Κτηματολόγιο Ρόδου – Του Ιωάννη Κουμπιάδη, δικηγόρου

Από τον Ιωάννη Κου­μπιάδη,

Δικη­γόρο Ρόδου

Ανα­φε­ρό­με­νος κάποιος στο τρόπο διοι­κη­τι­κής λει­τουρ­γίας του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου νομίζω ότι ως τίτλος θα του ταί­ριαζε «Στραβά και ανάποδα αλλά και το καλό να λέγεται».

Το σημε­ρινό αφήγημα ενός έμπει­ρου παλαιού δικη­γό­ρου εξι­στο­ρεί τι αντι­με­τω­πί­ζει ο ενδια­φε­ρό­με­νος δημότης, αλλά κυρίως ο πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος του όταν είναι ανα­γκα­σμέ­νος να διαβεί τον ανη­φο­ρικό (από κάθε άποψη) δρόμο του Κτη­μα­το­λο­γίου της Ρόδου.

1. Την πρώτη «κρυάδα» θα τη δοκι­μά­σει μόλις πατήσει το πρώτο από τα υπερ­βο­λικά πολλά και κου­ρα­στικά σκα­λο­πά­τια ενός ακα­τάλ­λη­λου κτηρίου. Φυσικά άλλος τρόπος πρό­σβα­σης στην διοι­κη­τική αυτή υπη­ρε­σία δεν υπάρχει.

2. Με την είσοδό του ο συνήθως λαχα­νια­σμέ­νος ενδια­φε­ρό­με­νος εισέρ­χε­ται στο εσω­τε­ρικό του κτηρίου και αμέσως αρι­στερά του, τον υπο­δέ­χε­ται ο επι­φορ­τι­σμέ­νος με τα προ­κα­ταρ­κτικά (παρα­λαβή αιτή­σεων για πρω­το­κόλ­ληση, αγορά ενσήμων, έκδοση παρα­βό­λων παρα­λα­βής πιστο­ποι­η­τι­κών και σχε­δια­γραμ­μά­των κλπ), υπάλ­λη­λος.

3. Με την κατά­θεση της αίτησης λαμ­βά­νει ένα αριθμό πρω­το­κόλ­λου και απο­χω­ρεί χωρίς να γίνει καμιά περαι­τέρω προ­ερ­γα­σία την ίδια μέρα. Όμως έχει ήδη αρχίσει η οδύσσειά- του.

4. Υπο­χρε­ω­τικά θα πρέπει να επα­να­λά­βει την ίδια κοπια­στική δια­δρομή μετά από κάποιες μέρες και θα πρέπει να απευ­θυν­θεί στο επί του κτη­μα­το­λο­γίου δικαστή, κάτι που για ένα παλαιό­τερο δικη­γόρο αυτό είναι πρω­τό­γνωρο, αφού πρό­κει­ται για διοι­κη­τική υπη­ρε­σία, η οποία πρέπει λει­τουρ­γεί με δια­κρι­τούς ρόλους μεταξύ δικα­στού και διοι­κη­τι­κής υπη­ρε­σίας, στην οποία δεν παύει να ισχύει για τους υπαλ­λή­λους της ο υπαλ­λη­λι­κός κώδικας, ούτε μπορεί να λει­τουρ­γεί ως διοι­κη­τική υπη­ρε­σία με τόσο ασφυ­κτικά περιο­ρι­σμένο χρόνο και με απο­φά­σεις, αν και καθαρά διοι­κη­τι­κού περιε­χο­μέ­νου, απο­κλει­στικά ειλημ­μέ­νες υπό του δικα­στού, του ο οποίου ο δικαιο­δο­τι­κός ρόλος είναι δια­κρι­τός και απόλυτα οριο­θε­τη­μέ­νος. Και αφορά τον τυπικό και ουσια­στικό έλεγχο των προς κατα­χώ­ρηση εκκρε­μών κτη­μα­το­λο­γι­κών πράξεων. Οι περιο­ρι­σμέ­νες δε ασφυ­κτικά μέρες και ώρες κυρίως για τον δικη­γόρο για να ασκήσει τα καθή­κο­ντα του ελέγχου πράξεων, σχε­δια­γραμ­μά­των και λοιπών τηρού­με­νων εγγρά­φων και το να έχει σε σχεδόν καθη­με­ρινή επαφή με δικαστή και υπαλ­λή­λους για καθαρά διοι­κη­τι­κής φύσεως θέματα (έκδοση πιστο­ποι­η­τι­κών κυριό­τη­τος, σχε­δια­γραμ­μά­των κλπ), κατα­πο­νούν τον δικη­γόρο βασα­νι­στικά. Μετά την κατά­θεση της αίτησης όλα τα προη­γού­μενα χρόνια ήξερε ο δικη­γό­ρος ότι χρε­ω­νό­ταν απευ­θείας η αίτηση σε υπάλ­ληλο, ο οποίος πλέον ήταν επι­φορ­τι­σμέ­νος να φρο­ντί­σει για την μετα­γραφή των εκκρε­μών πράξεων και την έκδοση του αιτου­μέ­νου πιστο­ποι­η­τι­κού. Τελευ­ταία κυριαρ­χεί η πολυ­πλο­κό­τητα και η πολυ­προ­σω­πική επαφή, η οποία στα νέα μοντέλα διοί­κη­σης πλέον έχει μειωθεί κατά πολύ, έως και μηδε­νικά.

