Πραγματοποιήθηκε η Εσπερίδα του ΚΚΕ με θέμα: “Νερό: Κοινωνικό αγαθό ή εμπόρευμα;”

Βρι­σκό­μα­στε σε μια πε­ρί­ο­δο που η «ναυαρ­χί­δα» του του­ρι­σμού, κατά την αστι­κή προ­πα­γάν­δα, Ρόδος, δεν μπο­ρεί να κα­λύ­ψει τις ανά­γκες της λαϊ­κής οι­κο­γέ­νειας σε νερό.

Έτυχε μια χρο­νιά ανομ­βρί­ας για να απο­δει­χθεί ότι μπρο­στά στο γρή­γο­ρο και μέ­γι­στο κέρ­δος το κε­φά­λαιο θυ­σιά­ζει τα πάντα.

Κα­νέ­νας σχε­δια­σμός για την κά­λυ­ψη βα­σι­κών ανα­γκών του λαού. Οι επι­δο­τή­σεις τόσο στα χρό­νια της κα­πι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης όσο και στα χρό­νια της κα­πι­τα­λι­στι­κής κρί­σης με πα­λιές και νέες κυ­βερ­νή­σεις αφο­ρού­σαν σε νέες ξε­νο­δο­χεια­κές κλί­νες υπερ­πο­λυ­τε­λεί­ας για να αυ­γα­τί­ζουν τα κέρδη του ξε­νο­δο­χεια­κού κε­φα­λαί­ου. Οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας γί­νο­νται και πάλι για νέες ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες και για  γή­πε­δα golf, που ξο­δεύ­ουν νερό όσο τρείς πό­λεις σαν τα Αφά­ντου.

Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι οι­κι­σμοί, όπως Κρε­μα­στή, Πα­ρα­δεί­σι, Μα­ρι­τσά, Ια­λυ­σός, Κα­λυ­θιές, κλπ μέ­νουν χωρίς το βα­σι­κό αγαθό που λέ­γε­ται νερό. Τα Λά­ερ­μα έχουν την τε­ρά­στια πο­σό­τη­τα νερού του φράγ­μα­τος του Γα­δου­ρά στα πόδια τους και ο οι­κι­σμός δεν έχει νερό.

Και δεν φτά­νει μόνο αυτό. Το πα­νά­κρι­βο και κα­θο­ρι­στι­κής ση­μα­σί­ας αγαθό, το νερό, θα εμπο­ρευ­μα­το­ποι­η­θεί πα­ρα­πέ­ρα, θα πε­ρά­σει στα χέρια των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομί­λων με την ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση  του Φράγ­μα­τος του Γα­δου­ρά, μέσω  του ευ­φά­ντα­στου όρου  «κα­θη­με­ρι­νή συ­ντή­ρη­ση».

Το νερό «νε­ρά­κι» λένε χρό­νια τώρα τα άνυ­δρα νησιά είτε αυτό με­τα­φέ­ρε­ται με τα πλοία βυτία είτε προ­έρ­χε­ται από αφα­λά­τω­ση, η οποία και αυτή οδεύ­ει για ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση.

Γε­νι­κό­τε­ρα το κρά­τος και ιδιαί­τε­ρα η το­πι­κή κρα­τι­κή διοί­κη­ση (δήμοι, πε­ρι­φέ­ρειες κ.λπ.) υπη­ρε­τούν πο­λύ­μορ­φα τα συμ­φέ­ρο­ντα του μο­νο­πω­λια­κού κε­φα­λαί­ου τόσο με τις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις και τις συ­μπρά­ξεις (ΣΔΙΤ), όσο και με τις δη­μό­σιες επι­χει­ρή­σεις που λει­τουρ­γούν με γνώ­μο­να το πο­σο­στό κέρ­δους. Σε συν­θή­κες βα­θιάς κα­πι­τα­λι­στι­κής κρί­σης και πε­ριο­ρι­σμού των κρα­τι­κών δα­πα­νών κοι­νω­νι­κής πο­λι­τι­κής αυ­ξά­νε­ται ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο η επι­βά­ρυν­ση των λαϊ­κών οι­κο­γε­νειών και η επι­δεί­νω­ση της θέσης των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται όχι μόνο από τη δια­χεί­ρι­ση του νερού αλλά και από άλλες υπη­ρε­σί­ες της το­πι­κής διοί­κη­σης, όπως τα απορ­ρίμ­μα­τα, η κα­θα­ριό­τη­τα, οι παι­δι­κοί σταθ­μοί, κλπ

