Εσπασαν κοντέρ οι αιτήσεις για σύνταξη, 225.000 σε ένα χρόνο

Την χει­ρό­τερη επίδοση των τελευ­ταίων 9 ετών, κατέ­γρα­ψαν οι αιτή­σεις συντα­ξιο­δό­τη­σης προς τον ΕΦΚΑ, καθώς από την 1η Ιανουα­ρίου 2025 έως και τις 31 Δεκεμ­βρίου του προη­γού­με­νου έτους, υπο­βλή­θη­καν συνο­λικά 225.803 αιτή­σεις συντα­ξιο­δό­τη­σης, αριθμός που απο­τε­λεί ρεκόρ από το 2017, έτος σύστα­σης και έναρξης λει­τουρ­γίας του ΕΦΚΑ.

Το μέγεθος αυτό ξεπερνά ακόμη και τα προη­γού­μενα υψηλά έτη, όπως το 2021, όταν είχαν κατα­γρα­φεί 212.151 αιτή­σεις, και επι­βε­βαιώ­νει τις εκτι­μή­σεις των ειδικών ότι η «έξοδος» θα παρα­μεί­νει έντονη του­λά­χι­στον έως το 2027, όταν ανα­μέ­νε­ται να έχει απο­χω­ρή­σει από την αγορά εργα­σίας η γενιά των baby boomers.

Το 2025, εκτός από το αρνη­τικό ρεκόρ με τη μαζική εκροή ασφα­λι­σμέ­νων από την αγορά εργα­σίας και την είσοδό τους στην συνεχώς αυξα­νό­μενη ομάδα των συντα­ξιού­χων, ο ΕΦΚΑ κατέ­γραψε και μια κρίσιμη επι­τυ­χία: εκδό­θη­καν 236.637 νέες συντά­ξεις, δηλαδή περισ­σό­τε­ρες από όσες υπο­βλή­θη­καν.

Το απο­τέ­λε­σμα ήταν η μείωση του απο­θέ­μα­τος των εκκρε­μών αιτή­σεων, γεγονός που απο­τρέ­πει –προς το παρόν– τη δημιουρ­γία νέας «ουράς» στο σύστημα.

Οι ειδικοί κρούουν των κώδωνα του κιν­δύ­νου, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η μαζική φυγή από την εργασία σε συν­δυα­σμό με την δημο­γρα­φική πρό­κληση μπορεί μεσο­πρό­θε­σμα να μην δημιουρ­γούν κάποιο εμφανές πρό­βλημα βιω­σι­μό­τη­τας, όμως θεω­ρεί­ται δεδο­μένο πως θα απο­τε­λέ­σουν το μεγάλο στοί­χημα για τα επόμενα χρόνια, με ζητού­μενο το εάν το ασφα­λι­στικό σύστημα θα μπο­ρέ­σει να δια­τη­ρή­σει αυτούς τους ρυθμούς, χωρίς να επι­βα­ρυν­θεί υπέρ­με­τρα ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός και χωρίς να επα­νεμ­φα­νι­στούν οι εκκρε­μό­τη­τες που ταλαι­πώ­ρη­σαν χιλιά­δες ασφα­λι­σμέ­νους στο παρελ­θόν.

Σύμφωνα με τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία από το σύστημα «Άτλας», οι περισ­σό­τε­ρες αιτή­σεις συντα­ξιο­δό­τη­σης κατα­γρά­φη­καν, όπως και τα προη­γού­μενα έτη, τον Σεπτέμ­βριο, μήνα κατά τον οποίο απο­χω­ρούν κυρίως οι εκπαι­δευ­τι­κοί.

Ακο­λου­θούν ο Ιούλιος και ο Ιανουά­ριος, μήνες που προ­τι­μούν οι μισθω­τοί, καθώς εξα­σφα­λί­ζουν και μέρος του δώρου Χρι­στου­γέν­νων της επό­με­νης χρονιάς. Χαρα­κτη­ρι­στικό, όμως, είναι ότι τον Σεπτέμ­βριο είχε κατα­γρα­φεί νέο μηνιαίο ρεκόρ με 20.552 νέες αιτή­σεις, ενώ και τον Οκτώ­βριο τα αιτή­ματα δια­τη­ρή­θη­καν σε πολύ υψηλά επίπεδα (18.135).

