Τα «ψιλά γράμματα» του χωροταξικού για τον τουρισμό: Τα ανοιχτά μέτωπα, οι εξαιρέσεις και οι απαγορεύσεις

Ύστε­ρα από πε­ρισ­σό­τε­ρο από μία δε­κα­ε­τία θε­σμι­κού κενού, αλ­λε­πάλ­λη­λων κα­θυ­στε­ρή­σε­ων, ακυ­ρω­μέ­νων σχε­δί­ων και μιας του­ρι­στι­κής έκρη­ξης που αλ­λά­ζει χρόνο με τον χρόνο βίαια τη φυ­σιο­γνω­μία πολ­λών πε­ριο­χών της χώρας, η κυ­βέρ­νη­ση πα­ρου­σί­α­σε τη Δευ­τέ­ρα το νέο Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο για τον Του­ρι­σμό (ΕΧΠ-Τ).

Μο­λο­νό­τι ο υπουρ­γός Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, Σταύ­ρος Πα­πα­σταύ­ρου το πα­ραλ­λή­λι­σε με «πυ­ξί­δα» της του­ρι­στι­κής στρα­τη­γι­κής για τα επό­με­να χρό­νια, τόσο ο ίδιος όσο και η υπουρ­γός Του­ρι­σμού, Όλγα Κε­φα­λο­γιάν­νη έσπευ­σαν να διευ­κρι­νί­σουν ότι ούτε αυτό το κεί­με­νο είναι το τε­λι­κό της πο­λυα­να­με­νό­με­νης Κοι­νής Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης (ΚΥΑ).

Αντι­θέ­τως, παρά το γε­γο­νός ότι κα­ταρ­τί­στη­κε λαμ­βά­νο­ντας υπόψη όπως επι­ση­μάν­θη­κε, τα πο­λυά­ριθ­μα σχό­λια της δη­μό­σιας δια­βού­λευ­σης που είχε προη­γη­θεί το κα­λο­καί­ρι του 2024, οι αντι­δρά­σεις του του­ρι­στι­κού κλά­δου ήταν τέ­τοιες που τα συ­ναρ­μό­δια υπουρ­γεία ξα­να­θέ­τουν το σχέ­διο ΚΥΑ σε …μίνι δια­βού­λευ­ση αυτή τη φορά έως τις 25 Μαίου. Ακο­λού­θως, όπως διευ­κρί­νι­σε ο γγ. Χω­ρι­κού Σχε­δια­σμού, Ευ­θύ­μιος Μπα­κο­γιάν­νης, έως τις αρχές Ιου­νί­ου θα γνω­μο­δο­τή­σει το Εθνι­κό Συμ­βού­λιο Χω­ρο­τα­ξί­ας και στη συ­νέ­χεια θα συ­νε­δριά­σει το Κε­ντρι­κό Συ­μυ­βού­λιο Πο­λε­ο­δο­μι­κών Θε­μά­των (ΚΕ­ΣΥ­ΠΟ­ΘΑ), το οποίο και θα ει­ση­γη­θεί την τε­λι­κή ΚΥΑ έως τις 15 Ιου­νί­ου με στόχο αυτή να έχει θε­σμο­θε­τη­θεί έως το τέλος του επό­με­νου μήνα.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η εκ­πό­νη­ση του νέου χω­ρο­τα­ξι­κού έως σή­με­ρα έχει πε­ρά­σει από …σα­ρά­ντα κύ­μα­τα. Αν και είχε ανα­τε­θεί ήδη από τον Μάιο του 2018, με προ­θε­σμία ολο­κλή­ρω­σης το τέλος του 2019, ακο­λού­θη­σαν συ­νε­χείς πα­ρα­τά­σεις και κα­θυ­στε­ρή­σεις που κρά­τη­σαν σχε­δόν επτά χρό­νια. Το σχέ­διο πα­ρα­δό­θη­κε τε­λι­κά το 2021, αλλά έμει­νε «πα­γω­μέ­νο» έως τη δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση του 2024. Και όλα αυτά ενώ ο ελ­λη­νι­κός του­ρι­σμός κα­τέ­γρα­φε αλ­λε­πάλ­λη­λα ρεκόρ αφί­ξε­ων εκτο­ξεύ­ο­ντας τις πιέ­σεις σε πό­λεις και νησιά, ενώ του­ρι­σμός και κλι­μα­τι­κή κρίση ανα­δεί­κνυαν με δρα­μα­τι­κό τρόπο τα όρια της φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας πολ­λών προ­ο­ρι­σμών. Σύμ­φω­να με τα όσα ανέ­φε­ρε ο κ. Πα­πα­σταύ­ρου στην κοινή εκ­δή­λω­ση των υπουρ­γεί­ων Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Του­ρι­σμού, το κεί­με­νο είναι στο με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του ίδιο με εκεί­νο που είχε τεθεί σε δια­βού­λευ­ση τον Ιού­λιο του 2024, αλλά εμπλου­τι­σμέ­νο με αυ­στη­ρό­τε­ρες προ­βλέ­ψεις πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σί­ας, ει­σά­γο­ντας «ένα σύ­στη­μα αρχών, κα­τευ­θύν­σε­ων και κα­νό­νων» που επι­χει­ρεί να δια­τρέ­ξει το σύ­νο­λο της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης στη χώρα «στη βάση μιας ενιαί­ας και συ­νε­κτι­κής στρα­τη­γι­κής».

