Συλλυπητήριο μήνυμα της Θάλειας Γεωργά για τον θάνατο του Dion Ζαχαρίου

Στο  συλ­λυ­πη­τή­ριο μή­νυ­μα της κας Θά­λειας Γε­ωρ­γά, για τον απρό­σμε­νο θά­να­το του Dion Ζα­χα­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σιου διε­θνούς φήμης ζω­γρά­φου και γλύ­πτη ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Dion μου, είμαι συ­γκλο­νι­σμέ­νη!!! Πριν λίγες ώρες πλη­ρο­φο­ρή­θη­κα για τον απρό­σμε­νο χαμό σου και ακόμη προ­σπα­θώ να κα­τα­λά­βω τι έχει συμ­βεί… Πώς; Γιατί; Εσύ ήσουν πάντα φως, έμπνευ­ση, δη­μιουρ­γία…

Δεν θα ξε­χά­σω ποτέ την πρώτη μας συ­νά­ντη­ση, μετά το τη­λε­φώ­νη­μα του αγα­πη­μέ­νου φίλου Γιάν­νη Μα­χαι­ρί­δη και το πρώτο έργο που μας χά­ρι­σες, που χά­ρι­σες στο Δω­δε­κα­νη­σια­κό Σύλ­λο­γο Αυ­το­ά­νο­σων Νο­ση­μά­των “ΘΑ­ΛΕΙΑ” το «Πέ­ταγ­μα Ζωής» που αγκά­λια­σε και θα συ­νε­χί­ζει να αγκα­λιά­ζει το “Περ­πά­τη­μα Ζωής & Ελ­πί­δας”, όταν σου είπα πως φα­ντά­ζο­μαι όλα τα αυ­το­ά­νο­σα να πε­τούν ελεύ­θε­ρα σαν ένα σμή­νος από που­λιά…

Και μετά μας χά­ρι­σες τόσα έργα σου, που μας ακο­λου­θούν με αγάπη και νοιά­ξι­μο… Το «Φτε­ρού­γι­σμα Ψυχής», ο «Κύ­κλος της υγεί­ας», η «Τζι­τζι­κλού», η «Μπλε Σε­βρο­λέτ», το «Λύκε λύκε είσαι εδώ» και τέλος «Τα φεγ­γά­ρια» που ψά­χνουν ακόμη τη “θέση” τους…

Τα λόγια μου τούτη την ώρα πικρά… Πέ­τα­ξε ελεύ­θε­ρα Dion μου στους ου­ρα­νούς που πάντα ονει­ρευό­σουν, στο φως και στο απέ­ρα­ντο γα­λά­ζιο… Έτσι όπως σου άρεσε να είσαι… Ένας ελεύ­θε­ρος σου­ρε­α­λι­στής…

Η ζέστη φιλία και η αγάπη σου βρί­σκο­νται βαθιά χα­ραγ­μέ­νες μέσα στην καρ­διά μου!!!

Καλό σου τα­ξί­δι στο αιώ­νιο φως