5. Ο ενδια­φε­ρό­με­νος δημότης ή δικη­γό­ρος μετά την κατά­θεση της αίτησης ζητά ακρόαση από τον δικαστή και θα πρέπει αν υπάρχει κατε­πεί­γουσα περί­πτωση αφού δει το δικαστή να πάει εν συνε­χεία στο χώρο του αρχείου, όπου θα βρει ένα μαύρο ανοικτό βιβλίο, στο οποίο θα ανα­γρά­ψει τους αριθ­μούς πρω­το­κόλ­λου της αίτησης και θα κάμει περι­λη­πτική περι­γραφή του επεί­γο­ντος λόγου. Ο δικα­στής θα μελε­τή­σει τους λόγους και αφού εκτι­μή­σει το κατε­πεί­γον την επομένη ή την μεθε­πο­μένη προ­βαί­νει στη χρέωση των εκκρε­μών πράξεων σε συγκε­κρι­μένο υπάλ­ληλο

6. Ο δικη­γό­ρος θα επα­να­λά­βει για τρίτη φορά την άχαρη αυτή δια­δρομή και θα μάθει επι­τέ­λους σε ποιο υπάλ­ληλο χρε­ώ­θη­καν οι εκκρε­μείς πράξεις. Θα πάρει μια μικρή ανάσα αισιο­δο­ξίας, αλλά θα του κοπεί απότομα, αφού θα ανα­γκα­στεί να μεταβεί για τέταρτη φορά, αφού αφήσει να περά­σουν κάποιες μέρες για να μην κακο­καρ­δί­σει τον υπάλ­ληλο, ώστε να έχει περι­συλ­λέ­ξει τις εκκρε­μείς πράξεις και να τις έχεις στο γραφείο του – αν τις έχει- όταν την τέταρτη φορά ξανα­πη­γαί­νει όχι για να τελειώ­σει αλλά για να αρχίσει ο γολ­γο­θάς του.

7. Ετσι μετα­βαί­νει ο ενδια­φε­ρό­με­νος για 5η φορά στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, οπότε στη φάση αυτή ο κάθε δικη­γό­ρος έχει να σου διη­γη­θεί την πιο απίθανη αντί­δραση του υπαλ­λή­λου.