Κατά τη χθε­σι­νή πα­ρου­σί­α­ση, πά­ντως, η δια­δι­κα­σία προ­κά­λε­σε προ­φα­νή ερω­τή­μα­τα ως προς τον τρόπο ενη­μέ­ρω­σης της κοι­νής γνώ­μης για ένα τόσο σο­βα­ρό θέμα. Οι δια­πι­στευ­μέ­νοι δη­μο­σιο­γρά­φοι προ­σκλή­θη­καν μεν, αλλά μόνον ως …κοινό, καθώς δεν τους δό­θη­κε η δυ­να­τό­τη­τα να υπο­βά­λουν ερω­τή­σεις, ενώ το πλή­ρες κεί­με­νο του νέου χω­ρο­τα­ξι­κού δεν είχε δια­νε­μη­θεί ούτε ήταν δια­θέ­σι­μο την ώρα της πα­ρου­σί­α­σης. Αντι­θέ­τως αναρ­τή­θη­κε ώρες αρ­γό­τε­ρα στον ιστό­το­πο του υπουρ­γεί­ου.

Νέα κα­τα­λύ­μα­τα μόνο αν είναι 3 αστέ­ρων και άνω

Κε­ντρι­κός πυ­λώ­νας του νέου χω­ρο­τα­ξι­κού είναι ο τρό­πος με τον οποίο επι­χει­ρεί να «με­τρή­σει» την του­ρι­στι­κή πίεση σε κάθε πε­ριο­χή της χώρας. Η κα­τη­γο­ριο­ποί­η­ση σε πέντε βα­σι­κές ομά­δες δεν γί­νε­ται μόνο με γε­νι­κά γε­ω­γρα­φι­κά ή διοι­κη­τι­κά κρι­τή­ρια, αλλά στη­ρί­ζε­ται και στην ανα­λο­γία των ξε­νο­δο­χεια­κών κλι­νών ανά έκτα­ση και ανά μό­νι­μο πλη­θυ­σμό.

Ωστό­σο ο χα­ρα­κτή­ρας του πα­ρα­μέ­νει πε­ρισ­σό­τε­ρο ανα­πτυ­ξια­κός από πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κός, καθώς ακόμα και στις δύο πιο «ευαί­σθη­τες» κα­τη­γο­ρί­ες που αφο­ρούν τις κο­ρε­σμέ­νες και σχε­δόν κο­ρε­σμέ­νες του­ρι­στι­κά πε­ριο­χές, η ανέ­γερ­ση νέων κα­τα­λυ­μά­των απα­γο­ρεύ­ε­ται μόνο στην πε­ρί­πτω­ση που αυτά είναι 1 ή 2 αστέ­ρων/κλει­διών. Αντι­θέ­τως επι­τρέ­πε­ται η δό­μη­ση νέων υπό την πρου­πό­θε­ση ότι αυτά είναι από 3 αστέ­ρων και πάνω και με πε­ριο­ρι­σμό στον αριθ­μό των κλι­νών εφό­σον πρό­κει­ται για νησιά, ενώ με­γα­λώ­νει και ο αριθ­μός των στρεμ­μά­των που δί­νουν αρ­τιό­τη­τα στις πε­ριο­χές αυτές.

