Η Ρόδος σε κρίση, ο δήμαρχος σε παράσταση!

Η πολι­τική του θεά­μα­τος και η κατε­δά­φιση της λογικής • Ο Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης κατε­δά­φισε εγκα­τα­λε­λειμ­μένα παρα­πήγ­ματα και όχι τα προ­βλή­ματα • Η δημο­τική αρχή αντι­κα­θι­στά την ουσία πλέον με μπουλ­ντό­ζες και κάμερες

Σε μία χρονική συγκυ­ρία όπου η Ρόδος παρα­μέ­νει κυριο­λε­κτικά γονα­τι­σμένη από τις κατα­στρο­φές της κακο­και­ρίας BORA και τις επεί­γου­σες ανάγκες για απο­κα­τά­σταση βασικών υπο­δο­μών, ο δήμαρ­χος κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης φαί­νε­ται να βρήκε την απόλυτη λύση στο πρό­βλημα: κατε­δα­φί­ζο­ντας εγκα­τα­λε­λειμ­μένα παρα­πήγ­ματα στους Αγίους Απο­στό­λους.

Γιατί, ποιος νοιά­ζε­ται για δια­λυ­μέ­νους δρόμους, κατε­στραμ­μένα δίκτυα, μπάζα και σκου­πί­δια όταν μπορείς να οργα­νώ­σεις ένα καλο­στη­μένο επι­κοι­νω­νιακό σόου με φόντο μπουλ­ντό­ζες και φορτηγά;

Δεν πέρασαν πολλοί μήνες από τότε που ο ίδιος δήμαρ­χος επι­σκέ­φθηκε τον καταυ­λι­σμό ΡΟΜΑ στο Κορα­κό­νερο, δηλώ­νο­ντας απο­φα­σι­σμέ­νος να βελ­τιώ­σει τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης.

“Επι­σκε­φθή­καμε τον καταυ­λι­σμό ΡΟΜΑ γιατί ακού­γαμε πολλά… και διάφορα. Πιστεύω ότι για να λυθεί ένα πρό­βλημα πρέπει να το δεις εκ των έσω”, δήλωνε τότε. Μιλούσε για άμεσες παρεμ­βά­σεις, για την ανάγκη καθα­ρι­σμού του χώρου και για την κοι­νω­νική ενσω­μά­τωση των παιδιών που ζουν παρέα με ποντί­κια.

Και όμως, λίγους μήνες μετά, ο ίδιος άνθρω­πος εμφα­νί­ζε­ται στους Αγίους Απο­στό­λους όχι ως αρωγός, αλλά ως “κατε­δα­φι­στής”.

Με συνο­δεία αντι­δη­μάρ­χων, αστυ­νο­μι­κών και μπουλ­ντό­ζες, επι­λέ­γει να κατε­δα­φί­σει εγκα­τα­λε­λειμ­μένα παρα­πήγ­ματα, σε μία περιοχή που δεν απο­τε­λεί την κύρια πηγή προ­βλη­μά­των του νησιού, αφή­νο­ντας το Κορα­κό­νερο να βυθί­ζε­ται σε εγκλη­μα­τι­κό­τητα και περι­βαλ­λο­ντική υπο­βάθ­μιση.

Το θέατρο της κατε­δά­φι­σης

Ο κ. Κολιά­δης, συνο­δευό­με­νος από τους αντι­δη­μάρ­χους του κ.κ. Μιχάλη Θωμάτο και Δημήτρη Καρα­τζιά, έφτασε επι­τό­που με το απα­ραί­τητο φωτο­γρα­φικό συνερ­γείο και φυσικά την αστυ­νο­μία (γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα χρεια­στείς δράση για την κάμερα).

Στην ανάρ­τησή του στα κοι­νω­νικά δίκτυα, δήλωσε:

“Οι δεσμεύ­σεις δίνο­νται για να τηρού­νται. Είναι καθήκον μας να συνε­χί­σουμε να δημιουρ­γούμε συν­θή­κες ισό­τη­τας και δικαιο­σύ­νης για όλους τους κατοί­κους του νησιού χωρίς καμία εξαί­ρεση. Οι απο­τε­λε­σμα­τι­κές λύσεις απαι­τούν γεν­ναίες απο­φά­σεις. Δεσμευ­τή­καμε να αλλά­ξουμε τη Ρόδο και το κάνουμε πράξη με συνέ­πεια και υπευ­θυ­νό­τητα. Η απόφασή μας να προ­χω­ρή­σουμε στην κατε­δά­φιση του άτυπου καταυ­λι­σμού των Ρομά στους Αγίους Απο­στό­λους, δεν ήταν εύκολη ήταν όμως απα­ραί­τητη. Απο­τε­λεί απόφαση ευθύνης για τη δια­σφά­λιση της δημό­σιας ασφά­λειας και υγείας, αλλά και για την προ­στα­σία των δικαιω­μά­των όλων των πολιτών της Ρόδου. Συνε­χί­ζουμε απο­φα­σι­στικά μπροστά.”

