Αντισυνταγματικό έκρινε τον ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. και η Ολομέλεια του ΣτΕ!!

Mε τις υπ’ αρίθμ 4504 και 4505/2014 απο­φά­σεις της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, που βρί­σκο­νται στο στάδιο της καθα­ρο­γρα­φής, κρίθηκε αμε­τα­κλή­τως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός ο Δημο­τι­κός Φόρος Δωδ/νήσου (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.).

Η Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, όπως έγραψε και το Σάββατο η «δημο­κρα­τική» τάχθηκε υπέρ των απόψεων που είχε κρίνει το Β’ Τμήμα σε 7μελή σύνθεση με τις υπ΄α­ριθμ. 3930 και 3931/2013 απο­φά­σεις του και έθεσε τέρμα στο φόρο!

Η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ εξέτασε την από 31η Ιουλίου 2006 αίτηση της Κοι­νο­πρα­ξίας με την επω­νυ­μία “Κοι­νο­πρα­ξία Νοσο­κο­μείου Ρόδου ΤΕΡΝΑ Α.Ε. – ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε. – ΕΜΠΕΔΟΣ Α.Ε. – J & P ΑΒΑΞ Α.Ε. – IMEC GMBH” και το δια­κρι­τικό τίτλο «Κοι­νο­πρα­ξία Κατα­σκευής Νοσο­κο­μείου Ρόδου», όπως μετο­νο­μά­σθηκε η Κοι­νο­πρα­ξία με την επω­νυ­μία «ΓΕΚ Α.Ε. – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΔΟΜΙΚΗ Α.Ε. – Α.Τ.Ε. ΓΝΩΜΩΝ Α.Ε. – ΑΒΑΞ Α.Ε. – IMEC GMBH», η οποία παρέστη με τους δικη­γό­ρους Σπυ­ρί­δωνα Μαράτο και Φιλιώ Μεντή κατά του Δήμου Ρόδου, ο οποίος παρέστη με τους δικη­γό­ρους Θεόδωρο Παπα­γε­ωρ­γίου και Γλυ­κε­ρία Σιούτη.

Σημειώ­νε­ται ότι ο πρό­ε­δρος της Ολο­μέ­λειας των δικα­στών του ΣτΕ, που εκδί­κασε την υπόθεση, ήταν ο ίδιος που προ­ή­δρευσε στο Β’ Τμήμα, κρί­νο­ντας αντι­συ­νταγ­μα­τικό το φόρο.

Η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ έκρινε, ότι οι κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κές συν­θή­κες του χρόνου επι­βο­λής του φόρου, 50 περίπου χρόνια μετά την ένωση της Δωδε­κα­νή­σου με την Ελλάδα, είναι «προ­φα­νώς δια­φο­ρε­τι­κές εκείνων που υπήρχαν κατά τα αμέσως επόμενα της ένωσης αυτής έτη και δικαιο­λο­γού­σαν μια ειδική, έναντι άλλων περιο­χών της χώρας με τα αυτά χαρα­κτη­ρι­στικά, μετα­χεί­ριση».

Γίνεται χρήση εκφρά­σεων και επί­κληση συν­θη­κών που θα δικαιο­λο­γού­σαν ενδε­χο­μέ­νως τη δια­φο­ρο­ποί­ηση με βάση γενικά και αντι­κει­με­νικά κρι­τή­ρια όχι όμως μόνης της Δωδε­κα­νή­σου, μη αρκώ­ντας για την υπο­στή­ριξη του θεσμού «χωρίς συγκε­κρι­μένη εξει­δί­κευση των λόγων που το επι­βάλ­λουν» επί­κληση των άρθρων 102 παρ. 6 και 101 και 106 του Συντάγ­μα­τος για τις νησιω­τι­κές παρα­με­θό­ριες περιο­χές, ούτε του άρθρου 9 του Ν. 11850/198 περί κυρώ­σεως του Ευρω­παϊ­κού Χάρτη της Τοπικής Αυτο­νο­μίας, που ορίζει το δικαί­ωμα και την υπο­χρέ­ωση των ΟΤΑ να έχουν επαρ­κείς ίδιους πόρους από τοπι­κούς φόρους.