Οι ειδικοί στην κοι­νω­νική ασφά­λιση, αλλά και στελέχη του υπουρ­γείου Εργα­σίας και του ΕΦΚΑ, συγκλί­νουν στο ότι η αυξη­μένη ροή συντα­ξιο­δο­τή­σεων οφεί­λε­ται σε τρεις βασι­κούς παρά­γο­ντες:

Ανη­συ­χία για αλλαγές στα όρια ηλικίας, λόγω της σύν­δε­σής τους με το προσ­δό­κιμο ζωής μετά τα 65 έτη, κάτι που ωθεί πολλούς ασφα­λι­σμέ­νους να «κλει­δώ­σουν» το δικαί­ωμα που έχουν θεμε­λιώ­σει. Αν και από το υπουρ­γείο Εργα­σίας έχουν ξεκα­θα­ρί­σει ότι βάσει των δια­θέ­σι­μων στοι­χείων, δεν φαί­νε­ται πως θα υπάρξει ανα­προ­σαρ­μογή των ορίων ηλικίας εντός της επό­με­νης τριε­τίας, και η όποια αλλαγή θα εξε­τα­στεί το 2029, προ­κει­μέ­νου να υπάρξει αύξηση των ορίων ηλικίας για τους σημε­ρι­νούς 55άρηδες, από το 2030 και μετά, φαί­νε­ται τελικά, πως πολλοί από τους ασφα­λι­σμέ­νους που είχαν θεμε­λιώ­σει δικαί­ωμα συντα­ξιο­δό­τη­σης, έσπευ­σαν να το κατο­χυ­ρώ­σουν. Κάτι, που θα συνε­χι­στεί βάσει των εκτι­μή­σεων και το 2026 αλλά και το 2027.

Σε αυτό, συνη­γο­ρούν άλλωστε και οι ευνοϊ­κές ρυθ­μί­σεις για την απα­σχό­ληση συντα­ξιού­χων – ουσια­στικά ο δεύ­τε­ρος σημα­ντι­κός λόγος που εξηγεί την μαζική ροή αιτή­σεων συντα­ξιο­δό­τη­σης – που επι­τρέ­πουν πλέον εργασία χωρίς περι­κοπή της σύντα­ξης, καθι­στώ­ντας την απο­χώ­ρηση οικο­νο­μικά πιο ελκυ­στική. Να σημειω­θεί ότι οι συντα­ξιού­χοι που δηλώ­νουν εισό­δημα από απα­σχό­ληση, εκτι­μώ­νται σε 255.000, εκ των οποίων οι περίπου 135.000, αφενός λαμ­βά­νουν το σύνολο της σύντα­ξής τους, αφε­τέ­ρου θα λάβουν προ­σαύ­ξηση σύντα­ξης όταν δια­κό­ψουν την επι­πλέον εργασία τους. Οι υπό­λοι­ποι 120.000 ανήκουν στις ειδικές κατη­γο­ρίες που ο νόμος προ­βλέ­πει την εξαί­ρεσή τους από την κατα­βολή εισφο­ρών όπως είναι οι αγρότες συντα­ξιού­χοι εφόσον συνε­χί­ζουν μετά τη συντα­ξιο­δό­τησή τους να ασκούν αγρο­τική δρα­στη­ριό­τητα, οι πολύ­τε­κνοι συντα­ξιού­χοι, κ.α.

Ένας ακόμη – μόνιμος – λόγος που ωθεί πολλούς ασφα­λι­σμέ­νους να υπο­βάλ­λουν τα χαρτιά τους για σύνταξη, είναι ο φόβος για μια πιθανή νέα παρέμ­βαση στο ασφα­λι­στικό. Αν και βάσει και των οικο­νο­μι­κών στοι­χείων του Φορέα, το ασφα­λι­στικό παρα­μέ­νει βιώσιμο, δεν είναι λίγα τα σενάρια που θέλουν κάποιες διορ­θω­τι­κές παρεμ­βά­σεις, όπως για παρά­δειγμα η συζή­τηση για αλλαγές στα πλα­σμα­τικά έτη, τόσο ως προς το κόστος εξα­γο­ράς όσο και ως προς τη στάθ­μισή τους στο τελικό ποσό της σύντα­ξης. Από το υπουρ­γείο Εργα­σίας πάντως, δια­ψεύ­δουν κατη­γο­ρη­μα­τικά οποια­δή­ποτε τέτοια πιθα­νό­τητα.

Πίσω όμως, από τα αριθ­μη­τικά ρεκόρ, κρύ­βε­ται ένα βαθύ­τερο, διαρ­θρω­τικό πρό­βλημα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας: ο πλη­θυ­σμός της χώρας γερνάει, ενώ η ανα­λο­γία εργα­ζο­μέ­νων προς συντα­ξιού­χους επι­δει­νώ­νε­ται. Κάθε νέο κύμα συντα­ξιο­δο­τή­σεων αυξάνει τη δαπάνη και περιο­ρί­ζει τα περι­θώ­ρια του συστή­μα­τος κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, ιδιαί­τερα σε ένα περι­βάλ­λον χαμηλής γεν­νη­τι­κό­τη­τας και περιο­ρι­σμέ­νης εισροής νέων ασφα­λι­σμέ­νων.

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η Ελλάδα βρί­σκε­ται ανάμεσα στις χώρες με τη μεγα­λύ­τερη γήρανση πλη­θυ­σμού και τη μεγα­λύ­τερη μείωση του εργα­τι­κού δυνα­μι­κού τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες. Έως το 2050, σε κάθε 100 εργα­ζο­μέ­νους θα αντι­στοι­χούν 70 ηλι­κιω­μέ­νοι άνω των 65 ετών, όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ θα είναι 52.

Πηγή: euro2day.gr