Τέταρτο πακέτο μέτρων ή τέταρτες εκλογές

Την ολική επα­να­φορά στην ατμό­σφαιρα που επι­κρα­τούσε το 2015 κατόρ­θωσε να επι­τύ­χει η κυβέρ­νηση, κινού­μενη ακόμη μία φορά σε τεντω­μένο σχοινί και απρό­θυμη να κάνει τα ανα­γκαία βήματα για τον τερ­μα­τι­σμό της αβε­βαιό­τη­τας στη χώρα. Φοβού­μενη το δικό της πολι­τικό αδιέ­ξοδο στο οποίο την οδηγεί η συμ­φω­νία που της προ­σέ­φε­ραν οι δανει­στές την προη­γού­μενη εβδο­μάδα, η ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου κατα­φεύ­γει πλέον σε έναν σχε­δια­σμό που την φέρνει σε τροχιά σύγκρου­σης με το Βερο­λίνο, τις Βρυ­ξέλ­λες και την Ουά­σιγ­κτον και από τον οποίο φαί­νε­ται πως λείπει η επι­δί­ωξη της οικο­νο­μι­κής ανά­καμ­ψης ενώ, αντι­θέ­τως, κυριαρ­χεί η πολι­τική σκο­πι­μό­τητα και μεθό­δευση.

Αιφ­νι­δια­σμός στις Βρυ­ξέλ­λες

Η αιφ­νι­δια­στική ανα­κοί­νωση του Αλ. Τσίπρα το βράδυ της προη­γού­με­νης Πέμπτης, με την οποία εξήγ­γειλε την επι­στροφή της 13ης σύντα­ξης σε 1,6 εκατ. συντα­ξιού­χους και τη δια­τή­ρηση του χαμηλού ΦΠΑ στα νησιά της άγονης γραμμής, ήταν το λάθος μήνυμα στη λάθος χρονική στιγμή και συγκυ­ρία. Αυτό φάνηκε από τις πρώτες ανε­πί­ση­μες αντι­δρά­σεις στις Βρυ­ξέλ­λες, όπου στελέχη της επι­τρο­πής δήλωναν άγνοια για τις εξαγ­γε­λίες Τσίπρα.

Οσο η συζή­τηση μεταξύ των δανει­στών και της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης περι­στρέ­φε­ται γύρω από το κλεί­σιμο της αξιο­λό­γη­σης, τις ανα­γκαίες μεταρ­ρυθ­μί­σεις, το ύψος των δημο­σιο­νο­μι­κών πλε­ο­να­σμά­των, ο κ. Τσίπρας δείχνει ξεκά­θαρα ότι οι προ­τε­ραιό­τη­τές του ουδεμία σχέση έχουν με αυτά.

Αντι­θέ­τως, προ­χω­ρεί σε μια κίνηση με την οποία επι­βε­βαιώ­νει τον Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλεκαι τη γνωστή του θέση, όπως τη δια­τύ­πωσε και πριν από περίπου δύο μήνες: «Ολοι προ­σποιού­νται ότι κάποια μορφή ελά­φρυν­σης του χρέους θα έκανε καλύ­τερα τα πράγ­ματα στην Ελλάδα. Το μόνο πράγμα που θα άλλαζε είναι ότι θα μειωθεί ακόμη περισ­σό­τερο γενικά κάθε βούληση για να ασχο­λη­θούν με μερικές μεταρ­ρυθ­μί­σεις».

Η απόφαση για το χρέος ήλθε, η κυβέρ­νηση πανη­γύ­ρισε τη… δια­τή­ρησή του στα ίδια επίπεδα και έκτοτε η καλ­λιερ­γού­μενη σενα­ριο­λο­γία, με τις ευλο­γίες του Μεγάρου Μαξίμου, περι­λαμ­βά­νει διά­φο­ρες εκδοχές για τις επι­κεί­με­νες εξε­λί­ξεις. Στα σενάρια αυτά κανένα κυβερ­νη­τικό στέ­λε­χος δεν τοπο­θε­τεί­ται, επι­στρέ­φο­ντας στην «ασφά­λεια» του δόγ­μα­τος που κυριάρ­χησε την περίοδο της πρώτης, κατα­στρε­πτι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης Βαρου­φάκη: «δημιουρ­γική ασάφεια». Και αυτό επι­βα­ρύ­νει το κλίμα και απο­μα­κρύ­νει το σενάριο ομαλών πολι­τι­κών και οικο­νο­μι­κών εξε­λί­ξεων το 2017.

Υπό τις συν­θή­κες αυτές και με βάση τη ρητο­ρική που έχει υιο­θε­τή­σει το κυβερ­νη­τικό στρα­τό­πεδο, οι επό­με­νες εβδο­μά­δες ανα­μέ­νε­ται πως θα καθο­ρί­σουν και τις εξε­λί­ξεις.

Τέταρτο μνη­μό­νιο ή κάλπες;

Κατά μία εκδοχή, η δια­πραγ­μά­τευση θα κλείσει με την κυβέρ­νηση να υπο­χω­ρεί σε όλα τα μέτωπα – κάτι που απορ­ρί­πτουν φρα­στικά ο κ. Τσίπρας, ο κ. Τσα­κα­λώ­τος και οι «κύκλοι» τους. Σε μια τέτοια περί­πτωση, οι πρό­σφα­τες εξαγ­γε­λίες είναι απλώς ένα μέτρο με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ επι­χει­ρεί να παρα­πλα­νή­σει πολι­τικά τους συντα­ξιού­χους, μια κοι­νω­νική ομάδα με μεγάλη εκλο­γική επιρροή. Σύμφωνα με κάποιες ομάδες βου­λευ­τών, το σενάριο αυτό ισο­δυ­να­μεί με σκηνικό τρόμου καθώς αν ο κ. Τσίπρας επι­χει­ρή­σει να ψηφίσει και δεύτερο (τέταρτο) μνη­μό­νιο, η πολι­τική μοίρα του ιδίου και του ΣΥΡΙΖΑ προ­δια­γρά­φε­ται εφιαλ­τική.

