Ελένη Τοπαλούδη: Μετ’ εμποδίων η αυριανή δίκη στον Άρειο Πάγο – Αποχή από την Αντεισαγγελέα

Γιατί δήλωσε αποχή η Βιρ­γι­νία Σακελ­λα­ρο­πού­λου σχετικά με την υπόθεση Τοπα­λούδη.

Μετ΄ε­μπο­δίων η αυριανή δίκη στον Αρειο Πάγο για τη δολο­φο­νία και τον βιασμό της Ελένη Τοπα­λούδη.

Αποχή δήλωσε η Αντει­σαγ­γε­λέας ΑΠ Βιρ­γι­νία Σακελ­λα­ρο­πού­λου, η οποία είχε οριστεί εισαγ­γε­λέας στο ΣΤ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, όπου πρό­κει­ται να συζη­τη­θούν οι αναι­ρέ­σεις, που έχουν ασκήσει ο 26χρονος Ροδίτης και ο 24χρονος συγκα­τη­γο­ρού­με­νος του αλβα­νι­κής κατα­γω­γής, οι οποίοι κατα­δι­κά­στη­καν τελε­σί­δικα σε ισόβια και 15 έτη κάθειρξη ο καθένας από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών για τη δολο­φο­νία και τον βιασμό της 21χρονης φοι­τή­τριας στη Ρόδο.

Σύμφωνα με απο­κλει­στι­κές πλη­ρο­φο­ρίες, η Αντει­σαγ­γε­λέας ΑΠ κ. Σακελ­λα­ρο­πού­λου, επι­κα­λεί­ται λόγους αμε­ρο­λη­ψίας, επειδή την περίοδο, που διε­ρευ­νάτο από τη Δικαιο­σύνη η υπόθεση της δολο­φο­νίας της Ελένης Τοπα­λούδη, η ίδια επό­πτευε ως Εισαγ­γε­λέας Εφετών τη Δίωξη Ηλε­κτρο­νι­κού Εγκλή­μα­τος.

Αυτό είχε σαν απο­τέ­λε­σμα, να ανα­πτύ­ξει κοι­νω­νι­κές σχέσεις με τους γονείς της Ελένης Τοπα­λούδη, Γιάννη και Κούλα, που την επι­σκέ­πτο­νταν συχνά στο γραφείο της.

Το αρμόδιο συμ­βού­λιο του Αρείου Πάγο έκανε δεκτή την αίτηση αποχής της κ. Σακελ­λα­ρο­πού­λου, η οποία δεν θα ανέβει στην έδρα στη συγκε­κρι­μένη υπόθεση, αλλά θα αντι­κα­τα­στα­θεί από άλλον ανώτατο εισαγ­γε­λικό λει­τουργό.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι, στους δύο κατη­γο­ρού­με­νους δεν έχει ανα­γνω­ρι­στεί κανένα ελα­φρυ­ντικό από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο, που έκρινε ενόχους, για τα κακουρ­γή­ματα της ανθρω­πο­κτο­νίας από πρόθεση και του ομα­δι­κού βιασμού σε βάρος της φοι­τή­τριας.

Τι ισχυ­ρί­ζε­ται ο 26χρονος Ροδίτης

Μάλιστα ο 26χρονος Ροδίτης έχει αιτηθεί στον Άρειο Πάγο να του επι­τρα­πεί η αυτο­πρό­σωπη παρου­σία στη δια­δι­κα­σία.

Στην αίτηση αναι­ρέ­σεως, που άσκησε ο Ροδίτης αρνεί­ται την τέλεση των αδι­κη­μά­των για τα οποία έχει κριθεί ένοχος και δια­τεί­νε­ται, πέραν των νομικών λόγων, που προ­βάλ­λει και επί της ουσίας, πως είναι ένας αρι­στε­ρό­χει­ρας, που του επι­βλή­θηκε η ποινή των ισοβίων για μία ανθρω­πο­κτο­νία που έγινε από δεξιό­χειρα, επι­πλέον του επι­βλή­θηκε η ανώτατη ποινή των 15 ετών για ένα βιασμό ενώ δεν είχε στύση!

Ισχυ­ρί­ζε­ται επι­πλέον ότι ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του μετέ­φερε μόνος την κοπέλα, πράγμα που όπως δια­τεί­νε­ται εξέθεσε τόσο στο πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο όσο και στο εφετείο.

