Δήμος Ρόδου: Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου απέρριψε αγωγή εταιρείας για αμοιβή συναυλίας λόγω άκυρης σύμβασης

• Κρί­θη­κε ότι δεν τη­ρή­θη­κε ο απαι­τού­με­νος έγ­γρα­φος τύπος για ΝΠΔΔ άνω των 2.500 ευρώ και ότι η προ­σφο­ρά δεν πε­ριεί­χε ου­σιώ­δη στοι­χεία όπως τόπο και χρόνο

Σε μία από­φα­ση με ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία για τον τρόπο που κα­ταρ­τί­ζο­νται συμ­βά­σεις καλ­λι­τε­χνι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων με δη­μό­σιους φο­ρείς, το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απέρ­ρι­ψε την αγωγή εται­ρεί­ας πα­ρα­γω­γής ενα­ντί­ον του Δήμου Ρόδου, κρί­νο­ντας ότι η επί­δι­κη σύμ­βα­ση ήταν άκυρη λόγω μη τή­ρη­σης του υπο­χρε­ω­τι­κού έγ­γρα­φου τύπου και έλ­λει­ψης ου­σιω­δών όρων στην αρ­χι­κή πρό­τα­ση.

Η υπό­θε­ση αφορά προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη συ­ναυ­λία διε­θνούς καλ­λι­τέ­χνι­δας, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό άνω των 2.500 ευρώ, και ανα­δει­κνύ­ει τα αυ­στη­ρά τυ­πι­κά προ­α­παι­τού­με­να για συ­νερ­γα­σί­ες με νο­μι­κά πρό­σω­πα δη­μο­σί­ου δι­καί­ου.

Η υπό­θε­ση και το χρο­νι­κό της δια­φο­ράς

Η εται­ρεία κα­τέ­θε­σε αγωγή εις βάρος του Δήμου Ρόδου ζη­τώ­ντας κα­τα­βο­λή αμοι­βών που συν­δέ­ο­νται με συ­ναυ­λία, η οποία είχε προ­τα­θεί στον τότε Δη­μο­τι­κό Ορ­γα­νι­σμό Πο­λι­τι­σμού–Αθλη­τι­σμού Ρόδου (ΔΟΠΑΡ).

Κε­ντρι­κό έγ­γρα­φο στη δίκη ήταν η από 23.03.2023 «πρό­τα­ση/οι­κο­νο­μι­κή προ­σφο­ρά» της ενά­γου­σας προς τον ΔΟΠΑΡ, μέσω της οποί­ας πα­ρου­σιά­ζο­νταν η καλ­λι­τέ­χνις και οι μου­σι­κοί που τη συ­νό­δευαν και προσ­διο­ρι­ζό­ταν το κό­στος της συ­ναυ­λί­ας σε 6.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ για αμοι­βές καλ­λι­τε­χνών και ηχο­λή­πτη, την αμοι­βή της εται­ρεί­ας και τις νό­μι­μες κρα­τή­σεις.

Στο ποσό δεν πε­ρι­λαμ­βά­νο­νταν με­τα­φο­ρι­κά, δια­μο­νή, τε­χνι­κός εξο­πλι­σμός και δια­φή­μι­ση. Ωστό­σο, από το έγ­γρα­φο έλει­παν κρί­σι­μες πλη­ρο­φο­ρί­ες για τον τόπο και τον χρόνο της εκ­δή­λω­σης, ενώ στην πο­ρεία το αι­τού­με­νο ποσό με­τα­βλή­θη­κε από 6.000 σε 6.800 ευρώ, γε­γο­νός που κα­τέ­στη­σε ακόμη πιο ασα­φές το οι­κο­νο­μι­κό πλαί­σιο της συμ­φω­νί­ας.

