι με καλό χρόνο! Άλλοι αθλη­τές με απο­δο­κί­μα­σαν για το χρόνο που έκανα. Χαί­ρο­μαι όμως που ήρθαν έτσι τα πράγ­μα­τα…

Αφού ξε­πέ­ρα­σα τον τραυ­μα­τι­σμό μου, έτρε­ξα Αθήνα και είδα ότι είμαι καλά. Μι­λώ­ντας με την Ου­ρα­νία Ρε­μπού­λη, μου έβγα­λε ένα πρό­γραμ­μα και με συμ­βού­λε­ψε πώς να προ­ε­τοι­μα­στώ σωστά. Προ­ε­τοι­μά­στη­κα για την επι­στρο­φή μου στον Μα­ρα­θώ­νιο της Ρόδου το 2016, έχο­ντας στόχο ένα χρόνο κάτω από 3 ώρες, όπως και έγινε. Κα­τά­φε­ρα μά­λι­στα να πε­ρά­σω και την 3η θέση!

Μα­ρα­θώ­νιος Ρόδου 2017. Ήμουν ακόμη κα­λύ­τε­ρα προ­ε­τοι­μα­σμέ­νος με στόχο μου τη πρώτη θέση και ένα χρόνο κάτω από 2 ώρες και 50 λεπτά. Το κα­τα­φέ­ρα­με και αυτό…

Ο Μα­ρα­θώ­νιος Ρόδου είναι ένα κομ­μά­τι της καρ­διάς μου γιατί μου έμαθε πως να αντέ­χω στο πόνο (2015) πως να σκύβω το κε­φά­λι και να πει­σμώ­νω, να δου­λέ­ψω πιο σκλη­ρά για να απα­ντή­σω μέσα στον αγώνα τις απο­δο­κι­μα­σί­ες που ει­σέ­πρα­ξα όταν είχα απο­τύ­χει!!

Ο Μα­ρα­θώ­νιος της Ρόδου είναι ένας από τους ομορ­φό­τε­ρους αγώ­νες στο κόσμο, περ­νά­με πα­ρα­λια­κά βλέ­πο­ντας το απέ­ρα­ντο γα­λά­ζιο της θά­λασ­σας. Έχο­ντας συ­νε­χώς στραμ­μέ­νο το βλέμ­μα μου στο νησί μου τη Σύμη, σκε­φτό­μουν τον προ­στά­τη μου τον Πα­νορ­μί­τη που μου δίνει δύ­να­μη… Ένα άλλο στοι­χείο που μ’ αρέ­σει σ’ αυτόν τον αγώνα, είναι ότι είναι κυ­κλι­κή δια­δρο­μή. Γυρ­νώ­ντας βλέ­πεις συ­νε­χώς συ­να­θλη­τές φί­λους που σε εν­θαρ­ρύ­νουν!

Το 2017, η διορ­γά­νω­ση ήταν άψογη σε όλα, σωστή όπως θα έπρε­πε να είναι ένας με­γά­λος μα­ρα­θώ­νιος. Πι­στεύω ότι κάθε χρόνο θα γί­νε­ται ακόμη κα­λύ­τε­ρη! Ανυ­πο­μο­νώ για τον 5ο διε­θνή μα­ρα­θώ­νιο Ρόδου και αν όλα πάνε καλά, με τις συμ­βου­λές της Ου­ρα­νί­ας Ρε­μπού­λη και την δύ­να­μη του Πα­νορ­μί­τη μας, θα είμαι εκεί για να υπε­ρα­σπι­στώ την πρώτη θέση ξανά!».