Οι δικαστικές εισηγήσεις επί των αναιρέσεων της απόφασης του Εκλογοδικείου που έκρινε το κύρος των εκλογών στον Δήμο Ρόδου

Αύριο θα εκδι­κα­στούν ενώπιον του 3ου τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας οι αναι­ρέ­σεις που άσκησαν οι κ.κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης και Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, πρώην και νυν δήμαρ­χοι Ρόδου, κατά της υπ’ αριθμ. Α41/2024 από­φα­σης του 2ου Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (δια­δι­κα­σία εκλο­γι­κών δια­φο­ρών).

Με την Α41/2024 απόφαση απορ­ρί­φθη­καν η ένσταση του επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης «Με Δύναμη για τη Ρόδο» κ. Αντω­νίου Καμπου­ράκη κατά του κύρους της από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την οποία ανα­κη­ρύ­χθη­καν οι επι­τυ­χό­ντες και οι επι­λα­χό­ντες συν­δυα­σμοί και υπο­ψή­φιοι στις εκλογές της 8ης και 15ης Οκτω­βρίου 2023 στον Δήμο Ρόδου, αλλά και η αντέν­σταση του κ. Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη επι­κε­φα­λής της παρα­τά­ξεως «ΕΝΑ – Μαζί αλλά­ζουμε την Ρόδο».

Το Εκλο­γο­δι­κείο, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ανα­γνώ­ρισε ότι 117 ψήφοι δεν προ­σμε­τρή­θη­καν στο εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα της παρα­τά­ξεως Καμπου­ράκη, που συγκέ­ντρωσε σύμφωνα με την απόφαση ποσοστό 42,915%.

Η παρά­ταξη Καμπου­ράκη για μόλις 48 ψήφους συν μία δεν κατόρ­θωσε να συγκε­ντρώ­σει το 43% που απαι­τεί­ται για να εξα­σφα­λί­σει αυτο­δυ­να­μία και την εκλογή της από την πρώτη Κυριακή, επί συνόλου 55.705 εγκύρων ψηφο­δελ­τίων.

Θυμί­ζουμε ότι η παρά­ταξη Κολιάδη υπέβαλε, μεταξύ άλλων, ένσταση λόγω αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας του ποσο­στού 43% για την εκλογή από τον πρώτο γύρο και επι­κου­ρι­κώς αίτημα εκδό­σεως προ­δι­κα­στι­κής απο­φά­σεως στο ΣτΕ για να κρίνει την αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τητα!

Αργά το μεση­μέρι της Δευ­τέ­ρας από την σύμ­βουλο του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας κ. Μαρλένα Τρι­πο­λι­τσιώτη υπο­βλή­θη­καν στο Τμήμα που θα δικάσει τις δύο αναι­ρέ­σεις οι ειση­γή­σεις της.

Με την πρώτη που αφορά την αίτηση αναί­ρε­σης του κ. Καμπου­ράκη τονί­ζε­ται μεταξύ άλλων ότι ο αναι­ρε­σείων άσκησε ένσταση, προ­βάλ­λο­ντας ακυ­ρό­τητα και εσφαλ­μένη κήρυξη ως άκυρων ορι­σμέ­νων ψηφο­δελ­τίων, και ζήτησε να ανα­γνω­ρι­σθεί ότι ο συν­δυα­σμός του έλαβε 23.969 έγκυρα ψηφο­δέλ­τια, αντί 23.856 ψηφο­δελ­τίων, να δια­μορ­φω­θεί ο αριθμός των συνο­λικά εγκύρων ψηφο­δελ­τίων, μετά την αφαί­ρεση 573 ψηφο­δελ­τίων, σε 55.256 και, κατά συνέ­πεια, να μεταρ­ρυθ­μι­σθεί ανάλογα η 22/2023 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, προ­κει­μέ­νου να ανα­κη­ρυ­χθεί πρώτος ο συν­δυα­σμός «ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΗ ΡΟΔΟ», με ποσοστό μεγα­λύ­τερο του 43% (συν 1 ψήφο) του συνόλου των εγκύρων ψηφο­δελ­τίων. Στη συνέ­χεια, ο κ. Κολιά­δης, όπως επι­ση­μαί­νε­ται, άσκησε αντέν­σταση, ζητώ­ντας, μεταξύ άλλων, την απόρ­ριψη της ένστα­σης και την επι­κύ­ρωση της εκλογής του ως δημάρ­χου, καθώς και της κατά­τα­ξης των συν­δυα­σμών, σύμφωνα με την 22/2023 απόφαση, προ­βάλ­λο­ντας, ομοίως, ακυ­ρό­τητα και εσφαλ­μένη κήρυξη ως άκυρων ορι­σμέ­νων ψηφο­δελ­τίων.