Κατά συ­νέ­πεια η αύ­ξη­ση της αρ­τιό­τη­τας δυ­σκο­λεύ­ει τη μι­κρό­τε­ρη εκτός σχε­δί­ου του­ρι­στι­κή πα­ρου­σία, αλλά οι με­γα­λύ­τε­ρες επεν­δύ­σεις εξα­κο­λου­θούν να δια­θέ­τουν ση­μα­ντι­κό πεδίο ανά­πτυ­ξης.

Στον αριθ­μό των κλι­νών μά­λι­στα δεν έχουν συ­νυ­πο­λο­γι­στεί αυτές της βρα­χυ­χρό­νια μί­σθω­σης με στε­λέ­χη των υπουρ­γεί­ων να ση­μειώ­νουν ότι οο αριθ­μός αυτός είναι δυ­να­μι­κός και με­τα­βάλ­λε­ται συ­νε­χώς.

Το νέο μο­ντέ­λο χω­ρί­ζει την επι­κρά­τεια σε πέντε κα­τη­γο­ρί­ες πε­ριο­χών επι­χει­ρώ­ντας μια νέα ιε­ράρ­χη­ση της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης με βάση το ποιες πε­ριο­χές θε­ω­ρού­νται κο­ρε­σμέ­νες, ποιες μπο­ρούν ακόμη να δε­χθούν νέες επεν­δύ­σεις και ποιες προ­ο­ρί­ζο­νται να με­τα­τρα­πούν στους επό­με­νους με­γά­λους του­ρι­στι­κούς πό­λους.

Τί­θε­νται συ­γκε­κρι­μέ­να ανώ­τα­τα όρια δυ­να­μι­κό­τη­τας σε αρ­κε­τές κα­τη­γο­ρί­ες νη­σιών και πε­ριο­χών, σε μια προ­σπά­θεια να πε­ριο­ρι­στεί η ανε­ξέ­λεγ­κτη δη­μιουρ­γία με­γά­λων μο­νά­δων. Οι ρυθ­μί­σεις αυτές θα ενερ­γο­ποι­η­θούν άμεσα με την έκ­δο­ση της ΚΥΑ, με τις νέες επεν­δύ­σεις να πρέ­πει να προδ­σαρ­μο­στούν στα και­νού­ρια ανώ­τα­τα όρια δυ­να­μι­κό­τη­τας και στις νέες αρ­τιό­τη­τες από την επό­με­νη κιό­λας ημέρα.

«Κόκ­κι­νη γραμ­μή» απο­τε­λεί η χθε­σι­νή ημέρα, καθώς όπως διευ­κρί­νι­σε ο κ. Πα­πα­σταύ­ρου «η κυ­βέρ­νη­ση δεν θέλει να αιφ­νι­διά­σει». Ετσι, όσα έργα έχουν ήδη λάβει οι­κο­δο­μι­κή άδεια ή έχουν εξα­σφα­λί­σει πλη­ρό­τη­τα φα­κέ­λου για πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή αδειο­δό­τη­ση μέχρι και χθες εξαι­ρού­νται από τους νέους πε­ριο­ρι­σμούς, γε­γο­νός το οποίο αφή­νει βέ­βαια πα­ρά­θυ­ρο να προ­χω­ρή­σουν ήδη ώριμα projects με­γα­λύ­τε­ρης κλί­μα­κας ακόμη και σε πε­ριο­χές που υπό τις νέες πρου­πο­θέ­σεις χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται κο­ρε­σμέ­νες.

