Στο στόχαστρο μεγάλων αλυσίδων η Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου!

Υπό… στενή πολιορ­κία βρί­σκε­ται η Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου, από επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους, πολυ­ε­θνι­κές εται­ρείες και μεγάλες αλυ­σί­δες που ανα­ζη­τούν τρόπο για να επε­κτεί­νουν τη δρα­στη­ριό­τητά τους εντός των τειχών εκμε­ταλ­λευό­με­νοι την οικο­νο­μική στε­νό­τητα εξαι­τίας της παν­δη­μίας.

Η Παλιά Πόλη της Ρόδου έχει από καιρό μπει στο στό­χα­στρο, ωστόσο πλέον η συγκυ­ρία είναι ευνοϊκή για την «άλωση» επι­χει­ρή­σεων και κατα­στη­μά­των, καθώς μετά την επέλαση της παν­δη­μίας το έδαφος εκτι­μά­ται ότι είναι πιο πρό­σφορο για να επι­τευ­χθούν οικο­νο­μι­κές συμ­φω­νίες και συναλ­λα­γές.

Οι μεγάλες εται­ρείες θέλουν να ρίξουν «ζεστό χρήμα» στην τοπική οικο­νο­μία προ­κει­μέ­νου να κατα­φέ­ρουν να διεισ­δύ­σουν σε παρα­δο­σια­κές αγορές όπως είναι η Παλιά Πόλη της Ρόδου αλλά και η Νέα Αγορά που παρα­μέ­νει ανα­ξιο­ποί­ητη μέχρι στιγμής.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες έχουν γίνει ήδη κάποιες πρώτες διε­ρευ­νη­τι­κές κρού­σεις σε ιδιο­κτή­τες κατα­στη­μά­των χωρίς μέχρι στιγμής να ευο­δω­θούν καθώς φαί­νε­ται ότι παρά τις οικο­νο­μι­κές δυσκο­λίες, οι επι­χει­ρη­μα­τίες δεν θέλουν να «πέσουν» αμαχητί.

Κορω­νοϊού επι­τρέ­πο­ντος το 2022 θα είναι μια καλή χρονιά για τη Ρόδο, όπου ανα­μέ­νε­ται οι επι­σκέ­ψεις του­ρι­στών να ξεπε­ρά­σουν τα 2.000.000 γι αυτό και πολλοί ιδιο­κτή­τες παλεύ­ουν με νύχια και με δόντια να κρα­τή­σουν τις επι­χει­ρή­σεις τους μέχρι την επόμενη του­ρι­στική περίοδο.

Πολλά κατα­στή­ματα που κατά­φε­ραν να γλι­τώ­σουν την μετα­τροπή τους σε τυρο­πι­τά­δικα και των ταχυ­φα­γεία στην περίοδο της μεγάλης οικο­νο­μι­κής κρίσης, πασχί­ζουν να αντέ­ξουν τις συνέ­πειες της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού ενώ σε κάποιες περι­πτώ­σεις το λουκέτο ήταν ανα­πό­φευ­κτο.

Η αδιέ­ξοδη κατά­σταση που τείνει να δημιουρ­γη­θεί στην άλλοτε ακμά­ζουσα Παλιά Πόλη της Ρόδου, έχει κεντρί­σει το ενδια­φέ­ρον μεγάλων αλυ­σί­δων και πολυ­ε­θνι­κών εται­ρειών που έχουν βάλει στο μάτι καταστήματα-φιλέτα πολλά από τα οποία απο­τε­λού­σαν για χρόνια επι­τυ­χη­μέ­νες οικο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις που μετρού­σαν μέχρι και τρεις και τέσ­σε­ρις γενιές επι­τυ­χη­μέ­νης δρα­στη­ριό­τη­τας.

Ενόψει της νέας σεζόν, παρά την αβε­βαιό­τητα που υπάρχει, ασφα­λείς πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής» ανα­φέ­ρουν ότι ήδη, μεγάλες αλυ­σί­δες ταχυ­φα­γείων αλλά και αρτο­σκευα­σμά­των και ζαχα­ρο­πλα­στι­κής, βρί­σκο­ντας ευκαι­ρία ακριβώς λόγω της κατά­στα­σης, έχουν κάνει κρούση ήδη από πέρυσι για την μίσθωση ακι­νή­των αλλά και για την αγορά επι­χει­ρή­σεων που είτε βρί­σκο­νται σε λει­τουρ­γία είτε σε ανα­στολή, προ­κει­μέ­νου να επε­κτα­θούν στη Ρόδο ή και να διευ­ρύ­νουν τη δρα­στη­ριό­τητά τους στο νησί μας, καθώς κάποιες ήδη έχουν κάνει το βήμα.