Επι­προ­σθέ­τως, με το από 29.1.2024 υπό­μνημά του ο κ. Κολιά­δης, όπως τονίζει η ειση­γή­τρια:

«… προ­έ­βαλε ότι η ένσταση ήταν απορ­ρι­πτέα ως αλυ­σι­τε­λής, διότι αποδοχή αυτής δεν θα μπο­ρούσε να οδη­γή­σει σε ακύρωση της εκλογής ούτε σε ανα­κή­ρυξη του αναι­ρε­σεί­ο­ντος ως δημάρ­χου, διότι οι δια­τά­ξεις του άρθρου 24 του ν. 4804/2021, με τις οποίες προ­βλέ­φθηκε ότι ανα­κη­ρύσ­σε­ται επι­τυ­χών ο συν­δυα­σμός που έλαβε ποσοστό μεγα­λύ­τερο του 43% (συν 1 ψήφο) του συνόλου των εγκύρων ψηφο­δελ­τίων, αντί­κει­νται στην αρχή της ελεύ­θε­ρης και ανό­θευ­της εκδή­λω­σης της λαϊκής βού­λη­σης, της ισό­τη­τας του εκλο­γι­κού δικαιώ­μα­τος (άρθρα 4 παρ. 1 και 51 παρ. 3 του Συντάγ­μα­τος) και της απορ­ρέ­ου­σας από την έννοια της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής δημο­κρα­τίας αρχής της ευρύ­τε­ρης δυνατής λαϊκής εκπρο­σώ­πη­σης, οι οποίες διέπουν, επίσης, την εκλογή των οργάνων διοί­κη­σης των ΟΤΑ».

Η ειση­γή­τρια επι­ση­μαί­νει εξάλλου ότι «απορ­ρί­φθηκε ο ισχυ­ρι­σμός (του κ. Κολιάδη) περί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας της διά­τα­ξης του άρθρου 24 παρ. 1 του ν. 4804/2021, με παρα­πο­μπή στις απο­φά­σεις 3684-7/2009 της Ολο­μέ­λειας του Δικα­στη­ρίου, με τις οποίες κρί­θη­καν σύμ­φω­νες με το Σύνταγμα δια­τά­ξεις του κυρω­θέ­ντος με το άρθρο πρώτο του ν. 3463/2006 (Α΄ 114) Κώδικα Δήμων και Κοι­νο­τή­των, κατά τις οποίες επι­τυ­χών ανα­κη­ρυσ­σό­ταν ο συν­δυα­σμός που πλειο­ψή­φησε με ποσοστό σαράντα δύο τοις εκατό (42%) του συνόλου των εγκύρων ψηφο­δελ­τίων, λαμ­βά­νο­ντας τα 3/5 των εδρών του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου.

