Παιχνίδια

Ερμη­νείες κόντρα ερμη­νείες, ο ένας συνταγ­μα­το­λό­γος δια­τυ­πώ­νει την α’ άποψη, ο άλλος την β’, αλλά δυστυ­χώς οι απόψεις που δια­τυ­πώ­νο­νται -από ορι­σμέ­νους του­λά­χι­στον, είναι συν­δε­δε­μέ­νες με τα συμ­φέ­ρο­ντα του κόμ­μα­τος το οποίο υπη­ρε­τούν. Η συζή­τηση στη Βουλή δείχνει ότι τα κόμματα δεν ενδια­φέ­ρο­νται πραγ­μα­τικά για τις αλλαγές στο Σύνταγμα. Απλώς κάνουν την προ­ε­κλο­γική τους εκστρα­τεία. Κι αυτό προ­κα­λεί πρό­σθετη απο­γο­ή­τευση στους πολίτες. Ολη αυτή η συζή­τηση, έπρεπε να γίνεται μακριά και έξω από την επιρροή των κομ­μα­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων  ή και των προ­σω­πι­κών συμ­φε­ρό­ντων. Επρεπε να γίνεται με βάσει τις θεσμι­κές ανάγκες του τόπου , έπρεπε να γίνεται με την ανάγκη να προ­χω­ρή­σει η χώρα μερικά βήματα μπροστά. Για παρά­δειγμα χάνεται πάλι μια μεγάλη ευκαι­ρία της ανα­θε­ώ­ρη­σης του άρθρου 16 για την ίδρυση μη κρα­τι­κών Πανε­πι­στη­μίων. Πραγ­μα­τικά δεν μπορώ να κατα­λάβω αυτή την εμμονή της κυβέρ­νη­σης. Μπορεί υπουρ­γοί και στελέχη του να έχουν σπου­δά­σει στο εξω­τε­ρικό, αλλά η ίδρυση μη κρα­τι­κών πανε­πι­στη­μίων παρα­μέ­νει ένα ακλό­νητο ταμπού. Τι θα μας εμπό­διζε να δια­θέ­τουμε και ιδιω­τικά (με αυστηρά κρι­τή­ρια) και δημόσια πανε­πι­στή­μια; Γιατί θα πρέπει να τρο­φο­δο­τούμε οικο­νο­μικά ξένα κράτη μέσω των φοι­τη­τών μας που επι­λέ­γουν τα ιδιω­τικά; Λένε πολλοί, πως υπάρ­χουν σε διά­φο­ρες χώρες Βρε­τα­νία, Αυστρία, Γερ­μα­νία, λίγα ιδιω­τικά και αυτά υπο­βαθ­μι­σμένα -απαξιωμένα, έτοιμα για κλεί­σιμο. Το αν θα ανα­βαθ­μι­στούν ή όχι, εξαρ­τά­ται από την αντα­γω­νι­στική ποιό­τητα της δημό­σιας πανε­πι­στη­μια­κής εκπαί­δευ­σης που δια­θέ­τεις και τις προ­δια­γρα­φές που θα θέσεις στα ιδιω­τικά. Μπορεί ο κόσμος να αλλάζει πλέον με ασύλ­λη­πτες ταχύ­τη­τες, η τεχνο­λο­γία να αλλάζει διαρκώς τα δεδο­μένα, αλλά κάποιοι εδώ δυστυ­χώς παρα­μέ­νουν εγκλω­βι­σμέ­νοι σε λογικές του περα­σμέ­νου αιώνα. Ας  ρίξουν μια ματιά στην Κύπρο, όπου μέσα σε λίγα χρόνια κατά­φερε να γίνει πανε­πι­στη­μιακό κέντρο της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου. Υ.Γ. Βέβαια πολλοί ανα­ρω­τιού­νται και δίκαια, γιατί τρώνε χρόνο με συζη­τή­σεις για το Σύνταγμα, από την στιγμή που δεν το εφαρ­μό­ζουν. Δυστυ­χώς ένα ερώτημα που τα χρόνια των μνη­μο­νίων ακού­γε­ται, γιατί πολλές φορές έχει γίνει κου­ρε­λό­χαρτο. Επο­μέ­νως ένα θέμα είναι να έχουμε σύγ­χρονο Σύνταγμα, ένα άλλο είναι να το εφαρ­μό­ζουμε.