Καλλίγραμμη Ροδίτισσα κατηγορήθηκε για διακεκριμένη περίπτωση κλοπής

Ανα­βί­ω­σε χθες ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νη για δια­κε­κρι­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση κλο­πής, μια καλ­λί­γραμ­μη Ρο­δί­τισ­σα, που κα­τα­μη­νύ­θη­κε από τον πρώην σύ­ντρο­φό της, ο οποί­ος υπο­στη­ρί­ζει ότι εκµεταλ­λευόµενη τον έρωτά του, ιδιο­ποι­ή­θη­κε µετρη­τά και κοσµήµατα, αξίας 138.000 ευρώ πε­ρί­που.

Το δι­κα­στή­ριο χα­ρα­κτή­ρι­σε την πράξη υφαί­ρε­ση, καθώς το ζευ­γά­ρι συ­γκα­τοι­κού­σε, ενώ πε­ραι­τέ­ρω έκρι­νε την δίωξη εις βάρος της απα­ρά­δε­κτη λόγω εκ­πρό­θε­σμης υπο­βο­λής της σχε­τι­κής μή­νυ­σης.

Απο­λο­γού­με­νη η γυ­ναί­κα απέρ­ρι­ψε της κα­ταγ­γε­λί­ες ισχυ­ρι­ζό­με­νη ότι η μή­νυ­ση σε βάρος της απο­τε­λεί κί­νη­ση αντεκ­δί­κη­σης από τον πρώην σύ­ντρο­φό της με τον οποίο διέ­κο­ψε.

Επε­σή­μα­νε εξάλ­λου ότι η μή­νυ­ση σε βάρος της τυγ­χά­νει εκ­πρό­θε­σμη καθώς εξαι­τί­ας της συ­γκα­τοί­κη­σης και της σχέ­σε­ώς τους, έπρε­πε να υπο­βλη­θεί πριν από την πά­ρο­δο τρι­μή­νου.

Σε ό,τι αφορά τον ισχυ­ρι­σμό του μη­νυ­τή ότι του αφαί­ρε­σε ση­μα­ντι­κό ποσό από τις οι­κο­νο­μί­ες του, κα­τέ­θε­σε ότι πρό­κει­ται για δωρεά δική του και ότι έγινε κα­τά­θε­ση των χρη­μά­των σε τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό επ’ ονό­μα­τί της σε 3ετές γαλ­λι­κό ομό­λο­γο, ότι δεν μπήκε συν­δι­καιού­χος στην πο­ρεία διότι απαι­τεί­το να «σπά­σει» και απαι­τεί­το κα­τα­βο­λή ποι­νής ύψους 8.000 ευρώ πε­ρί­που κι ότι μπήκε συν­δι­καιού­χος σε λο­γα­ρια­σμό στον οποίο κα­τα­τί­θε­ντο οι τόκοι.

Υπο­στή­ρι­ξε επι­πλέ­ον ότι υπάρ­χει ανα­ντι­στοι­χία στο χρόνο που κα­ταγ­γέλ­λε­ται ότι έγινε η κλοπή και στο χρόνο που η ίδια κα­τέ­θε­σε τα χρή­μα­τα σε τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό και συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η κα­τά­θε­ση των χρη­μά­των προη­γή­θη­κε.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει ο επι­χει­ρηµατίας γνώ­ρι­σε την γυ­ναί­κα στη Ρόδο το έτος 2009 και από την πρώτη στιγµή συν­δέ­θη­καν ερω­τι­κά µε απο­τέ­λεσµα από τον Μάιο του ίδιου έτους να συ­γκα­τοι­κή­σουν. Η γυ­ναί­κα εγκα­τέ­λει­ψε την κα­τοι­κία του τον Μάρ­τιο του 2012. Και οι δύο ήταν δια­ζευµένοι, µε παι­διά.

