ΕΙΔΗΣΕΙΣ

SZ: Η ανοιχτή πληγή των γερμανικών αποζημιώσεων -Τα λάθη της Ελλάδας

news room 3 λεπτά ανάγνωση
Γερμανοί ναζί

Υπέρ της ανα­γνώ­ρι­σης της γερ­μα­νι­κής ευθύνης για κατα­βολή επα­νορ­θώ­σεων στην Ελλάδα και άλλες χώρες τάσ­σο­νται σε βιβλίο τους δύο Γερ­μα­νοί ερευ­νη­τές.

Με αφορμή το φετινό αυτό βιβλίο, η Süddeutsche Zeitung εστιά­ζει στο θέμα των γερ­μα­νι­κών πολε­μι­κών επα­νορ­θώ­σεων.

«Αθήνα και Βερο­λίνο: Ανοι­χτός λογα­ρια­σμός, ανοι­χτές πληγές», τιτλο­φο­ρεί το σχετικό δημο­σί­ευμα στην ηλε­κτρο­νική της έκδοση η εφη­με­ρίδα του Μονάχου, σχο­λιά­ζο­ντας το περιε­χό­μενο του βιβλίου που συνέ­γρα­ψαν ο εκδότης και ιστο­ρι­κός Καρλ Χάιντς Ροτ και ο πολι­τι­κός επι­στή­μο­νας και εκδότης Χάρ­τμουτ Ρύμπνερ.

Το δημο­σί­ευμα ανα­φέ­ρει ότι «το κεντρικό μοτίβο του βιβλίου (σ.σ. «Το χρέος των επα­νορ­θώ­σεων. Υπο­θή­κες της γερ­μα­νι­κής κατο­χι­κής κυριαρ­χίας στην Ελλάδα και στην Ευρώπη»-Reparationsschuld. Hypotheken der deutschen Besatzungsherrschaft in Griechenland und Europa) είναι ότι μια συμ­μα­χία ανάμεσα στις ΗΠΑ και τις “δυτι­κο­γερ­μα­νι­κές ελίτ εξου­σίας” αγνόησε συστη­μα­τικά επί δεκα­ε­τίες τις ελλη­νι­κές διεκ­δι­κή­σεις. Επίμαχο σε αυτό το σημείο δεν είναι τόσο το συμπέ­ρα­σμα όσο η εξήγηση, όπου γίνεται αισθη­τός ο απόηχος ιστο­ρι­κών συζη­τή­σεων του παρελ­θό­ντος, στις οποίες οι παγκό­σμιοι πόλεμοι του 20ού αιώνα συζη­τού­νταν ως απο­τέ­λε­σμα συνο­μω­σίας γερ­μα­νι­κών ελίτ. Αδια­φι­λο­νί­κητη είναι πάντως η διπλω­μα­τική υπε­ρο­ψία με την οποία η Γερ­μα­νία απέρ­ρι­πτε επί δεκα­ε­τίες τις ελλη­νι­κές διεκ­δι­κή­σεις».

Γερ­μα­νικά στρα­τεύ­ματα κατοχής στην Ακρό­πολη -Φωτογραφία: AP

Η στάση της Ελλάδας

Αυτό το γεγονός απο­δει­κνύ­ε­ται κατά τον αρθρο­γράφο στα ιστο­ρικά ντο­κου­μέ­ντα που δημο­σιεύ­ο­νται μαζί με το βιβλίο των Γερ­μα­νών ερευ­νη­τών.

