M.Ιατρίδη: “Nα ξεκαθαρίσουν οι νησιώτες βουλευτές αν θα ψηφίσουν την κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ”

«Καλώ, λοιπόν, όλους τους νησιώ­τες κυβερ­νη­τι­κούς βου­λευ­τές να ξεκα­θα­ρί­σουν από το βήμα της Βουλής αν σκο­πεύ­ουν να ψηφί­σουν την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ. Γιατί, μια τέτοια εξέλιξη θα εντα­φιά­σει, και με δική σας ευθύνη, με τη δική σας θετική ψήφο, τη νησιω­τική Ελλάδα και οι «φίλοι» μας οι Τούρκοι δεν θα χρειά­ζο­νται καν τους κανόνες εμπλο­κής. Θα έχουν μπροστά τους ελλη­νικά νησιά χωρίς Έλληνες κατοί­κους» τόνισε η Μίκα Ιατρίδη από το βήμα της Βουλής.

Ως ειδική αγο­ρή­τρια της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής ομάδας των Ανε­ξάρ­τη­των Δημο­κρα­τι­κών Βου­λευ­τών, στη συζή­τηση του νομο­σχε­δίου που περι­λαμ­βά­νει, μεταξύ άλλων, και τη ρύθμιση για τα χρέη των μικρών επι­χει­ρή­σεων και επαγ­γελ­μα­τιών, η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ανα­φέρ­θηκε και στην τρο­πο­λο­γία που κατέ­θεσε η κυβέρ­νηση.

Η Μίκα Ιατρίδη υπο­στή­ριξε ότι με τη συγκε­κρι­μένη ρύθμιση η κυβέρ­νηση δίνει τόσο μεγάλη δύναμη στις τρά­πε­ζες, ώστε δεν λύνει, αλλά παρα­τεί­νει το πρό­βλημα των “κόκ­κι­νων” δανείων. Περαι­τέρω, η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου σημεί­ωσε ότι, από τη στιγμή που οι διοι­κή­σεις των τρα­πε­ζών θα απο­φα­σί­ζουν για τις ρυθ­μί­σεις των χρεών, μια και δεν προ­βλέ­πε­ται κάποιος ανε­ξάρ­τη­τος φορέας, τότε αυτές είναι που θα μπορούν να επα­να­σχε­διά­σουν τον επι­χει­ρη­μα­τικό χάρτη της χώρας.

Στην ομιλία της, η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ανα­φέρ­θηκε και στην τρο­πο­λο­γία που κατέ­θε­σαν οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Δημο­κρα­τι­κοί Βου­λευ­τές, με την οποία βελ­τιώ­νε­ται η κυβερ­νη­τική ρύθμιση και ανοί­γουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις ώστε να επω­φε­λη­θούν περισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις και επαγ­γελ­μα­τίες.

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την εισή­γηση της, η Μίκα Ιατρίδη παρου­σί­ασε και την τρο­πο­λο­γία των Ανε­ξάρ­τη­των Δημο­κρα­τι­κών Βου­λευ­τών σχετικά με την αντι­στάθ­μιση των απω­λειών που υπέ­στη­σαν από το PSI οι μικρό-ομολογιούχοι.

Σε σχέση με την άρση των πλει­στη­ρια­σμών για την πρώτη κατοι­κία, η βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ζήτησε να μην αρθεί το καθε­στώς σημειώ­νο­ντας ότι, «δεν υπάρχει πιο κόκκινη γραμμή από έναν οικο­γε­νειάρχη, ή τον οποιο­δή­ποτε που θα κληθεί να υπε­ρα­σπι­στεί το μονα­δικό σπίτι του. Και η γραμμή μεταξύ της ανάσας που επι­κα­λεί­στε ως κυβέρ­νηση, με την πύρινη οργή του κόσμου που θα βλέπει να χάνει την κατοι­κία του, είναι πολύ λεπτή και πολύ κόκκινη».

Ακο­λου­θεί το κείμενο της ομιλίας:

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

Πρέπει να συμ­βαί­νει πρώτη φορά στα χρονικά της Βουλής να συζη­τάμε νομο­σχέ­διο του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης, αλλά κατ’ ουσία, να συζη­τάμε ξεχω­ρι­στά νομο­σχέ­δια, τα οποία έχουν κατα­τε­θεί με τη μορφή τρο­πο­λο­γιών.

