Κυριάκος Μητσοτάκης από το Καστελλόριζο: Η χώρα μας δεν απειλεί κανένα – Σταθερότητα δεν σημαίνει υποχωρητικότητα, ούτε ανοχή σε τετελεσμένα

«Από εδώ, το ανα­το­λι­κό­τερο άκρο της Ελλάδας και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, θα παρου­σιά­σουμε σήμερα ένα ολο­κλη­ρω­μένο σχέδιο για να γίνει το νησί πιο ανθε­κτικό, πιο λει­τουρ­γικό και πιο ζωντανό όλο τον χρόνο, αλλά θα προ­χω­ρή­σουμε και σε μία σημα­ντική εξαγ­γε­λία για την έμπρα­κτη στήριξη των κατοί­κων του» . Αυτό υπο­γραμ­μί­ζει στην Κυρια­κά­τικη ανάρ­τηση του ο πρω­θυ­πουρ­γός κ. Κυρια­κός Μητσο­τά­κης που βρί­σκε­ται στο Καστελ­λό­ριζο .

“Η στήριξη των ακρι­τι­κών μας νησιών δεν μπορεί να περιο­ρί­ζε­ται σε συμ­βο­λι­σμούς ούτε σε ευχο­λό­για. Χρειά­ζε­ται συγκε­κρι­μένα έργα και μόνιμα κίνητρα”, υπο­γραμ­μί­ζει ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Ανα­φέ­ρε­ται και σε άλλα σημα­ντικά θέματα και σε ζητή­ματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής τονί­ζο­ντας πως στα­θε­ρό­τητα δεν σημαί­νει υπο­χω­ρη­τι­κό­τητα, ούτε ανοχή σε τετε­λε­σμένα

Καλη­μέρα από το ακρι­τικό και πανέ­μορφο Καστελ­λό­ριζο. Νιώθω πάντα συγκί­νηση και υπε­ρη­φά­νεια που πατάω στο πρώτο κομμάτι ελλη­νι­κής γης το οποίο απε­λευ­θε­ρώ­θηκε σαν σήμερα το 1943 στον Β’ Παγκό­σμιο Πόλεμο, όταν το αντι­τορ­πι­λικό μας «Ναύ­αρ­χος Κου­ντου­ριώ­της» μπήκε στο λιμάνι του νησιού. Επι­σκέ­φτηκα και τη Ρω, ως ελά­χι­στο φόρο τιμής στην Κυρά της, τη Δέσποινα Αχλα­διώτη, που επί 40 χρόνια ύψωνε κάθε πρωί τη γαλα­νό­λευκη, μια μικρή πράξη τερά­στιας εθνικής σημα­σίας.

Από εδώ, το ανα­το­λι­κό­τερο άκρο της Ελλάδας και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, θα παρου­σιά­σουμε σήμερα ένα ολο­κλη­ρω­μένο σχέδιο για να γίνει το νησί πιο ανθε­κτικό, πιο λει­τουρ­γικό και πιο ζωντανό όλο τον χρόνο, αλλά θα προ­χω­ρή­σουμε και σε μία σημα­ντική εξαγ­γε­λία για την έμπρα­κτη στήριξη των κατοί­κων του.

Γιατί η στήριξη των ακρι­τι­κών μας νησιών δεν μπορεί να περιο­ρί­ζε­ται σε συμ­βο­λι­σμούς ούτε σε ευχο­λό­για. Χρειά­ζε­ται συγκε­κρι­μένα έργα και μόνιμα κίνητρα.

Μητέρα πάσης μαθή­σεως η επα­νά­ληψη, όπως άλλωστε ξέρουν καλά και τα παιδιά που επι­στρέ­φουν αυτές τις ημέρες στα σχολεία τους.