Το νέο χω­ρο­τα­ξι­κό πε­ρι­λαμ­βά­νει και ρύθ­μι­ση για την απα­γό­ρευ­ση χρή­σε­ων στην ακτο­γραμ­μή. Συ­γκε­κρι­μέ­να, ορί­ζει ότι στα πρώτα 25 μέτρα από την ακτο­γραμ­μή απα­γο­ρεύ­ο­νται νέες κα­τα­σκευ­ές και δια­μορ­φώ­σεις, με εξαί­ρε­ση έργα κοι­νής ωφέ­λειας, προ­σβα­σι­μό­τη­τας ή όσα προ­βλέ­πο­νται ει­δι­κά από τη νο­μο­θε­σία για τον αι­για­λό.

Επι­προ­σθέ­τως επι­χει­ρεί να λύσει – αν και μόνο συμ­βου­λευ­τι­κά μέχρι την ψη­φι­ση σχε­τι­κής νο­μο­θε­τι­κής ρύθ­μι­σης – και το υφι­στά­με­νο πρό­βλη­μα με τις πι­σί­νες των κα­τα­λυ­μά­των προ­βλέ­πο­ντας:

σύ­στα­ση για χρήση θα­λασ­σι­νού νερού στις πι­σί­νες,

υπο­χρε­ω­τι­κή δη­μιουρ­γία δε­ξα­με­νών συλ­λο­γής ομ­βρί­ων για πι­σί­νες σε νέα κα­τα­λύ­μα­τα.

Οι πέντε κα­τη­γο­ρί­ες πε­ριο­χών

Το νέο χω­ρο­τα­ξι­κό βα­σί­ζε­ται στην κα­τη­γο­ριο­ποί­η­ση των 1.035 δη­μο­τι­κών ενο­τή­των της χώρας σε πέντε βα­σι­κές κα­τη­γο­ρί­ες, με κρι­τή­ριο κυ­ρί­ως την έντα­ση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, δη­λα­δή τον αριθ­μό των του­ρι­στι­κών κλι­νών σε σχέση με την έκτα­ση και τον μό­νι­μο πλη­θυ­σμό.

Πε­ριο­χές Α – Ελεγ­χό­με­νης Ανά­πτυ­ξης: Πρό­κει­ται για τις πλέον κο­ρε­σμέ­νες του­ρι­στι­κά πε­ριο­χές της χώρας, εκεί όπου η πίεση στο πε­ρι­βάλ­λον, στις υπο­δο­μές και στη φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα θε­ω­ρεί­ται πλέον ορια­κή. Στην κα­τη­γο­ρία αυτή εντάσ­σο­νται 18 Δη­μο­τι­κές Ενό­τη­τες και συ­γκε­κρι­μέ­να η Πα­ρα­λία Πιε­ρί­ας, τμήμα της Σκιά­θου, η Δ.Ε Κέρ­κυ­ρας, ο Λα­γα­νάς και οι Δήμοι Αρ­κα­δί­ων και Ζα­κυν­θί­ων της Ζα­κύν­θου, η Ερ­μού­πο­λη της Σύρου, η Σα­ντο­ρί­νη (Θήρα και Οία), η ανα­το­λι­κή Κως, η Μύ­κο­νος, η Αφά­ντου, η Ια­λυ­σός και η Καλ­λι­θέα Ρόδου, η νότια Τήνος, η Χερ­σό­νη­σος Ηρα­κλεί­ου, τα Μάλια Ηρα­κλεί­ου και η Νέα Κυ­δω­νία Χα­νί­ων.

Στην κα­τη­γο­ρία αυτή προ­βλέ­πο­νται οι αυ­στη­ρό­τε­ροι πε­ριο­ρι­σμοί:

Η ελά­χι­στη αρ­τιό­τη­τα για νέες του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις εκτός σχε­δί­ου αυ­ξά­νε­ται στα 16 στρέμ­μα­τα.

Στα νησιά των πε­ριο­χών Α, οι νέες μο­νά­δες δεν μπο­ρούν να ξε­περ­νούν τις 100 κλί­νες.

