Όταν η παρουσία γίνεται πολιτική

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης διά­λε­ξε το Κα­στελ­λό­ρι­ζο την ώρα που ο Ερ­ντο­γάν απει­λεί από την Κας, η Άγκυ­ρα σχε­διά­ζει θα­λάσ­σια πάρκα γύρω από τη Με­γί­στη και εκ­δί­δει NAVTEX για το TUBITAK MARMARA νότια του νη­σιού. Δεν χρειά­στη­κε ούτε μία δή­λω­ση. Η Nefes, το TR Haber, το HaberGlobal, ο Ομέρ Τσε­λίκ και ο Γιαν­κί Μπαγ­τζί­ο­γλου του CHP φρό­ντι­σαν να δεί­ξουν μόνοι τους πόσο πό­νε­σε το μή­νυ­μα, όταν κυ­βέρ­νη­ση και αντι­πο­λί­τευ­ση της γεί­το­νος συ­ντο­νί­στη­καν στην ίδια λέξη, «πρό­κλη­ση», για μια επί­σκε­ψη πρω­θυ­πουρ­γού σε ελ­λη­νι­κό έδα­φος. Και ο Παύ­λος Μα­ρι­νά­κης απά­ντη­σε με τον μόνο τρόπο που εκνευ­ρί­ζει πραγ­μα­τι­κά: Διε­θνές Δί­καιο, διά­λο­γος χωρίς υπο­χώ­ρη­ση, καμία συ­ζή­τη­ση για κυ­ριαρ­χία.

Πίσω από τον συμ­βο­λι­σμό υπάρ­χει έργο που με­τριέ­ται: ΑΟΖ με Ιτα­λία και Αί­γυ­πτο, επέ­κτα­ση χω­ρι­κών υδά­των στο Ιόνιο, Rafale, Belharra, 84 F-16 Viper έως το 2027, F-35, και η δια­σύν­δε­ση με την Κύπρο που ξα­ναρ­χί­ζει με τη Meridiam και το Πα­ρί­σι μέσα. Όταν ο Τούρ­κος από­στρα­τος υπο­πτέ­ραρ­χος Χου­σε­ΐν Φαζλά ομο­λο­γεί στην τουρ­κι­κή τη­λε­ό­ρα­ση ότι «έχου­με μεί­νει πίσω», η ελ­λη­νι­κή στρα­τη­γι­κή δεν χρειά­ζε­ται άλλον μάρ­τυ­ρα. Το νησί που το 2010 συμ­βό­λι­ζε μια Ελ­λά­δα υπό επι­τρο­πεία, φι­λο­ξε­νεί τώρα έναν πρω­θυ­πουρ­γό που το επι­σκέ­πτε­ται όπως θα επι­σκε­πτό­ταν οποιο­δή­πο­τε άλλο ση­μείο της χώρας, με κέ­ντρο υγεί­ας, σχο­λείο και λι­μά­νι να δεί­χνουν ότι η πα­τρί­δα δεν τε­λειώ­νει στα ναυ­τι­κά μίλια.

Η Άγκυ­ρα ύψωσε τη φωνή της από την Κας, και η Αθήνα απά­ντη­σε απλώς με το να είναι εκεί.