H Kατερίνα αθωώθηκε, πάλεψε, αλλά είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη ισόβιας… διαπόμπευσης

H Κατε­ρίνα, μία από τις είκοσι έξι ορο­θε­τι­κές γυναί­κες που είχαν συλ­λη­φθεί τον Μάιο του 2012 για λόγους «δημό­σιας υγείας», στις 27 Νοεμ­βρίου έγραψε ένα γράμμα. Ηταν ένα γράμμα απο­χαι­ρε­τι­σμού προς τον σύντροφό της. Tο άφησε στο υπνο­δω­μά­τιό τους και έφυγε από το σπίτι χωρίς να πάρει τίποτα μαζί της.

Την επομένη, βρέθηκε νεκρή σε δωμάτιο ξενο­δο­χείου. Είχε κλει­δω­θεί, η τηλε­ό­ραση έπαιζε δυνατά και εκείνη είχε κάνει χρήση ηρωίνης και χαπιών. Οι δικοί της έχουν πειστεί πως η Κατε­ρίνα αυτο­κτό­νησε μη έχοντας ποτέ ξεπε­ρά­σει το τι συνέβη εκείνο τον Μάιο, όταν η προ­σω­πική της ζωή και η ασθέ­νειά της έγιναν πρω­το­σέ­λιδο και εκείνη βρέθηκε αδίκως στη φυλακή.

Μονα­χο­κόρη

Η Κατε­ρίνα ήταν 34 χρόνων, μονα­χο­κόρη του κ. Αντώνη, τεχνίτη κοσμη­μά­των και της κυρίας Δημη­τρού­λας, τρα­πε­ζο­κό­μου σε νοσο­κο­μείο. Οσοι την έζησαν μιλάνε για μια κοπέλα «τσαχ­πίνα, ξύπνια, με ιδιαί­τερο χιούμορ».

Μέχρι τα δεκα­ε­πτά της, η ζωή της κυλούσε ήρεμα, στην τελευ­ταία τάξη του Λυκείου όμως λίγο οι κακές παρέες, λίγο οι φήμες ότι έκανε χρήση κάν­να­βης, τότε οι γονείς της είχαν αρχίσει να ανη­συ­χούν. Εκείνα τα Χρι­στού­γεννα, η νονά της της είχε δώσει 10.000 δρχ. χαρ­τζι­λίκι, όταν τρεις ημέρες αργό­τερα ζήτησε και άλλα χρήματα από τον πατέρα της, εκείνος ήξερε ενστι­κτω­δώς πως η κόρη του είχε μπλέξει άσχημα.

Σήκωσε με το ζόρι τα μανίκια της και την είδε «τρυ­πη­μένη». Της είχε παθο­λο­γική αδυ­να­μία και δεν ήξερε πώς να χει­ρι­στεί το πρό­βλημα. Οταν εκείνη το έσκασε από το σπίτι, ο κ. Αντώνης κάθε από­γευμα, μετά τη δουλειά του, γυρ­νούσε στις πιάτσες των τοξι­κο­μα­νών και με μια φωτο­γρα­φία της, την ανα­ζη­τούσε. Αλλά μάταια.

Εξι χρόνια μετά, η Κατε­ρίνα βρέθηκε να παλεύει για τη ζωή της στο νοσο­κο­μείο. Οι γονείς της έτρεξαν τότε στο πλευρό της, την έπεισαν να μπει σε πρό­γραμμα απε­ξάρ­τη­σης και οργα­νώ­θη­καν σε βάρδιες ώστε να μη μένει ποτέ μόνη της. Ομως ένα από­γευμα, εκείνη κλεί­δωσε τον πατέρα της σε ένα δωμάτιο… Και την χάσανε ξανά. Μέχρι που τον Μάιο του 2012 δέχτη­καν ένα τηλε­φώ­νημα από την Ασφά­λεια: Η Κατε­ρίνα είχε συλ­λη­φθεί.

Το «αδίκημα»

Ο πατέρας της έτρεξε και πάλι να την βρει, πίσω από τα κάγκελα πλέον, την είδε με στε­ρη­τικό σύν­δρομο, έτρεμε αλλά ήθελε να του προ­λά­βει τα νέα: «Μπαμπά, έχω έιτζ». «Και γι’ αυτό σε συνέ­λα­βαν;» ρώτησε εκείνος ανα­στα­τω­μέ­νος.

Μάταια προ­σπα­θούσε να τον πείσει πως δεν είχε κάνει κάτι κακό. Πράγ­ματι, η Κατε­ρίνα έβγαινε μέρα μεση­μέρι από ένα φούρνο με μια τυρό­πιτα στο χέρι και εκεί την στα­μά­τη­σαν αστυ­νο­μι­κοί. Της έκαναν εξέταση στο Τμήμα και μετά την συνέ­λα­βαν. Την επομένη δόθηκαν στη δημο­σιό­τητα τα στοι­χεία της.

Το τηλέ­φωνο στο σπίτι τους δεν στα­μά­τησε να χτυπάει, δημο­σιο­γρά­φοι, φίλοι και γνωστοί όλοι ήθελαν να μάθουν τι είχε συμβεί. «Είχε πράγ­ματι μπλέξει με πορνεία;» ρωτού­σαν τον πατέρα της. «Τι να σας πω, η Κατε­ρίνα δεν θα έκλεβε ποτέ, οπότε φαντά­ζο­μαι πως κάπως θα έπρεπε να πάρει τη δόση της…» απα­ντούσε εκείνος, συντε­τριμ­μέ­νος, σχεδόν απο­λο­γη­τικά.