Με αφορμή, λοιπόν, τη νέα σχολική χρονιά, να επα­να­λάβω ορι­σμέ­νες από τις σημα­ντι­κές αλλαγές που ήδη υλο­ποιούμε στην εκπαί­δευση. Έχουμε σχεδόν 240 σχο­λι­κές μονάδες ανα­και­νι­σμέ­νες στη δεύτερη φάση του προ­γράμ­μα­τος «Μαριέττα Γιαν­νά­κου», ανε­βά­ζο­ντας το συνο­λικό απο­τύ­πωμα του προ­γράμ­μα­τος σε περίπου 670 σχολεία μέσα σε δύο χρόνια. Παράλ­ληλα, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν 5.259 νέοι μόνιμοι διο­ρι­σμοί εκπαι­δευ­τι­κών και μελών Ειδικού Εκπαι­δευ­τι­κού και Ειδικού Βοη­θη­τι­κού Προ­σω­πι­κού, ενώ στην πρώτη φάση προ­σλή­φθη­καν 29.948 ανα­πλη­ρω­τές εκπαι­δευ­τι­κοί και μέλη ΕΕΠ–ΕΒΠ. Για πρώτη φορά λει­τουρ­γεί το πρό­γραμμα του Δημό­σιου Διε­θνούς Απο­λυ­τη­ρίου σε 10 πιστο­ποι­η­μένα δημόσια Λύκεια, ενώ εισά­γε­ται το μάθημα της Ηθικής για τους μαθητές που απαλ­λάσ­σο­νται από τα Θρη­σκευ­τικά. Επι­πλέον, ξεκινά πιλο­τικά στα τέλη του 2026 το δωρεάν ηλε­κτρο­νικό Κρατικό Πιστο­ποι­η­τικό Γλωσ­σο­μά­θειας για μαθητές της Γ΄ Γυμνα­σίου, με στόχο τη γενι­κευ­μένη εφαρ­μογή του μέσα στο 2027. Εύχομαι σε όλες και σε όλους μια καλή και παρα­γω­γική σχολική χρονιά.

Να έρθω τώρα στα της ΔΕΘ. Γιατί μπορεί την προη­γού­μενη Κυριακή να μην είχαμε ανα­σκό­πηση, είχαμε όμως νέα μέτρα ύψους 2,2 δισ. που επι­στρέ­φουμε στην κοι­νω­νία ως μέρισμα από την ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας και το 2026. Ένα πακέτο που συν­δυά­ζει μειώ­σεις φόρων και εισφο­ρών, ενί­σχυση μισθών και συντά­ξεων, κίνητρα για την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και τις επεν­δύ­σεις, νέα εργα­λεία για τη νέα γενιά και στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις για την οικο­γέ­νεια, την Περι­φέ­ρεια και τη στέγη. Κινού­νται εντός των δημο­σιο­νο­μι­κών ορίων και αντοχών της οικο­νο­μίας, όμως αγγί­ζουν σχεδόν κάθε επαγ­γελ­μα­τική και κοι­νω­νική ομάδα, γι’ αυτό βρίσκω μάλλον μεμ­ψί­μοι­ρες τις αιτιά­σεις της αντι­πο­λί­τευ­σης ότι «δώσαμε λίγα». Δεν θα σας κουράσω ανα­λύ­ο­ντας πάλι τα μέτρα, θα ήθελα ωστόσο να επι­ση­μάνω ορι­σμένα που θα εφαρ­μο­στούν από τον φετινό Νοέμ­βριο και το 2027 και δεί­χνουν την εμβέ­λεια του πακέτου.

Για το 90% των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών καταρ­γεί­ται το μεγα­λύ­τερο μέρος του τεκ­μαρ­τού εισο­δή­μα­τος. Δημιουρ­γού­νται δύο νέα χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία, συνο­λι­κού ύψους 5 δισ. ευρώ, για τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις. Μειώ­νε­ται περαι­τέρω η προ­κα­τα­βολή φόρου για τις επι­χει­ρή­σεις, ενώ επι­τα­χύ­νο­νται οι απο­σβέ­σεις για νέες επεν­δύ­σεις. Οι κατ’ επάγ­γελμα αγρότες με εισο­δή­ματα έως 20.000 ευρώ δεν θα πλη­ρώ­νουν καθόλου φόρο, όπως το ίδιο ισχύει και για τους τρί­τε­κνους. Μειώ­νο­νται κατά μισή μονάδα ακόμη οι ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές των εργα­ζο­μέ­νων στον ιδιω­τικό τομέα. Η μόνιμη ενί­σχυση για τους συντα­ξιού­χους άνω των 65 ετών, τα άτομα με ανα­πη­ρία και τους ανα­σφά­λι­στους ανε­βαί­νει στα 400 ευρώ. Από του χρόνου τον Δεκέμ­βριο οι δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι θα λαμ­βά­νουν 500 ευρώ ως μόνιμη ενί­σχυση. Τιμα­ριθ­μο­ποιού­νται τα ανα­πη­ρικά επι­δό­ματα, αυξά­νο­νται η απο­ζη­μί­ωση των voucher για τους βρε­φο­νη­πια­κούς σταθ­μούς και το επίδομα γέν­νη­σης για τις πολύ­τε­κνες οικο­γέ­νειες. Καταρ­γεί­ται ο ΕΝΦΙΑ για οικι­σμούς έως 2.000 κατοί­κους. Και από φέτος, τον Δεκέμ­βριο, ξεκινά το «Σπίτι μου 3», με περισ­σό­τε­ρους δυνη­τι­κούς δικαιού­χους.

