Κοινό μυστικό στη δημοτική αρχή η απειλή επικίνδυνης ρύπανσης στον Βιολογικό, με σφραγίδα δημάρχου και σιωπή απέναντι στους πολίτες!

• Το ιστο­ρικό της κατε­πεί­γου­σας ανά­θε­σης των 46.600.000 ευρώ που παρου­σί­ασε ο κ. Βαγια­νός στο Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ απο­κα­λύ­πτει, μέσα από τα ίδια τα υπη­ρε­σιακά έγγραφα, ότι ο κίν­δυ­νος υπερ­φόρ­τι­σης του Βιο­λο­γι­κού και εκδή­λω­σης επι­κίν­δυ­νης ρύπαν­σης ήταν επι­σή­μως κατα­γε­γραμ­μέ­νος από την πρώτη εβδο­μάδα του 2026, ότι μεσο­λά­βησε προ­σω­πική παρέμ­βαση του δημάρ­χου κ. Κολιάδη προς την Πολι­τική Προ­στα­σία και ότι η ίδια η ΔΕΥΑΡ ομο­λο­γεί εγγρά­φως ενώπιον της ΕΑΔΗΣΥ τόσο την αδυ­να­μία επε­ξερ­γα­σίας των λυμάτων όσο και την υπερ­χεί­λισή τους στο περι­βάλ­λον. Κανείς, ωστόσο, δεν ενη­μέ­ρωσε ποτέ τον κόσμο

Η απά­ντηση που επι­χεί­ρησε να δώσει ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ κ. Σωτήρης Βαγια­νός στις απο­κα­λύ­ψεις για τη ρύπανση στη θαλάσ­σια περιοχή του Βιο­λο­γι­κού στο Βόδι, παρα­δί­δο­ντας στα μέλη του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου το πλήρες ιστο­ρικό της δια­δι­κα­σίας ανά­θε­σης του κατε­πεί­γο­ντος έργου των 46.600.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ, κατέ­ληξε να λει­τουρ­γεί ενα­ντίον του. Διότι το ιστο­ρικό αυτό, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στα επίσημα έγγραφα, στις απο­φά­σεις του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου, στην αλλη­λο­γρα­φία του Δήμου Ρόδου με τη Γενική Γραμ­μα­τεία Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας και στην έκθεση απόψεων της ΔΕΥΑΡ προς την Ενιαία Αρχή Δημο­σίων Συμ­βά­σεων, συν­θέ­τει μια αμεί­λι­κτη χρο­νο­λο­γική αλυσίδα. Μια αλυσίδα που απο­δει­κνύει ότι το πρό­βλημα ήταν γνωστό στη δημο­τική αρχή σε ολό­κληρη την ιεραρ­χία της, από τις υπη­ρε­σίες της ΔΕΥΑΡ έως το γραφείο του δημάρ­χου, επί μήνες πριν φτάσουν οι πρώτες εικόνες ρύπαν­σης στη δημο­σιό­τητα. Και ότι σε όλο αυτό το διά­στημα, ενώ τα έγγραφα μιλού­σαν για επα­πει­λού­μενο κίνδυνο επι­κίν­δυ­νης ρύπαν­σης, για διαρκή και άμεσο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και για αδυ­να­μία της εγκα­τά­στα­σης να επε­ξερ­γα­στεί τα λύματα, η επίσημη ενη­μέ­ρωση προς τους πολίτες ήταν ανύ­παρ­κτη.