Για μένα, μια νέα βου­λευτή, η τακτική αυτή θα πρέπει να στα­μα­τή­σει.

Μπορεί, ενδε­χο­μέ­νως να βοηθά τον επι­κοι­νω­νιακό σχε­δια­σμό και τον καθο­ρι­σμό της ατζέ­ντας στα μέσα ενη­μέ­ρω­σης, αλλά, θεσμικά είναι μια τακτική απα­ρά­δε­κτη η οποία υπο­βαθ­μί­ζει το πολι­τικό μας σύστημα.

Αυτή η τακτική να πρέπει να στα­μα­τή­σει σύντομα.

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

Στην εισή­γηση μου επί των άρθρων θα επι­κε­ντρωθώ στις τρο­πο­λο­γίες που έχουν κατα­τε­θεί.

Άλλωστε στις δια­τά­ξεις του νομο­σχε­δίου του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης έχει ανα­φερ­θεί και θα ανα­φερ­θεί ξανά, ο κοι­νο­βου­λευ­τι­κός μας εκπρό­σω­πος, ο κ. Καπερ­νά­ρος.

Πριν προ­χω­ρήσω, όμως, θα ήθελα να κάνω μια δια­πί­στωση.

Ήδη, η Τρόικα, σύμφωνα με δημο­σιεύ­ματα του τύπου έχει απο­στεί­λει επι­στολή με 19 προ­α­παι­τού­μενα, τα οποία αναι­ρούν όλον τον επι­κοι­νω­νιακό σχε­δια­σμό της κυβέρ­νη­σης, για τις περί­φη­μες ανάσες, την έξοδο από τα Μνη­μό­νια και τα όμοια.

Καθι­στούν ακόμα και τη σημε­ρινή συζή­τηση άνευ αντι­κει­μέ­νου, αφού η Τρόικα μπορεί να επι­βάλ­λει τις απόψεις της, παρά τις δια­βε­βαιώ­σεις της κυβερ­νη­τι­κής εκπρο­σώ­που ότι όλα αυτά είναι συνη­θι­σμένη, δήθεν, ανταλ­λαγή εγγρά­φων.

Μεταξύ των προ­α­παι­τού­με­νων, περι­λαμ­βά­νε­ται και η κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ για τα νησιά μας, την ακρι­τική νησιω­τική Ελλάδα.

Καλώ λοιπόν όλους τους νησιώ­τες κυβερ­νη­τι­κούς βου­λευ­τές να ξεκα­θα­ρί­σουν από το βήμα της Βουλής αν σκο­πεύ­ουν να ψηφί­σουν την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ.

Γιατί, μια τέτοια εξέλιξη θα εντα­φιά­σει, και με δική σας ευθύνη, με τη δική σας θετική ψήφο, τη νησιω­τική Ελλάδα και οι «φίλοι» μας οι Τούρκοι δεν θα χρειά­ζο­νται καν τους κανόνες εμπλο­κής.

Θα έχουν μπροστά τους ελλη­νικά νησιά χωρίς Έλληνες κατοί­κους.

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

Μετά από πολλές παλι­νω­δίες, ο Υπουρ­γός Ανά­πτυ­ξης, λίγο πριν μετα­κο­μί­σει στο Υπουρ­γείο Εθνικής Άμυνας, κατέ­θεσε ως τρο­πο­λο­γία τη ρύθμιση χρεών για τις μικρές επι­χει­ρή­σεις, αυτό που θα έπρεπε να ήταν ένα κανο­νικό νομο­σχέ­διο.

Ένα νομο­σχέ­διο που να βάζει τα θεμέλια για ανα­γκαίες και μόνιμες αλλαγές στον πτω­χευ­τικό κώδικα, ώστε να μην υιο­θε­τού­νται περι­στα­σια­κές και ευκαι­ρια­κές λύσεις.

Με εκπρό­θε­σμη τρο­πο­λο­γία σε άσχετο νομο­σχέ­διο άλλου υπουρ­γείου και με τη δια­δι­κα­σία του κατε­πεί­γο­ντος η κυβέρ­νηση προ­ώ­θησε στη Βουλή την πολύ-αναμενόμενη ρύθμιση για τα μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια επαγ­γελ­μα­τιών και επι­χει­ρή­σεων.

