ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τα «ψιλά γράμματα» του χωροταξικού για τον τουρισμό: Τα ανοιχτά μέτωπα, οι εξαιρέσεις και οι απαγορεύσεις

news room 10 λεπτά ανάγνωση
ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η κυβέρ­νηση παρου­σί­ασε το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό, έπειτα από μια δεκα­ε­τία καθυ­στε­ρή­σεων και θεσμι­κού κενού.
  • Το σχέδιο, αν και εμπλου­τι­σμένο με αυστη­ρό­τε­ρες προ­βλέ­ψεις περι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σίας, δεν είναι το τελικό κείμενο και θα υπο­βλη­θεί σε μίνι δια­βού­λευση έως τις 25 Μαΐου.
  • Η εκπό­νηση του χωρο­τα­ξι­κού έχει αντι­με­τω­πί­σει πολλές καθυ­στε­ρή­σεις, με την ολο­κλή­ρωσή του να έχει πάρει σχεδόν επτά χρόνια.
  • Η δια­δι­κα­σία παρου­σί­α­σης του νέου πλαι­σίου προ­κά­λεσε ερω­τή­ματα σχετικά με την ενη­μέ­ρωση της κοινής γνώμης, καθώς οι δημο­σιο­γρά­φοι δεν είχαν τη δυνα­τό­τητα να υπο­βά­λουν ερω­τή­σεις.
  • Κεντρι­κός πυλώνας του νέου χωρο­τα­ξι­κού είναι η επιβολή περιο­ρι­σμών στην κατα­σκευή νέων κατα­λυ­μά­των, τα οποία θα επι­τρέ­πο­νται μόνο αν είναι 3 αστέρων και άνω.

Ύστερα από περισ­σό­τερο από μία δεκα­ε­τία θεσμι­κού κενού, αλλε­πάλ­λη­λων καθυ­στε­ρή­σεων, ακυ­ρω­μέ­νων σχεδίων και μιας του­ρι­στι­κής έκρηξης που αλλάζει χρόνο με τον χρόνο βίαια τη φυσιο­γνω­μία πολλών περιο­χών της χώρας, η κυβέρ­νηση παρου­σί­ασε τη Δευτέρα το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό (ΕΧΠ-Τ).

Μολο­νότι ο υπουρ­γός Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, Σταύρος Παπα­σταύ­ρου το παραλ­λή­λισε με «πυξίδα» της του­ρι­στι­κής στρα­τη­γι­κής για τα επόμενα χρόνια, τόσο ο ίδιος όσο και η υπουρ­γός Του­ρι­σμού, Όλγα Κεφα­λο­γιάννη έσπευ­σαν να διευ­κρι­νί­σουν ότι ούτε αυτό το κείμενο είναι το τελικό της πολυα­να­με­νό­με­νης Κοινής Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης (ΚΥΑ).

