Ροδίτης κατηγορείται ότι δάνεισε με τόκο 290%!!

Τις κατη­γο­ρίες της τοκο­γλυ­φίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση, της πλα­στο­γρα­φίας μετά χρήσεως και της απάτης  επί δικα­στη­ρίω, ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας, αντι­με­τω­πί­ζει ένας κάτοι­κος της Ρόδου με απευ­θείας κλήση της Εισαγ­γε­λίας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται συγκε­κρι­μένα, κατά το χρονικό διά­στημα από την 8-9-2008 έως και την 31-10-2009, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την ανάγκη δανειο­λή­πτη, να συνο­μο­λό­γησε και να πήρε για τον εαυτό του περιου­σιακά ωφε­λή­ματα, τα οποία υπερ­βαί­νουν το κατά το νόμο θεμιτό ποσοστό του τόκου υπε­ρη­με­ρίας, καθώς και το κατά νόμο θεμιτό ποσοστό του δικαιο­πρα­κτι­κού τόκου (ο οποίος υπο­λεί­πε­ται κατά δύο ποσο­στιαίες μονάδες (-2%) του εκά­στοτε ισχύ­ο­ντος τόκου υπε­ρη­με­ρίας), τα οποία, σύμφωνα με το άρθρο 3 §2 του Ν.2842/2000, ανερ­χό­ταν σε ποσοστό επί του κεφα­λαίου ως ακο­λού­θως:

-Από 9-7-2008 έως 7-10-2008, σε ποσοστό 12,25% για τόκους υπε­ρη­με­ρίας και 10,25% γιο δικαιο­πρα­κτι­κούς τόκους.

-Από 8-10-2008 έως 8-10-2008, σε ποσοστό 11,75% για τόκους υπε­ρη­με­ρίας και 9,75% για δικαιο­πρα­κτι­κούς τόκους.

-Από 9-10-2008 έως 10-11-2008, σε ποσοστό 11,25% για τόκους υπε­ρη­με­ρίας και 9,25% για δικαιο­πρα­κτι­κούς τόκους.

-Από 11-11-2008 έως 9-12-2008, σε ποσοστό 10,75% για τόκους υπε­ρη­με­ρίας και 8,75% για δικαιο­πρα­κτι­κούς τόκους.

-Από   10-12-2008   έως   10-3-2009,   σε   ποσοστό   10,00%   για   τόκους υπε­ρη­με­ρίας και 8,00% για δικαιο­πρα­κτι­κούς τόκους.

-Από 11-3-2009 έως 7-4-2009, σε ποσοστό 9,50% για τόκους υπε­ρη­με­ρίας και 7,50% για δικαιο­πρα­κτι­κούς τόκους.

-Από 8-4-2009 έως 12-5-2009, σε ποσοστό 9,25% για τόκους υπε­ρη­με­ρίας και 7,25% για δικαιο­πρα­κτι­κούς τόκους        και

-Από 13-5-2009 έως 12-4-2011, σε ποσοστό 8,75% για τόκους υπε­ρη­με­ρίας και 6,75% για δικαιο­πρα­κτι­κούς τόκους.

Συγκε­κρι­μένα, κατά το χρονικό διά­στημα από την 8-9-2008 έως και την 31-10-2009,     ο     κατη­γο­ρού­με­νος    φέρεται να  δάνεισε  στον     μηνυτή, πρόεδρο εδρεύ­ου­σας στην Κρε­μα­στή Ρόδου ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας,    το συνο­λικό χρη­μα­τικό ποσό των δέκα χιλιά­δων ευρώ ως κεφά­λαιο και να απαί­τησε να του κατα­βά­λει εντός χρο­νι­κού  δια­στή­μα­τος δεκα­τριών  μηνών,  επι­πλέον  του  ανωτέρω κεφα­λαίου, το χρη­μα­τικό ποσό των 29.000 ευρώ, ενώ οι κατά νόμο θεμιτοί τόκοι υπε­ρη­με­ρίας και δικαιο­πρα­κτι­κοί τόκοι ανέρ­χο­νταν από την επομένη ημέρα της γέν­νη­σης της οφειλής (ήτοι από την 9-9-2008) και μέχρι τη συμ­φω­νη­θείσα εξό­φλησή της (ήτοι την 31-10-2009), συνο­λικά στο ποσό των 881,06 ευρώ.

