Βασίλης Κορκίδης: «Η πραγματική οικονομία χρειάζεται χαμηλότερο κόστος και όχι μόνο χαμηλότερο πληθωρισμό»

Με αφορ­μή τις πρό­σφα­τες ανα­κοι­νώ­σεις σχε­τι­κά με τα στοι­χεία της Eurostat για τον πλη­θω­ρι­σμό, θα ήθελα το σχό­λιό σας.

Η απο­κλι­μά­κω­ση του πλη­θω­ρι­σμού στην Ευ­ρω­ζώ­νη απο­τε­λεί μια θε­τι­κή εξέ­λι­ξη, καθώς δεί­χνει ότι, οι έντο­νες πλη­θω­ρι­στι­κές πιέ­σεις που προ­κά­λε­σαν οι ενερ­γεια­κές ανα­τα­ρά­ξεις αρ­χί­ζουν να υπο­χω­ρούν. Σύμ­φω­να με τα προ­κα­ταρ­κτι­κά στοι­χεία της Eurostat ο πλη­θω­ρι­σμός για την Ελ­λά­δα δια­μορ­φώ­θη­κε στο 3,9% τον Ιού­νιο, από 4,9% τον Μάιο και ένα­ντι 3,6% τον Ιού­νιο του 2025. Η ευ­ρω­παϊ­κή στα­τι­στι­κή αρχή εκτι­μά τον πλη­θω­ρι­σμό στην ευ­ρω­ζώ­νη στο 2,8%, ένα­ντι 3,2% τον Μάιο.

Η χώρα μας συ­νε­χί­ζει να εμ­φα­νί­ζει υψη­λό­τε­ρο πλη­θω­ρι­σμό από τον ευ­ρω­παϊ­κό μέσο όρο, γε­γο­νός που πε­ριο­ρί­ζει την αγο­ρα­στι­κή δύ­να­μη των κα­τα­να­λω­τών και δια­τη­ρεί αυ­ξη­μέ­νο το κό­στος λει­τουρ­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ων, ιδιαί­τε­ρα στο λια­νε­μπό­ριο, στις υπη­ρε­σί­ες και στη με­τα­ποί­η­ση. Η ελ­λη­νι­κή αγορά εξα­κο­λου­θεί να επη­ρε­ά­ζε­ται από το υψηλό ενερ­γεια­κό κό­στος, τις με­τα­φο­ρές, τα ενοί­κια και τις υπη­ρε­σί­ες, ενώ οι μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις απορ­ρο­φούν ση­μα­ντι­κό μέρος των ανα­τι­μή­σε­ων, προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρή­σουν αντα­γω­νι­στι­κές τις τιμές τους.

Για τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο, το ζη­τού­με­νο, πλέον, δεν είναι μόνο η μεί­ω­ση του γε­νι­κού δεί­κτη πλη­θω­ρι­σμού, αλλά η ου­σια­στι­κή απο­κλι­μά­κω­ση του κό­στους πα­ρα­γω­γής και λει­τουρ­γί­ας τους.

Μόνο έτσι θα μπο­ρέ­σουν να ενι­σχυ­θούν οι επεν­δύ­σεις, να αυ­ξη­θεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα και να δη­μιουρ­γη­θεί χώρος για στα­θε­ρή αύ­ξη­ση της κα­τα­νά­λω­σης. Ο ΔΤΚ που πα­ρα­κο­λου­θεί η EΛΣΤΑΤ για την ανα­προ­σαρ­μο­γή των μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κών με­γε­θών και βα­σι­κά του ΑΕΠ της χώρας ανα­μέ­νε­ται να κλεί­σει το α’ εξά­μη­νο στο 4%.

Ως εκ τού­του, η απο­κλι­μά­κω­ση και στα­θε­ρο­ποί­η­ση του πλη­θω­ρι­σμού κοντά στα ευ­ρω­παϊ­κά επί­πε­δα το β’ εξά­μη­νο απο­τε­λεί προ­ϋ­πό­θε­ση για τη δια­τή­ρη­ση της ανα­πτυ­ξια­κής δυ­να­μι­κής της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Όμως, η πραγ­μα­τι­κή πρό­κλη­ση για την Ελ­λά­δα είναι να μειω­θεί το κό­στος ζωής και το κό­στος του επι­χει­ρείν τα­χύ­τε­ρα από τον ευ­ρω­παϊ­κό μέσο όρο, ώστε να απο­κα­τα­στα­θεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα της αγο­ράς και να ενι­σχυ­θεί η κα­τα­νά­λω­ση.