Στις πε­ριο­χές αυτές δί­νε­ται προ­τε­ραιό­τη­τα κυ­ρί­ως στην ανα­βάθ­μι­ση και τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό υφι­στά­με­νων μο­νά­δων και όχι στη δη­μιουρ­γία νέων. Πρα­κτι­κά επι­τρε­πο­νται μόνο νέα ξε­νο­δο­χεία υψη­λό­τε­ρων κα­τη­γο­ριών, 3, 4 και 5 αστέ­ρων με τις ρυθ­μί­σεις να εκτι­μά­ται ότι αφή­νουν ανοι­χτό πα­ρά­θυ­ρο για νέες με­γά­λες επεν­δύ­σεις ακόμα και σε ήδη κο­ρε­σμέ­νους προ­ο­ρι­σμούς.

Πε­ριο­χές Β – Ανα­πτυγ­μέ­νες: Πρό­κει­ται για πε­ριο­χές όπου υπάρ­χει ήδη ση­μα­ντι­κή του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη αλλά όχι στον βαθμό κο­ρε­σμού των πε­ριο­χών Α. Εδώ προ­βλέ­πε­ται:

Ελά­χι­στη αρ­τιό­τη­τα για νέες ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες εκτός σχε­δί­ου στα 12 στρέμ­μα­τα.

Στα νησιά της κα­τη­γο­ρί­ας Β επι­τρέ­πο­νται μο­νά­δες έως 350 κλί­νες.

Στις πε­ριο­χές αυτές εν­θαρ­ρύ­νο­νται οι επεν­δύ­σεις ανα­βάθ­μι­σης και οι ει­δι­κές μορ­φές του­ρι­σμού.

Πε­ριο­χές Γ – Ανα­πτυσ­σό­με­νες: Οι πε­ριο­χές αυτές θε­ω­ρού­νται ζώνες όπου ο του­ρι­σμός ανα­πτύσ­σε­ται αλλά δεν έχει ακόμη κυ­ριαρ­χή­σει πλή­ρως στην το­πι­κή οι­κο­νο­μία με το πλαί­σιο να είναι σαφώς πιο ελα­στι­κό. Για τις πε­ριο­χές αυτές προ­βλέ­πε­ται:

 

Ελά­χι­στη αρ­τιό­τη­τα στα 8 στρέμ­μα­τα.

Με­γα­λύ­τε­ρη δυ­να­τό­τη­τα για ανά­πτυ­ξη νέων του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των.

Προ­ω­θεί­ται η δη­μιουρ­γία νέων υπο­δο­μών και κα­τα­λυ­μά­των.

Εκτι­μά­ται ότι η κυ­βέρ­νη­ση βλέ­πει τις πε­ριο­χές αυτές ως ευ­και­ρία για γε­ω­γρα­φι­κή διά­χυ­ση του του­ρι­σμού, ώστε να απο­συμ­φο­ρη­θούν οι υπερ­κο­ρε­σμέ­νοι προ­ο­ρι­σμοί.

Πε­ριο­χές Δ – Πρώ­ι­μης Ανά­πτυ­ξης: Πρό­κει­ται για πε­ριο­χές όπου ο του­ρι­σμός βρί­σκε­ται ακόμη σε πρώ­ι­μο στά­διο. Το νέο πλαί­σιο επι­χει­ρεί να δώσει ώθηση σε νέους προ­ο­ρι­σμούς, με στόχο την αξιο­ποί­η­ση ιδιαί­τε­ρων φυ­σι­κών ή πο­λι­τι­στι­κών χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών. Στην κα­τη­γο­ρία αυτή προ­βλέ­πε­ται:

 

Αρ­τιό­τη­τα στα 8 στρέμ­μα­τα.

Εν­θαρ­ρύ­νο­νται πιο ήπιες μορ­φές του­ρι­σμού.

Προ­ω­θεί­ται η σύν­δε­ση του του­ρι­σμού με την το­πι­κή πα­ρα­γω­γή και την πο­λι­τι­στι­κή ταυ­τό­τη­τα.