Ο μηνυτής τρι­τεγ­γυ­ή­θηκε υπέρ της απο­δέ­κτριας εται­ρείας, δεκα­τρείς συναλ­λαγ­μα­τι­κές συνο­λι­κού ποσού 39.000 ευρώ, εκδό­σεως του κατη­γο­ρου­μέ­νου σε διαταγή του ιδίου, ποσού 3.000 € η κάθε μια, με ημε­ρο­μη­νία έκδοσης όλων την 8-9-2008 στη Ρόδο και με ημε­ρο­μη­νία απο­δο­χής ομοίως την 8-9-2008 και με ημε­ρο­μη­νίες λήξεως, η πρώτη την 31-10-2008, η δεύτερη την 30-11-2008, η τρίτη την 31-12-2008, η τέταρτη την 31-1-2009, η πέμπτη την 28-2-2009, η έκτη την 31-3-2009, ή έβδομη την 30-4-2009. Η όγδοη την 31-5-2009, η ένατη την 30-6-2009, η δέκατη την 31-7-2009, ή ενδέ­κατη την 31-8-2009, η δωδέ­κατη την 30-9-2009 και η δέκατη τρίτη την 31-10-2009.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο κατη­γο­ρού­με­νος, φέρεται, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την οικο­νο­μική ένδεια που αντι­με­τώ­πιζε ο μηνυτής και την άμεση ανάγκη του για ρευ­στό­τητα χρη­μά­των λόγω της εμπο­ρι­κής του δρα­στη­ριό­τη­τας, να συνο­μο­λό­γησε και να πήρε για τον εαυτό του, για χρονικό διά­στημα δεκα­τριών μόλις μηνών τόκους 29.000 €, ήτοι ποσοστό τόκου 290% ποσό που υπερ­βαί­νει κατά πολύ τους κατά νόμο θεμι­τούς επι­μέ­ρους τόκους υπε­ρη­με­ρίας και δικαιο­πρα­κτι­κούς τόκους.

Ο ίδιος κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται την 6-3-2009, να κατάρ­τισε πλαστό έγγραφο, και συγκε­κρι­μένα να συνέ­ταξε τη φέρουσα ημε­ρο­μη­νία 8-9-2008 δήλωση ανα­γνώ­ρι­σης οφειλής, σύμφωνα με το περιε­χό­μενο της οποίας ο μηνυτής ανα­γνω­ρί­ζει και απο­δέ­χε­ται ως τρι­τεγ­γυ­η­τής τις δεκα­τρείς συναλ­λαγ­μα­τι­κές, συνο­λι­κού ποσού 39.000 ευρώ.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να έθεσε επί του εγγρά­φου τη δική του υπο­γραφή και κάτωθι αυτής να ανέ­γραψε το όνομα του, και στη, θέση «ο δηλών νόμιμος εκπρό­σω­πος» και προ­σω­πι­κώς να ανέ­γραψε το όνομα του εγκα­λού­ντος και κάτωθι αυτού να έθεσε χει­ρό­γραφα υπο­γραφή κατ’ απο­μί­μηση της υπο­γρα­φής του.

Φέρεται επι­πλέον να προ­σκό­μισε την ανωτέρω πλα­στο­γρα­φη­μένη δήλωση ανα­γνώ­ρι­σης οφειλής μαζί με την από 6-3-2009 αίτηση του για έκδοση δια­τα­γής πλη­ρω­μής ενώπιον της Δικαστή του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χει την έκδοσή της.

Επεισε εξάλλου, όπως κατη­γο­ρεί­ται, Δικαστή του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου να κάνει δεκτή την αίτησή του και να εκδώσει την 16-3-2009 σε βάρος του εγκα­λού­ντος Διαταγή Πλη­ρω­μής.

Στη συνέ­χεια, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να επέδωσε την 30-3-2009 στον εγκα­λού­ντα επιταγή προς εκτέ­λεση της ως άνω δια­τα­γής πλη­ρω­μής για το ποσό των 42.780,49 €, στο οποίο συμπε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν το κεφά­λαιο, η δικα­στική δαπάνη και λοιπές δαπάνες για την έκδοση απο­γρά­φου, τη σύνταξη της επι­τα­γής, της εντολής προς επίδοση, την επίδοση και τους νόμι­μους τόκους, και να προ­χώ­ρησε την 3-4-2009 στην κατά­σχεση περιου­σια­κών στοι­χείων του εγκα­λού­ντος δυνάμει της με αριθμό   2916/2009   έκθεσης   ανα­γκα­στι­κής   κατά­σχε­σης   κινητών   πραγ­μά­των (εμπο­ρευ­μά­των) από κατά­στημα υπο­δη­μά­των που δια­τη­ρεί στη Ρόδο.