Το Εμπο­ρι­κό και Βιο­μη­χα­νι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Πει­ραιώς θε­ω­ρεί ότι, απαι­τεί­ται ένα μό­νι­μο πλαί­σιο πο­λι­τι­κών που θα μειώ­νει το επι­χει­ρη­μα­τι­κό κό­στος, με χα­μη­λό­τε­ρες επι­βα­ρύν­σεις στην ενέρ­γεια, ενί­σχυ­ση του αντα­γω­νι­σμού στις αλυ­σί­δες εφο­δια­σμού, τα­χύ­τε­ρο ψη­φια­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό και φο­ρο­λο­γι­κά κί­νη­τρα για επεν­δύ­σεις.

Τέλος, είναι ανα­γκαία η ενί­σχυ­ση των ει­σο­δη­μά­των ερ­γο­δο­τών και ερ­γα­ζο­μέ­νων μέσα από την αύ­ξη­ση της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας και όχι μέσω προ­σω­ρι­νών μέ­τρων. Η πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία χρειά­ζε­ται χα­μη­λό­τε­ρο κό­στος και όχι μόνο χα­μη­λό­τε­ρο πλη­θω­ρι­σμό.

Κατά την εκτί­μη­σή σας, οι ανα­κοι­νώ­σεις της κυ­βέρ­νη­σης για απο­κλι­μά­κω­ση των τιμών από τον Σε­πτέμ­βριο, είναι αρ­κε­τά για να βοη­θή­σουν την αγορά; Θα μπο­ρού­σαν να ισχύ­σουν άμεσα ώστε να μην πε­ρι­μέ­νου­με ακόμη δύο μήνες;

Η αντι­με­τώ­πι­ση της ακρί­βειας δεν μπο­ρεί να στη­ρι­χθεί μόνο σε ελέγ­χους και σε πρό­στι­μα, ούτε και σε κρα­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις με πλα­φόν. Απαι­τεί­ται μια ευ­ρύ­τε­ρη «Εθνι­κή Κοι­νω­νι­κή Συμ­φω­νία» με­τα­ξύ Πο­λι­τεί­ας, προ­μη­θευ­τών, βιο­μη­χα­νί­ας, εμπο­ρί­ου και λια­νε­μπο­ρί­ου, με κοινό στόχο τη συ­γκρά­τη­ση των τιμών και την προ­στα­σία της αγο­ρα­στι­κής δύ­να­μης των πο­λι­τών. Οι επι­χει­ρή­σεις γνω­ρί­ζουν ότι, η εμπι­στο­σύ­νη του κα­τα­να­λω­τή απο­τε­λεί το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο κε­φά­λαιό τους. Σε μια πε­ρί­ο­δο που το δια­θέ­σι­μο ει­σό­δη­μα εξα­κο­λου­θεί να πιέ­ζε­ται, οφεί­λου­με να πε­ριο­ρί­σου­με, στο μέτρο του δυ­να­τού, τα πε­ρι­θώ­ρια κέρ­δους, όπου αυτό είναι εφι­κτό και να «προ­ε­ξο­φλή­σου­με» τη μεί­ω­ση του κό­στους αντι­κα­τά­στα­σης στις τε­λι­κές τιμές των ειδών πρώ­της ανά­γκης προς όφε­λος όλων. Η αντι­με­τώ­πι­ση της ακρί­βειας και η ενί­σχυ­ση του ει­σο­δή­μα­τος των πο­λι­τών απαι­τούν υπευ­θυ­νό­τη­τα, συ­νεν­νό­η­ση και μια ου­σια­στι­κή εθνι­κή και κοι­νω­νι­κή συμ­φω­νία.