Πε­ριο­χές Ε – Ει­δι­κής Ανά­πτυ­ξης: Η πέμ­πτη κα­τη­γο­ρία αφορά πε­ριο­χές όπου προ­ω­θού­νται ει­δι­κές μορ­φές του­ρι­σμού, όπως ορει­νός του­ρι­σμός, ια­μα­τι­κός, κα­τα­δυ­τι­κός, θα­λάσ­σιος, οι­κο­του­ρι­σμός, αγρο­του­ρι­σμός.

Και εδώ η αρ­τιό­τη­τα ορί­ζε­ται στα 8 στρέμ­μα­τα, αλλά το βάρος πέ­φτει πε­ρισ­σό­τε­ρο στη θε­μα­τι­κή εξει­δί­κευ­ση και λι­γό­τε­ρο στον μα­ζι­κό του­ρι­σμό.

Η κα­τη­γο­ριο­ποί­η­ση των νη­σιών

Ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα δί­νε­ται στον νη­σιω­τι­κό χώρο, που θε­ω­ρεί­ται η πλέον ευά­λω­τη ζώνη της χώρας απέ­να­ντι στην του­ρι­στι­κή υπε­ρεκ­με­τάλ­λευ­ση με τα νησιά – πλην Κρή­της και Εύ­βοιας – να κα­τη­γο­ριο­ποιού­νται επι­πλέ­ον βάσει με­γέ­θους.

Στην πρώτη ομάδα εντάσ­σο­νται τα νησιά άνω των 250 τε­τρα­γω­νι­κών χι­λιο­μέ­τρων, τα οποία θε­ω­ρεί­ται ότι δια­θέ­τουν με­γα­λύ­τε­ρη φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα και πιο ανε­πτυγ­μέ­νες υπο­δο­μές και συ­γκε­κρι­μέ­να: Άν­δρος, Ζά­κυν­θος, Θάσος, Ικα­ρία, Κάρ­πα­θος, Κέρ­κυ­ρα, Κε­φα­λο­νιά, Κύ­θη­ρα, Κως, Λέ­σβος, Λευ­κά­δα, Λή­μνος, Νάξος, Ρόδος, Σάμος, Χίος..

Το πλαί­σιο επι­τρέ­πει με­γα­λύ­τε­ρη του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη και υψη­λό­τε­ρη δυ­να­μι­κό­τη­τα κλι­νών, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι θα τεκ­μη­ριώ­νε­ται μέσω ει­δι­κών με­λε­τών ότι οι υπο­δο­μές και οι φυ­σι­κοί πόροι μπο­ρούν να την υπο­στη­ρί­ξουν.

Στην πράξη, τα με­γά­λα νησιά πα­ρα­μέ­νουν βα­σι­κοί απο­δέ­κτες νέων του­ρι­στι­κών επεν­δύ­σε­ων, ιδιαί­τε­ρα ορ­γα­νω­μέ­νων ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων. Συ­γκε­κρι­μέ­να ορί­ζε­ται ότι με εξαί­ρε­ση τη Ρόδο και την Κέρ­κυ­ρα, εφό­σον πρό­κει­ται για ορ­γα­νω­μέ­νους υπο­δο­χείς του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των (ΟΥΤΔ) επι­τρέ­πο­νται μόνο «ήπιας ανά­πτυ­ξης».

Στα με­σαί­ου με­γέ­θους νησιά, από 20 έως 250 τε­τρα­γω­νι­κά χι­λιό­με­τρα, προ­ω­θεί­ται η λε­γό­με­νη «ήπια ανά­πτυ­ξη», με μι­κρό­τε­ρες μο­νά­δες και αυ­ξη­μέ­νους πε­ριο­ρι­σμούς ως προς τη δυ­να­μι­κό­τη­τα των νέων κα­τα­λυ­μά­των.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, προ­βλέ­πε­ται πε­ριο­ρι­σμός της κα­τα­σκευ­ής νέων κα­τα­λυ­μά­των σε κα­τη­γο­ρί­ες 3, 4 και 5 αστέ­ρων, μέ­γι­στης δυ­να­μι­κό­τη­τας εκατό κλι­νών, ενώ εφό­σον πρό­κει­ται για ΟΥΤΔ επι­τρέ­πο­νται μόνο «ήπιας ανά­πτυ­ξης».