Πόσο “γενναία” μπορεί να είναι μία απόφαση να κατε­δα­φί­σεις παρα­πήγ­ματα που είναι ήδη εγκα­τα­λε­λειμ­μένα;

Εκεί κατοι­κούσε συγκε­κρι­μένη οικο­γέ­νεια ΡΟΜΑ τα μέλη της οποίας δια­μέ­νουν πλέον σε φυλακές ενώ έμεινε μόνο ένας συγ­γε­νής τους, ο οποίος με πρό­γραμμα αρωγής και ενσω­μά­τω­σης των ΡΟΜΑ εξα­σφά­λισε κατοι­κία δωρεάν για 3 έτη.

Αλλά ας μην αφή­σουμε τις λεπτο­μέ­ρειες να χαλά­σουν την αφήγηση.

Το μεγάλο ερώτημα: Γιατί τώρα;

Η απά­ντηση είναι απλή και κυνική: επι­κοι­νω­νιακή δια­χεί­ριση της απο­τυ­χίας. Όταν το νησί βράζει από τη δυσα­ρέ­σκεια λόγω καθυ­στε­ρή­σεων στα έργα απο­κα­τά­στα­σης, όταν οι του­ρι­στι­κές υπο­δο­μές παρα­μέ­νουν σε κακή κατά­σταση και οι κάτοι­κοι απαι­τούν απα­ντή­σεις, τι καλύ­τερο από το να απο­προ­σα­να­το­λί­σεις την κοινή γνώμη με μια “ηρωική” επι­χεί­ρηση;

Είναι επίσης αξιο­ση­μεί­ωτο πως το πρό­βλημα του καταυ­λι­σμού στο Κορα­κό­νερο, με την αυξη­μένη εγκλη­μα­τι­κό­τητα και τη μόλυνση, παρα­μέ­νει άλυτο για χρόνια.

Αλλά φυσικά, το Κορα­κό­νερο δεν προ­σφέ­ρε­ται για εύκολες νίκες και εντυ­πω­σια­κές φωτο­γρα­φίες.

Η στρα­τη­γική της επι­κοι­νω­νια­κής ομίχλης

Ο δήμαρ­χος Κολιά­δης φαί­νε­ται να ακο­λου­θεί μία στρα­τη­γική “επι­κοι­νω­νια­κής ομίχλης”, όπου οι συμ­βο­λι­κές ενέρ­γειες αντι­κα­θι­στούν την ουσία.

Επι­σκέ­ψεις με κάμερες, δηλώ­σεις γεμάτες υπο­σχέ­σεις και φωτο­γρα­φίες με παιδιά που υπο­τί­θε­ται πως θα βοη­θη­θούν από μέτρα που δεν εφαρ­μό­ζο­νται ποτέ στην πράξη, ως και σκου­πί­δια που μαζεύ­ο­νται από τον καταυ­λι­σμό στο Κορα­κό­νερο όταν ο «κόμπος φτάσει στο χτένι».

Όλα αυτά συν­θέ­τουν μία εικόνα δράσης, πίσω από την οποία κρύ­βε­ται η αδρά­νεια.

Το τέλος της παρά­στα­σης

Η Ρόδος συνε­χί­ζει να υπο­φέ­ρει από τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα που απαι­τούν ουσια­στι­κές λύσεις και όχι θεα­τρι­κές κατε­δα­φί­σεις.

Ο δήμαρ­χος κ. Κολιά­δης, όμως, κατά­φερε για λίγο να τρα­βή­ξει τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας μακριά από τις απο­τυ­χίες του.

Για πόσο ακόμα; Αυτό εξαρ­τά­ται από το πόσες ακόμη μπουλ­ντό­ζες μπορεί να καλέσει για να κατε­δα­φί­σει όχι μόνο παρά­γκες, αλλά και την ίδια την κοινή λογική.

Σε έναν τόπο όπου τα προ­βλή­ματα απαι­τούν λύσεις και όχι τίτλους ειδή­σεων, η πολι­τική ηγεσία καλεί­ται να δείξει πραγ­μα­τική υπευ­θυ­νό­τητα.

Η Ρόδος αξίζει περισ­σό­τερα από επι­κοι­νω­νιακά τρικ και καλο­στη­μέ­νες φωτο­γρα­φίες. Αξίζει μία δημο­τική αρχή που θα επι­λέ­ξει να χτίσει γέφυρες και όχι να κατε­δα­φί­ζει τις προσ­δο­κίες των πολιτών της.