Στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου η αγωγή κατά της δημάρχου Τήλου για το βίντεο και τις αναρτήσεις

• Η αγωγή της αλ­λο­δα­πής που κα­τήγ­γει­λε στο­χο­ποί­η­ση και δια­συρ­μό προσ­διο­ρί­στη­κε να συ­ζη­τη­θεί με την τα­κτι­κή δια­δι­κα­σία στις 17 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, πα­ράλ­λη­λα με την ποι­νι­κή διε­ρεύ­νη­ση που βρί­σκε­ται στο στά­διο της κύ­ριας ανά­κρι­σης

Σε δεύ­τε­ρο, αυτή τη φορά αστι­κό, δι­κα­στι­κό επί­πε­δο με­τα­φέ­ρε­ται η αντι­πα­ρά­θε­ση που ξε­κί­νη­σε από το επει­σό­διο στο λι­μά­νι της Τήλου, την Τε­τάρ­τη 4 Σε­πτεμ­βρί­ου 2024, κατά την άφιξη και απο­βί­βα­ση με­τα­να­στών. Η αγωγή που άσκη­σε η θι­γό­με­νη, αλ­λο­δα­πή και κά­τοι­κος Ρόδου, εις βάρος της δη­μάρ­χου Τήλου προσ­διο­ρί­στη­κε να συ­ζη­τη­θεί ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου στις 17 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, με την τα­κτι­κή δια­δι­κα­σία. Η υπό­θε­ση, που έχει ήδη απα­σχο­λή­σει την Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και έχει πα­ρα­πεμ­φθεί σε κύρια ανά­κρι­ση, απο­κτά έτσι και αστι­κή διά­στα­ση, με την κα­ταγ­γέλ­λου­σα να επι­διώ­κει την ανα­γνώ­ρι­ση της προ­σβο­λής που υπο­στη­ρί­ζει ότι υπέ­στη.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η αγωγή στρέ­φε­ται κατά της δη­μάρ­χου Τήλου και συν­δέ­ε­ται με τα ίδια πε­ρι­στα­τι­κά που απο­τε­λούν τη βάση της μή­νυ­σης η οποία οδή­γη­σε στην άσκη­ση ποι­νι­κής δί­ω­ξης. Πρό­κει­ται δη­λα­δή για τη βι­ντε­ο­σκό­πη­ση της κα­ταγ­γέλ­λου­σας στο λι­μά­νι, τη δη­μο­σιο­ποί­η­ση του υλι­κού στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης και τις αναρ­τή­σεις που ακο­λού­θη­σαν, τις οποί­ες η αλ­λο­δα­πή θε­ω­ρεί ότι την εξέ­θε­σαν σε κύμα δια­δι­κτυα­κής επί­θε­σης και δια­συρ­μού.

Η επι­λο­γή της τα­κτι­κής δια­δι­κα­σί­ας ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου ση­μα­το­δο­τεί ότι η υπό­θε­ση θα κρι­θεί από τρι­με­λή σύν­θε­ση, γε­γο­νός που πα­ρα­πέ­μπει σε αστι­κή δια­φο­ρά με ου­σιώ­δες αντι­κεί­με­νο. Το ακρι­βές πε­ριε­χό­με­νο των αι­τη­μά­των της αγω­γής και το ύψος τυχόν αξιώ­σε­ων δεν διευ­κρι­νί­ζο­νται στα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία.

Η ποι­νι­κή και η αστι­κή δια­δι­κα­σία κι­νού­νται πα­ράλ­λη­λα και ανε­ξάρ­τη­τα η μία από την άλλη. Στο ποι­νι­κό σκέ­λος, η δι­κο­γρα­φία βρί­σκε­ται στο στά­διο της κύ­ριας ανά­κρι­σης για τη συλ­λο­γή και αξιο­λό­γη­ση υλι­κού και κα­τα­θέ­σε­ων, ενώ στο αστι­κό σκέ­λος το δι­κα­στή­ριο κα­λεί­ται να κρί­νει αν στοι­χειο­θε­τεί­ται προ­σβο­λή της προ­σω­πι­κό­τη­τας της ενά­γου­σας και αν γεν­νά­ται υπο­χρέ­ω­ση απο­κα­τά­στα­σης.

Η δίωξη που ασκή­θη­κε από την Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου αφορά σε απο­τύ­πω­ση συ­νο­μι­λί­ας χωρίς ρητή συ­ναί­νε­ση, πα­ρα­βί­α­ση προ­σω­πι­κών δε­δο­μέ­νων με συλ­λο­γή, απο­θή­κευ­ση και με­τά­δο­ση, συ­κο­φα­ντι­κή δυ­σφή­μι­ση μέσω δια­δι­κτύ­ου κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, εξύ­βρι­ση και απει­λή. Η δή­μαρ­χος αρ­νεί­ται το σύ­νο­λο των κα­τη­γο­ριών, τις οποί­ες χα­ρα­κτη­ρί­ζει νο­μι­κά και ου­σια­στι­κά αβά­σι­μες, και έχει κα­τα­θέ­σει πο­λυ­σέ­λι­δο υπό­μνη­μα με εξη­γή­σεις ενώ­πιον της Προ­α­να­κρί­τριας Ρόδου.

Στον πυ­ρή­να της δια­μά­χης βρί­σκε­ται το τι ει­πώ­θη­κε και πώς κα­τα­γρά­φη­κε στο λι­μά­νι, τη στιγ­μή που σκά­φος του Λι­με­νι­κού Σώ­μα­τος απο­βί­βα­ζε δε­κά­δες αν­θρώ­πους, ανά­με­σά τους γυ­ναί­κες και παι­διά, μετά από πο­λύ­ω­ρη επι­χεί­ρη­ση με­τα­φο­ράς τους από δύ­σβα­τη πε­ριο­χή του νη­σιού. Οι δύο πλευ­ρές δί­νουν δια­με­τρι­κά αντί­θε­το πε­ριε­χό­με­νο στη συ­νο­μι­λία που ακο­λού­θη­σε.