Τα νησιά που πε­ρι­λαμ­βά­νει η κα­τη­γο­ρία είναι: Άγιος Ευ­στρά­τιος, Αί­γι­να, Αλόν­νη­σος, Αμορ­γός, Ανάφη, Αντι­κύ­θη­ρα, Αντί­πα­ρος, Αστυ­πά­λαια, Γαύ­δος, Ιθάκη, Ίος, Κά­λα­μος, Κά­λυ­μνος, Κάσος, Κέα, Κί­μω­λος, Κύ­θνος, Κυρά Πα­να­γιά, Λέρος, Με­γα­νή­σι, Νί­συ­ρος, Μήλος, Μύ­κο­νος, Παξοί, Πάρος, Πά­τμος, Πόρος, Σα­μο­θρά­κη, Σα­ντο­ρί­νη (Θήρα), Σαρία, Σέ­ρι­φος, Σί­κι­νος, Σίφ­νος, Σκιά­θος, Σκό­πε­λος, Σκύ­ρος, Σπέ­τσες, Σύμη, Σύρος, Τήλος, Τήνος, Ύδρα, Φο­λέ­γαν­δρος, Φούρ­νοι, Χάλκη, Ψαρά και λοιπά νησιά του ίδιου εύ­ρους έκτα­σης.

Την τρίτη κα­τη­γο­ρία απαρ­τί­ζουν τα μικρά νησιά για τα οποία προ­βλέ­πε­ται πε­ριο­ρι­σμός της κα­τα­σκευ­ής νέων κα­τα­λυ­μά­των σε κα­τη­γο­ρί­ες 3, 4 και 5 αστέ­ρων, μέ­γι­στης δυ­να­μι­κό­τη­τας εκατό κλι­νών, ΟΥΤΔ, μόνο «ήπιας ανά­πτυ­ξης», ενώ ει­δι­κό­τε­ρα για νησιά κάτω από 1.000 στρ., επι­τρέ­πε­ται απο­κλει­στι­κά η ήπια θα­λάσ­σια ανα­ψυ­χή όπως εν­δει­κτι­κά κα­τα­δύ­σεις, κο­λύμ­βη­ση, ιστιο­σα­νί­δα κλπ. καθώς και τα πε­ρί­πτε­ρα ενη­μέ­ρω­σης/ έργα ερ­μη­νεί­ας πε­ρι­βάλ­λο­ντος και μια του­ρι­στι­κή κα­τοι­κία (1 υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις) ή μία ορ­γα­νω­μέ­νη του­ρι­στι­κή κα­τα­σκή­νω­ση πο­λυ­τε­λούς δια­βί­ω­σης (glamping) έως 50 άτομα (υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις) και τα κα­τα­φύ­για του­ρι­στι­κών σκα­φών.

Κου­φο­νή­σια – Πα­ρα­λί­ες

Πα­ρα­μέ­νει ανοι­χτό το ζή­τη­μα της βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης

Στο νέο χω­ρο­τα­ξι­κό έχουν ει­σα­χθεί κα­τευ­θύν­σεις και για τη βρα­χυ­χρό­νια μί­σθω­ση, με το ζή­τη­μα, πά­ντως, να απαι­τεί νο­μο­θε­τι­κή πρό­βλε­ψη προ­κει­μέ­νου να ρυθ­μι­στεί.

