Μεγάλη έρευνα στα καταλύματα της Μεσαιωνικής Πόλης από την Ενωση Ξενοδόχων Ρόδου με σκοπό τη νομιμότητα

Γράφει

ο Νεκτά­ριος Καλο­γή­ρου

Τη διε­νέρ­γεια μεγάλης έρευνας για την του­ρι­στική ταυ­τό­τητα της Μεσαιω­νι­κής Πόλης έχουν ξεκι­νή­σει τα στελέχη της Ενωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου, σε μια προ­σπά­θεια να δημιουρ­γή­σουν τους άξονες επάνω στους οποίους θα πρέπει να χαρα­χθεί η πολι­τική δια­χεί­ρι­σης του σπου­δαίου μνη­μείου παγκό­σμιας πολι­τι­σμι­κής κλη­ρο­νο­μιάς.

Τα πρώτα στοι­χεία που έχουν συγκε­ντρω­θεί δεί­χνουν πως ήδη έχει σχη­μα­τι­στεί μια σημα­ντική «δεξα­μενή» κλινών η οποία έχει δια­τε­θεί προς εκμε­τάλ­λευση μέσω των εται­ρειών βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης (airbnb, homeaway κλπ). Η έρευνα δείχνει ποιοι ακριβώς είναι εκείνοι που τα εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται, με ποιες τιμές πωλούν ανά περίοδο και προ­φα­νώς το μέγεθος της επί­πτω­σης που προ­κα­λούν στα νομίμως λει­τουρ­γού­ντα παρα­δο­σιακά και boutique κατα­λύ­ματα.

Από τα στοι­χεία που συγκε­ντρώ­νο­νται, ήδη έχουν εντο­πι­στεί 258 κλίνες που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως «παρα­κλά­δια». Βρί­σκο­νται δηλαδή σε μικρο­μο­νά­δες που λει­τουρ­γούν υπό την κάλυψη του Νόμου για τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση ακι­νή­του. Αυτά τα κατα­λύ­ματα δεν είναι δηλω­μένα στον ΕΟΤ, ούτε και είναι εγγε­γραμ­μένα στο μητρώο της Ενωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου ή της Ομο­σπον­δίας Ιδιο­κτη­τών Του­ρι­στι­κών Κατα­λυ­μά­των Δωδε­κα­νή­σου.

Οι δια­χει­ρι­στές των κατα­λυ­μά­των αυτών είναι κυρίως Ελληνες, ωστόσο μεταξύ τους υπάρ­χουν και αρκετοί αλλο­δα­ποί, κυρίως Ιταλοί και Αγγλοι. Οι δια­χει­ρι­στές σπανίως είναι και ιδιο­κτή­τες του ακι­νή­του. Οι περισ­σό­τε­ροι δια­πι­στώ­νε­ται πως είναι απλοί ενοι­κια­στές, που στη συνέ­χεια εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται το μίσθιο υπε­νοι­κιά­ζο­ντάς το. Ενδια­φέ­ρον στοι­χείο που προ­κύ­πτει από τη μέχρι στιγμής έρευνα είναι η ανα­λο­γία κλινών ανά δια­χει­ρι­στή. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό το παρά­δειγμα ζεύγους Ιταλών που στα­διακά ανέ­λα­βαν την εκμε­τάλ­λευση πέντε κατοι­κιών στη Μεσαιω­νική Πόλη και σε αυτές έχουν δημιουρ­γή­σει συνο­λικά 14 κλίνες.

Μπορεί τα μεγέθη να φαντά­ζουν μικρά, ωστόσο δεν θα πρέπει να παρα­βλε­φθεί το γεγονός ότι οι «επεν­δύ­σεις» αυτές έγιναν μέσα σε μόλις 14 μήνες (από την αλλαγή του θεσμι­κού πλαι­σίου για τις βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις), γεγονός που δείχνει τη μεγάλη δυνα­μική της συγκε­κρι­μέ­νης αγοράς.