Λόγω των δια­δι­κα­σιών του κατε­πεί­γο­ντος δεν κλή­θη­καν οι κοι­νω­νι­κοί φορείς για να τοπο­θε­τη­θούν, τη στιγμή που ουσια­στικά με την τρο­πο­λο­γία αυτή προ­τεί­νε­ται η κατάρ­γηση του νόμου Κατσέλη.

Είναι κάτι παρα­πάνω από προ­φα­νές ότι η τρο­πο­λο­γία για τα «κόκκινα» επι­χει­ρη­μα­τικά δάνεια παρα­δί­δει 110 – 120 χιλ. μικρο­με­σαί­ους αλλά και μεγά­λους επι­χει­ρη­μα­τίες, στο έλεος και την προ­ε­κλο­γική ομηρία τρα­πε­ζι­τών και κυβέρ­νη­σης, σε ένα του­λά­χι­στον περί­εργο παι­χνίδι ελέγχου των πολι­τι­κών εξε­λί­ξεων.

Ταυ­τό­χρονα, τρά­πε­ζες και κυβέρ­νηση απο­κτούν τη δυνα­τό­τητα να ξανα­γρά­ψουν εν λευκώ τον επι­χει­ρη­μα­τικό χάρτη της χώρας στην κατεύ­θυνση της δια­πλο­κής, της συγκέ­ντρω­σης και του ελέγχου του, με μόνα εμπόδια τα προ­βλή­ματα που έχει η τρο­πο­λο­γία – νομο­σχέ­διο να εφαρ­μο­στεί στην πράξη.

Σχετικά με το ποιος φορέας θα απο­φα­σί­ζει και με ποια κρι­τή­ρια, η απά­ντηση είναι ενδει­κτική του στρα­τη­γι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού της κυβέρ­νη­σης. Την απόφαση για τη ρύθμιση των δανείων σύμφωνα με την τρο­πο­λο­γία που οδεύει προς ψήφιση στο Κοι­νο­βού­λιο την παίρ­νουν απο­κλει­στικά οι τρά­πε­ζες.

Τα κρι­τή­ρια για την απόφαση δεν καθο­ρί­ζο­νται καθόλου στην τρο­πο­λο­γία, δηλαδή η κάθε τράπεζα θα απο­φα­σί­ζει με βάση μια λίστα κρι­τη­ρίων και εργα­λείων ποια θα χρη­σι­μο­ποιεί κατά περί­πτωση δια­τη­ρώ­ντας απο­λύ­τως τον απο­φα­σι­στικό ρόλο.

Είναι προ­φα­νές από την τρο­πο­λο­γία αυτή, ότι στην αντί­ληψη της κυβέρ­νη­σης οι τρά­πε­ζες απο­τε­λούν πλέον τον ηγέτη της οικο­νο­μίας, και ότι οι επι­χει­ρή­σεις της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας, θα πρέπει να έχουν μια σχέση εξάρ­τη­σης από τις τρά­πε­ζες.

Με αυτή τη δια­δι­κα­σία οι διοι­κή­σεις των τρα­πε­ζών θα απο­φα­σί­ζουν για την ανα­διάρ­θρωση ολό­κλη­ρων κλάδων της οικο­νο­μίας, έμμεσα δηλαδή για την παρα­γω­γική ανα­συ­γκρό­τηση της χώρας.

Η κυβέρ­νηση τελικά με την τρο­πο­λο­γία αυτή που δίνει τόσο μεγάλη δύναμη στις τρά­πε­ζες δεν λύνει, αλλά στην ουσία παρα­τεί­νει το πρό­βλημα των “κόκ­κι­νων” δανείων.

Δια­βά­ζο­ντας ακόμα κανείς τις παρα­τη­ρή­σεις των ενδια­φε­ρό­με­νων φορέων θα μπο­ρούσε να συνο­ψί­σει την τρο­πο­λο­γία αυτή με την εξής φράση: «Πολύ λίγα, πολύ αργά».

