Χρήστος Ευστρατίου: «Στη μάχη ριχτήκαμε, ως οφείλαμε, κατά νόμο και κατά συνείδηση»

Ο Ρόδος βίωσε μια πολύ δύσκολη κατά­σταση με τις δασικές πυρ­κα­γιές που ξεκί­νη­σαν στις 18 Ιουλίου. Θα ήθελα να μας πείτε, τι συνέβη και ποιες ήταν οι ενέρ­γειες της Περι­φέ­ρειας.

Αυτό που ζήσαμε στα μέτωπα της πυρ­κα­γιάς θα μείνει για πάντα χαραγ­μένο στη μνήμη μας. Πλη­γώ­θηκε το νησί μας, το περι­βάλ­λον μας, μαύρισε η ψυχή μας. Τι έγινε ακριβώς στο επι­χει­ρη­σιακό επίπεδο κατά το έργο της πυρό­σβε­σης το γνω­ρί­ζει η Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία. Αυτό που γνωρίζω από τη θέση και τον ρόλο τον δικό μου, είναι τι έπραξε στο πεδίο και διοι­κη­τικά η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου απέ­να­ντι σε αυτό, το ανε­ξέ­λεγ­κτων δια­στά­σεων και έντασης φαι­νό­μενο.

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου λοιπόν από την πρώτη στιγμή ήταν εκεί,όπως κάνουμε σε κάθε φωτιά, για να υπο­στη­ρί­ξουμε το έργο της κατά­σβε­σης. Πως; Με το να εξα­σφα­λί­ζουμε με μέριμνα και δαπάνη μας, μηχα­νή­ματα έργου και βυτιο­φόρα καυ­σί­μων και νερού, σε όλα τα μέτωπα της φωτιάς, σε θέσεις και σημεία που μας υπο­δει­κνύει η Πυρο­σβε­στική Υπη­ρε­σία, για τις ανάγκες των­πυ­ρο­σβε­στών και των εθε­λο­ντι­κών ομάδων. Πάνω από 80 μηχα­νή­ματα επι­χει­ρού­σαν στη διάρ­κεια της πυρ­κα­γιάς.

Τα πράγ­ματα εύκολα συγ­χέ­ο­νται, σκόπιμα ή και μη, με τον χώρο των μέσων κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης να μετα­τρέ­πε­ται σε ιδανικό πεδίο αυθαί­ρε­της και ανεύ­θυ­νης καταγ­γε­λίας. Στην πραγ­μα­τική ζωή όμως, η Δασική Υπη­ρε­σία έχει την ευθύνη της πρό­λη­ψης, της σχε­δί­α­σης και της εκτέ­λε­σης όλων των σχε­τι­κών έργων (αντι­πυ­ρι­κές ζώνες, δασικοί οδοί κτλ). Το Πυρο­σβε­στικό Σώμα έχει την ευθύνη της πυρό­σβε­σης και του επι­χει­ρη­σια­κού συντο­νι­σμού της. Και οι Περι­φέ­ρειες την υπο­στή­ριξη του έργου πυρό­σβε­σης διοι­κη­τικά με μηχα­νή­ματα, καύσιμα και νερό, όπως και πράξαμε, ανελ­λι­πώς, δίπλα στους γεν­ναί­ους πυρο­σβέ­στε­ςκαι εθε­λο­ντές, δίπλα στον κάθε απλό πολίτη που έτρεξε με αυτα­πάρ­νηση να βοη­θή­σει. Γιατί ακόμα και για τους ιδιώτες εθε­λο­ντές υπήρξε μέριμνα και βγήκε και σχετική ανα­κοί­νωση για την τρο­φο­δο­σία τους με καύσιμα. Όπως υπήρξε μέριμνα της Περι­φέ­ρειας για την παροχή εξο­πλι­σμού και υλικών δασο­πυ­ρό­σβε­σης, γεν­νη­τριών, αντλιών, πλα­στι­κών δεξα­με­νών, ειδών πρώτης βοή­θειας, ατο­μι­κού εξο­πλι­σμού προ­στα­σί­αςκ.α εφοδίων στις πυρο­σβε­στι­κές δυνά­μεις και στις εθε­λο­ντι­κές ομάδες.