Ένα από τα απίθανα που συνέ­βη­σαν στο παρόν αφήγημα του παλαιού δικη­γό­ρου όταν επι­σκέ­φθηκε ένα από τα πιο έμπειρα και πιο καταρ­τι­σμένα στελέχη του Κτη­μα­το­λο­γίου, στο οποίο χρε­ώ­θη­καν οι πράξεις, ήταν να ανα­σύ­ρει τις πράξεις από τα ερμάρια του γρα­φείου του, τις οποίες όμως δέχθηκε και χρε­ώ­θηκε αρκετές μέρες πριν και μετέ­φερε αυτές από το αρχείο των εκκρε­μών πράξεων στο γραφείο του αδια­μαρ­τύ­ρητα . Αλλά μόνο κατά την εμφά­νιση του δικη­γό­ρου και αφού πέρασαν αρκετές μέρες χωρίς να πράξει τίποτε, αν και γνώριζε το κατε­πεί­γον και ενώ ο εντο­λέας του καί­γε­ται, βλέπει το στέ­λε­χος απα­θέ­στατα και με έπαρση να του τις απλώνει στο γραφείο του, διότι μόνο άμα τη εμφα­νί­σει του δικη­γό­ρου «συνει­δη­το­ποιεί» ότι αδυ­να­τεί να τις διεκ­πε­ραιώ­σει και εμφα­ντικά του λέει «αυτές είναι για επα­να­χρέ­ωση» και ξέρει ότι απευ­θύ­νε­ται σε ένα παλαιό και έμπειρο δικη­γόρο, που προ­σέ­φερε έμπρα­κτα στο παρελ­θόν για το Κτη­μα­το­λό­γιο και ενώ ο τελευ­ταίος μένει ενεός προ­σπα­θεί να απο­κω­δι­κο­ποι­ή­σει το μήνυμα του στε­λέ­χους, οπότε και αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι πρέπει να ξανα­πάει στο Πρόεδρο για να επα­να­χρέ­ω­σει τις πράξεις, παρά το ότι δε ο ίδιος ο Πρό­ε­δρος ήδη έκρινε το κατε­πεί­γον και μάλιστα πάραυτα τις χρέωσε προ­φα­νώς για ταχύ­τερη διεκ­πε­ραί­ωση στο πιο έμπειρο στέ­λε­χος. Μονο­λο­γεί λοιπόν ο δικη­γό­ρος «ας το πάρει το ποτάμι» και «ξανά μανά» μετα­βαί­νει στον Πρόεδρο, ο οποίος ακούει με προσοχή και μετα­βαί­νει ο ίδιος προ­σω­πικά στο γραφείο του στε­λέ­χους, οπότε ο δικη­γό­ρος τον αφήνει από σεβασμό να συνεν­νοη­θεί και απο­χω­ρεί. Τελικά μετά δύο μέρες ο Πρό­ε­δρος πλη­ρο­φο­ρεί τον δικη­γόρο ότι η χρέωση παρα­μέ­νει στο ίδιο υπαλ­λη­λικό στέ­λε­χος, αφού ήδη όμως κύλησε ικανός χρόνος άπρα­κτος και η κλε­ψύ­δρα τελεί­ωνε.

9. Την ίδια μέρα της δικα­σί­μου ο δικη­γό­ρος επι­κα­λεί­ται στη δίκη ανωτέρα βία, όπως το ίδιο συνέβη και σε άλλες προη­γού­με­νες δίκες (η εξαί­ρεση δυστυ­χώς τείνει να γίνει κανόνας και παρά ταύτα η διοί­κηση του ΔΣΡ μένει απαθής, μάλιστα δε τα μέλη δέχο­νται και παρό­τρυνση να επι­κα­λού­νται την ανωτέρα βία, αλλά έτσι δεν λύνο­νται τα θέματα, διότι αν δεν σπάσεις αυγά δεν γίνεται ομελέτα).