Το νο­μι­κό πλαί­σιο που έκρι­νε την εξέ­λι­ξη

Το Δι­κα­στή­ριο υπεν­θύ­μι­σε ότι για συμ­βά­σεις που συ­νά­πτο­νται με ΝΠΔΔ και έχουν αντι­κεί­με­νο άνω των 2.500 ευρώ απαι­τεί­ται έγ­γρα­φος τύπος· η έλ­λει­ψη του τύπου οδη­γεί σε ακυ­ρό­τη­τα της δι­καιο­πρα­ξί­ας. Η ακυ­ρό­τη­τα μπο­ρεί να κα­λυ­φθεί μόνο υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις εκτέ­λε­σης, εφό­σον έχει προη­γη­θεί έγ­γρα­φη πρό­τα­ση με πλήρη ου­σιώ­δη στοι­χεία, κάτι που εδώ δεν ίσχυ­σε, καθώς η αρ­χι­κή πρό­τα­ση δεν πε­ριεί­χε τον τόπο και τον χρόνο της συ­ναυ­λί­ας και υπέ­στη με­τα­βο­λή στο οι­κο­νο­μι­κό αντάλ­λαγ­μα. Συ­νε­πώς, δεν μπο­ρού­σε να θε­ρα­πευ­τεί με­τα­γε­νέ­στε­ρα η έλ­λει­ψη τύπου.

Πα­ράλ­λη­λα, το Δι­κα­στή­ριο έλαβε υπόψη τη θε­σμι­κή με­τα­βο­λή: ο ΔΟΠΑΡ κα­ταρ­γή­θη­κε αυ­το­δι­καί­ως στις 31.12.2023 βάσει του νόμου και ο Δήμος Ρόδου υπει­σήλ­θε ως κα­θο­λι­κός διά­δο­χος στα δι­καιώ­μα­τα και τις υπο­χρε­ώ­σεις του. Η ιδιαι­τε­ρό­τη­τα αυτή δεν αναι­ρεί την ανά­γκη τή­ρη­σης του τύπου, ούτε υπο­κα­θι­στά τα ου­σιώ­δη στοι­χεία που πρέ­πει να φέρει κάθε πρό­τα­ση σύμ­βα­σης.

Επι­πλέ­ον, επι­ση­μάν­θη­κε ότι για την πα­ρού­σα αγωγή δεν υφί­στα­το υπο­χρέ­ω­ση προ­σκό­μι­σης τέ­λους δι­κα­στι­κού εν­σή­μου σε κα­τα­ψη­φι­στι­κό αί­τη­μα, καθώς για τα δι­κα­στή­ρια της Δω­δε­κα­νή­σου δεν είχε εκ­δο­θεί ακόμη το απαι­τού­με­νο διά­ταγ­μα που θα ρύθ­μι­ζε τον τρόπο κα­τα­βο­λής του, στοι­χείο που κα­τέ­στη­σε πα­ρα­δε­κτή τη συ­ζή­τη­ση χωρίς το σχε­τι­κό τέλος.

Η από­φα­ση και οι συ­νέ­πειές της

Κα­τό­πιν αξιο­λό­γη­σης όλων των προ­σκο­μι­σθέ­ντων εγ­γρά­φων, το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρι­νε ότι η επί­δι­κη σύμ­βα­ση είναι άκυρη, ακρι­βώς επει­δή η έγ­γρα­φη πρό­τα­ση δεν ήταν πλή­ρης, δεν πε­ριεί­χε ου­σιώ­δη στοι­χεία (τόπο και χρόνο) και δεν μπο­ρού­σε να θε­ρα­πεύ­σει την έλ­λει­ψη τύπου που απαι­τεί­ται για ΝΠΔΔ άνω των 2.500 ευρώ.

Ως εκ τού­του, η αγωγή απορ­ρί­φθη­κε ως ου­σια­στι­κά αβά­σι­μη. Στην ενά­γου­σα επι­βλή­θη­καν δι­κα­στι­κά έξοδα 300 ευρώ υπέρ του ενα­γο­μέ­νου Δήμου.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο νο­μι­κός σύμ­βου­λος του Δήμου Ρόδου κ. Μι­χά­λης Κα­ρα­γιάν­νης.