5 Ιανουα­ρίου 2026: η κήρυξη που προ­δί­δει τα πάντα

Η αφε­τη­ρία της υπό­θε­σης δεν βρί­σκε­ται στην κακο­και­ρία της 21ης και 22ης Ιανουα­ρίου 2026, την οποία επι­κα­λεί­ται η ΔΕΥΑΡ ως το απρό­βλε­πτο γεγονός που δικαιο­λο­γεί την κατε­πεί­γουσα δια­δι­κα­σία. Βρί­σκε­ται 16 ημέρες νωρί­τερα. Με την υπ’ αριθμόν πρω­το­κόλ­λου Α0021/05-01-2026 απόφαση του Γενικού Γραμ­μα­τέα Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, η οποία εκδό­θηκε σε συνέ­χεια του υπ’ αριθμόν 442/5-1-2026 εγγρά­φου του ίδιου του Δήμου Ρόδου, ο Δήμος κηρύ­χθηκε σε κατά­σταση Ειδικής Κινη­το­ποί­η­σης Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, κατ’ εφαρ­μογή του άρθρου 26 του Ν. 4662/2020, «λόγω επα­πει­λού­με­νου κιν­δύ­νου εκδή­λω­σης επι­κίν­δυ­νης ρύπαν­σης», με χρονική ισχύ έως τις 6 Ιουλίου 2026.

Η δια­τύ­πωση δεν επι­δέ­χε­ται παρερ­μη­νείες. Στις 5 Ιανουα­ρίου 2026, με αίτημα του ίδιου του Δήμου, το κράτος ανα­γνώ­ρισε επι­σή­μως ότι στη Ρόδο επα­πει­λεί­ται επι­κίν­δυνη ρύπανση συν­δε­ό­μενη με την υπερ­φόρ­τιση της Εγκα­τά­στα­σης Επε­ξερ­γα­σίας Λυμάτων στο Βόδι. Το στοι­χείο αυτό, το οποίο επι­κα­λεί­ται στην προ­σφυγή της και η ΑΚΤΩΡ, σημαί­νει ότι η δημο­τική αρχή όχι απλώς γνώριζε το πρό­βλημα πριν από την κακο­και­ρία που παρου­σιά­ζε­ται ως έκτακτο συμβάν, αλλά είχε ήδη κινήσει δια­δι­κα­σίες έκτα­κτης ανάγκης για αυτό. Ο κίν­δυ­νος δεν προ­έ­κυψε από τη βροχή. Προ­ϋ­πήρχε της βροχής και ήταν κατα­γε­γραμ­μέ­νος σε απόφαση κρα­τι­κού οργάνου.

Ιανουά­ριος έως Μάιος: η σιωπηλή συσ­σώ­ρευση των εγγρά­φων

Η συνέ­χεια είναι εξίσου απο­κα­λυ­πτική. Στις 29 Ιανουα­ρίου 2026, με το υπ’ αριθμόν πρω­το­κόλ­λου 870/29.01.2026 έγγραφό της, η ανά­δο­χος εται­ρεία του έργου ανα­βάθ­μι­σης του Βιο­λο­γι­κού ζητούσε από τη ΔΕΥΑΡ τη διε­ρεύ­νηση των αυξη­μέ­νων εισροών λυμάτων στην εγκα­τά­σταση. Στις 16 Φεβρουα­ρίου 2026 συντά­χθηκε η υπ’ αριθμόν 1663/16.02.2026 έκθεση αυτο­ψίας με αντι­κεί­μενο την «τεκ­μη­ρί­ωση επεί­γου­σας ανάγκης λήψης μέτρων για την αντι­με­τώ­πιση αυξη­μέ­νων εισροών και της υπέρ­βα­σης δυνα­μι­κό­τη­τας της ΕΕΛ Ρόδου». Στις 2 Μαρτίου 2026 ακο­λού­θησε η υπ’ αριθμόν 2346/02.03.2026 γεω­λο­γική έκθεση για τα αίτια υπερ­φόρ­τι­σης του απο­χε­τευ­τι­κού συστή­μα­τος της Ιαλυσού, με εισή­γηση για την ανα­γκαιό­τητα επαύ­ξη­σης της δυνα­μι­κό­τη­τας της εγκα­τά­στα­σης. Στις 9 Μαρτίου 2026 η Διεύ­θυνση Απο­χέ­τευ­σης της ΔΕΥΑΡ ζήτησε με το υπ’ αριθμόν 2776/09.03.2026 έγγραφό της την εκπό­νηση μελέτης για την κατε­πεί­γουσα επέ­κταση. Η προ­με­λέτη υπο­βλή­θηκε στις 18 Μαΐου 2026 και εγκρί­θηκε με την υπ’ αριθμόν 322/22.05.2026 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου.