Θα ήθελα να κάνω ειδική μνεία στον «κου­μπαρά» για τη νέα γενιά, τον ειδικό επεν­δυ­τικό λογα­ρια­σμό, που μπορεί να βοη­θή­σει μια οικο­γέ­νεια να σχε­διά­σει πιο αισιό­δοξα το μέλλον του παιδιού της. Για κάθε ευρώ που θα κατα­θέ­τει ένας γονιός μετά τη γέννηση του παιδιού του, θα κατα­θέ­τει άλλο ένα και το κράτος, έως το όριο των 1.200 ευρώ, το οποίο θα ανα­προ­σαρ­μό­ζε­ται ανά πεντα­ε­τία. Δημιουρ­γούμε, δηλαδή, ένα μονο­πάτι απο­τα­μί­ευ­σης για τη μεσαία τάξη και τις ευά­λω­τες ομάδες του πλη­θυ­σμού, εξ ου και το όριο των 1.200 ευρώ, που ακο­λου­θεί το παιδί από τα δύο του χρόνια μέχρι την ενη­λι­κί­ωση και θα του εξα­σφα­λί­σει στο ξεκί­νημα των σπουδών ή του εργα­σια­κού βίου ένα σημα­ντικό οικο­νο­μικό «μαξι­λάρι». Βέβαια, ακόμη και αυτό το κατα­φα­νώς θετικό μέτρο, με ξεκά­θαρο κοι­νω­νικό πρόσημο, η αντι­πο­λί­τευση έσπευσε να το λοι­δο­ρή­σει. Δεν πει­ρά­ζει. Είμαι βέβαιος ότι οι πολίτες θα το αγκα­λιά­σουν, ακριβώς επειδή θα βλέπουν στην πράξη ότι ακόμη και μικρά ποσά, τα οποία μπορούν να απο­τα­μιεύ­ουν στα­διακά, διπλα­σιά­ζο­νται αμέσως. Για την ιστορία, αντί­στοιχο μέτρο είχε θεσμο­θε­τη­θεί στη Βρε­τα­νία από τους Εργα­τι­κούς και καταρ­γή­θηκε από τους Συντη­ρη­τι­κούς. Στην Ελλάδα, το εφαρ­μό­ζει μια κεντρο­δε­ξιά κυβέρ­νηση.

Στη ΔΕΘ ανα­κοι­νώ­σαμε επίσης ένα σχέδιο παρεμ­βά­σεων με στόχο τη μείωση της χον­δρι­κής τιμής ρεύ­μα­τος κατά 30% στα­διακά μέχρι το 2029. Παράλ­ληλα ανα­κοι­νώ­σαμε τη μείωση 50% σε χρε­ώ­σεις ΥΚΩ στους οικια­κούς λογα­ρια­σμούς από το 2027. Ενώ, άμεση ελά­φρυνση για τους οικο­γε­νεια­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς και τις επι­χει­ρή­σεις προ­κύ­πτει από τη μείωση της τιμής του στα­θε­ρού τιμο­λο­γίου της ΔΕΗ για τον επόμενο χρόνο. Η ΔΕΗ, μια δημόσια επι­χεί­ρηση που το 2019, μην το ξεχνάμε, ήταν στα πρόθυρα της χρε­ο­κο­πίας, ανα­κοί­νωσε ότι το σταθερό της τιμο­λό­γιο για τον επόμενο χρόνο πέφτει στα 0,115 (€/kWh) με πάγιο μόλις €3,5. Και αυτό σε ένα περι­βάλ­λον αυξή­σεων στις τιμές της ενέρ­γειας διεθνώς που σε άλλη εποχή θα σήμαινε αυτό­ματα πιο ακριβό λογα­ρια­σμό για κάθε ελλη­νικό σπίτι. Δεν θα μπο­ρούσε να συμβεί αν δεν είχαμε μια Δημόσια Επι­χεί­ρηση Ηλε­κτρι­σμού οικο­νο­μικά ισχυρή, ικανή να απορ­ροφά η ίδια μέρος του κόστους αντί να το μετα­φέ­ρει στον κατα­να­λωτή.

