Ψηφίστηκε επί της αρχής το νομοσχέδιο που νομιμοποιεί τους καταπατητές

Με την έντονη επι­φύ­λαξη της αντι­πο­λί­τευ­σης για τις δια­τά­ξεις που ανα­θε­ω­ρούν το υφι­στά­μενο καθε­στώς δασο­προ­στα­σίας, υπερ­ψη­φί­στηκε επί της αρχής στην Επι­τροπή Παρα­γω­γής και Εμπο­ρίου της Βουλής, το νομο­σχέ­διο του υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος για τις ρυμο­το­μι­κές απαλ­λο­τριώ­σεις και τις πράξεις εισφο­ράς σε γη και χρήμα.

Το νομο­σχέ­διο υπερ­ψη­φί­στηκε από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ενώ κατα­ψη­φί­στηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Έλληνες, η Δημο­κρα­τική Αρι­στερά και οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Δημο­κρα­τι­κοί Βου­λευ­τές, επι­φυ­λά­χθη­καν για την τελική τους στάση, ανα­μέ­νο­ντας τις νομο­τε­χνι­κές βελ­τιώ­σεις που υπο­σχέ­θηκε να φέρει το υπουρ­γείο, ενώ η Χρυσή Αυγή δεν μετείχε στη συνε­δρί­αση.

Μετά και την ακρόαση σειράς εκπρο­σώ­πων κοι­νω­νι­κών φορέων, ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Περι­βάλ­λο­ντος, Νίκος Ταγαράς, δεσμεύ­θηκε να επι­φέ­ρει στο νομο­σχέ­διο σειρά νομο­τε­χνι­κών αλλαγών, οι οποίες θα συζη­τη­θούν κατά την δεύτερη ανά­γνωσή του.

Κατά τις δύο σημε­ρι­νές συνε­δριά­σεις της Επι­τρο­πής ωστόσο, σε κεντρικό ζήτημα ανα­δεί­χθη­καν και πάλι οι δια­τά­ξεις του άρθρου 12, που αναι­ρούν στην πράξη το υφι­στά­μενο καθε­στώς δασο­προ­στα­σίας και ακυ­ρώ­νουν εκκρε­μού­σες πράξεις της Διοί­κη­σης ενάντια σε παρα­βά­τες και κατα­πα­τη­τές.

Δια­φο­ρε­τι­κές υπήρξαν οι προ­σεγ­γί­σεις των εκπρο­σώ­πων των δασο­λό­γων και των περι­βαλ­λο­ντι­στών (WWF) από τη μία, και εκείνων της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης απ’ την άλλη.

Χαρα­κτη­ρι­στικά, η παρά­γρα­φος που επι­τρέ­πει την άρση ανα­δά­σω­σης ανα­δα­σω­τέας έκτασης, «εφόσον μετά την πάροδο πεντα­ε­τίας απο­δει­κνύ­ε­ται το ανέ­φι­κτο της πραγ­μα­το­ποι­ή­σής της», προ­κά­λεσε τις αντι­δρά­σεις των περι­βαλ­λο­ντι­στών, με τον νομικό συντο­νι­στή της WWF-Ελλάς, Νίκο Χασιώτη, να παρα­τη­ρεί πως «παρέ­χουμε έτσι κίνητρο για συνε­χείς επεμ­βά­σεις στις καμένες εκτά­σεις, όπως κάψιμο, ξανα­κά­ψιμο, υλο­το­μία, όργωμα, κτίσιμο, ισο­πέ­δωση, δια­βροχή με δηλη­τή­ρια κ.λπ., έτσι ώστε να καθί­στα­ται πιο ευχερής η από­δειξη της αδυ­να­μίας ανα­δά­σω­σης». ‘Αλλωστε, «υπάρ­χουν δάση που δεν ανα­δα­σώ­νο­νται μέσα σε πέντε έτη, όπως τα ελα­το­δάση…»