Επί 5 σχεδόν μήνες, δηλαδή, οι υπη­ρε­σίες της ΔΕΥΑΡ παρή­γα­γαν εκθέ­σεις, αυτο­ψίες, γεω­λο­γι­κές μελέτες και ειση­γή­σεις που περιέ­γρα­φαν με τεχνι­κούς όρους ένα και μόνο πράγμα, ότι ο Βιο­λο­γι­κός δεν επαρκεί και ότι το πρό­βλημα απαιτεί έκτακτη παρέμ­βαση. Σε κανένα σημείο αυτής της δια­δρο­μής δεν υπήρξε δημόσια ανα­κοί­νωση, δημόσια προει­δο­ποί­ηση ή έστω στοι­χειώ­δης ενη­μέ­ρωση των κατοί­κων και των επι­σκε­πτών του νησιού για το τι συνέ­βαινε στη θαλάσ­σια περιοχή όπου κατα­λή­γει ο αγωγός της εγκα­τά­στα­σης.

4 και 5 Ιουνίου: η παρέμ­βαση του δημάρ­χου και η ομο­λο­γία του «διαρ­κούς και άμεσου κιν­δύ­νου»

Το πλέον βαρύνον έγγραφο του φακέλου φέρει την υπο­γραφή του ίδιου του δημάρ­χου Ρόδου. Στις 4 Ιουνίου 2026 η ΔΕΥΑΡ, με το υπ’ αριθμόν 7171/4-6-2026 έγγραφό της και σε συνέ­χεια της υπ’ αριθμόν 345/04.06.2026 από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού της Συμ­βου­λίου, δια­βί­βασε στον δήμαρχο την εικόνα της κατά­στα­σης. Και την επομένη, στις 5 Ιουνίου 2026, ο κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης απέ­στειλε προς τη Γενική Γραμ­μα­τεία Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας το υπ’ αριθμόν 2/34954 αίτημα παρά­τα­σης του καθε­στώ­τος έκτα­κτης κινη­το­ποί­η­σης «λόγω συνε­χι­ζό­με­νου κιν­δύ­νου υπερ­φόρ­τι­σης της ΕΕΛ Ρόδου (θέση Βόδι)».

Στο έγγραφο αυτό ο δήμαρ­χος υιο­θε­τεί πλήρως τη δια­πί­στωση της ΔΕΥΑΡ ότι «η υφι­στά­μενη κατά­σταση της ΕΕΛ Ρόδου (θέση Βόδι) συνιστά διαρκή και άμεσο κίνδυνο για τη λει­τουρ­γική της επάρ­κεια, την προ­στα­σία της δημό­σιας υγείας και την απο­τροπή περι­βαλ­λο­ντι­κής ρύπαν­σης του θαλάσ­σιου απο­δέ­κτη». Και προχωρά ένα βήμα παρα­πέρα, σημειώ­νο­ντας ότι η παρά­ταση κρί­νε­ται απο­λύ­τως ανα­γκαία διότι «έχουν προ­κύ­ψει υψηλού κιν­δύ­νου νέα δεδο­μένα που τα καθι­στούν επι­κίν­δυνα για την δημόσια υγεία».