Ετσι έχοντας μια μικρή ανάσα αμέσως μετα­βαί­νει περι­χα­ρής ο δικη­γό­ρος να το ανα­κοι­νώ­σει στον υπάλ­ληλο που παρα­μέ­νει το ίδιο στέ­λε­χος και εισπράτ­τει την εξής ανέλ­πι­στη αντί­δραση του τελευ­ταίου: «εγώ ήμουν σαφής, το πρό­βλημα είναι ότι δεν θέλετε να κατα­λά­βετε», δηλαδή επα­νέ­φερε το θέμα της επα­να­χρέ­ω­σης “σώνει και καλά” σε άλλο συνά­δελφο και ενώ ο δικη­γό­ρος προ­σπα­θεί να εξη­γή­σει ότι αυτό δεν είναι θέμα δικό του, λαμ­βά­νει την αντα­πά­ντηση «μα τι λέτε; εσείς είστε ο ενδια­φε­ρό­με­νος», οπότε έπρεπε να δοθεί ένα τέλος στον άχαρο αυτό διάλογο από τον δικη­γόρο: «σας λέω λοιπόν ότι το μόνο υπαρκτό πρό­βλημα είναι η άρνηση εκτέ­λε­σης υπη­ρε­σίας και εγώ μπορώ να τα δώσω και γραπτώς» και φεύγει.

10. Ω του θαύ­μα­τος!! με ταχύ­τητα αθλητού το υπαλ­λη­λικό στέ­λε­χος μετα­βαί­νει στο γραφείο του Προ­έ­δρου και πετυ­χαί­νει νέα χρέωση των εκκρε­μών πράξεων στον πιο νέο άλλα ένα πολύ φιλό­τιμο και χαμηλών τόνων υπάλ­ληλο. Είναι να θλί­βε­ται κανείς, διότι ήταν υπόθεση 10 λεπτών η κατα­χώ­ρηση κάθε πράξης, αφού ήσαν τόσο ξεκά­θα­ρες και σχεδόν σαν «τυφλο­σύρ­της», αλλά και διότι ένα παλιό στέ­λε­χος δέχτηκε να επι­βα­ρυν­θεί μια επί πλέον εργασία ένα νέος συνά­δελ­φος ανε­πι­τρέ­πτως κατά την ηθική δεο­ντο­λο­γία, αλλά και αφού προη­γου­μέ­νως άφησε εκτε­θει­μένο το αιτού­ντα διάδικο εντολέα, αφού ουδεμία προ­σπά­θεια κατέ­βαλε μετά τη χρέωση και αυτό είναι γνωστό τι σημαί­νει κατά τον υπαλ­λη­λικό κώδικα και το κοινό νόμο. Αλλά δεν ιδρώνει κανένα αυτί, εκτός αν τα πράγ­ματα φθάσουν στη κόψη του ξυρα­φιού.

11. Ιδού η συνέ­χεια: 3 μέρες μετά συνά­δελ­φος δικη­γό­ρος η οποία μετέ­βαινε στο κτη­μα­το­λό­γιο και στενός συγ­γε­νής του ενδια­φε­ρο­μέ­νου δικη­γό­ρου παρα­κλή­θηκε από τον τελευ­ταίο να δει την πρόοδο και ανα­ζή­τησε το νέο υπάλ­ληλο, αφου δέχθηκε ανε­πί­τρε­πτο ειρω­νικό σχόλιο από το στέ­λε­χος, που βρι­σκό­ταν στο ίδιο γραφείο. Ο νέος υπάλ­λη­λος την πλη­ρο­φο­ρεί και τον ακούει έκπλη­κτη ότι οι πράξεις χρε­ώ­θη­καν στο τεχνικό τμήμα δηλαδή τινά­ζο­νταν τα πάντα στον αέρα.

12. Με ψύχραι­μες ενέρ­γειες αφή­νε­ται ο νέος φιλό­τι­μος υπάλ­λη­λος να το ξανα­ψά­ξει και του τονί­ζε­ται ότι κακώς πήγε στο τεχνικό τμήμα, δηλαδή ουσια­στικά στις καλέν­δες, μάλιστα δε την άλλη μέρα του μετα­φέ­ρει ένας τόμο με τις ίδιες κατα­χω­ρι­σμέ­νες πραξεις που δεν πήγαν στο τεχνικό τμήμα αλλά με ευχά­ρι­στη έκπληξη εκείνη τη ώρα κατα­χω­ρούσε ήδη τις πράξεις, δηλαδή τις είχε ήδη απο­σύ­ρει από το Τεχνικό τμήμα.