Κατά μία άλλη εκδοχή, η κυβέρ­νηση έχει απο­φα­σί­σει πράγ­ματι ότι δεν κάνει πίσω σε τίποτε, ξεκινά τις παροχές και ετοι­μά­ζε­ται να προ­σφύ­γει για τέταρτη φορά στις κάλπες, σε κλίμα μετω­πι­κής σύγκρου­σης με τον Κυρ. Μητσο­τάκη και τη ΝΔ, στην οποία θα επι­χει­ρή­σει να φορ­τώ­σει το 4ο μνη­μό­νιο.

Το σενάριο αυτό απορ­ρί­πτε­ται από όλους, ξεκι­νώ­ντας από τον ίδιο τον Πρω­θυ­πουργό και φθά­νο­ντας στον Πρόεδρο της Βουλής Ν. Βούτση. Παρ’ όλα αυτά όμως, έχει συζη­τη­θεί και υπάρ­χουν πρόσωπα και ομάδες που το υπο­στη­ρί­ζουν στο εσω­τε­ρικό του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίως όσοι έχουν μείνει εκτός κρα­τι­κών και κομ­μα­τι­κών θέσεων αλλά παρά ταύτα δια­θέ­τουν επιρροή… Πάντως ο ευρω­βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ Στ. Κού­λο­γλου υπο­στή­ριξε την Παρα­σκευή το σενάριο των εκλογών, λέγο­ντας ότι θα είναι καλύ­τερο από το να μπει η κυβέρ­νηση σε μια δια­δι­κα­σία συνεχών υπο­χω­ρή­σεων που οδηγούν σε πλήρη κατάρ­ρευση.

Οταν το μοί­ρα­σμα ήταν «ανήθικο»

Υπό το πρίσμα αυτό, κατά τη διάρ­κεια της προη­γού­με­νης εβδο­μά­δας, πολλοί ανέ­τρε­ξαν στα όσα έλεγε ο κ. Τσίπρας τον Δεκέμ­βριο του 2014, εν όψει προ­ε­δρι­κής εκλογής την οποία ο ίδιος είχε προ­κα­λέ­σει, σχετικά με:

Α) Την εκκρε­μούσα εκείνη την περίοδο συμ­φω­νία κυβέρ­νη­σης – τρόικας για την «προ­λη­πτική πιστο­λη­πτική γραμμή» (μία πολύ καλύ­τερη εκδοχή της σημε­ρι­νής συμ­φω­νίας που προ­σφέ­ρουν οι δανει­στές): «Τα λέω ξανά όχι για να τα ακού­σετε εσείς αλλά για να τα ακού­σουν και στις Βρυ­ξέλ­λες και στο Βερο­λίνο και στην Ουά­σιγ­κτον. Οποια­δή­ποτε απόφαση ή συμ­φω­νία δεν θα έχει τη δική μας συναί­νεση δεν θα γίνει απο­δε­κτή από εμάς. Δεν θα δεσμεύει τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα δεσμεύει την κυβέρ­νηση κοι­νω­νι­κής σωτη­ρίας για την οποία ο λαός μας σύντομα θα δώσει ισχυρή εντολή με την ψήφο του. Και όπως γνω­ρί­ζετε, όπως έχουμε πει χιλιά­δες φορές, το ξεκα­θα­ρίζω ακόμα μία φορά. Σε καμία συμ­φω­νία που θα περι­λαμ­βά­νει τη συνέ­χεια του μνη­μο­νια­κού καθε­στώ­τος, σε καμία συμ­φω­νία που θα περι­λαμ­βά­νει τη συνέ­χεια της λιτό­τη­τας με οποιο­δή­ποτε επι­κοι­νω­νιακό καμου­φλάζ, εμείς δεν πρό­κει­ται να βάλουμε την υπο­γραφή μας. Τελεία, παρά­γρα­φος».

Β) Για την εξαγ­γε­λία του Αντ. Σαμαρά, ο οποίος τον Μάρτιο του 2014 και εν όψει ευρω­ε­κλο­γών και αυτο­διοι­κη­τι­κών εκλογών μοίραζε το πλε­ό­να­σμα, εν είδει «κοι­νω­νι­κού μερί­σμα­τος». Ο κ. Τσίπρας το χαρα­κτή­ριζε «ανήθικη πράξη» και ανέφερε: «Το πλε­ό­να­σμά τους είναι σεση­μα­σμένο για τους Ελληνες. Σ’ αυτό κρύ­βο­νται όλες οι αμαρ­τίες, όλες οι πληγές, όλη η σήψη, όλη η απάτη της σημε­ρι­νής πολι­τι­κής. Σ’ αυτό κρύ­βε­ται το δράμα εκα­τομ­μυ­ρίων ανθρώ­πων, η κατα­στροφή νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σεων, οι λιπο­θυ­μίες παιδιών από ασιτία, τα εκα­τομ­μύ­ρια των ανέργων, η ζωή εν τάφω στα νοσο­κο­μεία, στα ψυχια­τρεία και στα άσυλα ανιάτων, οι παγω­μέ­νες νύχτες και οι πει­να­σμέ­νες μέρες χιλιά­δων και χιλιά­δων συντα­ξιού­χων»…