Ζαν-Κριστόφ Μπας: Στόχος να καταστεί το Φόρουμ της Ρόδου παγκόσμιο

Με επί­κε­ντρο τις τρέ­χου­σες διε­θνείς εξε­λί­ξεις και με τη συμ­με­τοχή 403 συμ­με­τε­χό­ντων από 63 χώρες έπεσε το βράδυ του Σαβ­βά­του η αυλαία του εφε­τι­νού Φόρουμ της Ρόδου. Ειδι­κό­τερα οι συζη­τή­σεις του εφε­τι­νού φόρουμ οριο­θε­τή­θη­καν στο τρί­πτυχο βιώσιμη οικο­νο­μική ανά­πτυξη, παγκό­σμια αρχι­τε­κτο­νική και γεω­πο­λι­τική και ψηφια­κός μετα­σχη­μα­τι­σμός, ενώ μεταξύ των συμ­με­τε­χό­ντων ήταν ο πρό­ε­δρος του Νίγηρα Μαχ­μα­ντού Ισούφου, ο πρώην πρό­ε­δρος του Ευρω­κοι­νο­βου­λίου Μάρτιν Σουλτς, οι πρώην πρω­θυ­πουρ­γοί του Ισραήλ Εχούντ Όλμερτ, της Γουι­νέας Καμπινέ Κομαρά, ο πρέσβης της Ρωσίας στην Ε.Ε. Βλαντιµίρ Τσιζόφ, η Γκα­μπριέλα Ράμος από τον ΟΟΣΑ, ο πρώην υπουρ­γός Ευρω­παϊ­κών Υπο­θέ­σεων της Πορ­το­γα­λίας Bruno Macaes και δια­κε­κρι­μέ­νοι ακα­δη­μαϊ­κοί.

Προ­χω­ρώ­ντας σε μια απο­τί­μηση των εργα­σιών του εφε­τι­νού φόρουμ του Ινστι­τού­του Έρευνας για τον Διάλογο των Πολι­τι­σμών (DOC Research Institute) που πραγ­μα­το­ποιεί­ται κάθε χρόνο τα τελευ­ταία 17 χρόνια στο νησί της Ρόδου, ο Ζαν-Κριστόφ Μπας (Jean-Christophe Bas) είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πως επι­τεύ­χθη ο στόχος των διορ­γα­νω­τών. «Πετύ­χαμε τον στόχο μας ώστε να ενι­σχύ­σουμε την έκφραση των δια­φο­ρε­τι­κών ενδια­φε­ρό­ντων και των δια­φο­ρε­τι­κών απόψεων» ανέφερε ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος και ο εκτε­λε­στι­κός πρό­ε­δρος του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου του DOC Research Institute, Ζαν-Κριστόφ Μπας.

Έθεσε μία από τις κύριες προ­τε­ραιό­τη­τες του Ινστι­τού­του να κατα­στεί το φόρουμ μια παγκό­σμια πλατ­φόρμα δια­λό­γου. Σε αυτό το πλαίσιο, ανέφερε πως εφέτος έγιναν στο­χευ­μέ­νες προ­σπά­θειες να μετα­κι­νη­θεί η θεμα­το­λο­γία του φόρουμ από την ευρω­κε­ντρική πραγ­μα­τι­κό­τητα και να κατα­στεί μια παγκό­σμια πλατ­φόρμα δια­λό­γου. «Είχαμε στα τρα­πέ­ζια των συζη­τή­σεων εκπρο­σώ­πους από την Κίνα, την Κορέα, την Ινδία. Δεν νομίζω ότι υπάρ­χουν πολλοί οργα­νι­σμοί που είναι πραγ­μα­τικά παγκό­σμιοι» επι­σή­μανε και προ­σέ­θεσε πως η παρου­σία του προ­έ­δρου του Νίγηρα και του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού της Γουι­νέας δείχνει ότι το Φόρουμ δεν εστιά­ζει σε συγκε­κρι­μένα μέρη του ημι­σφαι­ρίου, αλλά στο­χεύει να είναι πραγ­μα­τικά παγκό­σμιο.