Περνώ τώρα στον χώρο της δημό­σιας υγείας. Θα ξεκι­νήσω με ένα περι­στα­τικό που συνέβη πριν από λίγες ημέρες στη Θεσ­σα­λο­νίκη και δείχνει πόσο σημα­ντική είναι η τοπο­θέ­τηση των 84 απι­νι­δω­τών στους σταθ­μούς του Μετρό, εκεί και στην Αθήνα, αλλά και η εκπαί­δευση που έχουν λάβει οι εργα­ζό­με­νοι. Ένας 53χρονος άνδρας, για όσους δεν το πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν, σώθηκε χάρη στην άμεση αντα­πό­κριση, την καρ­διο­πνευ­μο­νική ανα­ζω­ο­γό­νηση που του έγινε επι­τό­που και τη συν­δρομή των δια­σω­στών και του γιατρού του ΕΚΑΒ. Να εξάρω, για μία ακόμη φορά, την πρω­το­βου­λία του Γιάννη Μασούτη για τη δωρεά των απι­νι­δω­τών. Μακάρι να βρει μιμητές.

Σε πιο «επι­χει­ρη­σιακά» νέα από την υγεία, την 1η Σεπτεμ­βρίου τα δημόσια νοσο­κο­μεία συν­δέ­θη­καν με την ηλε­κτρο­νική συντα­γο­γρά­φηση, ώστε να παρα­κο­λου­θεί­ται με ακρί­βεια η φαρ­μα­κευ­τική αγωγή για κάθε ασθενή, χωρίς λάθη και διπλές κατα­χω­ρή­σεις. Επίσης, υπάρχει πλέον ψηφιακή κατα­γραφή της κατα­νά­λω­σης φαρ­μά­κων στα νοσο­κο­μεία που επι­τρέ­πει στο Υπουρ­γείο Υγείας να ελέγχει τη φαρ­μα­κευ­τική δαπάνη, να εντο­πί­ζει απο­κλί­σεις και να σχε­διά­ζει τις προ­μή­θειες. Άλλο ένα πολύ καλό νέο είναι η διεύ­ρυνση του προ­γράμ­μα­τος «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ», με δωρεάν δερ­μα­το­σκό­πηση για την έγκαιρη ανί­χνευση του καρ­κί­νου του δέρ­μα­τος. Αφορά όλους τους πολίτες, πρω­τί­στως όμως εκεί­νους που είναι πιο εκτε­θει­μέ­νοι και πιο ευά­λω­τοι, όπως οι εργα­ζό­με­νοι του πρω­το­γε­νούς τομέα, οι οποίοι λόγω της συστη­μα­τι­κής έκθεσης στην ηλιακή ακτι­νο­βο­λία αντι­με­τω­πί­ζουν αυξη­μένο κίνδυνο και συχνά δεν εξε­τά­ζο­νται έγκαιρα.