Ήδη προ­χω­ράει από την Περι­φέ­ρεια η δια­δι­κα­σία για την απο­ζη­μί­ωση των χει­ρι­στών μηχα­νη­μά­των έργων και βυτιο­φό­ρων, αν και η συγκλο­νι­στική συμ­με­τοχή τους στη μάχη με τις φλόγες δεν μπορεί να απο­τι­μη­θεί οικο­νο­μικά. Η προ­σφορά ψυχής δεν απο­ζη­μιώ­νε­ται με χρήμα. Όμως, δου­λεύ­ουμε για να απο­ζη­μιώ­σουμε τον κόπο τους ως ελά­χι­στο ευχα­ρι­στώ. Στη μάχη αυτή, ριχτή­καμε, ως οφεί­λαμε, κατά νόμο και κατά συνεί­δηση.

Έγιναν τερά­στιες προ­σπά­θειες για τη βοήθεια της εκκέ­νω­σης των πυρό­πλη­κτων περιο­χών και της προ­ώ­θη­σης, φιλο­ξε­νίας των του­ρι­στών και κατοί­κων. Τι έχετε να σχο­λιά­σετε γι’ αυτή την επι­χεί­ρηση;

Μιλάτε για την προ­λη­πτική απο­μά­κρυνση ανθρώ­πων, η οποία απο­φα­σί­ζε­ται από τον Δήμο με εισή­γηση της Πυρο­σβε­στι­κής και δίδεται από το Εθνικό Συντο­νι­στικό Κέντρο Επι­χει­ρή­σεων και Δια­χεί­ρι­σης Κρίσεων (ΕΣΚΕΔΙΚ). Είναι πολύ σημα­ντικό να πούμε ότι κατά τη μεγα­λύ­τερη στην Ελλάδα επι­χεί­ρηση εκκέ­νω­σης περισ­σο­τέ­ρων των 25.000 ανθρώ­πων, προ­στα­τεύ­θηκε η ανθρώ­πινη ζωή και μετα­φέρ­θη­καν όλοι με ασφά­λεια σε ανε­πη­ρέ­α­στα τμήματα του νησιού. Είναι προ­φα­νές ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπο­ρούσε να συμβεί εάν δεν υπήρχε κεντρι­κός συντο­νι­σμός, για να ενερ­γο­ποι­η­θεί το Λιμε­νικό και να μετα­φερ­θούν με σκάφη 3.700 ανθρώ­πους. Εάν δεν υπήρχε κεντρι­κός συντο­νι­σμός για να μετα­φερ­θούν με λεω­φο­ρεία, του­ρι­στικά και δημο­τικά και με κάθε δυνατό μέσο, δεκάδες χιλιά­δες άνθρω­ποι. Υπήρξε συντο­νι­σμός για να ανοί­ξουν σχολεία, αθλη­τικά κέντρα, συνε­δρια­κοί χώροι ξενο­δο­χείων και να βρεθούν ελεύ­θερα δωμάτια. Τριάντα εννέα χώροι δημό­σιοι και μη άνοιξαν σε ένα βράδυ. Υπήρχε συντο­νι­σμός για να γεμί­σουν με στρώ­ματα, προ­μή­θειες σε τρόφιμα, νερά, είδη υγιει­νής. Για να προ­σφερ­θεί σε όλους αυτούς φαγητό. Συντο­νι­σμός που είχε βέβαια απο­τέ­λε­σμα χάρη στις δωρεές, την εργασία, τις προ­σφο­ρές και τη φιλο­ξε­νία των εθε­λο­ντών. Εκτός από τα παρα­πάνω, εν μια νυκτί, στήθηκε πλατ­φόρμα από την Περι­φέ­ρεια στην οποία κλή­θη­καν μέλη του κλάδου δια­μο­νής να δηλώ­σουν ελεύ­θερα δωμάτια, το κόστος των οποίων κάλυψε η Περι­φέ­ρεια. Στα δωμάτια αυτά μετα­φέρ­θη­καν με πόρους της Περι­φέ­ρειας του­ρί­στες από τα προ­σω­ρινά κέντρα φιλο­ξε­νίας, σε μια προ­σπά­θεια να δια­φυ­λα­χθεί η εικόνα και η φήμη του του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού. Και ο προ­ο­ρι­σμός δια­φυ­λά­χθηκε. Χάρη στο χαμό­γελο και τη μεγάλη αγκαλιά των εθε­λο­ντών. Χάρη σε όσα πράξαμε όλοι μαζί με γρήγορα αντα­να­κλα­στικά, πείσμα, συλ­λο­γική συνεί­δηση και αγάπη για το νησί μας. Πάντα ένοιωθα περή­φα­νος για τον τόπο και τους συμπα­τριώ­τες μου. Η τελευ­ταία σκληρή δοκι­μα­σία ανέ­δειξε, το σθένος, την ανθε­κτι­κό­τητα, τον πολι­τι­σμό, την αλλη­λεγ­γύη των κατοί­κων της Ρόδου.Το «Εμείς…» της Ρόδου έγινε φωτεινό παρά­δειγμα μιας σύγ­χρο­νης συμ­με­το­χι­κής κοι­νω­νίας που θέλει και μπορεί να προ­κό­ψει και να ευη­με­ρή­σει. Μια κοι­νω­νία για την οποία αξίζει να παλεύ­εις και μπορείς να στη­ρί­ζε­σαι.