Μιλώ­ντας για το πρό­γραμμα του Φόρουμ, το χαρα­κτή­ρισε πολύ συνε­κτικό και επί­καιρο και σημεί­ωσε πως υπήρχαν ουσια­στικά ερω­τή­ματα για το πού είναι σήμερα ο κόσμος και πού κατευ­θύ­νε­ται.

Επι­σή­μανε ότι υπήρχε μια τριπλή διά­σταση στη θεμα­το­λο­γία του φόρουμ για τα οικο­νο­μικά, γεω­πο­λι­τικά και πολι­τι­στικά μοντέλα, ώστε να βρεθεί ένα κοινό έδαφος μεταξύ αυτών.

Ειδι­κό­τερα, σε συνέ­ντευξή του στο Αθη­ναϊκό -Μακεδονικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων αμέσως μετά το τέλος των εργα­σιών του Φόρουμ έκανε λόγο για δια­δρα­στι­κές ανα­λυ­τι­κές συζη­τή­σεις ανάμεσα στους συνο­μι­λη­τές από διάφορα μέρη του κόσμου που εστί­α­σαν στο τι συνέβη τα τελευ­ταία 30 χρόνια από την πτώση του Τείχους του Βερο­λί­νου και πού οδη­γεί­ται σήμερα ο κόσμος. Συμπέ­ρανε πως ο τρόπος με τον όποιο βλέ­πουμε τον κόσμο δια­φέ­ρει από την οπτική προσ­σέ­γι­σης και σημεί­ωσε πως ευθύνη των διορ­γα­νω­τών ήταν να κάνει εφικτό αυτόν τον διάλογο.

Ειδική αναφορά έκανε στη συζή­τηση με τον πρόεδρο του Νίγηρα, Μαχ­μα­ντού Ισούφου, χαρα­κτή­ρι­ζο­ντάς τη δια­δρα­στική. Επίσης, ειδική μνεία έκανε στη «δυνα­τό­τητα να ακου­στεί η οπτική των ανα­το­λι­κών ασια­τι­κών κρατών». «Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να φέρουμε δια­φο­ρε­τι­κές οπτικές και εμπει­ρίες από όλο τον κόσμο, για να βρούμε κοινές λύσεις» προ­έ­ταξε σε αυτό σημείο και επι­σή­μανε πως «έχουμε επι­τύ­χει αυτό που είχαμε θέσει ως στόχο».

Οριο­θε­τώ­ντας το πλαίσιο της θεμα­το­λο­γίας του φόρουμ, είπε πως είναι επι­κε­ντρω­μένο στην ατζέντα της «παγκό­σμιας τάξης και αταξίας» και στο πώς θα μετριά­σουμε τους κιν­δύ­νους και θα αδρά­ξουμε τις ευκαι­ρίες προς την εδραί­ωση της παγκό­σμιας τάξης παρά της παγκό­σμιας αταξίας.

Ερω­τη­θείς ποια από τα θέματα που συζη­τή­θη­καν στο φόρουμ του προ­σέλ­κυ­σαν το προ­σω­πικό του ενδια­φέ­ρον, είπε πως από­λαυσε την εναρ­κτή­ρια συνε­δρία με θέμα την ανα­ζή­τηση ενός οδικού χάρτη 30 χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερο­λί­νου, «επειδή κατέ­δειξε πολύ καθαρά ότι υπάρχει μια πραγ­μα­τική ανάγκη να εργα­στούμε για να γεφυ­ρώ­σουμε τις δια­φο­ρές. Μέσω του δια­λό­γου, σημεί­ωσε περαι­τέρω ο κ. Μπας, μπορεί να εντο­πί­σει κανείς πού είναι οι σοβαρές πηγές των ζητη­μά­των και των ανη­συ­χιών και των πιθανών εντά­σεων. Οπότε εξαρ­τά­ται από εμάς και τους εταί­ρους μας η επίλυση αυτών των ζητη­μά­των και η γεφύ­ρωση των δια­φο­ρών, συμπλή­ρωσε.

