Στ. Κορκολής: «Η μαγεία της μουσικής, δεν χωράει ούτε ταμπέλες, ούτε είδη»,

Κύριε Κορκολή, μιλήστε μας για την συναυ­λία που θα δώσετε στην Ρόδο. Σας έχουμε ξαναδεί στο νησί.

Έχω έρθει πολλές φορές στην Ρόδο. Αν και δεν έχω δεσμούς εξ αίματος υπό την έννοια ότι έχω κάποια κατα­γωγή, αλλά για μένα η Ρόδος για κάποιο μυστή­ριο λόγο υπάρχει μία ξεχω­ρι­στή σχέση. Όποτε έρχομαι περνάω πολύ όμορφα είτε για δια­κο­πές είτε για συνα­λίες. Είναι η σχέση μου και με την Σύμη και τον Πανορ­μίτη, ενώ έχω και φίλους στην Ρόδο. Ειδικά αυτή η συναυ­λία γίνεται αφενός γιατί είμαστε πολύ καλοί φίλοι με τον Σέργιο Αϊβάζη και αφε­τέ­ρου επειδή έχει φιλαν­θρω­πικό σκοπό. Όλα αυτά λει­τούρ­γη­σαν κατα­λυ­τικά στην υλο­ποί­ησή της.

Αμέσως μετά θα εμφα­νι­στείτε στο Ηρώδειο;

Ναι, την 1η Σεπτεμ­βρίου θα εμφα­νι­στώ στο Ηρώδειο με έργα Μίκη Θεο­δω­ράκη. Όπως κατα­λα­βαί­νετε είναι ήδη φορ­τω­μένο το πρό­γραμμα. Θα είναι μια μεγάλη συναυ­λία μαζί με την Μαρία Φαρα­ντούρη, την Σοφία Μανου­σάκη, με συμ­φω­νική ορχή­στρα και χορω­δίες. Η σχέση μου με τον Μίκη Θεο­δω­ράκη είναι μια σχέση ‘πατρική’. Παράλ­ληλα, έχει φιλαν­θρω­πικό σκοπό γιατί θα δοθεί για τα παιδιά με καρκίνο. Νομίζω πως αυτό είναι ό,τι πιο σημα­ντικό. Η μουσική του Μίκη Θεο­δω­ράκη να περνάει μέσα από την δική μου ψυχή και τα δάχτυλά μου στο πιάνο με σκοπό να πηγαί­νει στα παιδιά που έχουν καρκίνο και στον Σύλλογο Ελπίδα που κάνει πολύ μεγάλη δουλειά.

Πριν από χρόνια ζούσατε στην Ρωσία;

Θα έλεγα ότι ήταν μια από τις στάσεις μου! Έχω ζήσει σε όλο τον κόσμο επο­μέ­νως κι αυτό ήταν μία από τις στάσεις που έκανα μέσα από την διεθνή μου πορεία. Από εκεί και πέρα, επέ­στρεψα στην Ελλάδα και τώρα κάνω διάφορα πράγ­ματα που αφορούν κυρίως τον Μίκη Θεο­δω­ράκη ενώ ετοι­μάζω την και­νούρ­για μου δισκο­γρα­φική δουλειά μετά από πάρα πολύ καιρό.

Η και­νούρ­για σας δισκο­γρα­φική δουλειά τι περι­λαμ­βά­νει;

Είναι μια δουλειά που αφορά τον μεγάλο μας ποιητή Κων­στα­ντίνο Καβάφη. Μελο­ποιώ ποι­ή­ματά του. Είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο πρό­τζεκτ και μάλιστα η πρε­μιέρα θα γίνει στις 13 Οκτω­βρίου στην Όπερα του Καΐρου και στις 15 Οκτω­βρίου στην Βιβλιο­θήκη της Αλε­ξάν­δρειας. Κατα­λα­βαί­νετε πόσο σημα­ντικό είναι αυτό, το να μπορείς και να έχεις τη δυνα­τό­τητα να κάνεις πρε­μιέρα ενός έργου στην γενέ­τειρα του ποιητή μας.