Η κα­ταγ­γέλ­λου­σα υπο­στη­ρί­ζει ότι βρέ­θη­κε στο ση­μείο ως απλή πα­ρευ­ρι­σκό­με­νη, μαζί με 2 φί­λους της από τη Γαλ­λία, και ότι ρώ­τη­σε τι συμ­βαί­νει και πώς θα μπο­ρού­σε ένα μικρό νησί να υπο­δε­χθεί τους αν­θρώ­πους που απο­βι­βά­ζο­νταν. Δια­τεί­νε­ται ότι της απο­δό­θη­καν λόγια που δεν είπε, ότι στο­χο­ποι­ή­θη­κε δη­μό­σια και ότι η ει­κό­να της δια­κι­νή­θη­κε με τρόπο που την έφερε αντι­μέ­τω­πη με επι­θέ­σεις στο δια­δί­κτυο. Στη μή­νυ­σή της, όπως έχει πα­ρου­σια­στεί, γί­νε­ται ανα­φο­ρά σε βί­ντεο στο οποίο φέ­ρε­ται να ακού­γε­ται η δή­μαρ­χος να της απευ­θύ­νει τη φράση «άντε μη σου δώσω μια και πας στη θά­λασ­σα».

Η δή­μαρ­χος, από την πλευ­ρά της, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η γυ­ναί­κα απηύ­θυ­νε προ­σβλη­τι­κά λόγια προς τους λι­με­νι­κούς και ότι, ανα­φε­ρό­με­νη στους με­τα­νά­στες, είπε «να τους πε­τά­ξε­τε στη θά­λασ­σα», φράση την οποία η κα­ταγ­γέλ­λου­σα έχει δια­ψεύ­σει δη­μό­σια.

Η δή­μαρ­χος πε­ρι­γρά­φει την αντί­δρα­σή της ως δη­μό­σια πα­ρέμ­βα­ση για την ανά­σχε­ση ρη­το­ρι­κής μί­σους και υπο­στη­ρί­ζει ότι η δη­μο­σιο­ποί­η­ση του βί­ντεο έγινε για να στιγ­μα­τι­στούν ανά­λο­γα πε­ρι­στα­τι­κά και να απο­τρα­πεί η διά­δο­ση ψευ­δών πλη­ρο­φο­ριών, όχι για να προ­σβά­λει ή να στο­χο­ποι­ή­σει. Επι­κα­λεί­ται επί­σης ότι το πε­ρι­στα­τι­κό εκτυ­λί­χθη­κε σε δη­μό­σιο χώρο, πα­ρου­σία πολ­λών προ­σώ­πων, και ότι δεν υπήρ­ξε ιδιω­τι­κή συ­νο­μι­λία που να προ­στα­τεύ­ε­ται ως απόρ­ρη­τη. Ως προς τη φράση που της απο­δί­δε­ται, δη­λώ­νει ότι δεν θυ­μά­ται να την εκ­στό­μι­σε και προ­σθέ­τει ότι, ακόμη και αν ει­πώ­θη­κε, εντάσ­σε­ται στην έντα­ση της στιγ­μής και δεν συ­νι­στά απει­λή.

Το επει­σό­διο απέ­κτη­σε από την αρχή ευ­ρεία δη­μο­σιό­τη­τα. Το υλικό προ­βλή­θη­κε αρ­χι­κά στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης και στη συ­νέ­χεια σε κε­ντρι­κά τη­λε­ο­πτι­κά μέσα και εφη­με­ρί­δες, πυ­ρο­δο­τώ­ντας δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση γύρω από τη δια­χεί­ρι­ση του με­τα­να­στευ­τι­κού στα μικρά νησιά, αλλά και γύρω από τα όρια της δη­μό­σιας έκ­θε­σης ιδιω­τών από αι­ρε­τούς. Στο ίδιο πλαί­σιο κα­τα­γρά­φη­καν και διευ­κρι­νί­σεις για πλη­ρο­φο­ρί­ες που είχαν κυ­κλο­φο­ρή­σει σχε­τι­κά με το προ­φίλ της κα­ταγ­γέλ­λου­σας.

Η δή­μαρ­χος έχει συν­δέ­σει το πε­ρι­στα­τι­κό με το ευ­ρύ­τε­ρο αν­θρω­πι­στι­κό πλαί­σιο της ημέ­ρας, ανα­φέ­ρο­ντας ότι 106 άν­θρω­ποι, ανά­με­σά τους βρέφη, ηλι­κιω­μέ­νοι και άτομα με ανα­πη­ρία, είχαν πα­ρα­μεί­νει για πάνω από 30 ώρες σε δύ­σβα­τη πε­ριο­χή χωρίς τροφή και νερό, και ότι η με­τα­φο­ρά τους στο λι­μά­νι ολο­κλη­ρώ­θη­κε το από­γευ­μα της 4ης Σε­πτεμ­βρί­ου 2024. Στο υπό­μνη­μά της πα­ρου­σιά­ζει την Τήλο ως νησί με μακρά πα­ρά­δο­ση υπο­δο­χής και υπο­στη­ρί­ζει ότι η στάση της ήταν συ­νε­πής με αυτή την ταυ­τό­τη­τα, ακόμη και αν την οδη­γεί σε θέση κα­τη­γο­ρου­μέ­νης.