Ιδιαί­τερη αναφορά έκανε στο νησί της Ρόδου ως πόλο προ­σέλ­κυ­σης των συμ­με­τε­χό­ντων, λέγο­ντας πως όλοι έμειναν εντυ­πω­σια­σμέ­νοι από την ομορφιά και την ιστορία της.

Είχαμε ένα όμορφο δείπνο με μακρές συζη­τή­σεις με τους συμ­με­τέ­χο­ντες και όλοι ήταν εντυ­πω­σια­σμέ­νοι από την ομορφιά και την ιστορία του του Κάστρου των Ιπποτών, όπου οι διορ­γα­νω­τές παρέ­θε­σαν δείπνο στους συμ­με­τέ­χο­ντες. Ιδιαί­τερα στάθηκε στη συνύ­παρξη δια­φο­ρε­τι­κών πολι­τι­στι­κών στοι­χείων στο νησί, «καθώς από τη μία υπάρχει το Καστέλο και από την άλλη το τζαμί». «Αυτό είναι μονα­δικό» σημεί­ωσε ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος και ο εκτε­λε­στι­κός πρό­ε­δρος του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου του DOC Research Institute.

Αν και επι­σή­μανε πως δεν είναι καθόλου εύκολο να μετα­βούν οι συμ­με­τέ­χο­ντες από διάφορα μέρη του κόσμου στη Ρόδο, όπως από τη Νέα Υόρκη ή από την Αργε­ντινή, καθώς μερικοί από αυτούς πρέπει να ταξι­δεύ­ουν περίπου 20 ώρες, υπο­γράμ­μισε πως το DOC Research Institute είναι απο­φα­σι­σμένο να απο­τε­λεί το συγκε­κρι­μένο νησί μέρος αυτού του δια­λό­γου και τόνισε την ανάγκη η γνώση που συσ­σω­ρεύ­ε­ται κατά τη διάρ­κεια του Φόρουμ να διο­χε­τευ­τεί στο νησί.

Ο κ. Μπας ανα­νέ­ωσε το ραντε­βού για το 18ο Φόρουμ της Ρόδου το 2020, και δίνο­ντας μια γεύση για το τι θα προ­ε­τοι­μά­σουν οι διορ­γα­νω­τές, είπε πως θα προ­σπα­θή­σουν να και­νο­το­μή­σουν και χρη­σι­μο­ποιό­ντας τα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης να δημιουρ­γή­σουν μια παγκό­σμια συζή­τηση, από ανθρώ­πους από την Αφρική, τη Ρωσία, την Ασία. «Πρέπει να κάνουμε καλύ­τερη χρήση της τεχνο­λο­γίας ώστε να γίνει ακόμα πιο παγκό­σμιο το φόρουμ» είπε απο­κρυ­σταλ­λώ­νο­ντας περαι­τέρω τη στό­χευση του DOC Research Institute.

Τι συζη­τή­θηκε στο 17ο Φόρουμ της Ρόδου

Οι εργα­σίες του Φόρουμ άρχισαν την Παρα­σκευή με την έντονη συζή­τηση για τις προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζει ο κόσμος μας σήμερα, 30 χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερο­λί­νου. Στις συζη­τή­σεις που ακο­λού­θη­σαν, μεταξύ άλλων, δόθηκε ιδιαί­τερη έμφαση στη γεω­πο­λι­τική και στον ρόλο που δια­δρα­μα­τί­ζουν σήμερα η Κίνα και η Ινδία. Υπο­στη­ρί­χθηκε πως η άνοδος της Κίνας ως παγκό­σμιας δύναμης έχει αντί­κτυπο στην παγκό­σμια αρχτε­κτο­νική δια­κυ­βέρ­νηση.