Αντι­θέ­τως, παρά το γεγονός ότι καταρ­τί­στηκε λαμ­βά­νο­ντας υπόψη όπως επι­ση­μάν­θηκε, τα πολυά­ριθμα σχόλια της δημό­σιας δια­βού­λευ­σης που είχε προη­γη­θεί το καλο­καίρι του 2024, οι αντι­δρά­σεις του του­ρι­στι­κού κλάδου ήταν τέτοιες που τα συναρ­μό­δια υπουρ­γεία ξανα­θέ­τουν το σχέδιο ΚΥΑ σε …μίνι δια­βού­λευση αυτή τη φορά έως τις 25 Μαίου. Ακο­λού­θως, όπως διευ­κρί­νισε ο γγ. Χωρικού Σχε­δια­σμού, Ευθύ­μιος Μπα­κο­γιάν­νης, έως τις αρχές Ιουνίου θα γνω­μο­δο­τή­σει το Εθνικό Συμ­βού­λιο Χωρο­τα­ξίας και στη συνέ­χεια θα συνε­δριά­σει το Κεντρικό Συμυ­βού­λιο Πολε­ο­δο­μι­κών Θεμάτων (ΚΕΣΥΠΟΘΑ), το οποίο και θα ειση­γη­θεί την τελική ΚΥΑ έως τις 15 Ιουνίου με στόχο αυτή να έχει θεσμο­θε­τη­θεί έως το τέλος του επό­με­νου μήνα.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η εκπό­νηση του νέου χωρο­τα­ξι­κού έως σήμερα έχει περάσει από …σαράντα κύματα. Αν και είχε ανα­τε­θεί ήδη από τον Μάιο του 2018, με προ­θε­σμία ολο­κλή­ρω­σης το τέλος του 2019, ακο­λού­θη­σαν συνε­χείς παρα­τά­σεις και καθυ­στε­ρή­σεις που κρά­τη­σαν σχεδόν επτά χρόνια. Το σχέδιο παρα­δό­θηκε τελικά το 2021, αλλά έμεινε «παγω­μένο» έως τη δημόσια δια­βού­λευση του 2024. Και όλα αυτά ενώ ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός κατέ­γραφε αλλε­πάλ­ληλα ρεκόρ αφίξεων εκτο­ξεύ­ο­ντας τις πιέσεις σε πόλεις και νησιά, ενώ του­ρι­σμός και κλι­μα­τική κρίση ανα­δεί­κνυαν με δρα­μα­τικό τρόπο τα όρια της φέρου­σας ικα­νό­τη­τας πολλών προ­ο­ρι­σμών. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο κ. Παπα­σταύ­ρου στην κοινή εκδή­λωση των υπουρ­γείων Περι­βάλ­λο­ντος και Του­ρι­σμού, το κείμενο είναι στο μεγα­λύ­τερο μέρος του ίδιο με εκείνο που είχε τεθεί σε δια­βού­λευση τον Ιούλιο του 2024, αλλά εμπλου­τι­σμένο με αυστη­ρό­τε­ρες προ­βλέ­ψεις περι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σίας, εισά­γο­ντας «ένα σύστημα αρχών, κατευ­θύν­σεων και κανόνων» που επι­χει­ρεί να δια­τρέ­ξει το σύνολο της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης στη χώρα «στη βάση μιας ενιαίας και συνε­κτι­κής στρα­τη­γι­κής».

Κατά τη χθεσινή παρου­σί­αση, πάντως, η δια­δι­κα­σία προ­κά­λεσε προφανή ερω­τή­ματα ως προς τον τρόπο ενη­μέ­ρω­σης της κοινής γνώμης για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Οι δια­πι­στευ­μέ­νοι δημο­σιο­γρά­φοι προ­σκλή­θη­καν μεν, αλλά μόνον ως …κοινό, καθώς δεν τους δόθηκε η δυνα­τό­τητα να υπο­βά­λουν ερω­τή­σεις, ενώ το πλήρες κείμενο του νέου χωρο­τα­ξι­κού δεν είχε δια­νε­μη­θεί ούτε ήταν δια­θέ­σιμο την ώρα της παρου­σί­α­σης. Αντι­θέ­τως αναρ­τή­θηκε ώρες αργό­τερα στον ιστό­τοπο του υπουρ­γείου.

Νέα κατα­λύ­ματα μόνο αν είναι 3 αστέρων και άνω

Κεντρι­κός πυλώνας του νέου χωρο­τα­ξι­κού είναι ο τρόπος με τον οποίο επι­χει­ρεί να «μετρή­σει» την του­ρι­στική πίεση σε κάθε περιοχή της χώρας. Η κατη­γο­ριο­ποί­ηση σε πέντε βασικές ομάδες δεν γίνεται μόνο με γενικά γεω­γρα­φικά ή διοι­κη­τικά κρι­τή­ρια, αλλά στη­ρί­ζε­ται και στην ανα­λο­γία των ξενο­δο­χεια­κών κλινών ανά έκταση και ανά μόνιμο πλη­θυ­σμό.

Ωστόσο ο χαρα­κτή­ρας του παρα­μέ­νει περισ­σό­τερο ανα­πτυ­ξια­κός από περι­βαλ­λο­ντι­κός, καθώς ακόμα και στις δύο πιο «ευαί­σθη­τες» κατη­γο­ρίες που αφορούν τις κορε­σμέ­νες και σχεδόν κορε­σμέ­νες του­ρι­στικά περιο­χές, η ανέ­γερση νέων κατα­λυ­μά­των απα­γο­ρεύ­ε­ται μόνο στην περί­πτωση που αυτά είναι 1 ή 2 αστέρων/κλει­διών. Αντι­θέ­τως επι­τρέ­πε­ται η δόμηση νέων υπό την πρου­πό­θεση ότι αυτά είναι από 3 αστέρων και πάνω και με περιο­ρι­σμό στον αριθμό των κλινών εφόσον πρό­κει­ται για νησιά, ενώ μεγα­λώ­νει και ο αριθμός των στρεμ­μά­των που δίνουν αρτιό­τητα στις περιο­χές αυτές.