13. Εδώ τελειώ­νουν τα στραβά και ανάποδα και την επομένη μέρα, παρά την συνε­χι­ζο­μένη άσκοπη ταλαι­πω­ρία του ενδια­φε­ρο­μέ­νου δικη­γό­ρου, ανα­δει­κνύ­ε­ται και κάτι καλό.

14. Συγκε­κρι­μένα αν και μετέβη ο δικη­γό­ρος την επομένη του­λά­χι­στον τρείς φορές και επι­βά­ρυνε τα μάλα το πρό­βλημα της μέσης του, αφού παρά το ότι είχαν κατα­χω­ρη­θεί οι εκκρε­μείς πράξεις, οι αιτή­σεις για την έκδοση πιστο­ποι­η­τι­κού παρέ­με­ναν αχρέ­ω­τες, διότι κατά το καθιε­ρω­θέν – λαν­θα­σμένο κατά τη γνώμη πολλών δικη­γό­ρων νέο σύστημα- για να χρε­ω­θούν οι αιτή­σεις θα πρέπει προη­γου­μέ­νως να έχουν κατα­χω­ρι­στεί όλες οι εκκρε­μείς και στη περι­πτωση του παρό­ντος αφη­γή­μα­τος η κατα­χώ­ριση αφού πλέον ολο­κλη­ρώ­θηκε αρχίζει η νέα δια­δι­κα­σία χρέωσης των αιτή­σεων για την έκδοση πιστο­ποι­η­τι­κών με μια ευχά­ρι­στη όμως έκπληξη για τον αιτού­ντα, ότι δηλαδή οι αλήστου μνήμης πολυ­δά­πα­νες φωτο­γρα­φίες έχουν καταρ­γη­θεί και στο γραφείο έκδοσης των πιστο­ποι­η­τι­κών έχουν εγκα­τα­στα­θεί σύγ­χρονα μηχα­νή­ματα και μετά από το «σκα­νά­ρι­σμα» που πραγ­μα­το­ποιεί υπάλ­λη­λος ακο­λου­θεί εκτύ­πωση των σχε­τι­κών φύλλων και παρα­δί­δε­ται το πιστο­ποι­η­τικό κυριό­τη­τας χωρίς κόστος |(ούτε για τις φωτο­τυ­πίες δεν κατα­βάλ­λε­ται ποσόν, παρά μόνο πλη­ρώ­νε­ται το παρά­βολο των 4,5 ευρώ συν το μεγα­ρό­σημο 2 ευρώ)|. Συμπε­ρα­σμα­τικά: Ο αρμό­διος να αντι­δρά­σει Δικηγ. Σύλ­λο­γος Ρόδου λει­τουρ­γεί άνευρα, είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα απών, ίσως σπο­ρα­δικά παρεμ­βαί­νει, αλλά νωχε­λικά, χωρίς απο­τε­λε­σμα­τι­κές πρω­το­βου­λίες, οι οποίες θα συντε­λού­σαν ουσια­στικά στην υψηλή απο­στολή του πρώ­τι­στα στα μέλη αλλά και στην κοι­νω­νία από την όντως βασα­νι­στική εμπει­ρία κάθε φορά που κάποιος επι­σκέ­πτε­ται το Κτη­μα­το­λο­γιο Τόδου, διότι κακά τα ψέματα είναι πλέον πολλοί κτη­μα­το­λο­γό­πλη­κτοι και μη φανεί παρα­ξένο, αν ιδρυθεί δια­δι­κτυακή ομάδα ή ακόμη και “σύλ­λο­γος κτη­μα­το­λο­γο­πλή­κτων”, ενόψει και των νέων δεδο­μέ­νων μετά την ψήφιση του νέου νόμου για την ενσω­μά­τωσή μας στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο, αν και η επι­κε­φα­λής του αφι­χθέ­ντος προ καιρού κλι­μα­κίου από το Υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος , η οποία είναι νομικός διαρ­ρή­γνυε τα ιμάτιά της ότι συνε­χί­ζει να ισχύει η προ­βλε­πό­μενη από τον