Και αυτό γιατί, εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες επι­χει­ρή­σεις έχουν ήδη κλείσει, αφού την τελευ­ταία πεντα­ε­τία υπέ­στη­σαν μια άνευ προη­γου­μέ­νου οικο­νο­μική κατα­στροφή, ως απο­τέ­λε­σμα της βίαιης υφε­σια­κής πολι­τι­κής και δεν κατά­φε­ραν να μείνουν ανοι­κτές.

Τα απο­τε­λέ­σματα γνωστά. Κατάρ­ρευση εισο­δη­μά­των για χιλιά­δες επι­χει­ρή­σεις και νοι­κο­κυ­ριά, κατάρ­ρευση εσόδων για το κράτος, πρό­βλημα στα ταμεία μας και το σκλη­ρό­τερο όλων, κατα­κό­ρυφη αύξηση και πρωτιά της χώρας μας στην ανεργία, στην Ευρω­παϊκή Ένωση.

Επειδή, όμως, έχει γίνει ένα βήμα – από το τίποτα κάτι είναι και αυτό – πιστεύω ότι μπορούν να γίνουν και άλλες βελ­τιώ­σεις, ώστε όλες και περισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις να μπουν στη ρύθμιση.

Οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Δημο­κρα­τι­κοί Βου­λευ­τές κατα­θέ­σαμε τρο­πο­λο­γία, για να βελ­τιω­θεί σημα­ντικά η ρύθμιση του Υπουρ­γείου Ανά­πτυ­ξης.

Συνο­πτικά αναφέρω;

1. Την απα­λοιφή του αόρι­στου όρου «βιώ­σι­μων» όσον αφορά στις μικρές επι­χει­ρή­σεις, ο οποίος αφήνει ανοιχτή την πόρτα για αυθαι­ρε­σίες από τις διοι­κή­σεις των τρα­πε­ζών αλλά και για ρου­σφε­το­λο­γι­κές παρεμ­βά­σεις.

2. Το συνο­λικό ποσό που θα παρα­μεί­νει για απο­πλη­ρωμή μέσω της ρύθ­μι­σης «να μην υπερ­βαί­νει το 50% της καθαρής περιου­σια­κής θέσης του οφει­λέτη» αντί της κυβερ­νη­τι­κής πρό­βλε­ψης «να μην υπερ­βαί­νει το 75%».

Είναι πλέον δεδο­μένο της αγοράς ότι οι πραγ­μα­τι­κές αξίες βρί­σκο­νται πολύ πιο κάτω από το 50% των σημε­ρι­νών αντι­κει­με­νι­κών αξιών. Με τον προσ­διο­ρι­σμό της καθαρής θέσης που προ­βλέ­πε­ται από την ειση­γού­μενη διάταξη, θα προ­κύ­ψει πλα­σμα­τική «καθαρή θέση». Πάνω σε αυτήν την πλα­σμα­τική θέση, δυστυ­χώς θα μπορεί να υπο­λο­γι­στεί το «έως το 75%» της καθαρής περιου­σια­κής θέσης της επι­χεί­ρη­σης, με απο­τέ­λε­σμα να μηδε­νι­σθούν οι προσ­δο­κίες της επι­χεί­ρη­σης για σοβαρές και ουσια­στι­κές δια­γρα­φές υπο­χρε­ώ­σεων.

3. Την πρό­βλεψη διά­τα­ξης για την ορι­στική δια­γραφή των ποσών που έχουν προ­κύ­ψει από τους συνε­χείς και εξο­ντω­τι­κούς ανα­το­κι­σμούς, ώστε στον δια­κα­νο­νι­σμό με τις Τρά­πε­ζες να παρα­μεί­νει προς ρύθμιση μόνο το κεφά­λαιο και οι προ­βλε­πό­με­νοι τόκοι.

4. Την πρό­βλεψη έκτα­κτου μηχα­νι­σμού δευ­τε­ρο­βάθ­μιας κρίσης, που θα συγκρο­τεί­ται σε κάθε Περι­φέ­ρεια της χώρας, έτσι ώστε η εφαρ­μογή του νόμου να γίνει με όσο το δυνατόν πιο αντι­κει­με­νικό τρόπο.