Κατά συνέ­πεια η αύξηση της αρτιό­τη­τας δυσκο­λεύει τη μικρό­τερη εκτός σχεδίου του­ρι­στική παρου­σία, αλλά οι μεγα­λύ­τε­ρες επεν­δύ­σεις εξα­κο­λου­θούν να δια­θέ­τουν σημα­ντικό πεδίο ανά­πτυ­ξης.

Στον αριθμό των κλινών μάλιστα δεν έχουν συνυ­πο­λο­γι­στεί αυτές της βρα­χυ­χρό­νια μίσθω­σης με στελέχη των υπουρ­γείων να σημειώ­νουν ότι οο αριθμός αυτός είναι δυνα­μι­κός και μετα­βάλ­λε­ται συνεχώς.

Το νέο μοντέλο χωρίζει την επι­κρά­τεια σε πέντε κατη­γο­ρίες περιο­χών επι­χει­ρώ­ντας μια νέα ιεράρ­χηση της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης με βάση το ποιες περιο­χές θεω­ρού­νται κορε­σμέ­νες, ποιες μπορούν ακόμη να δεχθούν νέες επεν­δύ­σεις και ποιες προ­ο­ρί­ζο­νται να μετα­τρα­πούν στους επό­με­νους μεγά­λους του­ρι­στι­κούς πόλους.

Τίθε­νται συγκε­κρι­μένα ανώτατα όρια δυνα­μι­κό­τη­τας σε αρκετές κατη­γο­ρίες νησιών και περιο­χών, σε μια προ­σπά­θεια να περιο­ρι­στεί η ανε­ξέ­λεγ­κτη δημιουρ­γία μεγάλων μονάδων. Οι ρυθ­μί­σεις αυτές θα ενερ­γο­ποι­η­θούν άμεσα με την έκδοση της ΚΥΑ, με τις νέες επεν­δύ­σεις να πρέπει να προδ­σαρ­μο­στούν στα και­νού­ρια ανώτατα όρια δυνα­μι­κό­τη­τας και στις νέες αρτιό­τη­τες από την επόμενη κιόλας ημέρα.

«Κόκκινη γραμμή» απο­τε­λεί η χθεσινή ημέρα, καθώς όπως διευ­κρί­νισε ο κ. Παπα­σταύ­ρου «η κυβέρ­νηση δεν θέλει να αιφ­νι­διά­σει». Ετσι, όσα έργα έχουν ήδη λάβει οικο­δο­μική άδεια ή έχουν εξα­σφα­λί­σει πλη­ρό­τητα φακέλου για περι­βαλ­λο­ντική αδειο­δό­τηση μέχρι και χθες εξαι­ρού­νται από τους νέους περιο­ρι­σμούς, γεγονός το οποίο αφήνει βέβαια παρά­θυρο να προ­χω­ρή­σουν ήδη ώριμα projects μεγα­λύ­τε­ρης κλί­μα­κας ακόμη και σε περιο­χές που υπό τις νέες πρου­πο­θέ­σεις χαρα­κτη­ρί­ζο­νται κορε­σμέ­νες.

Το νέο χωρο­τα­ξικό περι­λαμ­βά­νει και ρύθμιση για την απα­γό­ρευση χρήσεων στην ακτο­γραμμή. Συγκε­κρι­μένα, ορίζει ότι στα πρώτα 25 μέτρα από την ακτο­γραμμή απα­γο­ρεύ­ο­νται νέες κατα­σκευές και δια­μορ­φώ­σεις, με εξαί­ρεση έργα κοινής ωφέ­λειας, προ­σβα­σι­μό­τη­τας ή όσα προ­βλέ­πο­νται ειδικά από τη νομο­θε­σία για τον αιγιαλό.