Σε ό,τι αφορά τις τιμές δια­νυ­κτέ­ρευ­σης των επί­μα­χων κατα­λυ­μά­των, αυτές ποι­κί­λουν. Η πλειο­ψη­φία προ­σφέ­ρε­ται με τιμές από 60 έως 90 ευρώ το δωμάτιο, ανά βραδιά, στην υψηλή περίοδο. Τα στοι­χεία δεί­χνουν ότι υπάρχει ποσοστό περίπου 30% που δια­θέ­τει τα δωμάτια με τιμές υψη­λό­τε­ρες των 100 ευρώ τη βραδιά και μια ελά­χι­στη μειο­ψη­φία του 5% που προ­σφέ­ρει τα δωμάτια σε τιμές από 200 έως και 400 ευρώ τη βραδιά!

Πρέπει να σημειω­θεί ότι όλα τα παρα­πάνω ακίνητα λαν­σά­ρο­νται στην του­ρι­στική αγορά με δια­κρι­τι­κούς τίτλους, π.χ. “Casa Palazzo” ή “a dream come true”. Με τον τρόπο αυτό και οι ίδιοι οι του­ρί­στες, κάνο­ντας την κράτηση, δεν μπορούν να αντι­λη­φθούν αν πρό­κει­ται για κάποιο επίσημο κατά­λυμα ή απλώς για ένα χώρο που προ­σφέ­ρε­ται μέσα από τις πλατ­φόρ­μες δια­μοι­ρα­σμού. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ότι έχει προ­ω­θη­θεί ειδική νομο­θε­τική ρύθμιση που απα­γο­ρεύει τη χρήση δια­κρι­τι­κών τίτλων από τέτοια κατα­λύ­ματα. Παρά τη χρη­σι­μό­τητα του Νομο­θε­τή­μα­τος, εν τούτοις αυτό δεν έχει τεθεί ακόμα σε ισχύ.

Τα νόμιμα κατα­λύ­ματα

Τα στοι­χεία της Ενωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου και της Ομο­σπον­δίας Ιδιο­κτη­τών Κατα­λυ­μά­των Δωδε­κα­νή­σου δεί­χνουν ότι στη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου υπάρ­χουν σήμερα 25 επι­χει­ρή­σεις ενοι­κιά­σεως δωμα­τίων, μέσω των οποίων προ­σφέ­ρο­νται συνο­λικά 384 κλίνες. Επίσης υπάρ­χουν 24 μικρά ξενο­δο­χεία (πολυ­τελή και μη), που συνο­λικά προ­σφέ­ρουν 293 κλίνες.

«Εχουμε ξεκι­νή­σει τη διε­νέρ­γεια της έρευνας διότι είναι απα­ραί­τητο να έχουμε σαφή εικόνα της κατά­στα­σης που επι­κρα­τεί», δήλωσε προς τη «δημο­κρα­τική» ο κ. Στέργος Φώκια­λης. Ο ίδιος είναι μέλος της διοί­κη­σης της Ενωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου, αρμό­διος για θέματα Μεσαιω­νι­κής Πόλης Ρόδου. Ο κ. Φώκια­λης εξηγεί: «Είναι σημα­ντικό να δια­μορ­φώ­σουμε την πλήρη ταυ­τό­τητα του μνη­μείου. Θέλουμε, ο Δήμος Ρόδου και ο Σύλ­λο­γος Κατα­στη­μα­ταρ­χών Μεσαιω­νι­κής Πόλης να μας υπο­στη­ρί­ξουν στην προ­σπά­θειά μας αυτή. Να μετρή­σουμε τις δυνά­μεις μας, να ξέρουμε πόσοι είναι οι μόνιμοι κάτοι­κοι του μνη­μείου, πόσοι είναι απλώς επο­χι­κοί, να μαζέ­ψουμε όλα εκείνα τα στοι­χεία που στη συνέ­χεια θα μπο­ρέ­σουμε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε ως επι­χει­ρή­ματα».

Η στό­χευση και ο φόρος προς την «airbnb»

Τα «επι­χει­ρή­ματα», για τα οποία έκανε λόγο ο κ. Φώκια­λης, θα χρη­σι­μο­ποι­η­θούν ως μέσο πίεσης προς την Κυβέρ­νηση ώστε να γίνουν αλλαγές στο Νόμο που αφορά τις Βρα­χυ­χρό­νιες Μισθώ­σεις Ακι­νή­των. Η ψήφιση του Νόμου έχει προ­κα­λέ­σει τερά­στια ανα­στά­τωση στην του­ρι­στική αγορά. Από την άλλη, δεν υπάρχει περί­πτωση αυτός να αναι­ρε­θεί, παρά μόνο να τρο­πο­ποι­η­θεί.