Η φράση αυτή, γραμ­μένη στις 5 Ιουνίου 2026, δηλαδή 2 ημέρες μετά την πρώτη αυτοψία του Λιμε­ναρ­χείου που κατέ­γραψε εκροή σκου­ρό­χρω­μων υδάτων και δυσο­σμία στο Βόδι, συνιστά την πιο επίσημη δυνατή παρα­δοχή. Ο πρώτος πολίτης του νησιού ενη­με­ρώ­νει εγγρά­φως την κεντρική διοί­κηση ότι υπάρ­χουν νέα δεδο­μένα υψηλού κιν­δύ­νου, επι­κίν­δυνα για τη δημόσια υγεία. Την ίδια ακριβώς περίοδο, οι πολίτες της Ρόδου και οι χιλιά­δες λουό­με­νοι της ευρύ­τε­ρης περιο­χής δεν είχαν λάβει καμία απο­λύ­τως ενη­μέ­ρωση. Ούτε ανα­κοί­νωση, ούτε σύσταση, ούτε καν μια αναφορά στο πρό­βλημα. Το αίτημα έγινε δεκτό και με την υπ’ αριθμόν Α2085/29.06.2026 απόφαση του Γενικού Γραμ­μα­τέα Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας ο Δήμος Ρόδου τέθηκε εκ νέου σε κατά­σταση Ειδικής Κινη­το­ποί­η­σης, αυτή τη φορά με ισχύ έως τις 7 Ιανουα­ρίου 2027. Ένα ολό­κληρο έτος έκτα­κτης κινη­το­ποί­η­σης για κίνδυνο επι­κίν­δυ­νης ρύπαν­σης, χωρίς οι πολίτες να γνω­ρί­ζουν καν την ύπαρξή της.

Το ασφυ­κτικό χρο­νο­διά­γραμμα της ανά­θε­σης

Παράλ­ληλα με την κρατική αλλη­λο­γρα­φία, έτρεχε με ιλιγ­γιώ­δεις ρυθμούς η δια­δι­κα­σία ανά­θε­σης. Στις 9 Ιουνίου 2026, με την υπ’ αριθμόν 347/09.06.2026 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου, εγκρί­θη­καν οι όροι, τα τεύχη και η προ­σφυγή στη δια­δι­κα­σία δια­πραγ­μά­τευ­σης χωρίς προη­γού­μενη δημο­σί­ευση, με πρό­σκληση σε 4 μόνο προ­ε­πι­λεγ­μέ­νες εται­ρείες. Στις 17 Ιουνίου 2026 εκδό­θηκε η υπ’ αριθμόν 7831 πρό­σκληση, με προ­θε­σμία υπο­βο­λής προ­σφο­ρών μόλις 8 ημερών. Στις 24 Ιουνίου 2026 κατα­τέ­θη­καν και απο­σφρα­γί­στη­καν οι προ­σφο­ρές 3 εκ των 4 προ­σκλη­θέ­ντων, με εκπτώ­σεις 0,39%, 0,52% και 4,54% αντί­στοιχα. Και στις 26 Ιουνίου 2026, με την υπ’ αριθμόν 414/26.06.2026 απόφαση, το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο ενέ­κρινε το πρα­κτικό και ανέ­δειξε προ­σω­ρινό ανάδοχο την ένωση εται­ρειών που προ­σέ­φερε τη μεγα­λύ­τερη έκπτωση, με προ­σφορά 44.530.504,20 ευρώ.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι η κρίσιμη αυτή απόφαση για έργο 46.600.000 ευρώ ελήφθη ως θέμα εκτός ημε­ρή­σιας διά­τα­ξης, όγδοο στη σειρά, σε τακτική συνε­δρί­αση της 26ης Ιουνίου 2026. Ακο­λού­θη­σαν, ως γνωστόν, οι προ­δι­κα­στι­κές προ­σφυ­γές των 2 εται­ρειών την 1η και τη 2α Ιουλίου 2026, με παρά­βολο 15.000 ευρώ η καθεμία, και η απόφαση της ΕΑΔΗΣΥ της 13ης Ιουλίου 2026 που πάγωσε την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης.

