Ασύλληπτο

Όταν το Ισραήλ ξεκί­νησε τις πολε­μι­κές επι­χει­ρή­σεις στη Γάζα, ζήτησε από τους Παλαι­στι­νί­ους να μετα­κι­νη­θούν στη Ράφα, το νοτιό­τερο σημείο της λωρίδας, στα σύνορα με την Αίγυπτο. Τώρα, μετά από 35 χιλιά­δες νεκρούς (στη συντρι­πτική τους πλειο­νό­τητα, γυναι­κό­παιδα), 78 χιλιά­δες τραυ­μα­τίες και χιλιά­δες αγνο­ού­με­νους θαμ­μέ­νους κάτω από τα συντρίμ­μια, το Ισραήλ βομ­βαρ­δί­ζει και τη Ράφα.  1,7 εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πων, 600 χιλιά­δες εκ των οποίων παιδιά, δεν έχουν που να πάνε, δεν υπάρχει άλλο μέρος να κατα­φύ­γουν, για να γλι­τώ­σουν από τα τανκς και τους πυραύ­λους του Ισραήλ. Επι­πλέον, από τη Ράφα περνά όλη η ανθρω­πι­στική βοήθεια προς τους απο­κλει­σμέ­νους Παλαι­στι­νί­ους, οι οποίοι κιν­δυ­νεύ­ουν άμεσα με λιμό. Είναι ασύλ­λη­πτο ότι δεν επι­τρέ­πε­ται η πρό­σβαση ούτε στον ΟΗΕ. Αν αυτό δεν είναι γενο­κτο­νία, συστη­μα­τική και οργα­νω­μένη, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους. Η «διεθνής κοι­νό­τητα» έχει απο­τύ­χει μέχρι σήμερα οικτρά στο συγκε­κρι­μένο θέμα ενι­σχύ­ο­ντας τον τρόμο ότι η αξία της ανθρώ­πι­νης ζωής δεν έχει πια την ίδια θέση στην κλίμακα αξιών. Αυτή τη στιγμή ένα πράγμα προέχει ώστε και το αίμα να στα­μα­τή­σει να τρέχει και η συζή­τηση για την ειρή­νευση να απο­κτή­σει πραγ­μα­τικά νόημα. Δια­φο­ρε­τικά, απλώς θα μετρούμε θύματα. Και από τις δύο πλευρές. Νεκρά παιδιά και πτώματα για τα οποία η «διεθνής κοι­νό­τητα» θα είναι δυστυ­χώς συνέ­νοχη.