Περαι­τέρω, μετά την εξέταση των λόγων της ένστα­σης, έγινε δεκτό ότι ο συν­δυα­σμός «ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΗ ΡΟΔΟ» έλαβε κατά τις εκλογές της 8.10.2023, ποσοστό 42,91% και για τον λόγο αυτόν δεν κατά­φερε να συγκε­ντρώ­σει ποσοστό ανώτερο του 43% (συν 1 ψήφο) του συνόλου των εγκύρων ψηφο­δελ­τίων, γεγονός που θα του εξα­σφά­λιζε την εκλογή από την πρώτη ψηφο­φο­ρία. Επο­μέ­νως, κρίθηκε ότι ορθώς εχώρησε η επα­να­λη­πτική ψηφο­φο­ρία τη 15.10.2023, κατά την οποία ο συν­δυα­σμός «ΕΝΑ-ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ-ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗ ΡΟΔΟ» απέ­σπασε την απόλυτη πλειο­ψη­φία των εγκύρων ψηφο­δελ­τίων και ανα­κη­ρύ­χθηκε επι­τυ­χών και, δεδο­μέ­νου ότι παρέ­μενε αμε­τά­βλητη η σειρά κατά­τα­ξης των συν­δυα­σμών, απορ­ρί­φθηκε ως αβάσιμη η ένσταση. Η δε αντέν­σταση απορ­ρί­φθηκε, κατά τα λοιπά, ως αλυ­σι­τε­λής, με το σκε­πτικό ότι δεν μπο­ρούσε να εξε­τα­σθεί ως αυτο­τε­λής ένσταση, δεδο­μέ­νου ότι είχε ασκηθεί μετά την πάροδο της προ­θε­σμίας για την άσκηση ένστα­σης και διότι, ακόμα και αν γίνο­νταν δεκτοί οι λόγοι της, δεν θα άλλαζε η σειρά κατά­τα­ξης των δύο συν­δυα­σμών».

Η ειση­γή­τρια επι­ση­μαί­νει ότι ο κ. Καμπου­ρά­κης πλήττει τις κρίσεις της αναι­ρε­σι­βαλ­λο­μέ­νης ανα­φο­ρικά με την ακυ­ρό­τητα ή την εσφαλ­μένη κήρυξη ως άκυρων ορι­σμέ­νων ανά εκλο­γικό τμήμα ψηφο­δελ­τίων και προ­βάλ­λει ότι ισχυ­ρι­σμοί του που είχαν προ­βλη­θεί με την ένστασή του ως προς το κύρος άλλων ψηφο­δελ­τίων δεν απα­ντή­θη­καν από το δικάσαν Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο.

Τα ψηφο­δέλ­τια αυτά προσ­διο­ρί­ζο­νται στην αναι­ρε­σι­βαλ­λο­μένη και την κρι­νό­μενη αίτηση με δύο αριθ­μούς χωρι­ζό­με­νους από μία κάθετη γραμμή, από τους οποίους ο πρώτος απο­τε­λεί τον αριθμό του εκλο­γι­κού τμή­μα­τος και ο δεύ­τε­ρος τον αριθμό του ψηφο­δελ­τίου και κατα­λή­γει πως «τα τιθέ­μενα ζητή­ματα αφορούν το παρα­δε­κτό και το βάσιμο των προ­βαλ­λό­με­νων λόγων ως προς τις κρίσεις της αναι­ρε­σι­βαλ­λό­με­νης από­φα­σης για το κύρος των ψηφο­δελ­τίων».

Σε ό,τι αφορά την αναί­ρεση του κ. Κολιάδη με την οποία προ­σβάλ­λε­ται μεταξύ άλλων ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός ο νόμος διε­νέρ­γειας των εκλογών στους ΟΤΑ η ειση­γή­τρια στην αυτο­τελή εισή­γησή της ανα­φέ­ρε­ται διε­ξο­δι­κώς στο συγκε­κρι­μένο ισχυ­ρι­σμό.