Σήμερα ο προ­ο­ρι­σμός, συνε­χί­ζει ζωντα­νός, λει­τουρ­γι­κός και ελκυ­στι­κός. Αυτό δεν ήταν αυτο­νό­ητο μετά το μεγάλο πλήγμα που δεχτή­καμε. Αλλά επι­τυγ­χά­νε­ται χάρη σε μια τιτάνια προ­σπά­θεια για να συνε­χί­σουμε να δεχό­μα­στε χιλιά­δες επι­σκέ­πτες σε καθη­με­ρινή βάση, που δεν είναι ορατή σε τοπικό επίπεδο. Μία προ­σπά­θεια που στέλνει το μήνυμα, με μια σειρά από εργα­λεία, όπως διορ­γά­νωση ταξι­διών δημο­σιο­γρά­φων, επα­νεκ­κί­νηση και ενδυ­νά­μωση προ­γραμ­μά­των συν­δια­φή­μι­σης με τους μεγά­λους touroperators και αερο­πο­ρι­κές εται­ρίες αλλά και την ειδική καμπά­νια παγκό­σμιας εμβέ­λειας για το νησί «Ρόδος, ό,τι αγαπάς είναι εδώ».

Τα μέτωπα συνε­χί­ζουν και είναι πολλά και είναι όλα σημα­ντικά: είναι το περι­βάλ­λον, είναι οι απο­ζη­μιώ­σεις, είναι ο προ­ο­ρι­σμός. Συνε­χί­ζουμε να είμαστε παντού και σε όλα, με όλες μας τις δυνά­μεις.

Μετά από αυτό τον εφιάλτη που έζησε το νησί και τις κατα­στρο­φές που υπέστη, που θα στο­χεύ­σει η περι­φε­ρειακή αρχή;

H μάχη τώρα θα δοθεί στην αλλαγή του θεσμι­κού καθε­στώ­τος που κατα­δι­κά­ζει τα δάση. Με έναν πολύ αυστηρό διοι­κη­τικά τρόπο, τα δάση έχουν περάσει στον σκληρό πυρήνα του κεντρι­κού κράτους και στις Δασικές Υπη­ρε­σίες. Οι Περι­φέ­ρειες δεν έχουμε καμία αρμο­διό­τητα και καμία δυνα­τό­τητα να παρέμ­βουμε στα δάση για καθα­ρι­σμούς, δια­νοί­ξεις δασικών οδών, αντι­πυ­ρι­κών ζωνών, ανα­δα­σώ­σεις κλπ. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Στόχος μας τώρα δεν είναι μια απλή ανα­δά­σωση, αλλά η ριζική ανα­διάρ­θρωση των δασών, με την δια­μόρ­φωση φυσικών αντι­πυ­ρι­κών ζωνών, κυρίως και πρω­τί­στως γύρω από τους οικι­σμούς.

Τα συνερ­γεία της ΠΝΑΙ προ­χώ­ρη­σαν σε άμεση ανά­πλαση του οδικού Δικτύου στον οικισμό Κιοτάρι, με δεν­δρο­φύ­τευση σε όλο το μήκος του. Ταυ­τό­χρονα δόθηκε ιδιαί­τερη βαρύ­τητα στα έργα αντι­πλημ­μυ­ρι­κής προ­στα­σίας, με συντο­νι­σμέ­νες αυτο­ψίες από ειδικό κλι­μά­κιο εξει­δι­κευ­μέ­νων Μηχα­νι­κών της Δ/νσης Τεχνι­κών Έργων Δωδε­κα­νή­σου αλλά και στε­λε­χών του Υπουρ­γείου Κλι­μα­τι­κής Κρίσης και Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, για τον εντο­πι­σμό των θέσεων, του είδους αλλά και της έκτασης των απαι­τού­με­νων επεμ­βά­σεων. Οι αυτο­ψίες διε­νερ­γή­θη­καν σε όλο το μήκος των εκτά­σεων από τις οποίες πέρασε η φωτιά και ιδιαί­τερα στις περιο­χές που βρί­σκο­νται πλησίον λεκανών απορ­ροής ρεμάτων. Συγκε­κρι­μένα στους οικι­σμούς Μαλώνα, Μάσσαρι, Λάρδος, Χαράκι, Γεννάδι, Βάτι και Κιοτάρι, για τους οποίους συντά­χθη­καν και οι απα­ραί­τη­τες τεχνι­κές εκθέ­σεις. Με τον συν­δυα­σμό αυτών των προ­σπα­θειών και με γνώμονα την θωρά­κιση των κρί­σι­μων σημείων και των λεκανών απορ­ροής των οικι­σμών, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου προ­χω­ράει σε κάθε δυνατή ενέρ­γεια για την αντι­με­τώ­πιση των έκτα­κτων κατα­στά­σεων και την απο­τε­λε­σμα­τική απο­κα­τά­σταση των πλη­γει­σών περιο­χών.