Οι επι­χει­ρή­σεις, οι επαγ­γελ­μα­τί­ες, οι αγρό­τες, οι βιο­τέ­χνες και όλοι όσοι πα­ρά­γουν πλού­το και δη­μιουρ­γούν θέ­σεις ερ­γα­σί­ας απο­τε­λούν βα­σι­κό πυ­λώ­να οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης και ευ­η­με­ρί­ας. Η αντι­με­τώ­πι­ση της ακρί­βειας απαι­τεί ένα συ­νε­κτι­κό πλέγ­μα πα­ρεμ­βά­σε­ων, τόσο για το πά­γω­μα τιμών του επό­με­νου δι­μή­νου, όσο και για τις μειώ­σεις από τον Σε­πτέμ­βριο, που θα ενι­σχύ­ει τη λει­τουρ­γία της αγο­ράς προς όφε­λος των πο­λι­τών. Η μεί­ω­ση των έμ­με­σων φόρων στα βα­σι­κά αγαθά και στην ενέρ­γεια, η πε­ρι­στο­λή του μη μι­σθο­λο­γι­κού κό­στους, που επι­βα­ρύ­νει τις επι­χει­ρή­σεις και, κυ­ρί­ως, η δια­σφά­λι­ση συν­θη­κών υγιούς αντα­γω­νι­σμού στην αγορά, απο­τε­λούν ου­σια­στι­κές πα­ρεμ­βά­σεις που μπο­ρούν να συμ­βά­λουν στον πε­ριο­ρι­σμό των πλη­θω­ρι­στι­κών πιέ­σε­ων και στη συ­γκρά­τη­ση των τιμών. Η Πο­λι­τεία κα­λεί­ται να δια­σφα­λί­σει ένα φι­λι­κό φο­ρο­λο­γι­κό πε­ρι­βάλ­λον, να μειώ­σει το ενερ­γεια­κό και διοι­κη­τι­κό κό­στος και να απο­τρέ­ψει αθέ­μι­τες πρα­κτι­κές. Μια φο­ρο­λο­γι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση με «δύο συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ» θα μπο­ρέ­σει να δια­τη­ρή­σει τα δη­μό­σια έσοδα στα ίδια επί­πε­δα και πα­ράλ­λη­λα, να πάψει η ελ­λη­νι­κή αγορά να είναι ακρι­βή για τους Έλ­λη­νες και φθηνή για τους του­ρί­στες.

Το τέλος των 3 ευρώ στα μι­κρο­δέ­μα­τα από τις δη­μο­φι­λείς πλατ­φόρ­μες, μπο­ρεί να δώσει ου­σια­στι­κές λύ­σεις στον αθέ­μι­το αντα­γω­νι­σμό που δη­μιουρ­γεί­ται;

Η επι­βο­λή τέ­λους πε­ρί­που 3 ευρώ στα μι­κρο­δέ­μα­τα χα­μη­λής αξίας από πλατ­φόρ­μες, όπως η Temu, η Shein και άλλοι ασια­τι­κοί πω­λη­τές στο­χεύ­ει, κυ­ρί­ως, στη μεί­ω­ση ενός αντα­γω­νι­στι­κού πλε­ο­νε­κτή­μα­τος που είχαν ένα­ντι των ευ­ρω­παϊ­κών επι­χει­ρή­σε­ων. Το τέλος των 3 ευρώ είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο διορ­θω­τι­κό, παρά προ­στα­τευ­τι­κό μέτρο. Δεν απο­σκο­πεί στο να απο­κλεί­σει τις κι­νε­ζι­κές πλατ­φόρ­μες από την ευ­ρω­παϊ­κή αγορά, αλλά στο να κα­λύ­ψει μέρος του κό­στους των τε­λω­νεια­κών ελέγ­χων και να πε­ριο­ρί­σει μια στρέ­βλω­ση που ευ­νο­ού­σε τις πολύ χα­μη­λής αξίας ει­σα­γω­γές. Εάν εφαρ­μο­στεί μαζί με απο­τε­λε­σμα­τι­κούς ελέγ­χους και συ­νε­πή επι­βο­λή των κα­νό­νων, μπο­ρεί να συμ­βά­λει σε πιο ισό­τι­μους όρους αντα­γω­νι­σμού. Από μόνο του, όμως, είναι απί­θα­νο να αλ­λά­ξει ρι­ζι­κά το επι­χει­ρη­μα­τι­κό μο­ντέ­λο των με­γά­λων διε­θνών πλατ­φορ­μών ή να ανα­τρέ­ψει τη ση­μα­ντι­κή δια­φο­ρά τιμών που συχνά εξα­κο­λου­θούν να προ­σφέ­ρουν.

Βρι­σκό­μα­στε ήδη στον Ιού­λιο και μετά το σοκ που προ­κά­λε­σε η ανά­φλε­ξη στη Μέση Ανα­το­λή, μπο­ρού­με να μι­λά­με για επι­στρο­φή της πα­γκό­σμιας οι­κο­νο­μί­ας, στην κα­νο­νι­κό­τη­τα; Πώς δια­μορ­φώ­νε­ται η κα­τά­στα­ση σή­με­ρα;

Στο ερώ­τη­μα «Μπο­ρού­με να μι­λά­με για επι­στρο­φή στην κα­νο­νι­κό­τη­τα» η απά­ντη­ση είναι ναι, αλλά με επι­φυ­λά­ξεις. Η πα­γκό­σμια οι­κο­νο­μία έχει απο­μα­κρυν­θεί από τη δια­δο­χή σοκ, που χα­ρα­κτή­ρι­σε την πε­ρί­ο­δο 2020–2024 (παν­δη­μία, ενερ­γεια­κή κρίση, εκτί­να­ξη του πλη­θω­ρι­σμού, επι­θε­τι­κές αυ­ξή­σεις επι­το­κί­ων).