Ελεύ­θερη

Η εισαγ­γε­λέας απο­φά­σισε πως η Κατε­ρίνα και οι άλλες κοπέλες γνώ­ρι­ζαν πως είναι φορείς και εν γνώσει τους έθεταν σε κίνδυνο τη ζωή των πελατών τους. Εναν ολό­κληρο χρόνο στρι­μωγ­μέ­νες στα κελιά του Κορυ­δαλ­λού, άρρω­στες, με στε­ρη­τικά σύν­δρομα, περί­με­ναν τη δίκη τους.

Στο δικα­στή­ριο η Κατε­ρίνα αθω­ώ­θηκε και αφέθηκε αμέσως ελεύ­θερη. Εκείνη την ημέρα, ο πατέρας της την περί­μενε στην πύλη των φυλακών. Εκείνη του ζήτησε να περά­σουν πρώτα από την Ομόνοια. Ο κ. Αντώνης έτρεμε. Ηξερε πως η κόρη του ήθελε να ξανα­κά­νει χρήση, αλλά ήξερε πλέον πως δεν θα μπο­ρούσε να την απο­τρέ­ψει.

Οταν έφτασαν, εκείνη άλλαξε γνώμη. «Πάμε σπίτι» του είπε. Πήρε την απόφαση, μπήκε στο πρό­γραμμα απε­ξάρ­τη­σης και πάλεψε με απί­στευτη πει­θαρ­χία. Ηρθε ξανά κοντά με τους γονείς της, ξανα­βρέ­θηκε με τον μεγάλο της έρωτα. Αλλά τα βλέμ­ματα και οι ψίθυροι στη γει­το­νιά την ακο­λου­θού­σαν όπου και αν πήγαινε, οι «φίλοι» που δεν την ακου­μπού­σαν θεω­ρώ­ντας πως θα τους «κολ­λή­σει» την στε­νο­χω­ρού­σαν και όταν προ­σπά­θησε να βρει δουλειά έπεσε σε κλει­στές πόρτες. Μπορεί να είχε αθωωθεί αλλά το όνομα και η φωτο­γρα­φία της παρέ­με­ναν στο Δια­δί­κτυο με τον τίτλο: «Ιερό­δουλη ορο­θε­τική».

Η Κατε­ρίνα είχε κατα­λά­βει πως η «ρετσι­νιά» αυτή θα την ακο­λου­θούσε για πάντα και αυτό, λένε οι δικοί της, δεν μπόρεσε να το αντέξει. Στο γράμμα που άφησε στον αγα­πη­μένο της γράφει στο τέλος: «Πάω να πεθάνω, μη με ψάξεις γιατί δεν πρό­κει­ται να με βρεις. Δεν αντέχω άλλο. Να προ­σέ­χεις τον εαυτό σου και τον μπαμπά μου. Σε αγαπώ, Κατε­ρίνα».

Στο Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των η υπόθεση

Στο δικα­στή­ριο η Κατε­ρίνα αθω­ώ­θηκε, αφού δεν προ­έ­κυ­πτε «από πουθενά» ότι εκδι­δό­ταν, ότι γνώριζε πως είναι ορο­θε­τική ή ότι εν γνώσει της μετέ­διδε τον ιό του HIV. Απο­ζη­μιώ­θηκε με 10 ευρώ για κάθε ημέρα που έμεινε άδικα στη φυλακή. Ομως αυτό δεν της ήταν αρκετό. Ηταν απο­φα­σι­σμένη να στραφεί εναντίoν όσων ευθύ­νο­νταν για τη δια­πό­μπευσή της. Την αστυ­νο­μία, τους για­τρούς και κυρίως την τότε ηγεσία του υπουρ­γείου Υγείας που έδωσε τα προ­σω­πικά της δεδο­μένα στη δημο­σιό­τητα. Δίπλα της, και σε όλες τις γυναί­κες – μέλη της «Πρω­το­βου­λίας αλλη­λεγ­γύης στις διω­κό­με­νες ορο­θε­τι­κές», και μια ομάδα δικη­γό­ρων που εθε­λο­ντικά ανέ­λα­βαν την υπε­ρά­σπισή τους. Και μπορεί οι μηνύ­σεις τους κατά αστυ­νο­μι­κών και γιατρών του ΚΕΕΛΠΝΟ να μπήκαν από τον εισαγ­γε­λέα με συνο­πτι­κές δια­δι­κα­σίες στο αρχείο, η προ­σφυγή τους όμως στο Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των θα εκδι­κα­στεί. Στο εδώλιο «θα είναι η Ελλάδα» για σειρά σοβαρών αδι­κη­μά­των – αν και οι διε­θνείς οργα­νι­σμοί μάς είχαν από την πρώτη στιγμή «κατα­δι­κά­σει» μιλώ­ντας για «κατα­πά­τηση ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των», «κυνήγι μαγισ­σών» και «επι­κίν­δυ­νες πρα­κτι­κές που δεν συνά­δουν με πολι­τι­σμένη χώρα». Υπό­μνηση: η διάταξη του κ. Ανδρέα Λοβέρ­δου που είχε οδη­γή­σει στις συλ­λή­ψεις, ενώ είχε καταρ­γη­θεί, επα­νερ­γο­ποι­ή­θηκε από τον κ. Αδωνι Γεωρ­γιάδη.

Καθη­με­ρινή

Έντυπη