5. Την πρό­βλεψη διά­τα­ξης για τις επι­χει­ρή­σεις που θα ρυθ­μί­σουν τις υπο­χρε­ώ­σεις τους με τις τρά­πε­ζες, Η ΟΠΟΙΑ θα ανα­στέλ­λει για δύο χρόνια όλα τα δυσμενή στοι­χεία, που τηρού­νται στον «Τει­ρε­σία» και στις Τρά­πε­ζες.

Πιστεύω ότι με αυτές τις αλλαγές θα δοθεί η ευκαι­ρία σε περισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις να μπουν στη ρύθμιση.

Και ας το έχει υπόψη της η κυβέρ­νηση:

Όσες περισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις συνε­χί­ζουν και λει­τουρ­γούν παρα­γω­γικά και όχι απλά να ξεπλη­ρώ­νουν τις δυσβά­στα­χτες οφειλές τους, τόσο περισ­σό­τερο θα μειωθεί η ανεργία στη χώρα μας, ή, του­λά­χι­στον, δεν θα αυξηθεί.

Και επι­τρέψτε μου εδώ να επα­να­λάβω τη γενι­κό­τερη δια­πί­στωση, μια δια­πί­στωση που συζη­τεί­ται στην αγορά:

Με την κυβερ­νη­τική αυτή ρύθμιση δίδεται λευκή επιταγή στις τρα­πε­ζι­κές διοι­κή­σεις στο να προ­βαί­νουν σε στο­χευ­μένη εκκα­θά­ριση επι­χει­ρή­σεων στα χαρ­το­φυ­λά­κια τους χωρίς αντι­κει­με­νικά προσ­διο­ρι­σμένα κρι­τή­ρια.

Εκχω­ρεί­ται στις τρά­πε­ζες το δικαί­ωμα να επι­λέ­γουν ποια χρέη θα έχουν προ­τε­ραιό­τητα και ποια όχι. Η ανα­διάρ­θρωση κλάδων σε τοπικό και εθνικό

επίπεδο θα περάσει μέσα από πελα­τεια­κές λογικές, όπως είπα και παρα­πάνω. Ταυ­τό­χρονα δεν γίνεται ουδεμία αναφορά ή πρό­βλεψη για κατα­να­λω­τικά δάνεια ιδιωτών που επίσης απο­τε­λούν θηλιά για χιλιά­δες νοι­κο­κυ­ριά

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

Θα ήθελα ακόμα να ανα­φερθώ και στην τρο­πο­λο­γία που κατέ­θε­σαν οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Δημο­κρα­τι­κοί Βου­λευ­τές για τους μικρό-ομολογιούχους.

Είναι αλήθεια ότι με το PSI είμαστε η μονα­δική χώρα που κατά­φερε να κου­ρέ­ψει τον εαυτό της, να κλα­δέ­ψει τα πόδια της, με τρα­γι­κές συνέ­πειες στην οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία.

Γιατί είναι αλήθεια ότι αυτοί που υπέ­στη­σαν τις συνέ­πειες του κου­ρέ­μα­τος ήταν τα ασφα­λι­στικά ταμεία και οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες – που ανα­κε­φα­λαιο­ποι­ή­θη­καν από το Ελλη­νικό Κράτος – ενώ την ίδια στιγμή, τρά­πε­ζες του εξω­τε­ρι­κού, που τον Μάιο του 2010 κατεί­χαν μεγάλο αριθμό ομο­λό­γων, τα πού­λη­σαν είτε στην Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα, είτε στη δευ­τε­ρο­γενή αγορά ομο­λό­γων.

Είναι ζήτημα εμπι­στο­σύ­νης, λοιπόν, το ελλη­νικό δημόσιο να δώσει λύση για τους μικρό-ομολογιούχους και αυτό ζητάμε και εμείς με την τρο­πο­λο­γία που έχουμε κατα­θέ­σει.

Πολύ συνο­πτικά, εμείς προ­τεί­νουμε να εκδί­δο­νται νέοι τίτλοι σε συνάρ­τηση με το ύψος της ζημίας που υπέ­στη­σαν από την ανα­γκα­στική συμ­με­τοχή τους στη δια­δι­κα­σία αντι­κα­τά­στα­σης των τίτλων τους, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του Ν. 4050/2012 και η οποία υπο­λο­γί­ζε­ται σε ποσοστό 53,5% της αξίας των τίτλων πριν την αντι­κα­τά­στασή τους.

