ΔΗΜΟ-ΚΡΙΣΕΙΣ

Η Ρόδος δεν είναι ελάττωμα

Δημόκριτος γράφει ο 1 λεπτό ανάγνωση
unnamed
oplus_2097152
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η Χρύσα Καρα­γιάννη υπερέβη τα όρια της πολι­τι­κής κρι­τι­κής, υιο­θε­τώ­ντας προ­σβλη­τική φράση που θίγει την κατα­γωγή 120.000 Ροδιτών.
  • Η ανα­κοί­νωσή της, που δημο­σιεύ­θηκε επίσημα, δεν δια­φο­ρο­ποιεί­ται από τη γενί­κευση και υπο­νο­μεύει την αξιο­πι­στία των κατοί­κων της Ρόδου.
  • Η Περι­φέ­ρεια αντέ­τεινε ότι η σιωπή σε τέτοιες περι­πτώ­σεις ισο­δυ­να­μεί με αποδοχή και έθεσε το ερώτημα για την πολι­τική σοβα­ρό­τητα της αντι­πο­λί­τευ­σης.
  • Η αντι­πο­λί­τευση έχει δικαί­ωμα κρι­τι­κής, αλλά η προ­σβολή ενός ολό­κλη­ρου τόπου για πολι­τι­κούς σκοπούς δεν είναι απο­δε­κτή.

Υπάρχει ένα όριο στην πολι­τική κριτική και η Χρύσα Καρα­γιάννη το πέρασε. Όταν η επι­κε­φα­λής των Ανοι­χτών Ορι­ζό­ντων, Ροδί­τισσα η ίδια, υιο­θε­τεί αυτού­σια τη φράση του Στάθη Γκότση «πώς να εμπι­στευ­τεί κανείς έναν ροδίτη σε θέση εξου­σίας», δεν χτυπά τον Γιώργο Χατζη­μάρκο, χτυπά την κατα­γωγή 120.000 ανθρώ­πων για να πετύχει ένα ακόμη πολι­τικό χτύπημα στον Περι­φε­ρειάρχη. Και δεν το είπε σε καφε­νείο, το έβαλε σε επίσημη ανα­κοί­νωση παρά­τα­ξης του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου, με την υπο­γραφή της, χωρίς καν να δια­φο­ρο­ποι­η­θεί από τη γενί­κευση που μετέ­φερε. Το ίδιο και τα εισα­γω­γικά στο «έργο τέχνης» του Δημήτρη Ναλ­μπά­ντη, ενός ζωγρά­φου με διεθνή δια­δρομή και έργο σε γραμ­μα­τό­σημο του ΟΗΕ, όπου η αισθη­τική δια­φω­νία μετα­τρά­πηκε σε από­πειρα απα­ξί­ω­σης ανθρώ­που που δεν είναι καν πολι­τι­κός αντί­πα­λος.

Η Περι­φέ­ρεια είχε κάθε λόγο να απα­ντή­σει και απά­ντησε με το βάρος που άξιζε η υπόθεση. Ένα θεσμικό όργανο που εκπρο­σω­πεί τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου δεν μπορεί να προ­σπερνά ανα­κοί­νωση που κάνει την κατα­γωγή κρι­τή­ριο ανα­ξιο­πι­στίας, γιατί η σιωπή σε τέτοιες περι­πτώ­σεις δια­βά­ζε­ται ως αποδοχή. Το Γραφείο Τύπου έθεσε το σωστό ερώτημα: με ποια πολι­τική σοβα­ρό­τητα μια παρά­ταξη προ­σφέ­ρει επίσημο βήμα σε γενί­κευση που κανένας Ροδίτης δεν θα δεχόταν αν την άκουγε για την οικο­γέ­νειά του. Η Χρύσα Καρα­γιάννη οφείλει απά­ντηση όχι στον Περι­φε­ρειάρχη, αλλά στους συμπο­λί­τες της που τους παρέ­δωσε ως παρά­δειγμα ανθρώ­πων που δεν αξίζουν εμπι­στο­σύνη.

Η αντι­πο­λί­τευση είναι δικαί­ωμα, η προ­σβολή ενός ολό­κλη­ρου τόπου για να ασκηθεί δεν είναι.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.