Ανα­δεί­χθη­καν επίσης ευκαι­ρίες που υπάρ­χουν για επεν­δυ­τές και ανθρώ­πους που ασχο­λού­νται με τη φιλαν­θρω­πία, με έμφαση την ανα­το­λική Ασία. Ειδική μνεία έγινε στην κινε­ζική πρω­το­βου­λία «Μια Ζώνη, ένας Δρόμος» και πώς αυτή μπορεί να συμ­βά­λει στην οικο­νο­μική ολο­κλή­ρωση της περιο­χής της Ευρα­σίας. Σε αυτό το πλαίσιο, σκια­γρα­φή­θηκε το μετα­βαλ­λό­μενο γεω­οι­κο­νο­μικό και επι­χει­ρη­μα­τικό τοπίο της Ευρω­α­σίας.

Ακόμα επι­ση­μάν­θηκε η σημασία της πολυ­με­ρούς συνερ­γα­σίας και συζη­τή­θηκε ο ρόλος που δύναται να έχει η Ευρώπη σε έναν πολυ­πο­λικό κόσμο. Ξεχω­ρι­στό μέρος των συζη­τή­σεων επι­κε­ντρώ­θηκε στην Αφρική, τα προ­βλή­ματά της και τις προ­ο­πτι­κές της, αλλά και τις οικο­νο­μι­κές και περι­βαλ­λο­ντι­κές προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζει. Ο πρό­ε­δρος του Νίγηρα ανα­φέρ­θηκε στις προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζει η αφρι­κα­νική ήπειρος, εστιά­ζο­ντας στους περιο­ρι­σμέ­νους φυσι­κούς πόρους, στο δημο­γρα­φικό, στην έλλειψη υπο­δο­μών, στις εκπαι­δευ­τι­κές και υγει­νο­μι­κές ανάγκες και τη δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας, καθώς και στον διάλογο μεταξύ των αφρι­κα­νι­κών χωρών.

Το ζήτημα των κλι­μα­τι­κής αλλαγής και των επι­πτώ­σεων της στις κοι­νω­νίες ανα­φέρ­θηκε από πολλούς συνο­μι­λη­τές και υπο­γραμ­μί­στηκε η ανάγκη για βιώσιμη ανά­πτυξη.

Τονί­στηκε επίσης η σημασία των επεν­δύ­σεων στον πολι­τι­σμό και τις τέχνες στο πλαίσιο της δημιουρ­γίας αρμο­νίας μεταξύ των κοι­νω­νιών και της συνει­σφο­ράς της στην κοι­νω­νική συνοχή.

Ένα ακόμα θέμα που συζη­τή­θηκε μεταξύ των συμ­με­τε­χό­ντων ήταν και η αλλη­λε­πί­δραση μεταξύ κυβερ­νη­τι­κών οργάνων και θρη­σκευ­τι­κών ιδρυ­μά­των, αλλά και η σύνδεση της θρη­σκείας με τη γεω­πο­λι­τική ισχύ. Επίσης, συζη­τή­θηκε και ο ρόλος που μπορεί να δια­δρα­μα­τί­σει η φιλαν­θρω­πία στην αντι­με­τώ­πιση παγκό­σμιων προ­κλή­σεων, με έμφαση την οικο­δό­μηση ειρήνης.

Τέλος, πολλές συζη­τή­σεις εστιά­στη­καν στις δυνα­τό­τη­τες αλλά και τις προ­κλή­σεις που προ­κύ­πτουν από τη σύγ­χρονη τεχνο­λο­γία και τον ψηφιακό μετα­σχη­μα­τι­σμό, και ειδι­κό­τερα από την τεχνητή νοη­μο­σύνη και τη χρήση των μέσων κοι­νω­νι­κών δικτύ­ω­σής της, καθώς και η αντα­νά­κλασή της στη γεω­πο­λι­τική. Υπό αυτό το πρίσμα, επι­ση­μάν­θηκε η σημασία καθιέ­ρω­σης ενός παγκό­σμιου δεο­ντο­λο­γι­κού πλαι­σίου για τη χρήση της τεχνη­τής νοη­μο­σύ­νης.

πηγή zougla.gr