Επι­προ­σθέ­τως επι­χει­ρεί να λύσει – αν και μόνο συμ­βου­λευ­τικά μέχρι την ψηφιση σχε­τι­κής νομο­θε­τι­κής ρύθ­μι­σης – και το υφι­στά­μενο πρό­βλημα με τις πισίνες των κατα­λυ­μά­των προ­βλέ­πο­ντας:

σύσταση για χρήση θαλασ­σι­νού νερού στις πισίνες,

υπο­χρε­ω­τική δημιουρ­γία δεξα­με­νών συλ­λο­γής ομβρίων για πισίνες σε νέα κατα­λύ­ματα.

Οι πέντε κατη­γο­ρίες περιο­χών

Το νέο χωρο­τα­ξικό βασί­ζε­ται στην κατη­γο­ριο­ποί­ηση των 1.035 δημο­τι­κών ενο­τή­των της χώρας σε πέντε βασικές κατη­γο­ρίες, με κρι­τή­ριο κυρίως την ένταση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, δηλαδή τον αριθμό των του­ρι­στι­κών κλινών σε σχέση με την έκταση και τον μόνιμο πλη­θυ­σμό.

Περιο­χές Α – Ελεγ­χό­με­νης Ανά­πτυ­ξης: Πρό­κει­ται για τις πλέον κορε­σμέ­νες του­ρι­στικά περιο­χές της χώρας, εκεί όπου η πίεση στο περι­βάλ­λον, στις υπο­δο­μές και στη φέρουσα ικα­νό­τητα θεω­ρεί­ται πλέον οριακή. Στην κατη­γο­ρία αυτή εντάσ­σο­νται 18 Δημο­τι­κές Ενό­τη­τες και συγκε­κρι­μένα η Παραλία Πιερίας, τμήμα της Σκιάθου, η Δ.Ε Κέρ­κυ­ρας, ο Λαγανάς και οι Δήμοι Αρκα­δίων και Ζακυν­θίων της Ζακύν­θου, η Ερμού­πολη της Σύρου, η Σαντο­ρίνη (Θήρα και Οία), η ανα­το­λική Κως, η Μύκονος, η Αφάντου, η Ιαλυσός και η Καλ­λι­θέα Ρόδου, η νότια Τήνος, η Χερ­σό­νη­σος Ηρα­κλείου, τα Μάλια Ηρα­κλείου και η Νέα Κυδωνία Χανίων.

Στην κατη­γο­ρία αυτή προ­βλέ­πο­νται οι αυστη­ρό­τε­ροι περιο­ρι­σμοί:

Η ελά­χι­στη αρτιό­τητα για νέες του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις εκτός σχεδίου αυξά­νε­ται στα 16 στρέμ­ματα.

Στα νησιά των περιο­χών Α, οι νέες μονάδες δεν μπορούν να ξεπερ­νούν τις 100 κλίνες.

Στις περιο­χές αυτές δίνεται προ­τε­ραιό­τητα κυρίως στην ανα­βάθ­μιση και τον εκσυγ­χρο­νι­σμό υφι­στά­με­νων μονάδων και όχι στη δημιουρ­γία νέων. Πρα­κτικά επι­τρε­πο­νται μόνο νέα ξενο­δο­χεία υψη­λό­τε­ρων κατη­γο­ριών, 3, 4 και 5 αστέρων με τις ρυθ­μί­σεις να εκτι­μά­ται ότι αφήνουν ανοιχτό παρά­θυρο για νέες μεγάλες επεν­δύ­σεις ακόμα και σε ήδη κορε­σμέ­νους προ­ο­ρι­σμούς.

Περιο­χές Β – Ανα­πτυγ­μέ­νες: Πρό­κει­ται για περιο­χές όπου υπάρχει ήδη σημα­ντική του­ρι­στική ανά­πτυξη αλλά όχι στον βαθμό κορε­σμού των περιο­χών Α. Εδώ προ­βλέ­πε­ται:

Ελά­χι­στη αρτιό­τητα για νέες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες εκτός σχεδίου στα 12 στρέμ­ματα.

Στα νησιά της κατη­γο­ρίας Β επι­τρέ­πο­νται μονάδες έως 350 κλίνες.

Στις περιο­χές αυτές ενθαρ­ρύ­νο­νται οι επεν­δύ­σεις ανα­βάθ­μι­σης και οι ειδικές μορφές του­ρι­σμού.