Η έγγραφη ομο­λο­γία προς την ΕΑΔΗΣΥ: αστοχία και ρύπανση με τη σφρα­γίδα της ΔΕΥΑΡ

Το πιο εκκω­φα­ντικό, ωστόσο, τεκ­μή­ριο περιέ­χε­ται στην ίδια την έκθεση απόψεων που κατέ­θεσε η ΔΕΥΑΡ ενώπιον της Αρχής στις 8 Ιουλίου 2026, ζητώ­ντας να επι­τρα­πεί η υπο­γραφή της σύμ­βα­σης. Εκεί, μακριά από κάμερες και συνε­ντεύ­ξεις Τύπου, η επι­χεί­ρηση περι­γρά­φει με τα δικά της λόγια την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Ανα­φέ­ρει ότι οι αυξη­μέ­νες εισροές «υπερ­βαί­νουν τη βάσει σχε­δια­σμού δυνα­μι­κό­τητα της ΕΕΛ και συνε­πά­γο­νται αφενός την αδυ­να­μία της εγκα­τά­στα­σης να επε­ξερ­γα­στεί τον όγκο των εισερ­χό­με­νων λυμάτων κι αφε­τέ­ρου την υπερ­χεί­λισή τους στο περι­βάλ­λον».

Αδυ­να­μία επε­ξερ­γα­σίας και υπερ­χεί­λιση λυμάτων στο περι­βάλ­λον. Όχι ως δημο­σιο­γρα­φι­κός ισχυ­ρι­σμός, όχι ως καταγ­γε­λία της αντι­πο­λί­τευ­σης, αλλά ως επίσημη θέση του ανα­θέ­το­ντος φορέα σε δικό­γραφο ενώπιον ανε­ξάρ­τη­της Αρχής. Στο ίδιο έγγραφο η ΔΕΥΑΡ επι­κα­λεί­ται την αυτοψία του Λιμε­ναρ­χείου κατά την οποία «δια­πι­στώ­θη­καν φαι­νό­μενα ρύπαν­σης, τα οποία απο­τυ­πώ­θη­καν και τεκ­μη­ριώ­θη­καν κατά τον έλεγχο», την κλήση σε εξέταση υπη­ρε­σια­κού στε­λέ­χους της για «την προ­κλη­θείσα ρύπανση στη θαλάσ­σια περιοχή ακρω­τη­ρίου ΒΟΔΙ Ρόδου», καθώς και το γεγονός ότι «κινή­θη­καν οι προ­βλε­πό­με­νες από τη νομο­θε­σία διοι­κη­τι­κές και ποι­νι­κές δια­δι­κα­σίες διε­ρεύ­νη­σης των περι­στα­τι­κών». Επι­κα­λεί­ται μάλιστα, προς επίρ­ρωση της επι­χει­ρη­μα­το­λο­γίας της, ακόμη και τα δημο­σιεύ­ματα τοπικών μέσων ενη­μέ­ρω­σης της 7ης Ιουλίου 2026 με ανα­φο­ρές πολιτών, φωτο­γρα­φίες και βίντεο «για έντονη θαλάσ­σια ρύπανση».

Η αντί­φαση με τη δημόσια στάση της διοί­κη­σης της ΔΕΥΑΡ είναι κραυ­γα­λέα. Όταν απευ­θύ­νε­ται στην ΕΑΔΗΣΥ και χρειά­ζε­ται να τεκ­μη­ριώ­σει το κατε­πεί­γον, η ρύπανση είναι υπαρκτή, τεκ­μη­ριω­μένη, επι­κίν­δυνη και μάλιστα τα σχετικά δημο­σιεύ­ματα προ­σκο­μί­ζο­νται ως απο­δει­κτικά στοι­χεία. Όταν απευ­θύ­νε­ται στους πολίτες, η ίδια ρύπανση υπο­βαθ­μί­ζε­ται, ο Βιο­λο­γι­κός παρου­σιά­ζε­ται ως σύγ­χρο­νος και υψηλών προ­δια­γρα­φών και τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης που ανέ­δει­ξαν το θέμα στο­χο­ποιού­νται με υπαι­νιγ­μούς περί εξυ­πη­ρέ­τη­σης συμ­φε­ρό­ντων.