Από το κυβερ­νη­τικό έργο του δεκα­πεν­θη­μέ­ρου ξεχώ­ρισα επίσης την έναρξη λει­τουρ­γίας της ηλε­κτρο­νι­κής πλατ­φόρ­μας των ανα­κο­πών που θα «ξεμπλο­κά­ρει» τα δικα­στή­ρια από χιλιά­δες παλιές εκκρε­μό­τη­τες. Για να δώσω μια εικόνα του τι σημαί­νει αυτό, μόνο το 1/3 από τις 36.500 ανα­κο­πές είναι ενεργές, σύμφωνα με την εκτί­μηση του Υπουρ­γείου. Το πρό­βλημα παρου­σιά­ζε­ται οξύτερο στο Πρω­το­δι­κείο Αθηνών, όπου έχει δοθεί δικά­σι­μος για το 2039! Η «εκκα­θά­ριση» των υπο­θέ­σεων, επο­μέ­νως, σημαί­νει λιγό­τερο χαρτί, λιγό­τε­ρες ανε­νερ­γές ανα­κο­πές στα πινάκια και, κυρίως, ταχύ­τερη εκδί­καση των πραγ­μα­τι­κών εκκρε­μο­τή­των. Τομή για την απονομή της Δικαιο­σύ­νης θα απο­τε­λέ­σει η ηλε­κτρο­νική κατά­θεση δικο­γρά­φων και η λει­τουρ­γία του ηλε­κτρο­νι­κού φακέλου στην πολι­τική δικαιο­σύνη εντός της εβδο­μά­δας που έρχεται. Γι’ αυτό το ψηφιακό άλμα, όμως, θα τα πούμε στην επόμενη ανα­σκό­πηση.

Στα θέματα εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής, η πρό­σφατη τρι­με­ρής συνά­ντηση στο Κάιρο επι­βε­βαιώ­νει ότι η Ελλάδα ασκεί ενερ­γη­τική εξω­τε­ρική πολι­τική, παρα­κο­λου­θώ­ντας με προσοχή τις εξε­λί­ξεις πρω­τί­στως στην περιοχή μας. Η χώρα μας δεν απειλεί κανέναν. Επι­διώ­κει στα­θε­ρό­τητα μέσα από λει­τουρ­γι­κές σχέσεις, με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Στα­θε­ρό­τητα δεν σημαί­νει σε καμία περί­πτωση υπο­χω­ρη­τι­κό­τητα, ούτε ανοχή σε τετε­λε­σμένα. Αυτή η πολι­τική έχει απο­τε­λέ­σματα στο πεδίο, όπως οι συμ­φω­νίες για την ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο, ο θαλάσ­σιος χωρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός, η επέ­κταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο, η από­κτηση των Rafale, των Belharra καθώς και των δύο ιτα­λι­κών φρε­γα­τών τύπου FREMM, κλάσης Bergamini. Ένα από τα πιο φιλό­δοξα εξο­πλι­στικά προ­γράμ­ματα των τελευ­ταίων ετών είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα», που περνά από τα σχέδια στην υλο­ποί­ηση, μετά την υπο­γραφή της σχε­τι­κής δια­κρα­τι­κής συμ­φω­νίας με το Ισραήλ. Ο ελλη­νι­κός θόλος θα οδη­γή­σει την αερά­μυνα της χώρας σε άλλο επίπεδο και για τους «ανη­συ­χού­ντες», το κεντρικό λογι­σμικό διοί­κη­σης και ελέγχου θα είναι ελλη­νικό, θα παρα­χθεί από τις ελλη­νι­κές εται­ρείες που συμ­με­τέ­χουν στο πρό­γραμμα και -όπως συμφωνήθηκε- θα λάβουν την επι­χει­ρη­σιακή και την τεχνο­λο­γική υπο­στή­ριξη προ­κει­μέ­νου να ανα­πτύ­ξουν τον ελλη­νικό πηγαίο κώδικα προ­σαρ­μο­σμένο στις ελλη­νι­κές επι­χει­ρη­σια­κές απαι­τή­σεις.