Επι­ση­μαί­νε­ται πάντως ότι «η επιλογή των ντο­κου­μέ­ντων περιο­ρί­ζε­ται σχεδόν απο­κλει­στικά σε γερ­μα­νικά έγγραφα και ως εκ τούτου δεν μπορεί κανείς να απο­κο­μί­σει μια εικόνα για τα ενδό­τερα της ελλη­νι­κής διπλω­μα­τίας και το μερίδιο ευθύνης της για την απο­τυ­χη­μένη πολι­τική που αφορά τις επα­νορ­θώ­σεις. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση επέ­μεινε για μεγάλο διά­στημα σε μια ειδική σχέση με την Ομο­σπον­διακή Γερ­μα­νία, η οποία όμως βασι­ζό­ταν σε ασύμ­με­τρους συσχε­τι­σμούς δυνά­μεων. Μέσα από αυτή τη διμερή οδό η Αθήνα απο­κό­μισε μόνον απο­τυ­χίες, εκτός από μια απο­ζη­μί­ωση 115 εκα­τομ­μυ­ρίων μάρκων το 1960, η οποία όμως κατέστη δυνατή μέσω κοινής δράσης με άλλα δυτι­κο­ευ­ρω­παϊκά κράτη που ήταν αντί­πα­λοι της Γερ­μα­νίας στον πόλεμο».

Ο Χέλμουτ Κολ -Φωτογραφία: AP

Η στάση του Βερο­λί­νου

Η SZ σημειώ­νει ότι από τότε που υπε­γράφη η Συμ­φω­νία του Λον­δί­νου για το γερ­μα­νικό χρέος το 1953, η Γερ­μα­νία συνέδεε διαρκώς το θέμα των επα­νορ­θώ­σεων με την εκκρε­μούσα ορι­στική διευ­θέ­τηση του ζητή­μα­τος ειρή­νευ­σης στη χώρα. «Με τη γερ­μα­νική επα­νέ­νωση αυτό το χρονικό σημείο φάνηκε να έχει έρθει. Ωστόσο στη Συνθήκη 2+4 το 1990 ο Χέλμουτ Κολ πέτυχε την ένωση της Γερ­μα­νίας χωρίς να κατα­βά­λει το τίμημα που προ­έ­βλεπε η ρύθμιση του ζητή­μα­τος των επα­νορ­θώ­σεων».

Σύμφωνα με το δημο­σί­ευμα, ο ιστο­ρι­κός Καρλ Χαιντς Ροτ επι­ση­μαί­νει εύστοχα ότι «ενώ Βόννη (σ.σ. τότε πρω­τεύ­ουσα της Δυτικής Γερ­μα­νίας) πριν από τη Συνθήκη 2+4 υπο­στή­ριζε διαρκώς ότι οι διεκ­δι­κή­σεις των επα­νορ­θώ­σεων είναι πρώιμες, μετά την υπο­γραφή της συν­θή­κης η αιτιο­λο­γία (σ.σ. για τη μη κατα­βολή επα­νορ­θώ­σεων) ήταν ότι ήταν πλέον πολύ αργά».

H εφη­με­ρίδα του Μονάχου ανα­φέ­ρει ότι ο Καρλ Χάιντς Ροτ υπο­λο­γί­ζει το ύψος των επα­νορ­θώ­σεων που αντι­στοι­χούν σήμερα στην Ελλάδα σε περίπου 185 δις ευρώ, από τα οποία -όπως λέει- δεν έχει εξο­φλη­θεί ούτε καν το 1%.

Παρότι στο δημο­σί­ευμα εκφρά­ζο­νται ενστά­σεις για ορι­σμένα συμπε­ρά­σματα των Γερ­μα­νών ερευ­νη­τών, σημειώ­νε­ται ότι οι προ­τά­σεις τους πρέπει «δικαίως» να θεω­ρη­θούν αφορμή για συζή­τηση.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι πριν από έναν μήνα δημο­σί­ευμα της εφη­με­ρί­δας Welt επι­κα­λείτο έρευνα ενός άλλου Γερ­μα­νού ιστο­ρι­κού, με την οποία αμφι­σβη­τεί­ται η ύπαρξη του κατο­χι­κού δανείου της Ελλάδας προς το Γ’ Ράιχ.

Πηγή: DW

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.