Τέτοιου είδους τρο­πο­ποι­ή­σεις έχουν δρο­μο­λο­γή­σει όλες οι μεγάλες του­ρι­στι­κές περιο­χές της Ευρώπης. Στη Γαλλία, την Ιταλία και στην Ολλαν­δία ήδη οι ξενο­δό­χοι έχουν επι­τύ­χει σημα­ντι­κές βελ­τιώ­σεις στον τρόπο με τον οποίο λει­τουρ­γούν οι πλατ­φόρ­μες τύπου “airbnb”. Οι βελ­τιώ­σεις αφορούν τόσο στον τρόπο, όσο και στο συνο­λικό χρόνο που είναι δυνατόν να γίνεται η του­ρι­στική εκμε­τάλ­λευση ενός ακι­νή­του που δεν είναι του­ρι­στικό. Οι ρυθ­μί­σεις θα έχουν ως μονα­δικό σκοπό να περιο­ρί­σουν το καθε­στώς αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού που επέβαλε το νέο καθε­στώς μισθώ­σεων. Μάλιστα, ο Δήμος Ρόδου έχει να κερ­δί­σει σημα­ντικά χρη­μα­τικά ποσά από μια τέτοια μετα­βολή. Αρκεί να σημειω­θεί πως οι μεγάλες του­ρι­στι­κές πόλεις της Ιταλίας και της Γαλλίας έχουν αξιώσει και έχουν κατα­φέ­ρει να εισπράτ­τουν ειδικό φόρο του­ρι­σμού για κρα­τή­σεις που γίνο­νται μέσω της πλατ­φόρ­μας «airbnb». Η τελευ­ταία, έχει απο­δε­χτεί το φόρο, τον οποίο κατα­βάλ­λει προς τα δημο­τικά ταμεία των του­ρι­στι­κών πόλεων.

Η λογική, στην οποία στη­ρί­χθη­καν οι απο­φά­σεις επι­βο­λής φόρου προς τις πλατ­φόρ­μες «δια­μοι­ρα­σμού», στη­ρί­ζε­ται στην παρα­δοχή «ο τόπος είναι που προ­κα­λεί τη ζήτηση για του­ρι­σμό και ο τόπος αυτός για να συντη­ρεί­ται θα πρέπει να πλη­ρώ­νουν όλοι όσοι κερ­δί­ζουν από το προϊόν αυτό καθ’ αυτό». Το επι­χεί­ρημα αυτό ανα­πτύ­χθηκε από τις γαλ­λι­κές του­ρι­στι­κές αρχές και τελικά υιο­θε­τή­θηκε ως κανόνας.

Επεν­δύ­σεις

σε μικρά Boutique

Νέα, μικρά του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα θα λει­τουρ­γή­σουν φέτος στη μεσαιω­νική πόλη της Ρόδου. Πρό­κει­ται για παλιές κατοι­κίες που με τις κατάλ­λη­λες επεν­δύ­σεις έχουν μετα­τρα­πεί σε μικρά boutique κατα­λύ­ματα, υψηλών προ­δια­γρα­φών. Η ζήτηση για τέτοια κατα­λύ­ματα είναι αξιο­ση­μεί­ωτη, ωστόσο αυτά για να επι­τύ­χουν καλά ποσοστά κερ­δο­φο­ρίας απαι­τούν η πολλή δουλειά να γίνεται από τους ιδιο­κτή­τες. Σε αντί­θετη περί­πτωση, το κόστος απα­σχό­λη­σης προ­σω­πι­κού δεν αφήνει περι­θώ­ρια κέρδους. Αυτός είναι και ο λόγος που το αίσθημα της αδικίας πνίγει τους επαγ­γελ­μα­τίες, έναντι εκείνων που απλώς προ­σφέ­ρουν ένα κρεβάτι και το ονο­μά­ζουν «casa».