Ένα διαφορετικό «κλικ» , όταν το μεράκι συναντά το όραμα

Όταν το μεράκι ενός ερα­σι­τέ­χνη φωτο­γρά­φου, λάτρη της φύσης της Ρόδου, συναντά το όραμα εκπαι­δευ­τι­κών για ένα βιω­μα­τικό σχολείο, τότε, το απο­τέ­λε­σμα απο­τυ­πώ­νε­ται πολύ­χρωμο και εκρη­κτικό μέσα από τα παιδικά μάτια. Αυτό το απο­τέ­λε­σμα του «παντρέ­μα­τος» του φακού με τον «φακό»  της παι­δι­κής ψυχής, θα το δούμε την Δευτέρα και την Τρίτη στο Κατά­λυμα της Γαλλίας στην έκθεση φωτο­γρα­φιών των παιδιών του Ειδικού Πει­ρα­μα­τι­κού Σχο­λείου Ρόδου. Η «Δημο­κρα­τική» μίλησε με τους δύο  «βοηθούς» των μικρών πρω­τα­γω­νι­στών. Την Διευ­θύ­ντρια του Ειδικού Πει­ρα­μα­τι­κού Σχο­λείου Ρόδου κυρία Μ. Γιαν­νου­σο­πού­λου και τον κ. Μανώλη Σαρρή.

Κυρία Γιαν­νου­σο­πού­λου, το σχολείο σας  μας έχει συνη­θί­σει σε διά­φο­ρες και ενδια­φέ­ρου­σες εκδη­λώ­σεις. Αυτή είναι μια δια­φο­ρε­τική, ίσως με μεγα­λύ­τερο βαθμό δυσκο­λίας. Μιλήστε μας γι’ αυτή την εμπει­ρία των παιδιών.

Λοιπόν όλα ξεκί­νη­σαν από μια συνέ­ντευξη για το 3ήμερο φεστι­βάλ στο Χαμάμ, στο πλαίσιο εκπαι­δευ­τι­κού προ­γράμ­μα­τος -ομίλου «Ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο» . Ο κ. Σαρρής, είχε έρθει στο σχολείο  να μας μιλήσει για τα δικά του βιώματα και ανα­μνή­σεις για τα λουτρά της πλα­τείας Αρίωνος. Στο τέλος της συνέ­ντευ­ξης, μάς μίλησε και για ένα όνειρο που είχε: Να δώσει την ευκαι­ρία σε παιδιά ενός σχο­λείου, να πάρουν μια φωτο­γρα­φική μηχανή , να επι­λέ­ξουν ένα θέμα που τους αρέσει σε ένα φυσικό τοπίο και να το φωτο­γρα­φή­σουν.

Το δικό του μεράκι και η αγάπη για τη φύση και τη φωτο­γρα­φία, συνα­ντούσε το δικό μας όραμα για ένα βιω­μα­τικό σχολείο και την παι­δα­γω­γική πεποί­θηση μας , πως ότι μπορείς να μετα­φέ­ρεις στον άλλο, δεν είναι τίποτε περισ­σό­τερο από τη γνώση σου πλαι­σιω­μένη από μεράκι και έμπνευση. Ετσι δεν χρειά­στηκε άλλη σκέψη. Η Άνοιξη έμπαινε….Κλεί­σαμε την ημε­ρο­μη­νία συνά­ντη­σης στο σχολικό μας ημε­ρο­λό­γιο και το ραντε­βού μας δόθηκε στο Αρχαίο Στάδιο.

Η εμπει­ρία μας ήταν μονα­δική..Πέρα από την εμπι­στο­σύνη που μας έδειξε – να κρατάμε στα χέρια μας μια μηχανή με πανά­κρι­βους φωτο­γρα­φι­κούς φακούς, να βάζει επι­γο­να­τί­δες για να μπορούν τα παιδιά να μην πονάνε όταν γονα­τί­ζουν για φωτο­γρά­φηση, να μας μαθαί­νει την επι­κοι­νω­νία με μια πετα­λούδα, για να σταθεί να την φωτο­γρα­φί­σουμε, μας χάρισε κάτι μονα­δικό. Χωρίς διδα­κτι­σμούς, χωρίς λόγια, μέσα από το ίδιο μας το βίωμα, αντι­λη­φθή­καμε το μεγα­λείο της φύσης, όταν μέσα σε ένα τετρα­γω­νικό γης, μπο­ρού­σαμε να επι­λέ­ξουμε τόσα δια­φο­ρε­τικά θέματα ,για να συντο­νι­στεί ο φακός της ψυχής μας με το φακό της μηχανής του.

Για κάποιους από εμάς, το πέρασμα από εκείνο το χώρο τον τόσο γνώριμο και πολύ περ­πα­τη­μένο δεν θα είναι ποτέ πια το ίδιο.  Η αίσθηση πως όταν χαμη­λώ­σεις το βάρος, όταν γονα­τί­σεις, όταν σταθείς και παρα­τη­ρή­σεις τι σου αρέσει εκεί που στέ­κε­σαι, θα ανα­κα­λύ­ψεις έναν ολό­κληρο θησαυρό που δεν είχες ποτέ φαντα­στεί,  ήταν το ανε­κτί­μητο δώρο του Μανώλη σε εμάς.  Είκοσι δια­φο­ρε­τικά θέματα, σε μια «σπιθαμή»  γης είναι καταρ­χήν η αντα­πό­κριση μας στο κάλεσμα του.  Το μάθημα ζωής όμως που μας χάρισε, είναι αυτό που δεν απο­τυ­πώ­νε­ται στο φακό. Είναι η εμπει­ρία που είχαμε όλοι και ασφαλώς ο καθένας μας θα την επε­ξερ­γα­στεί με το δικό του τρόπο….