Οπως επι­ση­μαί­νε­ται στο σχέ­διο ΚΥΑ και η συ­γκε­κρι­μέ­νη δρα­στη­ριό­τη­τα δύ­να­ται να υπό­κει­ται σε χω­ρι­κά δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νους όρους και πε­ριο­ρι­σμούς με βάση την κα­τη­γο­ριο­ποί­η­ση των πε­ριο­χών ή/και τα ει­δι­κά γε­ω­γρα­φι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά τους. Με ει­δι­κό­τε­ρες νο­μο­θε­τι­κές ή κα­νο­νι­στι­κές ρυθ­μί­σεις και κατά πε­ρί­πτω­ση, μπο­ρούν να προ­βλε­φθούν μέτρα ορ­γά­νω­σης και ελέγ­χου της δρα­στη­ριό­τη­τας, όπως:

κα­θο­ρι­σμός όρων και προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων διά­θε­σης ακι­νή­των σε βρα­χυ­χρό­νια μί­σθω­ση, ιδίως σε συ­νάρ­τη­ση με τη χρήση τους για κύρια κα­τοι­κία,

ρύθ­μι­ση της χρο­νι­κής διάρ­κειας της δρα­στη­ριό­τη­τας ανά έτος,

θέ­σπι­ση γε­ω­γρα­φι­κών ζωνών απα­γό­ρευ­σης ή πε­ριο­ρι­σμού της δρα­στη­ριό­τη­τας,

επι­βο­λή πε­ριο­ρι­σμών ως προς την ανά­πτυ­ξη νέας προ­σφο­ράς βρα­χυ­χρό­νιας μί­σθω­σης, ιδίως σε πε­ριο­χές με αυ­ξη­μέ­νη πίεση ή ιδιαί­τε­ρα γε­ω­γρα­φι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων πε­ρι­πτώ­σε­ων νε­ό­δμη­των κα­τοι­κιών.

Πρά­σι­νο φως για εξο­ρυ­κτι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες

Το νέο χω­ρο­τα­ξι­κό ανά­βει, πά­ντως, το πρά­σι­νο φως για εξο­ρυ­κτι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες ακόμα και στις πλέον επι­βα­ρυ­μέ­νες πε­ριο­χές ανα­φέ­ρο­ντας ότι «η άσκη­ση εξο­ρυ­κτι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, η πρω­το­γε­νής επε­ξερ­γα­σία των ορυ­κτών πρώ­των υλών στους χώ­ρους εξό­ρυ­ξης και η εξα­σφά­λι­ση των ανα­γκαί­ων θα­λάσ­σιων διε­ξό­δων για τη δια­κί­νη­ση των προ­ϊ­ό­ντων εντός των πε­ριο­χών που κα­τα­τάσ­σο­νται με το παρόν στις κα­τη­γο­ρί­ες Α’ και Β’ ή χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται από τον πο­λε­ο­δο­μι­κό σχε­δια­σμό Α’ επι­πέ­δου ως πε­ριο­χές προ­τε­ραιό­τη­τας του­ρι­σμού, δεν μπο­ρεί να απο­κλει­στεί λόγω των ιδιαί­τε­ρων χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών και της φύσης της ανω­τέ­ρω δρα­στη­ριό­τη­τας».

Πρου­πό­θε­ση για την επέ­κτα­ση της δρα­στη­ριό­τη­τας στις πε­ριο­χές αυτές και σε τμή­μα­τα που εντο­πί­ζο­νται νέα κοι­τά­σμα­τα, είναι η συ­νε­κτί­μη­ση κοι­νω­νι­κών, οι­κο­νο­μι­κών και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών πα­ρα­μέ­τρων (εφαρ­μο­γή σύγ­χρο­νων με­θό­δων εξό­ρυ­ξης, επε­ξερ­γα­σί­ας, με­τα­φο­ράς, δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των, πε­ριο­ρι­σμού / αντι­με­τώ­πι­σης των οχλή­σε­ων και απο­κα­τά­στα­σης του το­πί­ου).

Επι­ση­μαί­νει μά­λι­στα ότι «η αξιο­ποί­η­ση της δρα­στη­ριό­τη­τας ως ει­δι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος του­ρι­στι­κού πόρου, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της αξιο­ποί­η­σης των πα­λιών με­ταλ­λεί­ων είναι υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις δυ­να­τή και επι­θυ­μη­τή».

Πηγή: ethnos.gr