Έχετε στραφεί πλέον σε κάτι τελείως δια­φο­ρε­τικό –θα έλεγα ότι είσαστε στο δικό σας περι­βάλ­λον. Πάντως έχετε μια πολύ μεγάλη πορεία τόσο στο τρα­γούδι όσο και στην κλασική μουσική.

Όλα τα τρα­γού­δια θα τα πούμε για να θυμη­θούμε τα παλιά! Η συναυ­λία αυτή γίνεται για να απο­δεί­ξει ότι η μουσική είναι μία, δεν υπάρ­χουν ‘στεγανά και ταμπελίτσες’ στην μουσική. Αυτή είναι η μαγεία της μου­σι­κής, όταν βγαίνει από τον εκά­στοτε δημιουργό μέσα από την ψυχή του. Δεν χωράει ούτε ταμπέ­λες, ούτε είδη. Μπορεί να είναι από το πιο ωραίο λαϊκό τρα­γούδι μέχρι το πιο ωραίο ξένο τρα­γούδι. Όλα δεμένα πάρα πολύ όμορφα. Το ζητού­μενο είναι να περά­σουμε όμορφα από την μία και να κάνουμε την κίνηση της αλλη­λεγ­γύης.

Πιστεύ­ετε ότι σήμερα το ελλη­νικό κοινό ψάχνει αυτό που λέμε ‘καλή μουσική’;

Ναι, θεωρώ ότι υπάρχει μια τέτοια τάση, άνθρω­ποι που ψάχνουν την καλή μουσική. Και λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης δεν υπάρ­χουν πολλές επι­λο­γές. Γι αυτό ο κόσμος επι­λέ­γει πάρα πολύ αυστηρά πού θέλει να πάει και γιατί θέλει να πάει –ξεχω­ρί­ζο­ντας τις ομάδες του κοινού, αφενός, και αφε­τέ­ρου θεωρώ ότι και οι καιροί είναι τέτοιοι που ο ακρο­α­τής θέλει να ακούσει κάτι που θα του μιλήσει στην καρδιά και όχι απλά μόνο να πάει κάπου να δια­σκε­δά­σει ή να εκτο­νω­θεί. Θεωρώ ότι υπάρ­χουν και τα δύο, αλλά σε μια ισορ­ρο­πία.

Να τολμήσω να σας ρωτήσω, όλα αυτά τα τάλεντ σόου τα οποία παρα­κο­λου­θούμε στην τηλε­ό­ραση, πώς τα βλέπετε;

Δεν τα βλέπω, πραγ­μα­τικά. Και μάλιστα, σε αυτό που λέτε έρχεται σαν αντί­πο­δας η περί­πτωση της Σοφίας Μανου­σάκη, η οποία είναι ένα νέο κορίτσι μόλις 22 χρονών και έχει κατορ­θώ­σει να κάνει δύο χρυσούς δίσκους με τον Μίκη Θεο­δω­ράκη και θεω­ρεί­ται η κατ’ εξοχήν νέα ερμη­νεύ­τρια του μεγάλου μου­σι­κού, έχει παίξει στην μικρή Επί­δαυρο, στο Μέγαρο Μου­σι­κής, και τώρα να βρί­σκε­ται δίπλα σε αυτό τον γίγαντα που ονο­μά­ζε­ται Μαρία Φαρα­ντούρη, ισότιμα.

Κι όλα αυτά μόλις στα 22 της χρόνια. Αυτό νομίζω λέει πολλά και είναι η διαφορά ότι τα talent shows προ­σπα­θουν να κάνουν εφή­με­ρες ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τες, ενώ υπάρ­χουν παιδιά, όπως η Σοφία Μανου­σάκη η οποία ακο­λου­θεί με πολύ σοβα­ρό­τητα αυτό που έχει χαράξει στην πορεία της μου­σι­κής, με σοβα­ρό­τητα και χωρίς καμία βιασύνη για να γίνει γρήγορα γνωστή.