Ο επι­χει­ρηµατίας υπο­στη­ρί­ζει ότι οι σχέ­σεις τους φαι­νό­ταν να είναι αρµονι­κές, ότι τον φρό­ντι­ζε και ότι είχαν µια καλή συµβίωση µε τακτά τα­ξί­δια στο εσω­τε­ρι­κό και στο εξω­τε­ρι­κό. Από το επάγ­γελµά του είχε µια σχε­τι­κή οι­κο­νοµική άνεση που του επέ­τρε­πε να έχει µια άνετη ζωή ενώ ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η πρώην σύ­ντρο­φός του δεν συ­νεί­σφε­ρε στα έξοδά τους.

Τον Μάιο του 2011 η πρώην σύ­ντρο­φός του φέ­ρε­ται να εκ­δή­λω­σε την επιθυµία να ερ­γα­στεί σε κα­τά­στηµά του. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι την προ­σέ­λα­βε ως µερι­κώς απα­σχο­λούµενη µε απο­δο­χές 414 ευρώ µηνιαί­ως. Τον Αύ­γου­στο του 2011 φέ­ρε­ται να δηµιουρ­γή­θη­κε µεταξύ τους επει­σό­διο και εγκα­τέ­λει­ψε την κα­τοι­κία τους. Ο επι­χει­ρηµατίας ισχυ­ρί­ζε­ται ότι βρι­σκό­ταν υπό το κρά­τος ερω­τι­κού πα­ρο­ξυσµού και επι­χει­ρού­σε να επα­να­συν­δέ­σει τη σχέση τους µε τη­λε­φω­νι­κά µηνύµατα.

Τον Σεπτέµβριο του 2011 είχαν απο­κα­τα­στα­θεί οι σχέ­σεις τους. Όπως υπο­στή­ρι­ξε, της εκµυστη­ρεύ­θη­κε ότι είχε κρύ­ψει 130.000 ευρώ στο σπίτι του τα οποία είχε ανα­λά­βει από τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό φο­βού­με­νος για την τύχη τους εξαι­τί­ας της κρί­σης. Πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε, όπως δια­τεί­νε­ται, µια µέρα µετά ότι είχε πάρει τα χρήµατα από την κρυ­ψώ­να και ότι τα κα­τά­θε­σε σε τρά­πε­ζα σε προ­θεσµιακή κα­τά­θε­ση τριών ετών στην οποία δεν ήταν συν­δι­καιού­χος.

Τον ισχυ­ρι­σμό του αυτό, που απο­τε­λεί και την κύρια βάση του κα­τη­γο­ρη­τη­ρί­ου αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά η γυ­ναί­κα.

Στην αγό­ρευ­σή του ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας επε­σή­μα­νε από την πρώτη στιγ­μή ότι στην κα­τη­γο­ρού­με­νη δεν μπο­ρεί να απο­δο­θεί το αδί­κη­μα της δια­κε­κρι­μέ­νης κλο­πής αλλά της υφαί­ρε­σης καθώς το ζευ­γά­ρι συμ­βί­ω­νε.

Τό­νι­σε επι­πλέ­ον ότι δεν τε­λέ­στη­κε ποι­νι­κό αδί­κη­μα και επε­σή­μα­νε ότι η όλη υπό­θε­ση ανά­γε­ται σε αστι­κής φύ­σε­ως δια­φο­ρά.

Ση­μειώ­νε­ται ότι το αστι­κό σκέ­λος της υπό­θε­σης έχει απα­σχο­λή­σει το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου κα­τό­πιν έφε­σης που ασκή­θη­κε σε από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία επι­δι­κά­στη­κε χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 135.000 ευρώ πε­ρί­που στον επι­χει­ρη­μα­τία.

Ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας είχε προ­σφύ­γει ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 254.000 ευρώ και το δι­κα­στή­ριο έκανε με­ρι­κώς δεκτή την αγωγή του.

Τον επι­χει­ρη­μα­τία εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Γ. Χα­ρί­τος και την κα­τη­γο­ρού­με­νη ο δι­κη­γό­ρος κ. Γιάν­νης Πα­ντε­λί­δης.