Από εκεί και πέρα, ανάλογα με το ύψος των απω­λειών και ως 100.000 ευρώ, προ­τεί­νε­ται να εκδί­δο­νται ομόλογα ίσης αξίας με τις απώ­λειες και τα οποία θα έχουν διάρ­κεια από 3 έως και 9 έτη.

Για απώ­λειες πάνω από 100.000 ευρώ εκδί­δο­νται ομόλογα στο 50%, ή στο 25%, ή στο 12.5% ή στο 6% της αξίας, ανάλογα με το εύρος της ζημιάς, και με διάρ­κεια 10 ετών.

Πιστεύ­ουμε ότι έτσι όπως έχουν εξε­λι­χθεί τα πράγ­ματα και με δεδο­μένη την αδικία που υπέ­στη­σαν οι μικρο-ομολογιούχοι, οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Δημο­κρα­τι­κοί Βου­λευ­τές, προ­τεί­ναμε την εν λόγω τρο­πο­λο­γία, με σκοπό την απο­ζη­μί­ωση των κατόχων ομο­λό­γων σε βάθος δεκα­ε­τίας, προ­στα­τεύ­ο­ντας ταυ­τό­χρονα το Δημόσιο Συμ­φέ­ρον και απο­κλεί­ο­ντας τους κερ­δο­σκό­πους που αγό­ρα­σαν ομόλογα στην δευ­τε­ρο­γενή αγορά μετά την είσοδο της χώρας στον μηχα­νι­σμό στή­ρι­ξης τον Μάιο 2010.

Πρέπει η κυβέρ­νηση να αντι­με­τω­πί­σει το συγκε­κρι­μένο ζήτημα.

Θα ήθελα ακόμα να επι­ση­μάνω και τη φημο­λο­γία που έχει ανα­πτυ­χθεί γύρω από την προ­στα­σία από τους πλει­στη­ρια­σμούς της πρώτης κατοι­κίας.

Ακόμα και οι τρά­πε­ζες θεωρούν ότι η απε­λευ­θέ­ρωση των πλει­στη­ρια­σμών δεν χρειά­ζε­ται. Η Τρόικα όμως επι­μέ­νει.

Εμείς, οι Ανε­ξάρ­τη­τοι Δημο­κρα­τι­κοί Βου­λευ­τές προ­τεί­νουμε να παρα­μεί­νει το καθε­στώς της προ­στα­σίας της πρώτης κατοι­κίας.

Σε τελική ανάλυση, αν μιλάμε για κόκ­κι­νες γραμμές, δεν υπάρχει πιο κόκκινη γραμμή από έναν οικο­γε­νειάρχη, ή τον οποιο­δή­ποτε που θα κληθεί να υπε­ρα­σπι­στεί το μονα­δικό σπίτι του.

Και η γραμμή μεταξύ της ανάσας που επι­κα­λεί­στε ως κυβέρ­νηση, με την πύρινη οργή του κόσμου που θα βλέπει να χάνει την κατοι­κία του, είναι πολύ λεπτή και πολύ κόκκινη.

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

Έχω πει πολλές φορές, σε αρκετές παρεμ­βά­σεις μου από αυτό εδώ το βήμα, ότι η πραγ­μα­τι­κό­τητα μας κρίνει όλους μας.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα απο­κα­λύ­πτει όλα τα επι­κοι­νω­νιακά τεχνά­σματα.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα που ζουν οι πολίτες είναι αυτή που τους καθιστά δύσπι­στους απέ­να­ντι σε αυτά που λέει ότι θα κάνει, αλλά, τελικά, με την πίεση της Τρόικας, η κυβέρ­νηση δεν κάνει.

Μην υπο­τι­μάτε την πραγ­μα­τι­κό­τητα που ζουν οι Ελλη­νί­δες και οι Έλληνες, δώστε ουσια­στι­κές λύσεις σε μια κοι­νω­νία και μια οικο­νο­μία που έχουν απελ­πι­σμένα ανάγκη.

Σας ευχα­ρι­στώ.