Εσείς και το κοινό που θα επι­σκε­φθεί την έκθεση, θα μπο­ρέ­σει να δει το επόμενο μάθημα ζωής:  «αυτό που μπορείς να δώσεις στον άλλο και να τον κάνεις να δημιουρ­γή­σει , δεν είναι τίποτε άλλο, από την αγάπη σου και το μεράκι σου πάνω στη γνώση που έχεις. Και όταν αυτή τη μυστική συνταγή την κατέ­χεις, τότε ο άλλος μπορεί να κάνει θαύματα, όπως αυτά απο­τυ­πώ­νο­νται στη ματιά και στο κλι­κά­ρι­σμα των παι­δι­κών χεριών ,ακόμη και αυτών που δυσκο­λεύ­ο­νται να αντέ­ξουν το βάρος της μηχανής ή πιστεύ­ουμε πως δεν είναι ικανά επειδή βγαί­νουν συνεχώς έξω από το πλαίσιο που εμείς στις «φωτο­τυ­πίες» ορί­ζουμε ή η κοι­νω­νία προ­δια­γρά­φει…»

Τον ευχα­ρι­στούμε λοιπόν από καρδιάς, για τα όλα αυτά που μας χάρισε μέσα από το πάθος του και την αγάπη του για τη φύση και του αφιε­ρώ­νουμε την έκθεση αυτή στο Κατά­λυμα της Γαλλίας, σαν το ελά­χι­στο δώρο για την πολύ­τιμη πρόταση, χρόνο, και ενέρ­γεια που έδωσε σε όλους εμάς.

Κύριε Σαρρή, τι ήταν αυτό που σας έκανε να προ­τεί­νετε να συμ­με­τέ­χουν τα παιδιά σ’ αυτό που είχε σαν απο­τέ­λε­σμα την αυριανή έκθεση;

Ήταν ένα όνειρο ζωής. Φωτο­γρα­φί­ζο­ντας την άγρια ζωή της Ρόδου, όποτε βρέθηκα απέ­να­ντι ή κοντά σε κάποιο θέμα, ένιωθα πως λείπει ένα παιδί από δίπλα μου. Να δει κι αυτό τι υπάρχει γύρω, να εντο­πί­σει το ίδιο το θέμα του, να μπο­ρέ­σει να το προ­σεγ­γί­σει, να το παρα­τη­ρή­σει, να του μιλήσει, να γίνουν φίλοι. Αυτά ακριβώς έγιναν πράξη στο Αρχαίο Στάδιο και σαν παιδιά που είναι, τα πέτυχαν σε τόσο μικρό χρόνο αυτό που πολλοί ερα­σι­τέ­χνες φωτο­γρά­φοι θα ζήλευαν.

Θα δούμε πολλές φωτο­γρα­φίες macro. Δεν ήταν μια δύσκολη τεχνική αυτή για τα παιδιά;

Το βαθμό δυσκο­λίας της macro φωτο­γρά­φη­σης τον καθο­ρί­ζουν οι συγκυ­ρίες.  Οι και­ρι­κές συν­θή­κες, ο εξο­πλι­σμός, η πείρα. ‘Ολα αυτά κατά την άποψή μου ήταν αρνη­τι­κοί παρά­γο­ντες , εκτο­ξεύ­ο­ντας τη δυσκο­λία στα ύψη γιατί κι ο αέρας ήταν δυνατός, το βάρος του εξο­πλι­σμού ακα­τάλ­λη­λος για παιδικά χέρια, ήταν πρώτη η φορά που χει­ρί­ζο­νταν πολύ­πλοκο εξο­πλι­σμό συν τη δυσκο­λία της macro φωτο­γρά­φη­σης που για μια ανε­παί­σθητη κίνηση του σώματος χιλιο­στού μπρος-πίσω πάει…, το’ χασες.  Κι όμως, τα παιδιά κολύ­μπη­σαν στα πολύ βαθειά χωρίς μπρα­τσά­κια. Με υπο­δειγ­μα­τική ευστρο­φία και θέληση, με μη αυτό­ματη (το υπο­γραμ­μίζω) λει­τουρ­γία των καμερών και με απόλυτο έλεγχο του σώματός τους (το υπο­γραμ­μίζω) ώστε να επα­νε­στιά­ζουν στο θέμα τους, πέτυχαν το απο­τέ­λε­σμα που θα δείτε στις φωτο­γρα­φίες τους.

Τι απο­κο­μί­σατε απ’ αυτή την εμπει­ρία;

Την αγάπη των παιδιών και τη χαρά που απο­τυ­πω­νό­ταν στα πρόσωπά τους, όταν έβλεπαν τι είχαν φωτο­γρα­φί­σει . Συναι­σθή­ματα που έγιναν δική μου ευτυχία επι­πέ­δου ζενίθ. Ευχα­ρι­στώ το Ειδικό Πει­ρα­μα­τικό Σχολείο για το Θείο αυτό δώρο απο­δε­χό­μενο την πρότασή μου.

Υ.Γ. Η έκθεση  στο  Κατά­λυμα της Γαλλίας, την  13η και 14η Ιουνίου, θα είναι ανοιχτή στο κοινό τις ώρες:  10:30 – 13:30 και 18:30 – 20:30. Την εκδή­λωση στη­ρί­ζει, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, και το Γαλλικό Προ­ξε­νείο.