προη­γού­μενο νόμο έκδοση προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος ειδικά για την ενσω­μά­τωση των Κτη­μα­το­λο­γι­κών γρα­φείων ΔΩΔΕΚΑΝΉΣΟΥ και όταν της επι­δεί­χτηκε η σχετική γενο­μένη κατάρ­γηση στο νέο νόμο ορυόταν κατά του επι­τε­λείου της, ότι από παρα­δρομή συνέβη αυτό, αλλά δεν ενη­μέ­ρωσε έστω εκ των υστέρων και τον προϊ­στά­μενο Υπουργό της για να επα­να­φερ­θεί η διάταξη, και ιδού πεδίο δόξης λαμπρό να ενερ­γή­σει τα δέοντα ό ΔΣΡ, αλλά τι περι­μέ­νει κανείς όταν βλέπει να συγκρο­τεί­ται επι­τροπή κτη­μα­το­λο­γίου, αλλά να ακούς και τον Πρόεδρο να επι­κα­λεί­ται ότι κάποιος ή κάποιοι του προ­έ­βα­λαν veto για να μην συμπε­ρι­λη­φθούν στην επι­τροπή του­λά­χι­στον άλλα δύο έμπειρα δοκι­μα­σμένα μέλη τα οποία εκδή­λω­σαν ενδια­φέ­ρον, αλλά και τα νέα βλα­στά­ρια μας τα νεοει­σελ­θέ­ντα στο ΔΣ δέχτη­καν ανα­φαν­δόν την πρόταση του Προ­έ­δρου παρά το ότι δεν έχει κανένα δικό του σύμ­βουλο. Αλλά ακόμη και από τον καθυ­στε­ρη­μένο απο­λο­γι­σμό του 2017, που δια στό­μα­τος υπο­ψη­φίου προ­έ­δρου στην κεντρική προ­ε­κλο­γική ομιλία του, ότι δεν έχουμε λάβει τα μέλη από το 2008 απο­λο­γι­σμούς και οικο­νο­μικά στοι­χεία και δόθηκε μάλιστα μεγάλη δημο­σιό­τητα προ­ε­κλο­γικά σε τοπική εφη­με­ρίδα, δια­πι­στώ­νουν σήμερα με θλίψη ανθρω­ποι –μέλη που έδωσαν τη ψυχή τους για την ανόρ­θωση των οικο­νο­μι­κών του Συλ­λό­γου και από 5.000,00 ευρώ καθαρή ταμειακή θέση την 1-1-1999, στο τελευ­ταίο απο­λο­γι­σμό του 2008, που δόθηκε στα μέλη το ταμειακό υπό­λοιπο έφθασε σε δυσθε­ώ­ρατα ύψη, για να ακο­λου­θή­σει όμως από τότε μέχρι σήμερα μια επι­κίν­δυνη φθί­νουσα πορεία με σοβαρό κίνδυνο να μην συμ­μα­ζεύ­ο­νται σε λίγο τα ασυ­μά­ζευτα και να μην μπορεί ο Σύλ­λο­γος μετά από μια 5ετία ή και ενω­ρί­τε­ρον να καλύψει τα λει­τουρ­γικά έξοδά του, αφού θα επρεπε ήδη να είχε σημάνει συναρ­γε­μός και να είχε συντα­χθεί σοβαρή ανα­λο­γι­στική μελέτη. Αλλά τώρα μας λένε ότι όλοι οι απο­λο­γι­σμοί υπάρ­χουν, χωρίς όμως να έχει δια­νε­μη­θεί ποτέ ούτε ένας από 2008 στα μέλη. Αλλά σε κάθε περί­πτωση η ουσία είναι σήμερα το υπαρκτό πρό­βλημα της κατρα­κύ­λας των οικο­νο­μι­κών του Συλ­λό­γου που πολλοί φοβού­νται ότι σε λίγο θα είναι αργά για δάκρυα. Αλλά η διεκ­δί­κηση της εξου­σίας δεν είναι μόνο για την εξουσία και την καρέκλα, η οποία μάλλον είναι ηλε­κτρική για όσους ακόμη δεν το συνει­δη­το­ποί­η­σαν.