Αυτές οι εξε­λί­ξεις, αυτή η κλι­μά­κω­ση της αντι­λαϊ­κής επί­θε­σης, μας φέρ­νουν αντι­μέ­τω­πους με το πραγ­μα­τι­κό πο­λι­τι­κό ερώ­τη­μα: Ποιος δρό­μος ανά­πτυ­ξης, ποια πο­λι­τι­κή μπο­ρεί να δια­σφα­λί­σει την αξιο­ποί­η­ση του νερού για την ικα­νο­ποί­η­ση του συ­νό­λου των λαϊ­κών ανα­γκών, σχε­τι­κά με την ύδρευ­ση, την άρ­δευ­ση, την απο­χέ­τευ­ση, την πα­ρα­γω­γή ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, τη στή­ρι­ξη της εγ­χώ­ριας αγρο­τι­κής και βιο­μη­χα­νι­κής πα­ρα­γω­γής, την ισόρ­ρο­πη ανά­πτυ­ξη των πε­ρι­φε­ρειών, την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και της δη­μό­σιας υγεί­ας, την αντι­πλημ­μυ­ρι­κή προ­στα­σία των πό­λε­ων;

Τώρα είναι από­λυ­τα ξε­κά­θα­ρο ότι η κυ­βερ­νη­τι­κή εναλ­λα­γή δεν απο­τε­λεί λύση στο πρό­βλη­μα.

Εντός των τει­χών του κα­πι­τα­λι­στι­κού δρό­μου ανά­πτυ­ξης και των δε­σμευ­τι­κών οδη­γιών της ΕΕ, καμιά αστι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν μπο­ρεί να δια­σφα­λί­σει φι­λο­λαϊ­κή δια­χεί­ρι­ση του νερού, ου­σια­στι­κή ικα­νο­ποί­η­ση των κοι­νω­νι­κών ανα­γκών. Δεν μπο­ρού­με να δώ­σου­με τη μάχη για το αύριο της λαϊ­κής ευ­η­με­ρί­ας με τη ση­μαία του χτες, εγκλω­βι­σμέ­νοι στο δρόμο της κα­πι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, στις συ­ντα­γές της μει­κτής οι­κο­νο­μί­ας, του δήθεν μι­κρό­τε­ρου κακού.

Η αξιο­ποί­η­ση του νερού προς όφε­λος του λαού προ­ϋ­πο­θέ­τει ένα ρι­ζι­κά δια­φο­ρε­τι­κό δρόμο ανά­πτυ­ξης, με κοι­νω­νι­κο­ποι­η­μέ­να τα συ­γκε­ντρω­μέ­να μέσα πα­ρα­γω­γής, επι­στη­μο­νι­κό κε­ντρι­κό σχε­δια­σμό της οι­κο­νο­μί­ας και ερ­γα­τι­κό έλεγ­χο. Μέσα σ’ αυτό το πλαί­σιο ο Ενιαί­ος Κρα­τι­κός Φο­ρέ­ας Δια­χεί­ρι­σης του νερού θα μπο­ρεί να κα­το­χυ­ρώ­νει το νερό ως κοι­νω­νι­κό αγαθό και όχι ως εμπό­ρευ­μα.

Για να ανοί­ξει αυτός ο δρό­μος χρειά­ζε­ται ορ­γα­νω­μέ­νες και άμε­σες διεκ­δι­κή­σεις από τους φο­ρείς, τις επι­τρο­πές αγώνα, από τις λαϊ­κές επι­τρο­πές, για τα άμεσα και καυτά λαϊκά προ­βλή­μα­τα ένα από τα οποία είναι και το νερό.

Αυτά τα βα­σι­κά συ­μπε­ρά­σμα­τα ανα­δεί­χθη­καν στην εσπε­ρί­δα  που ορ­γά­νω­σε η Τ.Ε. Νό­τιας Δωδ/σου του ΚΚΕ στο Πνευ­μα­τι­κό Κέ­ντρο Κρε­μα­στής με θέμα: νερό κοι­νω­νι­κό αγαθό ή εμπό­ρευ­μα;

Στην εσπε­ρί­δα πα­ρου­σιά­στη­καν οι ει­ση­γή­σεις:

1.    Γε­νι­κή το­πο­θέ­τη­ση της πο­λι­τι­κής του ΚΚΕ για το νερό από τον Τάκη Πότσο, επι­κε­φα­λής της Λαϊ­κής Συ­σπεί­ρω­σης στο Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο

2.    Νερό και Υγεία από τη Δανάη Ψωμά, κτη­νί­α­τρο

3.    Φο­ρέ­ας Δια­χεί­ρι­σης του Φράγ­μα­τος Γα­δου­ρά από τη Μαρία Χα­τζη­γιάν­νη, επι­κε­φα­λής της Λαϊ­κής Συ­σπεί­ρω­σης στο Πε­ρι­φε­ρεια­κό Συμ­βού­λιο

4.    Τι­μο­λο­για­κή πο­λι­τι­κή για το νερό από τον Κλε­ό­βου­λο Πα­πα­κων­στα­ντί­νου, μέλος της Διοι­κού­σας Επι­τρο­πής του ΤΕΕ.

Ρόδος 15-7-2016