Περιο­χές Γ – Ανα­πτυσ­σό­με­νες: Οι περιο­χές αυτές θεω­ρού­νται ζώνες όπου ο του­ρι­σμός ανα­πτύσ­σε­ται αλλά δεν έχει ακόμη κυριαρ­χή­σει πλήρως στην τοπική οικο­νο­μία με το πλαίσιο να είναι σαφώς πιο ελα­στικό. Για τις περιο­χές αυτές προ­βλέ­πε­ται:

 

Ελά­χι­στη αρτιό­τητα στα 8 στρέμ­ματα.

Μεγα­λύ­τερη δυνα­τό­τητα για ανά­πτυξη νέων του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των.

Προ­ω­θεί­ται η δημιουρ­γία νέων υπο­δο­μών και κατα­λυ­μά­των.

Εκτι­μά­ται ότι η κυβέρ­νηση βλέπει τις περιο­χές αυτές ως ευκαι­ρία για γεω­γρα­φική διάχυση του του­ρι­σμού, ώστε να απο­συμ­φο­ρη­θούν οι υπερ­κο­ρε­σμέ­νοι προ­ο­ρι­σμοί.

Περιο­χές Δ – Πρώιμης Ανά­πτυ­ξης: Πρό­κει­ται για περιο­χές όπου ο του­ρι­σμός βρί­σκε­ται ακόμη σε πρώιμο στάδιο. Το νέο πλαίσιο επι­χει­ρεί να δώσει ώθηση σε νέους προ­ο­ρι­σμούς, με στόχο την αξιο­ποί­ηση ιδιαί­τε­ρων φυσικών ή πολι­τι­στι­κών χαρα­κτη­ρι­στι­κών. Στην κατη­γο­ρία αυτή προ­βλέ­πε­ται:

 

Αρτιό­τητα στα 8 στρέμ­ματα.

Ενθαρ­ρύ­νο­νται πιο ήπιες μορφές του­ρι­σμού.

Προ­ω­θεί­ται η σύνδεση του του­ρι­σμού με την τοπική παρα­γωγή και την πολι­τι­στική ταυ­τό­τητα.

Περιο­χές Ε – Ειδικής Ανά­πτυ­ξης: Η πέμπτη κατη­γο­ρία αφορά περιο­χές όπου προ­ω­θού­νται ειδικές μορφές του­ρι­σμού, όπως ορεινός του­ρι­σμός, ιαμα­τι­κός, κατα­δυ­τι­κός, θαλάσ­σιος, οικο­του­ρι­σμός, αγρο­του­ρι­σμός.

Και εδώ η αρτιό­τητα ορί­ζε­ται στα 8 στρέμ­ματα, αλλά το βάρος πέφτει περισ­σό­τερο στη θεμα­τική εξει­δί­κευση και λιγό­τερο στον μαζικό του­ρι­σμό.

Η κατη­γο­ριο­ποί­ηση των νησιών

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα δίνεται στον νησιω­τικό χώρο, που θεω­ρεί­ται η πλέον ευάλωτη ζώνη της χώρας απέ­να­ντι στην του­ρι­στική υπε­ρεκ­με­τάλ­λευση με τα νησιά – πλην Κρήτης και Εύβοιας – να κατη­γο­ριο­ποιού­νται επι­πλέον βάσει μεγέ­θους.

Στην πρώτη ομάδα εντάσ­σο­νται τα νησιά άνω των 250 τετρα­γω­νι­κών χιλιο­μέ­τρων, τα οποία θεω­ρεί­ται ότι δια­θέ­τουν μεγα­λύ­τερη φέρουσα ικα­νό­τητα και πιο ανε­πτυγ­μέ­νες υπο­δο­μές και συγκε­κρι­μένα: Άνδρος, Ζάκυν­θος, Θάσος, Ικαρία, Κάρ­πα­θος, Κέρκυρα, Κεφα­λο­νιά, Κύθηρα, Κως, Λέσβος, Λευκάδα, Λήμνος, Νάξος, Ρόδος, Σάμος, Χίος..

Το πλαίσιο επι­τρέ­πει μεγα­λύ­τερη του­ρι­στική ανά­πτυξη και υψη­λό­τερη δυνα­μι­κό­τητα κλινών, υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι θα τεκ­μη­ριώ­νε­ται μέσω ειδικών μελετών ότι οι υπο­δο­μές και οι φυσικοί πόροι μπορούν να την υπο­στη­ρί­ξουν.