Έρχομαι τώρα στη δημιουρ­γία του Μητρο­πο­λι­τι­κού Πάρκου ΑΕΝΑΟΝ στον Φαλη­ρικό Όρμο, που μπαίνει στην τελική ευθεία με την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης για την κατα­σκευή του. Το Μητρο­πο­λι­τικό Πάρκο AENAON θα είναι αυτό το οποίο υπο­δη­λώ­νει το όνομά του: ένας αδιά­κο­πος «πνεύ­μο­νας» προόδου, αλλά και ένας κατα­λύ­της διαρ­κούς ανά­πτυ­ξης για το παρα­θα­λάσ­σιο μέτωπο της Αττικής. Θα είναι ένα από τα πιο όμορφα και από τα πιο βιώσιμα παρα­θα­λάσ­σια πάρκα της Μεσο­γείου. Με πάνω από 4.000 δέντρα, με μονο­πά­τια περι­πά­του, με ποδη­λα­τό­δρο­μους, με γήπεδα, με γωνιές πολι­τι­σμού και παι­δό­το­πους χωρίς να πει­ρα­χτεί ο χαρα­κτή­ρας του τοπικού υδρο­βιό­το­που. Είναι ένα έργο το οποίο, δυστυ­χώς, όπως και αρκετά άλλα, κρύβει τη δική του ιστορία γρα­φειο­κρα­τι­κής τρέλας αλλά και αδια­φο­ρίας, με ημι­τε­λείς σχε­δια­σμούς, με καθυ­στε­ρή­σεις, με κάθε είδους αγκυ­λώ­σεις. Η κυβέρ­νηση, μαζί με την Περι­φέ­ρεια, υπερ­βαί­νο­ντας άπειρα εμπόδια, εξα­σφά­λισε ευρω­παϊ­κούς πόρους ύψους 370 εκ. ευρώ, βάζο­ντας τέλος σε μια εκκρε­μό­τητα πολλών δεκα­ε­τιών. Ταυ­τό­χρονα εξο­φλεί­ται ένα χρέος της πολι­τείας προς τους κατοί­κους των όμορων Δήμων αλλά και προς τους κατοί­κους του λεκα­νο­πε­δίου συνο­λικά και τους επι­σκέ­πτες του, που έβλεπαν μία από τις πιο όμορφες περιο­χές της Αττικής να μένει για πάρα πολύ καιρό «παγι­δευ­μένη» στην πλήρη αδρά­νεια. Η ανά­πλαση του παρα­λια­κού μετώπου συμπλη­ρώ­νει τον χάρτη με τα μεγάλα έργα που γίνο­νται στο λεκα­νο­πέ­διο και περι­λαμ­βά­νουν την ανά­δειξη του Τατοΐου, το νέο ΟΑΚΑ, το Κωπη­λα­το­δρό­μιο, το άλσος στον Σχοινιά, την τόσο σημα­ντική διπλή ανά­πλαση του Βοτα­νι­κού και της Λεω­φό­ρου Αλε­ξάν­δρας. Και βέβαια, τις συνο­λι­κές πρω­το­βου­λίες, δημό­σιες και ιδιω­τι­κές, για την ανά­πτυξη αυτής της μονα­δι­κής αθη­ναϊ­κής Ριβιέ­ρας, η οποία εκτεί­νε­ται ουσια­στικά από τον Πειραιά μέχρι το Σούνιο.

Σημα­ντικά έργα όμως γίνο­νται και στη Θεσ­σα­λο­νίκη. Το ένα είναι το νέο Κέντρο Κυτ­τα­ρι­κών και Γονι­δια­κών Θερα­πειών στο Γενικό Νοσο­κο­μείο «Γεώρ­γιος Παπα­νι­κο­λάου», το πιο σύγ­χρονο Αιμα­το­λο­γικό Κέντρο σε όλη την επι­κρά­τεια, αλλά και στα Βαλ­κά­νια, με εξει­δι­κευ­μένα εργα­στή­ρια, υψηλής εκπαί­δευ­σης προ­σω­πικό και κλίνες νοση­λείας προ­κει­μέ­νου οι ασθε­νείς μας να βρί­σκουν τις καλύ­τε­ρες δυνατές θερα­πείες. Το νέο Κέντρο είναι η απά­ντηση σε όσους ανα­ρω­τιού­νται πού πήγαν τα χρήματα του Ταμείου Ανά­καμ­ψης. Σε τέτοιες δημό­σιες υπο­δο­μές που ανα­βαθ­μί­ζουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας, τηρώ­ντας έτσι τη δέσμευση που ανα­λά­βαμε να το κάνουμε καλύ­τερο από ό,τι το παρα­λά­βαμε.