Κλι­μά­κια αρμο­δίων υπαλ­λή­λων (επι­τρο­πές κρα­τι­κής αρωγής)που συντο­νί­ζει ηΓενική Δ/νση Ανά­πτυ­ξης της Περι­φέ­ρειας,διε­νερ­γούν αυτο­ψίες για την κατα­γραφή των ζημιών σε επι­χει­ρή­σεις του νησιού που επλή­γη­σαν από τη φωτιά και έχει εκκι­νή­σει και το στάδιο συλ­λο­γής των δικαιο­λο­γη­τι­κών για την κατα­βολή των απο­ζη­μιώ­σεων στις πλη­γεί­σες επι­χει­ρή­σεις που θα δοθεί από το υπουρ­γείο οικο­νο­μι­κών.

Επίσης η Περι­φέ­ρεια προ­χώ­ρησε σε προ­μή­θεια σημα­ντι­κής ποσό­τη­τας ζωο­τρο­φών για τις άμεσες ανάγκες δια­τρο­φής των παρα­γω­γι­κών ζώων. Για την διάθεσή τους στους κτη­νο­τρό­φους έχουν συγκρο­τη­θεί κλι­μά­κια με υπαλ­λή­λους της Δ/νσης Αγρο­τι­κής Οικο­νο­μίας και Κτη­νια­τρι­κής της Περι­φέ­ρειας που τα δια­νέ­μουν στους δικαιού­χους ανάλογα με τη δυνα­μι­κό­τητα των κτη­νο­τρο­φι­κών τους εκμε­ταλ­λεύ­σεων. Παράλ­ληλα ζητή­σαμε χρη­μα­το­δό­τηση από το Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών και το Υπουρ­γείο Κλι­μα­τι­κής Κρίσης για τις μακρο­πρό­θε­σμες ανάγκες σε ζωο­τρο­φές των εκτρο­φών που επλή­γη­σαν από την φωτιά.

Παράλ­ληλα, ξεκι­νάει η δια­μόρ­φωση πάρκου σε έκταση ιδιο­κτη­σίας της Περι­φέ­ρειας, περίπου 9.000 στρεμ­μά­των, στην παρα­λί­μνια περιοχή του Φράγ­μα­τος Γαδουρά, για τη συγκέ­ντρωση ελαφιών μετά την μεγάλη δασική πυρ­κα­γιά.

Έχουμε κάνει ήδη επαφές και συζη­τή­σεις με κατοί­κους των χωριών για να δημιουρ­γη­θούν εθε­λο­ντι­κές ομάδες σε όλες τις κοι­νό­τη­τες της Ρόδου. Τις ομάδες αυτές θα τις στη­ρί­ξει η Περι­φέ­ρεια με εκπαί­δευση και εξο­πλι­σμό. Με αφορμή αυτό, θέλω να στείλω ακόμη μια φορά το μήνυμα στους εθε­λο­ντές μας, με τους οποίους μιλάω καθη­με­ρινά και το έχουν ακούσει πολλές φορές από εμένα. Θα πρέπει να οργα­νω­θούν. Να οργα­νω­θούν σε ομάδες με εκπαί­δευση, πιστο­ποί­ηση και εξο­πλι­σμό που τους παρέ­χουμε, για να είμαστε σε θέση να συν­δρά­μουμε πιο απο­τε­λε­σμα­τικά και με ασφά­λεια όταν απει­λεί­ται ο τόπος μας, οι περιου­σίες μας, η ζωή μας.