Προσπάθειες βελτίωσης της διαβίωσης των μεταναστών στα παλαιά σφαγεία

Αυξά­νο­νται οι πρό­σφυ­γες και παρά­νο­μοι μετα­νά­στες που φιλο­ξε­νού­νται στην πρό­χειρη δομή που λει­τουρ­γεί εδώ και 4,5 χρόνια, ως προ­σω­ρι­νός καταυ­λι­σμός προ­σφύ­γων και μετα­να­στών, στα παλαιά σφαγεία (στην είσοδο του εμπο­ρι­κού λιμένα Ρόδου).

Μέχρι τώρα, στην δομή φιλο­ξε­νού­νται 143 άτομα (πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες) ενώ οι μετα­κι­νή­σεις είναι συνε­χείς, καθώς κάποιοι φεύγουν –οικο­γέ­νειες ή μεμο­νω­μένα άτομα- κάποιοι μετα­φέ­ρο­νται σε άλλα νησιά ή φιλο­ξε­νού­νται σε ξενο­δο­χεία που εκμι­σθώ­νει η Ύπατη Αρμο­στεία του ΟΗΕ.

75 από αυτούς, είναι Παλαι­στί­νιοι, 44 (23 γυναί­κες και 21 άνδρες) Σομαλοί, 5 Ιρανοί, 2 Αιγύ­πτιοι, Πακι­στα­νοί, Σύροι ακόμη και Θιβε­τια­νοί, ενώ υπάρ­χουν και μερικά μικρά παι­δά­κια.

Την δομή επι­σκέ­πτο­νται σχεδόν καθη­με­ρινά οι εκπρό­σω­ποι της Μετα­να­στευ­τι­κής Υπη­ρε­σίας του ΟΗΕ, ενη­με­ρώ­νο­ντας τούς προ­σω­ρινά φιλο­ξε­νού­με­νους για το πρό­γραμμα επα­να­πα­τρι­σμού – εθε­λού­σιες επι­στρο­φές (δηλαδή για όσους ενδια­φέ­ρο­νται να γυρί­σουν στην πατρίδα τους).

Ως επί το πλεί­στον, οι πρό­σφυ­γες και οι μετα­νά­στες που περνούν από την Ρόδο και γενικώς τα νησιά μας, δεν επι­θυ­μούν να επι­στρέ­ψουν στις χώρες από τις οποίες προ­έρ­χο­νται αλλά επι­θυ­μούν να προ­ω­θη­θούν σε ευρω­παϊ­κές χώρες. Επι­πλέον, τους παρέ­χουν οικο­νο­μική βοήθεια με την μορφή χορή­γη­σης επι­δό­μα­τος ανά άτομο ή φιλο­ξε­νία σε άλλο χώρο, ξενο­δο­χείο ή hotspot σε άλλο νησί.

«Στην πρό­χειρη δομή που λει­τουρ­γεί εδώ και 4,5 χρόνια, στα παλαιά σφαγεία φιλο­ξε­νού­νται σήμερα 143 άτομα. Γίνο­νται αρκετές προ­σπά­θειες από την νέα δημο­τική αρχή για την βελ­τί­ωση της κατά­στα­σης που επι­κρα­τεί με τις δομές στον πρό­χειρο αυτό καταυ­λι­σμό ενώ η σίτιση είναι σε ικα­νο­ποι­η­τικό επίπεδο», δήλωσε στην «δημο­κρα­τική» ο κ. Ντίνος Μαντι­κός.

Σημειώ­νε­ται πως οι προ­σω­ρινά φιλο­ξε­νού­με­νοι πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, κυκλο­φο­ρούν ελεύ­θερα στην πόλη της Ρόδου (καθώς δεν είναι σε καθε­στώς κρά­τη­σης για να μετα­φερ­θούν στο Λιμε­ναρ­χείο ή να τους ανα­λά­βει η Αστυ­νο­μία).

«Δυστυ­χώς, δεν λείπουν οι μεταξύ τους συμπλο­κές με απο­τέ­λε­σμα να προ­σπα­θούμε να ηρε­μή­σουμε τα πνεύ­ματα διότι πολλές φορές οξύ­νο­νται και δημιουρ­γού­νται μικρο-επεισόδια.

Άλλωστε είναι τόσοι πολλοί άνθρω­ποι από δια­φο­ρε­τι­κές χώρες με άλλες συνή­θειες, χωρίς να μιλάνε γλώσσες για να συνεν­νοη­θούν κ.λπ.» λέει ο κ. Μαντι­κός.

Να σημειω­θεί πάντως, ότι οι υπη­ρε­σίες του Δήμου Ρόδου βρί­σκο­νται σε συνεν­νό­ηση και για την ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική τους περί­θαλψη, προ­ε­ξάρ­χο­ντος του γιατρού κ. Σάββα Καρα­γιάννη και του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου που βοηθάει με φάρμακα όταν εμφα­νι­στεί ανάγκη.

«ΟΧΙ» ΣΕ ΚΛΕΙΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΡΟΔΟΥ

Η δημο­τική αρχή Ρόδου ωστόσο (όπως και η προη­γού­μενη) έχει ξεκα­θα­ρί­σει ότι δεν θα δεχτεί την δημιουρ­γία Κλει­στού Κέντρου στο νησί. Μέχρι σήμερα έχουν περάσει 25.000 περίπου πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες –από το 2015, χωρίς να έχουν σημειω­θεί σοβαρά προ­βλή­ματα.

Ο αντι­δή­μαρ­χος Μετα­νά­στευ­σης κ. Στράτος Καρίκης, ξεκα­θά­ρισε ότι:

«Η Ρόδος δεν είναι ‘πέρασμα’ για τους πρό­σφυ­γες και τους μετα­νά­στες. Αυτή την στιγμή, η άτυπη δομή στα σφαγεία φιλο­ξε­νεί κυρίως, μετα­νά­στες» ενώ απο­κά­λυψε ότι υπήρξαν (και υπάρ­χουν) προ­τά­σεις, για δημιουρ­γία κλει­στού κέντρου φιλο­ξε­νίας στην Ρόδο, αλλά η νέα δημο­τική αρχή, έχει απορ­ρί­ψει τα αιτή­ματα.

Η Ύπατη Αρμο­στεία διέ­ψευσε, ωστόσο, ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο.

Ο Δήμος θα ενι­σχύει εθε­λο­ντικά την δομή αυτή αλλά να δημιουρ­γη­θεί hotspot. Η Ρόδος είναι πολύ δημο­φι­λής του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός και δεν μπορεί να φιλο­ξε­νή­σει τέτοιες δομές. Θα είμαστε δίπλα στους εθε­λο­ντές» όπως δια­βε­βαί­ωσε.

Σημειώ­νε­ται ότι πρό­σφατα, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε συνά­ντηση με τη συμ­με­τοχή αντι­προ­σω­πείας του Ερυθρού Σταυρού Ρόδου με σκοπό την κάλυψη των αναγκών των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών που φιλο­ξε­νού­νται στα παλιά σφαγεία, υπό τον κ. Καρίκη με στόχο να ευαι­σθη­το­ποι­η­θούν οι πολίτες, ενώ και ο Δήμος Ρόδου μέσω του συσ­σι­τίου και της Πρό­νοιας θα στη­ρί­ζει την άτυπη αυτή δομή.