Στην πράξη, τα μεγάλα νησιά παρα­μέ­νουν βασικοί απο­δέ­κτες νέων του­ρι­στι­κών επεν­δύ­σεων, ιδιαί­τερα οργα­νω­μέ­νων ξενο­δο­χεια­κών μονάδων. Συγκε­κρι­μένα ορί­ζε­ται ότι με εξαί­ρεση τη Ρόδο και την Κέρκυρα, εφόσον πρό­κει­ται για οργα­νω­μέ­νους υπο­δο­χείς του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των (ΟΥΤΔ) επι­τρέ­πο­νται μόνο «ήπιας ανά­πτυ­ξης».

Στα μεσαίου μεγέ­θους νησιά, από 20 έως 250 τετρα­γω­νικά χιλιό­με­τρα, προ­ω­θεί­ται η λεγό­μενη «ήπια ανά­πτυξη», με μικρό­τε­ρες μονάδες και αυξη­μέ­νους περιο­ρι­σμούς ως προς τη δυνα­μι­κό­τητα των νέων κατα­λυ­μά­των.

Συγκε­κρι­μένα, προ­βλέ­πε­ται περιο­ρι­σμός της κατα­σκευής νέων κατα­λυ­μά­των σε κατη­γο­ρίες 3, 4 και 5 αστέρων, μέγι­στης δυνα­μι­κό­τη­τας εκατό κλινών, ενώ εφόσον πρό­κει­ται για ΟΥΤΔ επι­τρέ­πο­νται μόνο «ήπιας ανά­πτυ­ξης».

Τα νησιά που περι­λαμ­βά­νει η κατη­γο­ρία είναι: Άγιος Ευστρά­τιος, Αίγινα, Αλόν­νη­σος, Αμοργός, Ανάφη, Αντι­κύ­θηρα, Αντί­πα­ρος, Αστυ­πά­λαια, Γαύδος, Ιθάκη, Ίος, Κάλαμος, Κάλυ­μνος, Κάσος, Κέα, Κίμωλος, Κύθνος, Κυρά Παναγιά, Λέρος, Μεγα­νήσι, Νίσυρος, Μήλος, Μύκονος, Παξοί, Πάρος, Πάτμος, Πόρος, Σαμο­θράκη, Σαντο­ρίνη (Θήρα), Σαρία, Σέριφος, Σίκινος, Σίφνος, Σκιάθος, Σκό­πε­λος, Σκύρος, Σπέτσες, Σύμη, Σύρος, Τήλος, Τήνος, Ύδρα, Φολέ­γαν­δρος, Φούρνοι, Χάλκη, Ψαρά και λοιπά νησιά του ίδιου εύρους έκτασης.

Την τρίτη κατη­γο­ρία απαρ­τί­ζουν τα μικρά νησιά για τα οποία προ­βλέ­πε­ται περιο­ρι­σμός της κατα­σκευής νέων κατα­λυ­μά­των σε κατη­γο­ρίες 3, 4 και 5 αστέρων, μέγι­στης δυνα­μι­κό­τη­τας εκατό κλινών, ΟΥΤΔ, μόνο «ήπιας ανά­πτυ­ξης», ενώ ειδι­κό­τερα για νησιά κάτω από 1.000 στρ., επι­τρέ­πε­ται απο­κλει­στικά η ήπια θαλάσ­σια αναψυχή όπως ενδει­κτικά κατα­δύ­σεις, κολύμ­βηση, ιστιο­σα­νίδα κλπ. καθώς και τα περί­πτερα ενη­μέ­ρω­σης/ έργα ερμη­νείας περι­βάλ­λο­ντος και μια του­ρι­στική κατοι­κία (1 υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις) ή μία οργα­νω­μένη του­ρι­στική κατα­σκή­νωση πολυ­τε­λούς δια­βί­ω­σης (glamping) έως 50 άτομα (υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις) και τα κατα­φύ­για του­ρι­στι­κών σκαφών.