Ωστό­σο, η «νέα κα­νο­νι­κό­τη­τα» δια­φέ­ρει από εκεί­νη πριν από το 2020:

-οι γε­ω­πο­λι­τι­κοί κίν­δυ­νοι πα­ρα­μέ­νουν υψη­λό­τε­ροι,

-οι αλυ­σί­δες εφο­δια­σμού είναι πιο δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νες αλλά και ακρι­βό­τε­ρες,

-οι κυ­βερ­νή­σεις επεν­δύ­ουν πε­ρισ­σό­τε­ρο στην ενερ­γεια­κή και τε­χνο­λο­γι­κή ασφά­λεια,

-οι επι­χει­ρή­σεις λει­τουρ­γούν με με­γα­λύ­τε­ρη έμ­φα­ση στην αν­θε­κτι­κό­τη­τα παρά μόνο στη μεί­ω­ση του κό­στους.

Με άλλα λόγια, η οι­κο­νο­μία δεν βρί­σκε­ται πλέον σε κα­τά­στα­ση κρί­σης, αλλά ούτε έχει επι­στρέ­ψει στο σχε­τι­κά προ­βλέ­ψι­μο πε­ρι­βάλ­λον της δε­κα­ε­τί­ας του 2010. Η ση­με­ρι­νή πε­ρί­ο­δος χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από χα­μη­λό­τε­ρο πλη­θω­ρι­σμό και στα­θε­ρό­τε­ρες αγο­ρές, αλλά και από μια μό­νι­μα αυ­ξη­μέ­νη γε­ω­πο­λι­τι­κή αβε­βαιό­τη­τα που οι επεν­δυ­τές και οι κυ­βερ­νή­σεις έχουν μάθει να εν­σω­μα­τώ­νουν στις απο­φά­σεις τους.

Μι­λή­στε μας για τον νέο πο­λυ­ε­τή προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης για την πε­ρί­ο­δο 2028–2034. Πώς μπο­ρεί να τον αξιο­ποι­ή­σει η Ελ­λά­δα;

Η πρό­τα­ση της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής για τον νέο Πο­λυ­ε­τή Δη­μο­σιο­νο­μι­κό Προ­γραμ­μα­τι­σμό 2028–2034, ύψους σχε­δόν 2 τρισ. ευρώ, ση­μα­το­δο­τεί αλ­λα­γή στις προ­τε­ραιό­τη­τες της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, δί­νο­ντας έμ­φα­ση στις στρα­τη­γι­κές επεν­δύ­σεις, αντί των πα­ρα­δο­σια­κών επι­δο­τή­σε­ων. Βα­σι­κοί στό­χοι είναι η πρά­σι­νη και ψη­φια­κή με­τά­βα­ση, η ενερ­γεια­κή ασφά­λεια, η ενί­σχυ­ση της άμυ­νας, η αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα και η στρα­τη­γι­κή αυ­το­νο­μία της Ευ­ρώ­πης.

Για την Ελ­λά­δα, ο νέος προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός δη­μιουρ­γεί ση­μα­ντι­κές ευ­και­ρί­ες στους το­μείς της ναυ­τι­λί­ας, των λι­μα­νιών, της ενέρ­γειας, της εφο­δια­στι­κής αλυ­σί­δας και της αμυ­ντι­κής βιο­μη­χα­νί­ας. Πα­ράλ­λη­λα, οι μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις μπο­ρούν να επω­φε­λη­θούν από προ­γράμ­μα­τα ψη­φια­κού με­τα­σχη­μα­τι­σμού, και­νο­το­μί­ας και τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης.

Η χώρα έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να διεκ­δι­κή­σει ση­μα­ντι­κούς ευ­ρω­παϊ­κούς πό­ρους, αρκεί να τους αξιο­ποι­ή­σει απο­τε­λε­σμα­τι­κά, με­τα­τρέ­πο­ντας τα συ­γκρι­τι­κά της πλε­ο­νε­κτή­μα­τα σε ανά­πτυ­ξη, επεν­δύ­σεις και νέες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας.

Ωστό­σο, για να επι­τευ­χθεί αυτό απαι­τεί­ται στρα­τη­γι­κός σχε­δια­σμός, κα­τάλ­λη­λες υπο­δο­μές και ενί­σχυ­ση της αν­θε­κτι­κό­τη­τας της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας απέ­να­ντι σε εξω­τε­ρι­κές προ­κλή­σεις.