«…Προ­βάλ­λε­ται ότι το δικάσαν Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο, έσφαλε, απορ­ρί­πτο­ντας τον ισχυ­ρι­σμό περί αλυ­σι­τε­λούς άσκησης της ένστα­σης και κρί­νο­ντας ότι οι δια­τά­ξεις του άρθρου 24 του ν. 4804/2021 είναι σύμ­φω­νες με την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και τις δια­τά­ξεις των άρθρων 4 παρ. 1 και 51 παρ. 3 του Συντάγ­μα­τος, στις οποίες κατο­χυ­ρώ­νο­νται οι αρχές της ελεύ­θε­ρης και ανό­θευ­της εκδή­λω­σης της λαϊκής βού­λη­σης και της ισό­τη­τας του εκλο­γι­κού δικαιώ­μα­τος, καθώς και η απορ­ρέ­ουσα από την έννοια της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής δημο­κρα­τίας αρχή της ευρύ­τε­ρης δυνατής λαϊκής εκπρο­σώ­πη­σης, οι οποίες διέπουν, επίσης, την εκλογή των οργάνων διοί­κη­σης των ΟΤΑ. Ειδι­κό­τερα, προ­βάλ­λε­ται ότι είναι προ­φα­νής η δυσα­να­λο­γία μεταξύ του ποσο­στού των ψήφων του επι­τυ­χό­ντος συν­δυα­σμού και του συνόλου των εδρών που λαμ­βά­νει, καθώς και ότι η επίδικη περί­πτωση δια­φο­ρο­ποιεί­ται σε σχέση με τις υπο­θέ­σεις επί των οποίων εκδό­θη­καν οι ανωτέρω 3684-7/2009 της Ολο­με­λείας του Δικα­στη­ρίου. Τούτο, διότι αυτές αφο­ρού­σαν στο προ­γε­νέ­στερο νομο­θε­τικό καθε­στώς του ν. 3463/2006 και όχι στον ν. 3852/2010, «ουσιώ­δες συστα­τικό της μεταρ­ρύθ­μι­σης του οποίου ήταν το εκλο­γικό σύστημα σε δύο γύρους με επί­τευξη ποσο­στού 50% συν 1». Επι­προ­σθέ­τως, προ­βάλ­λε­ται ότι ακόμα και αν υπάρχει ανάγκη επί­τευ­ξης πλειο­ψη­φιών σε μικρό­τε­ρους Δήμους, «στους μεγά­λους Δήμους, όπως ο νυν Δήμος Ρόδου με τα διευ­ρυ­μένα διοι­κη­τικά όρια και τον αυξη­μένο πλη­θυ­σμό και μάλιστα από ετε­ρό­κλη­τους μικρούς και μεγά­λους οικι­σμούς, θα πρέπει να δια­σφα­λί­ζε­ται η ανάγκη της ανα­λο­γι­κό­τε­ρης δυνατής απει­κό­νι­σης της λαϊκής βού­λη­σης, με ασφα­λι­στική δικλείδα για την απο­τε­λε­σμα­τική δια­κυ­βέρ­νηση την αυξη­μένη πλειο­ψη­φία μόνον μετά το 50% συν 1 του β΄ γύρου.». Προς θεμε­λί­ωση του παρα­δε­κτού του λόγου, κατά το άρθρο 53 παρ. 3 του π.δ. 18/1989, προ­βάλ­λε­ται ότι δεν υπάρχει νομο­λο­γία του Δικα­στη­ρίου».

Κατα­λή­γει δε στην εισή­γησή της, επί της αναί­ρε­σης Κολιάδη, η Δικα­στής, ως εξής:

«Τα τιθέ­μενα ζητή­ματα αφορούν τη συνταγ­μα­τι­κό­τητα του άρθρου 24 του ν. 4804/2024 και το παρα­δε­κτό και βάσιμο των ισχυ­ρι­σμών που πλήτ­τουν τις κρίσεις της αναι­ρε­σι­βαλ­λό­με­νης από­φα­σης σχετικά με το κύρος των ψηφο­δελ­τίων».