Ο κος Χασιώ­της τάχθηκε επίσης κατά της «ορι­ζό­ντιας» νομι­μο­ποί­η­σης παρά­νο­μων δασικών εκχερ­σώ­σεων που προ­βλέ­πει το νομο­σχέ­διο (με την κατα­βολή χρη­μά­των και μόνο για τη συνέ­χιση αγρο­τι­κής καλ­λιέρ­γειας), επι­ση­μαί­νο­ντας πως κατά την περίοδο 1987-2007, «περίπου 9 εκατ. στρέμ­ματα δασών, και δασικών εκτά­σεων και γενικά χαμηλών εκτά­σεως βλά­στη­σης, έχουν γίνει γεωρ­γι­κές. Γνω­ρί­ζουμε ποιες απ’ αυτές τις εκτά­σεις αφορά η διάταξη; Δεν γίνεται καν διά­κριση ανάμεσα στις προ­στα­τευό­με­νες και μη, περιο­χές». Όσο για την τριετή παρά­ταση παρα­γω­γι­κών δρα­στη­ριο­τή­των σε κατα­πα­τη­μέ­νες δασικές εκτά­σεις που προ­βλέ­πει το άρθρο 12, ο κος Χασιώ­της παρα­τή­ρησε σκω­πτικά πως «μαθαί­νουμε ότι στην αγρο­τική οικο­νο­μία συμ­βάλ­λουν οι αυθαί­ρε­τοι Ιεροί Ναοί, οι αυθαί­ρε­τες εγκα­τα­στά­σεις πολι­τι­στι­κού χαρα­κτήρα (που στο παρελ­θόν ήταν μέχρι και ανα­ψυ­κτή­ρια λαϊκής μου­σι­κής), τα αυθαί­ρετα κέντρα περι­βαλ­λο­ντι­κής ενη­μέ­ρω­σης».

«Ούτε το ανέ­φι­κτο, ούτε η πεντα­ε­τία προ­βλέ­πο­νται για πρώτη φορά» απά­ντησε ο Ν. Ταγαράς. «Προ­βλέ­πο­νται ήδη από τον ν.998/1979 και έχουν κριθεί. Εμείς προ­βλέ­πουμε πως το ανέ­φι­κτο θα το κρίνει ο γενικός απο­κε­ντρω­μέ­νος γραμ­μα­τέας, ύστερα από εισή­γηση του οικείου δασάρχη» συμπλή­ρωσε.

Για τη νομι­μο­ποί­ηση των εκχερ­σώ­σεων δασικών εκτά­σεων, ο κος Ταγαράς ανέφερε πως «είτε θα δια­τη­ρή­σουμε τη αγρο­τική χρήση με κάποιο πρό­στιμο που θα αξιο­ποι­η­θεί για την δάσωση μιας περιο­χής που θα μας υπο­δεί­ξει ο δασάρ­χης, είτε θα πούμε στον αγρότη πως θα ξηλώ­σουμε το αμπέλι του και τις ελιές για να ξανα­φυ­τέ­ψουμε δάσος. Δεν είναι δυνατόν να στέλ­νουμε πρό­στιμα 200.000 ευρώ για τρία στρέμ­ματα, γιατί δεν έχει ο αγρότης να τα πλη­ρώ­σει».

Οι εκπρό­σω­ποι της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης τοπο­θε­τή­θη­καν ευνοϊκά απέ­να­ντι στο νομο­σχέ­διο:

Ο δήμαρ­χος Πεντέ­λης, Δ. Στερ­γίου, ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά πως η κεντρική πλατεία της Πεντέ­λης θεω­ρεί­ται δασική και ανα­δα­σω­τέα περιοχή, ενώ οι πλαγιές και τα λυκο­ρέ­ματα έχουν οικο­δο­μη­θεί από οικο­δο­μι­κούς συνε­ται­ρι­σμούς και βρί­σκο­νται εντός σχεδίου πόλεως. «Σήμερα, είμαστε εδώ για να στη­ρί­ξουμε τα αυτο­νό­ητα: Πως ό,τι έχει σχε­δια­στεί στο γενικό πολε­ο­δο­μικό σχέδιο, και κρα­τιέ­ται 15 χρόνια στα γραφεία των εκά­στοτε υπουρ­γών, θα πρέπει να απαλ­λα­γεί του δασικού και του ανα­δα­σω­τέου για να ανα­πνεύ­σουν οι δομη­μέ­νες αυτές περιο­χές».

Πλη­ρο­φο­ρίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