Κου­φο­νή­σια – Παρα­λίες

Παρα­μέ­νει ανοιχτό το ζήτημα της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης

Στο νέο χωρο­τα­ξικό έχουν εισα­χθεί κατευ­θύν­σεις και για τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση, με το ζήτημα, πάντως, να απαιτεί νομο­θε­τική πρό­βλεψη προ­κει­μέ­νου να ρυθ­μι­στεί.

Οπως επι­ση­μαί­νε­ται στο σχέδιο ΚΥΑ και η συγκε­κρι­μένη δρα­στη­ριό­τητα δύναται να υπό­κει­ται σε χωρικά δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νους όρους και περιο­ρι­σμούς με βάση την κατη­γο­ριο­ποί­ηση των περιο­χών ή/και τα ειδικά γεω­γρα­φικά χαρα­κτη­ρι­στικά τους. Με ειδι­κό­τε­ρες νομο­θε­τι­κές ή κανο­νι­στι­κές ρυθ­μί­σεις και κατά περί­πτωση, μπορούν να προ­βλε­φθούν μέτρα οργά­νω­σης και ελέγχου της δρα­στη­ριό­τη­τας, όπως:

καθο­ρι­σμός όρων και προ­ϋ­πο­θέ­σεων διά­θε­σης ακι­νή­των σε βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση, ιδίως σε συνάρ­τηση με τη χρήση τους για κύρια κατοι­κία,

ρύθμιση της χρο­νι­κής διάρ­κειας της δρα­στη­ριό­τη­τας ανά έτος,

θέσπιση γεω­γρα­φι­κών ζωνών απα­γό­ρευ­σης ή περιο­ρι­σμού της δρα­στη­ριό­τη­τας,

επιβολή περιο­ρι­σμών ως προς την ανά­πτυξη νέας προ­σφο­ράς βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης, ιδίως σε περιο­χές με αυξη­μένη πίεση ή ιδιαί­τερα γεω­γρα­φικά χαρα­κτη­ρι­στικά, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων περι­πτώ­σεων νεό­δμη­των κατοι­κιών.

Πράσινο φως για εξο­ρυ­κτι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες

Το νέο χωρο­τα­ξικό ανάβει, πάντως, το πράσινο φως για εξο­ρυ­κτι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες ακόμα και στις πλέον επι­βα­ρυ­μέ­νες περιο­χές ανα­φέ­ρο­ντας ότι «η άσκηση εξο­ρυ­κτι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, η πρω­το­γε­νής επε­ξερ­γα­σία των ορυκτών πρώτων υλών στους χώρους εξό­ρυ­ξης και η εξα­σφά­λιση των ανα­γκαίων θαλάσ­σιων διε­ξό­δων για τη δια­κί­νηση των προ­ϊ­ό­ντων εντός των περιο­χών που κατα­τάσ­σο­νται με το παρόν στις κατη­γο­ρίες Α’ και Β’ ή χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από τον πολε­ο­δο­μικό σχε­δια­σμό Α’ επι­πέ­δου ως περιο­χές προ­τε­ραιό­τη­τας του­ρι­σμού, δεν μπορεί να απο­κλει­στεί λόγω των ιδιαί­τε­ρων χαρα­κτη­ρι­στι­κών και της φύσης της ανωτέρω δρα­στη­ριό­τη­τας».

Πρου­πό­θεση για την επέ­κταση της δρα­στη­ριό­τη­τας στις περιο­χές αυτές και σε τμήματα που εντο­πί­ζο­νται νέα κοι­τά­σματα, είναι η συνε­κτί­μηση κοι­νω­νι­κών, οικο­νο­μι­κών και περι­βαλ­λο­ντι­κών παρα­μέ­τρων (εφαρ­μογή σύγ­χρο­νων μεθόδων εξό­ρυ­ξης, επε­ξερ­γα­σίας, μετα­φο­ράς, δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των, περιο­ρι­σμού / αντι­με­τώ­πι­σης των οχλή­σεων και απο­κα­τά­στα­σης του τοπίου).

Επι­ση­μαί­νει μάλιστα ότι «η αξιο­ποί­ηση της δρα­στη­ριό­τη­τας ως ειδικού ενδια­φέ­ρο­ντος του­ρι­στι­κού πόρου, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της αξιο­ποί­η­σης των παλιών μεταλ­λείων είναι υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις δυνατή και επι­θυ­μητή».

Πηγή: ethnos.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.