Το ενδια­φέ­ρον εστιά­ζε­ται κυρίως, με βάση τις πλη­ρο­φο­ρίες της «δ», στην Παλιά Πόλη, στην Νέα Αγορά αλλά και στο κέντρο της πόλης της Ρόδου. Ειδικά για την Παλιά Πόλη, είναι έντονο καθώς, εκτι­μά­ται ότι τα συσ­σω­ρευ­μένα χρέη και οι πολλές οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις που διο­γκώ­θη­καν στην περίοδο της παν­δη­μίας, θα οδη­γή­σουν σε αδιέ­ξοδο λει­τουρ­γού­σες επι­χει­ρή­σεις που είτε δεν θα… κατα­φέ­ρουν να βγάλουν τη σεζόν, είτε δεν θα ανοί­ξουν καθόλου.

Το δέλεαρ των μεγάλων αλυ­σί­δων, είναι «ζεστό χρήμα» σε μια περίοδο που τα χρέη συσ­σω­ρεύ­ο­νται γι αυτό και ντόπιοι επι­χει­ρη­μα­τίες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο νησί εκφρά­ζουν φόβο ότι δεν απο­κλεί­ε­ται πολύ σύντομα να δούμε να «ξεφυ­τρώ­νουν» στο κέντρο της πόλης αλλά και στο μνημείο πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς νέα ταχυ­φα­γεία, καφέ και τυρο­πι­τά­δικα, συνε­χί­ζο­ντας την τάση των τελευ­ταίων ετών, που παρα­δο­σια­κές επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης, γου­να­ρά­δικα και κοσμη­μα­το­πω­λεία μετα­τρέ­πο­νται κατα­στή­ματα γρή­γο­ρης εστί­α­σης, αλλά­ζο­ντας στα­διακά την «ταυ­τό­τητα» της Παλιάς Πόλης.

Η δια­φο­ρο­ποί­ηση της αγο­ρα­στι­κής συνή­θειας των επι­σκε­πτών, άλλαξε και την φυσιο­γνω­μία της εμπο­ρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας εντός των τειχών, και νομο­τε­λειακά δεν θα μπο­ρούσε να γίνει δια­φο­ρε­τικά. Τα χρυ­σο­χο­εία, τα ακριβά εστια­τό­ρια, τα γου­να­ρά­δικα, τα κατα­στή­ματα με ποιο­τικά είδη ένδυσης και υπό­δη­σης που είχαν ανα­πτυ­χθεί από ντό­πιους επι­χει­ρη­μα­τίες γίνο­νται όλο και λιγό­τερα και τη θέση τους παίρ­νουν ταχυ­φα­γεία και κατα­στή­ματα με φθηνά σου­βε­νίρ.

Στην Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου, με την ιστορία της να χάνεται στα βάθη των αιώνων, το τυλιχτό σου­βλάκι, η τυρό­πιτα, το παγωτό και τα σου­βε­νίρ των 2 ευρώ είναι τα πλέον ευπώ­λητα είδη γι αυτό και κάθε χρόνο όλο και περισ­σό­τε­ροι ιδιο­κτή­τες παίρ­νουν την απόφαση να αλλά­ξουν χρήση στα κατα­στή­ματά τους, προ­κει­μέ­νου να κατα­φέ­ρουν να επι­βιώ­σουν και να αντε­πε­ξελ­θουν στις συν­θή­κες που δημιούρ­γησε η παν­δη­μία.

Ακριβώς αυτή η κατά­σταση είναι που κέντρισε το ενδια­φέ­ρον των πολυ­ε­θνι­κών στα τελευ­ταία χρόνια και προ­σπα­θούν να βρουν τρόπο να διεισ­δύ­σουν στις παρα­δο­σια­κές αγορές εκμε­ταλ­λευό­με­νοι τις κατα­στά­σεις, ωστόσο μέχρι στιγμής βρί­σκουν αντί­σταση από όσους αγω­νί­ζο­νται για να κρα­τή­σουν ζωντανή και ανε­πη­ρέ­α­στη την παρα­δο­σιακή αγορά της Ρόδου τόσο εντός όσο και εκτός των τειχών. «Το μέγεθος του προ­βλή­μα­τος θα το αντι­λη­φθούμε μόνο όταν θα γεμίσει μεγάλες δια­φη­μι­στι­κές πινα­κί­δες πολυ­ε­θνι­κών η Παλιά Πόλη και όταν θα αλλοιω­θεί ο χαρα­κτή­ρας που μέχρι σήμερα γνω­ρί­ζουμε, με τα όποια προ­βλή­ματα», λέει στη «δ» ιδιο­κτή­της ακι­νή­του που δέχθηκε κρούση από πολυ­ε­θνική εται­ρεία αλλά προ­τί­μησε να μην ενδώσει όπως λέει. «Εγώ είχα την δυνα­τό­τητα να πω όχι σήμερα, αύριο δεν ξέρω ούτε μπορώ να εγγυηθώ. Εχω ενα­πο­θέ­σει τις ελπίδες μου στην νέα του­ρι­στική περίοδο όπως και πολλοί συνά­δελ­φοι που δρα­στη­ριο­ποιού­μα­στε στην Παλιά Πόλη. Αν συνε­χι­στεί όμως αυτή η κατά­σταση, δεν ξέρω πόσοι, ποιοι και για πόσο θα αντέ­ξουμε…», λέει χαρα­κτη­ρι­στικά.