Είναι δύο δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις στο θέμα. Το άσχημο με τα talent shows μιας και το ανα­φέ­ρουμε, είναι ότι όταν τελειώ­νει το ένα, αρχίζει το άλλο. Και όταν γίνεται αυτό, ακόμη και το νικητή του προη­γού­με­νου, δεν τον θυμάται κανένας στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις. Άρα λοιπόν, μιλάμε για ένα κατα­να­λω­τικό, τηλε­ο­πτικό προϊόν. Βέβαια, υπάρ­χουν και παιδιά που δεν βρί­σκουν άλλη διαφυγή για να κάνουν κάτι.

Η γνώμη μου είναι να το προ­σπα­θή­σουν αλλιώς. Υπάρ­χουν πολλά παρα­δείγ­ματα με νέα παιδιά που μέσα από άλλους τρόπους κατά­φε­ραν να γίνουν γνωστοί και να κάνουν αυτό που θέλουν και όχι αυτό που τους επι­βάλ­λουν κάποιοι.

Λίγα λόγια για την συναυ­λία στην Ρόδο

Ο Στέ­φα­νος Κορ­κο­λής, μαζί με τη υπέροχη μουσική του ‘παρέα’ έρχεται να μας ταξι­δέ­ψει στο μουσικό του σύμπαν με δικά του έργα, τις πρώτες μου­σι­κές του συν­θέ­σεις και τα ορχη­στρικά του, υπέροχα τρα­γού­δια που ο ίδιος μας έκανε να αγα­πή­σουμε ως ερμη­νευ­τής, αλλά και δια­σκευές πασί­γνω­στων τρα­γου­διών που ο ίδιος έχει αγα­πή­σει σαν να είναι δικά του. Μαζί του η εξαι­ρε­τική ερμη­νεύ­τρια Σοφία Μανου­σάκη. Η παρά­σταση «Εφ’ όλης της ύλης» είναι μια συναρ­πα­στική μουσική ανα­δρομή στην καριέρα του δια­κε­κρι­μέ­νου πια­νί­στα και συνθέτη που ποτέ δεν επα­να­παύ­τηκε στις δάφνες του. Μια παρά­σταση που ενώνει το χθες με το σήμερα, περνάει από το ξένο ρεπερ­τό­ριο με απρό­βλε­πτες δια­σκευές και ανα­δει­κνύει ότι η μουσική είναι μία – αυτό ακριβώς που υπο­στη­ρί­ζει με πάθος ο Στέ­φα­νος Κορ­κο­λής.

Έχοντας ως αιχμή του μου­σι­κού του δόρατος το τρα­γούδι «Θες», το οποίο έγινε τερά­στια επι­τυ­χία έντεκα χρόνια μετά την μαγική ερμη­νεία του αεί­μνη­στου Δημήτρη Μητρο­πά­νου, όπως επίσης και το ντουέτο τους «Κάποιες φορές» που και αυτό έχει γίνει τον τελευ­ταίο μήνα τερά­στια επι­τυ­χία, ο Στέ­φα­νος Κορ­κο­λής μας καλεί να γίνουμε όλοι μια παρέα και να γυρί­σουμε πίσω το χρόνο, χαρί­ζο­ντάς μας ένα ξεχω­ρι­στό πρό­γραμμα με άκρως ανε­βα­στική διάθεση που θα μας ταξι­δέ­ψει πέρα από σύνορα και ετι­κέ­τες.

· Πηγές Καλ­λι­θέας Ρόδου – 14 Αυγού­στου 2017, 21:00

Ερμη­νεία τρα­γου­διών: Σοφία Μανου­σάκη / Στε­φα­νος Κορ­κο­λής

Σαξό­φωνο – φλάουτο-κρουστά: Βασίλης Δεφίγ­γος

Κιθάρες – φωνή: Κωστής Πυρένης

Πιάνο: Στέ­φα­νος Κορ­κο­λής

Διορ­γά­νωση: ΙΝΚΑ Δωδε­κα­νή­σου

Καλ­λι­τε­χνική διεύ­θυνση: Σέργιος Αϊβάζης

Πλη­ρο­φο­ρίες: 6945123349, 6936980888

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ: 13€

Άνεργοι, φοι­τη­τές, πολύ­τε­κνοι: 10€

ΑΜΕΑ: ΔΩΡΕΑΝ

Παιδιά έως 12 ετών: ΔΩΡΕΑΝ

ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: εφη­με­ρίδα «δημο­κρα­τική»