Το άλλο «καμάρι» της Θεσ­σα­λο­νί­κης, το Αλκαζάρ, αν και δεν είναι ακριβώς νέο από­κτημα, με την απο­κα­τά­στασή του (πάλι με πόρους του ΤΑΑ) απο­δό­θηκε στην πόλη στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ένα «νέο» μνημείο απο­κα­τε­στη­μένο και λαμπρό, άρρηκτα συν­δε­δε­μένο με την ιστορία και τη δια­χρο­νική μνήμη της. Το μνημείο Χαμζά Μπέη για πάνω από 3 δεκα­ε­τίες ήταν καλυμ­μένο από σκα­λω­σιές, όπως το θυμού­νταν του­λά­χι­στον δύο γενιές κατοί­κων και επι­σκε­πτών της Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Κλείνω την ανα­σκό­πηση με μια είδηση από το Παρίσι που μας κάνει όλους να αισθα­νό­μα­στε περή­φα­νοι, χωρίς όμως να ξεχνάμε ότι πίσω από κάθε τέτοιο επί­τευγμα χρειά­ζε­ται σχέδιο, δουλειά και επέν­δυση στη γνώση. Για πρώτη φορά ένας Έλληνας, ο Αδρια­νός Γολέμης, θα συμ­με­τά­σχει σε επαν­δρω­μένη δια­στη­μική απο­στολή, την PAM-6 προς τον Διεθνή Δια­στη­μικό Σταθμό. Είναι ένα σημα­ντικό ορόσημο για τη χώρα μας, αλλά και μια όμορφη υπεν­θύ­μιση του πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν οι άνθρω­ποί μας όταν τους δίνουμε τις ευκαι­ρίες να αξιο­ποι­ή­σουν το ταλέντο και την επι­στη­μο­νική τους γνώση. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα δεν μένει θεατής στις εξε­λί­ξεις του νέου δια­στη­μι­κού οικο­συ­στή­μα­τος. Με 18 δορυ­φό­ρους ήδη σε τροχιά, το HELLAS-SPACE 2.0 και, κυρίως, με τις ερευ­νη­τι­κές μας υπο­δο­μές και τη συνερ­γα­σία τους με την Ευρω­παϊκή Δια­στη­μική Υπη­ρε­σία, απο­κτούμε στα­διακά δικές μας δυνα­τό­τη­τες. Το Εθνικό Αστε­ρο­σκο­πείο Αθηνών βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμμή αυτής της προ­σπά­θειας: από το Κρυο­νέρι, όπου δημιουρ­γεί­ται ένας σημα­ντι­κός Δια­στη­μι­κός Κόμβος για τη Νοτιο­α­να­το­λική Ευρώπη και ανα­πτύσ­σο­νται υπο­δο­μές για την παρα­κο­λού­θηση δορυ­φό­ρων και δια­στη­μι­κών απορ­ριμ­μά­των, μέχρι τον Χελμό και το τηλε­σκό­πιο «Αρί­σταρ­χος», που συμ­με­τεί­χαν στην ιστο­ρική ευρω­παϊκή προ­σπά­θεια οπτικής επι­κοι­νω­νίας με λέιζερ με το δια­στη­μό­πλοιο Psyche της NASA στο βαθύ Διά­στημα. Αυτές οι επι­τυ­χίες δεν είναι μεμο­νω­μένα γεγο­νότα. Είναι κομ­μά­τια μιας μακρο­πρό­θε­σμης στρα­τη­γι­κής για να γίνει η Ελλάδα παρα­γω­γός γνώσης και τεχνο­λο­γίας και όχι απλώς χρήστης τους. Μια χώρα που επεν­δύει στους επι­στή­μο­νές της, στις ερευ­νη­τι­κές της υπο­δο­μές και στους νέους ανθρώ­πους της μπορεί να συμ­με­τέ­χει στις μεγάλες ευρω­παϊ­κές και διε­θνείς απο­στο­λές και να συμ­βάλ­λει στη δια­μόρ­φωση της επό­με­νης ημέρας. Και αυτή είναι ίσως η πιο σημα­ντική κατά­κτηση: ότι η Ελλάδα κοι­τά­ζει πλέον το Διά­στημα όχι μόνο με θαυ­μα­σμό, αλλά και με αυτο­πε­ποί­θηση.

Σας ευχα­ρι­στώ πολύ για τον χρόνο που αφιε­ρώ­σατε για να δια­βά­σετε αυτήν την ανα­σκό­πηση. Θα τα πούμε την επόμενη Κυριακή!