Περιο­ρί­ζει την συμ­με­τοχή του στο έγκλημα, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι κατά­φερε στο θύμα ένα «δυνατό κροσέ» ενώ δια­τεί­νε­ται ότι το χτύπημα με το σίδερο έγινε από δεξιό­χειρα ομοίως και τα τραύ­ματα με το μαχαίρι.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι μόνο στα παπού­τσια του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου του βρέ­θη­καν με αίματα πετα­μένα στα βράχια και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι αυτό μαρτυρά ότι μόνον εκείνος μετέ­φερε το άψυχο σώμα της.

Επι­πλέον, ανα­φέρ­θηκε σε προ­κα­ταρ­κτική εξέταση που παραγ­γέλ­θηκε από έδρας στο πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι εσφαλ­μένα είχε κινηθεί δια­δι­κα­σία εις βάρος ιατρού και του πατρός του για συντα­γο­γρα­φή­σεις ψυχο­φαρ­μά­κων που ελάμ­βανε οι οποίες ήταν προ­γε­νέ­στε­ρες και ηλε­κτρο­νι­κές και πως η δικο­γρα­φία αυτή έχει αρχειο­θε­τη­θεί.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι από τα 4 κινητά του τηλέ­φωνα και τους δύο του υπο­λο­γι­στές δεν υφί­στα­ται κανένα εύρημα, ενώ δια­τεί­νε­ται ότι από τον φόβο του νόμιζε ότι ήταν το επόμενο θύμα…

Σε ό,τι αφορά στους νομι­κούς λόγους που προ­βάλ­λει στην 52σέλιδη αίτηση αναι­ρέ­σεως, που άσκησε δια του συνη­γό­ρου του κ. Χάρη Αμπράζη, δια­τεί­νε­ται ότι υπήρξε κακή σύνθεση του δικα­στη­ρίου, ότι υπήρξε παρά­βαση του άρθρου 396 ΚΠΔ διότι δεν του ζητή­θηκε εάν ήθελε να ασκήσει το δικαί­ωμα να εξαι­ρέ­σει ενόρ­κους, ότι υπήρξε παρα­βί­αση του δικαιώ­μα­τος απο­λο­γίας, έλλειψη ακρό­α­σης και ότι υπήρξε παρα­βί­αση της δημο­σιό­τη­τας, έλλειψη ακρό­α­σης, υπε­ρά­σπι­σης κατη­γο­ρου­μέ­νου. Επι­πλέον δια­τεί­νε­ται ότι υφί­στα­ται έλλειψη ειδικής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αιτιο­λο­γίας στην απόφαση.

Προ­σβάλ­λει την κατα­δι­κα­στική απόφαση και για απόλυτη ακυ­ρό­τητα της δια­δι­κα­σίας για παρα­βί­αση της αρχής της δίκαιης δίκης που επέρ­χε­ται λόγω της προ­σβο­λής του τεκ­μη­ρίου αθω­ό­τη­τας του κατη­γο­ρου­μέ­νου σύμφωνα με τις παρα­γρά­φους 1 και 2 του άρθρου 6 της Ε.Σ.Δ.Α.

Αυτό όπως ισχυ­ρί­ζε­ται επήλθε διότι το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο δέχθηκε να ανα­γνω­σθούν μεταξύ των άλλων εγγρά­φων και δημο­σιεύ­ματα που αφορούν στους κατη­γο­ρου­μέ­νους και υπο­στη­ρί­ζει ότι κατα­τέ­θη­καν τα δημο­σιεύ­ματα με απο­τέ­λε­σμα να επη­ρε­ά­σουν την κοινή γνώμη, τους δικα­στές και τους ενόρ­κους που δίκαζαν!

Επι­πλέον ισχυ­ρί­ζε­ται ότι κακώς δεν του ανα­γνω­ρί­στη­καν ελα­φρυ­ντικά και προ­βάλ­λει τους λόγους που επι­κα­λεί­ται προς τούτο, ενώ ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν έχει δια­χω­ρι­στεί στην απόφαση ο ρόλος του καθενός εκ των κατη­γο­ρου­μέ­νων στην διά­πραξη του εγκλή­μα­τος και δεν περι­γρά­φε­ται σχε­τι­κώς.